Kinderen
alle pijlers
Onzeker
woensdag 25 juli 2018 om 12:47
Hoi,
Ik ben een jonge moeder met een dochter van 8 maanden. Ze doet het heel goed: groeit goed, is vrolijk en actief de wereld aan het ontdekken. Ik merk alleen dat ik vaak heel erg onzeker ben over of ik het goed doe. Zo slaapt mijn meisje niet altijd even makkelijk, wordt snel wakker overdag en valt niet zelfstandig in haar bedje in slaap (wij blijven in haar kamer tot ze slaapt). Ik merk dat ik dit vervolgens heel erg op mijzelf betrek. Dat ik iets niet goed doe en dat zij daarom niet zo’n makkelijke slaper is. Ik word ook heel onzeker als ik dan weer informatie ga opzoeken en verschillende opvattingen tegenkom; ik kan me heel erg vinden in je kind volgen en go with the flow, alles is een fase maar soms denk ik: misschien heeft dit meisje wel een strak ritme nodig. En dan denk ik: ik moet haar leren zelf/ alleen te laten slapen, anders leert ze het nooit/ ik verwen haar etc. Kortom, ik ben erg onzeker en merk dat ik hierdoor ook minder geniet. Ik voel me snel tekortschieten en ben erg perfectionistisch.
Wie herkent dit/ heeft tips?
Ik ben een jonge moeder met een dochter van 8 maanden. Ze doet het heel goed: groeit goed, is vrolijk en actief de wereld aan het ontdekken. Ik merk alleen dat ik vaak heel erg onzeker ben over of ik het goed doe. Zo slaapt mijn meisje niet altijd even makkelijk, wordt snel wakker overdag en valt niet zelfstandig in haar bedje in slaap (wij blijven in haar kamer tot ze slaapt). Ik merk dat ik dit vervolgens heel erg op mijzelf betrek. Dat ik iets niet goed doe en dat zij daarom niet zo’n makkelijke slaper is. Ik word ook heel onzeker als ik dan weer informatie ga opzoeken en verschillende opvattingen tegenkom; ik kan me heel erg vinden in je kind volgen en go with the flow, alles is een fase maar soms denk ik: misschien heeft dit meisje wel een strak ritme nodig. En dan denk ik: ik moet haar leren zelf/ alleen te laten slapen, anders leert ze het nooit/ ik verwen haar etc. Kortom, ik ben erg onzeker en merk dat ik hierdoor ook minder geniet. Ik voel me snel tekortschieten en ben erg perfectionistisch.
Wie herkent dit/ heeft tips?
anoniem_373405 wijzigde dit bericht op 25-07-2018 12:54
Reden: Onaf
Reden: Onaf
35.00% gewijzigd
woensdag 25 juli 2018 om 12:53
Je meisje doet het goed, groeit goed, is vrolijk en ontdekkend zeg je. Dan doe je het vast goed als moeder!
Als jullie het zelf geen probleem vinden om bij haar te blijven tot ze slaapt, dan is dat toch niet erg? Als jullie dat eigenlijk niet prettig vinden kun je proberen dat anders te gaan doen.
Er is niet maar 1 manier die goed is, maar als je baby tevreden is dan is het vast in orde.
Als jullie het zelf geen probleem vinden om bij haar te blijven tot ze slaapt, dan is dat toch niet erg? Als jullie dat eigenlijk niet prettig vinden kun je proberen dat anders te gaan doen.
Er is niet maar 1 manier die goed is, maar als je baby tevreden is dan is het vast in orde.
Alles komt goed
woensdag 25 juli 2018 om 13:06
Volgens mij zijn alle moeders onzeker met hun eerste (en misschien ook volgende) kindje. Iedereen doet maar wat, natuurlijk vaak volgens de gemiddelde richtlijnen en wat jij denkt dat het beste is. Jij kent je kindje het beste. Als ze vrolijk is, goed eet en slaapt, dan doe je het echt goed hoor!
