Kinderen
alle pijlers
Opa is stom
woensdag 6 april 2016 om 12:56
Mijn schoonvader komt elke maand een dagje langs. Hij is wat ouder, weduwnaar en voor hem echt geweldig leuk om zijn kleinkinderen te zien. Hij neemt snoep of een cadeautje mee, speelt spelletjes en tekent met de kinderen.
Twee maanden geleden heeft hij bij het tekenen iets ingekleurd wat mijn zoontje (5) niet leuk vond. Die vond dat opa het expres deed en ging hard huilen. Hij was bekaf, normaal reageert hij niet zo overdreven.
Sindsdien vindt hij dat opa stom is en stomme grapjes maakt. Dat van die grapjes klopt wel een beetje: hij kan zich niet zo goed inleven in wat kinderen grappig vinden. Bv: hij maakt altijd hetzelfde grapje als hij weggaat dat hij de kinderen in zijn tas meeneemt. Geen Youp van 't Hek, maar mijn eigen vader maakt vaak stommere grapjes die de kinderen wel leuk vinden.
Zoon is nog steeds erg anti-opa. Dat valt opa niet zo op, wat kind nr 2 was nog steeds ontzettend dol op hem. Maar die is inmiddels ook aangestoken en zei vanochtend ook dat opa stom was en weigerde met hem aan de telefoon te praten. Ik ben altijd overal bij, dus er is gegarandeerd niets ergers aan de hand dan een slecht gevallen grapje.
Ik baal er echt van. Niet voor opa, maar voor mijn kinderen. Ze hebben geen ruim assortiment opa's en oma's. Hier moeten ze het mee doen. Met zoon praten helpt niet. Normaal vind ik dat hij zijn eigen mening over mensen mag hebben. Maar dit slaat werkelijk nergens meer op.
Hoe zorg ik dat kind bijdraait (of in elk geval kind nr twee niet verder meesleept)?
Twee maanden geleden heeft hij bij het tekenen iets ingekleurd wat mijn zoontje (5) niet leuk vond. Die vond dat opa het expres deed en ging hard huilen. Hij was bekaf, normaal reageert hij niet zo overdreven.
Sindsdien vindt hij dat opa stom is en stomme grapjes maakt. Dat van die grapjes klopt wel een beetje: hij kan zich niet zo goed inleven in wat kinderen grappig vinden. Bv: hij maakt altijd hetzelfde grapje als hij weggaat dat hij de kinderen in zijn tas meeneemt. Geen Youp van 't Hek, maar mijn eigen vader maakt vaak stommere grapjes die de kinderen wel leuk vinden.
Zoon is nog steeds erg anti-opa. Dat valt opa niet zo op, wat kind nr 2 was nog steeds ontzettend dol op hem. Maar die is inmiddels ook aangestoken en zei vanochtend ook dat opa stom was en weigerde met hem aan de telefoon te praten. Ik ben altijd overal bij, dus er is gegarandeerd niets ergers aan de hand dan een slecht gevallen grapje.
Ik baal er echt van. Niet voor opa, maar voor mijn kinderen. Ze hebben geen ruim assortiment opa's en oma's. Hier moeten ze het mee doen. Met zoon praten helpt niet. Normaal vind ik dat hij zijn eigen mening over mensen mag hebben. Maar dit slaat werkelijk nergens meer op.
Hoe zorg ik dat kind bijdraait (of in elk geval kind nr twee niet verder meesleept)?
vrijdag 8 april 2016 om 10:30
quote:mary57 schreef op 07 april 2016 @ 07:44:
[...]
Even off-topic, Pejeka heeft hier naar mijn mening wel een puntje hoor. Ik zie toch veel ouders die hun kind niet echt kennen, kijk maar eens naar alle vragen die hier over opvoeding gesteld worden op dit forum. Sommige mensen zien hun eigen kinderen zo weinig, dat ze geen benul hebben wat er in die hoofdjes omgaat.Ik ken geen ouders die hun kinderen weinig zien. En ze werken allemaal.
[...]
Even off-topic, Pejeka heeft hier naar mijn mening wel een puntje hoor. Ik zie toch veel ouders die hun kind niet echt kennen, kijk maar eens naar alle vragen die hier over opvoeding gesteld worden op dit forum. Sommige mensen zien hun eigen kinderen zo weinig, dat ze geen benul hebben wat er in die hoofdjes omgaat.Ik ken geen ouders die hun kinderen weinig zien. En ze werken allemaal.
vrijdag 8 april 2016 om 11:00
quote:hannaeva schreef op 08 april 2016 @ 10:30:
[...]
Ik ken geen ouders die hun kinderen weinig zien. En ze werken allemaal.
Ik wel hoor. De kinderen worden 's morgens vroeg al weg gebracht en 's avonds weer opgehaald. Snel snel eten, nog even zitten en hup naar bed.
Is een keuze die gemaakt wordt door de ouders en soms heeft dat gevolgen voor het gedrag van de kinderen, die de ouders totaal niet begrijpen.
Ouders hebben het vaak over hun recht om veel te werken, ik hoor nooit ouders over de rechten van hun kinderen op tijd doorbrengen met de ouders.
[...]
Ik ken geen ouders die hun kinderen weinig zien. En ze werken allemaal.
Ik wel hoor. De kinderen worden 's morgens vroeg al weg gebracht en 's avonds weer opgehaald. Snel snel eten, nog even zitten en hup naar bed.
Is een keuze die gemaakt wordt door de ouders en soms heeft dat gevolgen voor het gedrag van de kinderen, die de ouders totaal niet begrijpen.