Persoonlijk lijkt het me lastig om steeds op je kindje te wachten tot ze slaapt. Ik was tot voor kort ook altijd helemaal paniekig als we niet optijd thuis waren voor een slaapje, maar heb geleerd dat kindjes écht wel gewoon in slaap vallen als ze moe zijn. In de auto, in de wagen, op de speelmat van het kdv zelfs tijdens het spelen...
Probeer het loslaten bijvoorbeeld eerst eens met het ochtend slaapje thuis. Die gaat hier altijd het beste. Leg haar in bedje volgens je gebruikelijke ritueeltje en verlaat dan haar kamertje. Ga alleen kijken als ze langer dan 5 min echt huilt. (Ook met tussendoor wakker worden) Brabbelen is geen reden om te gaan kijken als ze er net in ligt.
Als dat goed gaat doe je dat bij alle ochtend slaapjes, en dan breid je uit naar de overige slaapjes.
Persoonlijk lijkt het me lastig om steeds op je kindje te wachten tot ze slaapt. Ik was tot voor kort ook altijd helemaal paniekig als we niet optijd thuis waren voor een slaapje, maar heb geleerd dat kindjes écht wel gewoon in slaap vallen als ze moe zijn. In de auto, in de wagen, op de speelmat van het kdv zelfs tijdens het spelen...
Probeer het loslaten bijvoorbeeld eerst eens met het ochtend slaapje thuis. Die gaat hier altijd het beste. Leg haar in bedje volgens je gebruikelijke ritueeltje en verlaat dan haar kamertje. Ga alleen kijken als ze langer dan 5 min echt huilt. (Ook met tussendoor wakker worden) Brabbelen is geen reden om te gaan kijken als ze er net in ligt.
Als dat goed gaat doe je dat bij alle ochtend slaapjes, en dan breid je uit naar de overige slaapjes.
woensdag 25 juli 2018 om 13:30
Niet alle moeders zijn onzeker.
Maar wel veel.
En de meeste doen maar wat en laten hun oren hangen naar hun omgeving. Vaak is de oudere generatie die dingen anders ziet/heeft geleerd en dan je aan het twijfelen brengen. Terwijl mensen juist steeds meer leren om zelf na te denken en naar het kind te kijken.
Niet elk kind eet en drinkt en groeit hetzelfde. Niet elk kind reageert hetzelfde op prikkels.
En niet elk kind slaapt even fijn op een eigen kamer of juist op/bij hen hun ouders.
Gewoon doen wat jij fijn vind en het kind goed op reageerd, Ze leren vanzelf wel alleen slapen en beter te eten. Ga met ritme van het kind mee en realiseer dat dat ritme zo weer anders kan zijn. Dus dat andere dingen dan beter werken.
Maar wel veel.
En de meeste doen maar wat en laten hun oren hangen naar hun omgeving. Vaak is de oudere generatie die dingen anders ziet/heeft geleerd en dan je aan het twijfelen brengen. Terwijl mensen juist steeds meer leren om zelf na te denken en naar het kind te kijken.
Niet elk kind eet en drinkt en groeit hetzelfde. Niet elk kind reageert hetzelfde op prikkels.
En niet elk kind slaapt even fijn op een eigen kamer of juist op/bij hen hun ouders.
Gewoon doen wat jij fijn vind en het kind goed op reageerd, Ze leren vanzelf wel alleen slapen en beter te eten. Ga met ritme van het kind mee en realiseer dat dat ritme zo weer anders kan zijn. Dus dat andere dingen dan beter werken.
woensdag 25 juli 2018 om 13:36
Gewoon lekker je kindje en je gevoel volgen. Mijne valt met 1,5 nog niet zelf in slaap maar ontwikkelt zich razendsnel en doet verder alles volgens het boekje. Slapen komt vanzelf wel goed. Ik vind het heel natuurlijk dat je kinderen niet alleen in slaap laat huilen, niet eens een minuut. Wij willen onze zoon meegeven dat we er altijd zijn, niet enkel als de zon op is.
Hier zijn de slaapjes overdag trouwens pas structureel langer dan 45 minuten sinds we met 15 maanden naar 1 slaapje zijn gegaan. Daarvoor op ons, bij ons, in draagzak en soms in kinderwagen.
Hier zijn de slaapjes overdag trouwens pas structureel langer dan 45 minuten sinds we met 15 maanden naar 1 slaapje zijn gegaan. Daarvoor op ons, bij ons, in draagzak en soms in kinderwagen.
woensdag 25 juli 2018 om 13:37
Herkenbaar hoor, ik was ( en ben soms nog steeds) bij tijd en wijle onzeker. Want hoe weet je of je het goed aanpakt, of ze ( hier een dochter) gelukkig is?
Nu weet ik beter, maar oh, die eerste paar maanden met mijn kleine meisje vond ik soms best lastig. Samen slapen/niet samen slapen en daar dan direct termen natuurlijk/onnatuurlijk bij gooien van voor-en tegenstanders en zo waren er veel meer zaken..Zo vermoeiend! En als nieuwbakken moeder, met gierende hormonen, was het best wel eens lastig om nuchter naar de situatie te kunnen kijken.
Zolang ze goed groeit, lekker actief is en een gelukkige indruk maakt, doe je het goed. Het ene kind zal beter alleen in willen slapen, de ander slaapt liever in met ouders om haar/hem heen.
Hier was ik in het begin vooral wat gefrustreerd, omdat mij telkens werd ingepeperd dat ik dochterlief niet flexibel had gemaakt. Want slapen in de kinderwagen doet elk kind. Nou.. No way! Uren heb ik gewandeld met haar, maar slapen in de kinderwagen deed ze niet. Uiteindelijk veel lief gelachen bij dit soort opmerkingen ( vooral zwager was er een kei in) en mooi ons eigen pad gekozen. Toen ze wat groter werd konden we haar makkelijker meenemen een dagje weg, omdat ze wat beter zonder slaapjes kon. Nu is ze 10 maanden en boeit het allemaal niet meer zo.
Het is gewoon een meisje wat graag in haar eigen bedje ligt en de auto als het echt niet anders kan is ook nog wel een plek waar ze in slaap valt.
En als je dat vertelt, denken veel mensen dat je dan vast een slaaptraining oid hebt ingevoerd, of kind hebt laten huilen. Dat kon ik absoluut niet, ze heeft gewoon een hele duidelijke voorkeur voor haar bedje en kan goed zelf in slaap komen. Een strijd is het nooit geweest, vond ik ook totaal niet nodig.
Zo zie je maar dat bijna elke moeder/ouder iets heeft waar mensen wat van vinden en waar ze onzeker over zijn.
Nu weet ik beter, maar oh, die eerste paar maanden met mijn kleine meisje vond ik soms best lastig. Samen slapen/niet samen slapen en daar dan direct termen natuurlijk/onnatuurlijk bij gooien van voor-en tegenstanders en zo waren er veel meer zaken..Zo vermoeiend! En als nieuwbakken moeder, met gierende hormonen, was het best wel eens lastig om nuchter naar de situatie te kunnen kijken.
Zolang ze goed groeit, lekker actief is en een gelukkige indruk maakt, doe je het goed. Het ene kind zal beter alleen in willen slapen, de ander slaapt liever in met ouders om haar/hem heen.
Hier was ik in het begin vooral wat gefrustreerd, omdat mij telkens werd ingepeperd dat ik dochterlief niet flexibel had gemaakt. Want slapen in de kinderwagen doet elk kind. Nou.. No way! Uren heb ik gewandeld met haar, maar slapen in de kinderwagen deed ze niet. Uiteindelijk veel lief gelachen bij dit soort opmerkingen ( vooral zwager was er een kei in) en mooi ons eigen pad gekozen. Toen ze wat groter werd konden we haar makkelijker meenemen een dagje weg, omdat ze wat beter zonder slaapjes kon. Nu is ze 10 maanden en boeit het allemaal niet meer zo.
Het is gewoon een meisje wat graag in haar eigen bedje ligt en de auto als het echt niet anders kan is ook nog wel een plek waar ze in slaap valt.
En als je dat vertelt, denken veel mensen dat je dan vast een slaaptraining oid hebt ingevoerd, of kind hebt laten huilen. Dat kon ik absoluut niet, ze heeft gewoon een hele duidelijke voorkeur voor haar bedje en kan goed zelf in slaap komen. Een strijd is het nooit geweest, vond ik ook totaal niet nodig.
Zo zie je maar dat bijna elke moeder/ouder iets heeft waar mensen wat van vinden en waar ze onzeker over zijn.
woensdag 25 juli 2018 om 13:55
Ik was nooit onzeker. Zal zijn omdat ik geen jonge moeder was 
Ik volg(de) ook mijn kind, maar dat betekende bij ons dus een heel strak ritme. Sommige kinderen hebben dat nodig en dat merk je aan het kind.
Kijk naar je kind en wees niet bang eens wat uit te proberen. Als je kind nu niet goed slaapt waarom dan niet een week een strak ritme hanteren? Wel even een week consequent volhouden natuurlijk, dan zie je vanzelf of ze daar goed op reageert. En zo niet, dan laat je dat weer los. En waarom niet eens gelijk weggaan als ze wil slapen? Sommige kinderen raken alleen maar geprikkeld als ouders erbij blijven en kunnen dan niet slapen. Uitproberen.
En kijk ook naar hoe jullie zelf zijn. Ben je zelf heel ongeordend en veel op pad en vindt je het geen probleem als ie kind af en toe oververmoeid is of niet slaapt, dan neem je het lekker overal mee naar toe en zie je wel hoe de wind waait. Maar voel je dan niet schuldig, er is geen juiste manier. En ben je vrij gestructureerd en vindt je het prima om op tijd thuis te zijn voor het slaapje, dan probeer je een ritme. Ook goed. Wij hebben veel gehad aan het boek van Gina Ford. Was een verademing voor ons kind toen we een strak ritme gingen hanteren, maar ons kind was daar wel extreem in, de meeste kinderen veren wel mee met wat de ouders doen.
Ik volg(de) ook mijn kind, maar dat betekende bij ons dus een heel strak ritme. Sommige kinderen hebben dat nodig en dat merk je aan het kind.
Kijk naar je kind en wees niet bang eens wat uit te proberen. Als je kind nu niet goed slaapt waarom dan niet een week een strak ritme hanteren? Wel even een week consequent volhouden natuurlijk, dan zie je vanzelf of ze daar goed op reageert. En zo niet, dan laat je dat weer los. En waarom niet eens gelijk weggaan als ze wil slapen? Sommige kinderen raken alleen maar geprikkeld als ouders erbij blijven en kunnen dan niet slapen. Uitproberen.
En kijk ook naar hoe jullie zelf zijn. Ben je zelf heel ongeordend en veel op pad en vindt je het geen probleem als ie kind af en toe oververmoeid is of niet slaapt, dan neem je het lekker overal mee naar toe en zie je wel hoe de wind waait. Maar voel je dan niet schuldig, er is geen juiste manier. En ben je vrij gestructureerd en vindt je het prima om op tijd thuis te zijn voor het slaapje, dan probeer je een ritme. Ook goed. Wij hebben veel gehad aan het boek van Gina Ford. Was een verademing voor ons kind toen we een strak ritme gingen hanteren, maar ons kind was daar wel extreem in, de meeste kinderen veren wel mee met wat de ouders doen.
woensdag 25 juli 2018 om 14:04
ik heb dit ook, ik heb een zoontje van nu bijna 10 maanden en twijfel ook over erg veel dingen, vooral omdat je omgeving het altijd beter denkt te weten.
wij hebben inmiddels juist een heel strak schema wat betreft slaaptijden, hij valt ook alleen maar in zijn eigen bed in slaap, krijg hier vaak ook commentaar op omdat ik dus alles om zijn schema plan.
je moet doen wat jij denkt dat het beste is, jij kent je kindje tenslotte het beste ik weet dat het lastig is maar komt vast goed.
wij hebben inmiddels juist een heel strak schema wat betreft slaaptijden, hij valt ook alleen maar in zijn eigen bed in slaap, krijg hier vaak ook commentaar op omdat ik dus alles om zijn schema plan.
je moet doen wat jij denkt dat het beste is, jij kent je kindje tenslotte het beste ik weet dat het lastig is maar komt vast goed.
woensdag 25 juli 2018 om 15:02
Er zijn dus niet zoveel ‘verkeerde’ dingen. Je maakt iemand juist onzeker door zoiets te zeggen.
TO mag lekker zelf bepalenen experimenteren. Het enige verkeerde is als je kind er duidelijk onder lijdt. Dat lijkt me niet zo snel het geval gezien methodes varieren van ‘kind 24/7 in draagzak overal mee naar toe slepen en maar zien hoe het komt’ tot aan ‘altijd exacte vaste tijden voor alles en kind alleen in eigen bed’ en alles er tussenin.
Al die kinderen leven en zijn gezond.
woensdag 25 juli 2018 om 16:15
Hier niet onzeker, maar heb net als jij geen makkelijke slaper. Mijn zoon is 7 maanden, valt ook nog steeds niet zelfstandig in slaap en wordt overdag altijd na een uurtje weer wakker.
Ik lees veel hier op het forum en kom eigenlijk heel vaak tegen dat baby's met deze leeftijd en ouder nog niet zelfstandig in slaap vallen, dus ik denk dat dat helemaal niet aan ons als ouders ligt. Ik doe dus gewoon wat goed voelt en heb hem een hele tijd in slaap gewiegd. Sinds kort ben ik aan het oefenen om hem toch alleen in slaap te laten vallen. Dat doe ik door hem steeds weer wakker in bed te leggen (met ritueeltje vooraf), maar als hij na een half uur nog niet slaapt en dan ook gaat huilen, ga ik hem toch weer wiegen totdat zijn ogen bijna dichtvallen en dan leg ik hem half slapend in zijn bedje. Weet niet of het de juiste manier is, maar ik voel me er goed bij. Sinds een week ongeveer valt hij 's avonds wel zelf in slaap, dus er zit al verbetering in. Ik weet nu in ieder geval dat hij het wel kan.
En verder zeg je dat ze goed groeit en vrolijk is. Hier hetzelfde. Dan is het toch goed!
Ik lees veel hier op het forum en kom eigenlijk heel vaak tegen dat baby's met deze leeftijd en ouder nog niet zelfstandig in slaap vallen, dus ik denk dat dat helemaal niet aan ons als ouders ligt. Ik doe dus gewoon wat goed voelt en heb hem een hele tijd in slaap gewiegd. Sinds kort ben ik aan het oefenen om hem toch alleen in slaap te laten vallen. Dat doe ik door hem steeds weer wakker in bed te leggen (met ritueeltje vooraf), maar als hij na een half uur nog niet slaapt en dan ook gaat huilen, ga ik hem toch weer wiegen totdat zijn ogen bijna dichtvallen en dan leg ik hem half slapend in zijn bedje. Weet niet of het de juiste manier is, maar ik voel me er goed bij. Sinds een week ongeveer valt hij 's avonds wel zelf in slaap, dus er zit al verbetering in. Ik weet nu in ieder geval dat hij het wel kan.
En verder zeg je dat ze goed groeit en vrolijk is. Hier hetzelfde. Dan is het toch goed!