Ouders hebben het vaak over hun recht om veel te werken, ik hoor nooit ouders over de rechten van hun kinderen op tijd doorbrengen met de ouders.
vrijdag 8 april 2016 om 11:54
quote:hannaeva schreef op 08 april 2016 @ 10:30:
[...]
Ik ken geen ouders die hun kinderen weinig zien. En ze werken allemaal.Ik doe meer met mijn kinderen dan mijn moeder die huisvrouw was. En die wist helemaal niet wat er in mijn hoofd omging. Dat vind ik jammer, daarom doe ik het anders met mijn kinderen.
[...]
Ik ken geen ouders die hun kinderen weinig zien. En ze werken allemaal.Ik doe meer met mijn kinderen dan mijn moeder die huisvrouw was. En die wist helemaal niet wat er in mijn hoofd omging. Dat vind ik jammer, daarom doe ik het anders met mijn kinderen.
vrijdag 8 april 2016 om 13:10
quote:mary57 schreef op 08 april 2016 @ 11:00:
[...]
Ik wel hoor. De kinderen worden 's morgens vroeg al weg gebracht en 's avonds weer opgehaald. Snel snel eten, nog even zitten en hup naar bed.
Is een keuze die gemaakt wordt door de ouders en soms heeft dat gevolgen voor het gedrag van de kinderen, die de ouders totaal niet begrijpen.
Ouders hebben het vaak over hun recht om veel te werken, ik hoor nooit ouders over de rechten van hun kinderen op tijd doorbrengen met de ouders.
Ik ken zulke ouders niet. En heb alleen maar carrière vrienden. Er is veel aandacht en tijd voor de kinderen. Wat jij omschrijft, is een uitzondering, denk ik.
Is 57 je geboortejaar? En ben je dus 56? Ik zie nl veel dat de oudere generatie de ouders van nu beschuldigt van te-weinig-tijd-voor-gezin en dat is volgens mij onterecht.
Ouders zijn bewuster dan ooit met hun kinderen bezig. En dat ze werken, maakt ze vaak alleen maar betere ouders.
Werken is trouwens geen recht en ik hoor ouders dat ook nooit zeggen, zoals jij beweert.
Het is wel een maatschappelijke plicht en gewoon onderdeel van het leven.
Jij zei eerder dat ouders hun kinderen tegenwoordig niet meer kennen omdat ze hier zoveel opvoedvragen stellen? Ik denk dat dat komt omdat ouders van nu bewuster bezig zijn met opvoeding en het graag goed willen doen. Bovendien had je vroeger geen viva forum; anders waren toen misschien ook wel veel opvoedvragen.
[...]
Ik wel hoor. De kinderen worden 's morgens vroeg al weg gebracht en 's avonds weer opgehaald. Snel snel eten, nog even zitten en hup naar bed.
Is een keuze die gemaakt wordt door de ouders en soms heeft dat gevolgen voor het gedrag van de kinderen, die de ouders totaal niet begrijpen.
Ouders hebben het vaak over hun recht om veel te werken, ik hoor nooit ouders over de rechten van hun kinderen op tijd doorbrengen met de ouders.
Ik ken zulke ouders niet. En heb alleen maar carrière vrienden. Er is veel aandacht en tijd voor de kinderen. Wat jij omschrijft, is een uitzondering, denk ik.
Is 57 je geboortejaar? En ben je dus 56? Ik zie nl veel dat de oudere generatie de ouders van nu beschuldigt van te-weinig-tijd-voor-gezin en dat is volgens mij onterecht.
Ouders zijn bewuster dan ooit met hun kinderen bezig. En dat ze werken, maakt ze vaak alleen maar betere ouders.
Werken is trouwens geen recht en ik hoor ouders dat ook nooit zeggen, zoals jij beweert.
Het is wel een maatschappelijke plicht en gewoon onderdeel van het leven.
Jij zei eerder dat ouders hun kinderen tegenwoordig niet meer kennen omdat ze hier zoveel opvoedvragen stellen? Ik denk dat dat komt omdat ouders van nu bewuster bezig zijn met opvoeding en het graag goed willen doen. Bovendien had je vroeger geen viva forum; anders waren toen misschien ook wel veel opvoedvragen.
vrijdag 8 april 2016 om 13:22
quote:hannaeva schreef op 08 april 2016 @ 13:10:
[...]
Ik ken zulke ouders niet. En heb alleen maar carrière vrienden. Er is veel aandacht en tijd voor de kinderen. Wat jij omschrijft, is een uitzondering, denk ik.
Is 57 je geboortejaar? En ben je dus 56? Ik zie nl veel dat de oudere generatie de ouders van nu beschuldigt van te-weinig-tijd-voor-gezin en dat is volgens mij onterecht.
Ouders zijn bewuster dan ooit met hun kinderen bezig. En dat ze werken, maakt ze vaak alleen maar betere ouders.
Werken is trouwens geen recht en ik hoor ouders dat ook nooit zeggen, zoals jij beweert.
Het is wel een maatschappelijke plicht en gewoon onderdeel van het leven.
Jij zei eerder dat ouders hun kinderen tegenwoordig niet meer kennen omdat ze hier zoveel opvoedvragen stellen? Ik denk dat dat komt omdat ouders van nu bewuster bezig zijn met opvoeding en het graag goed willen doen. Bovendien had je vroeger geen viva forum; anders waren toen misschien ook wel veel opvoedvragen.
Ik denk dat de mensen vroeger wel wat anders aan hun hoofd hadden dan op een forum vragen over de opvoeding stellen.
Maar goed, het was een reactie op een opmerking van Pejeka en daar was ik het wel mee eens. En dat ouders nu beter opvoeden dan vroeger omdat ze werken is werkelijk onzinnig. Ik krijg het idee dat je nu een schuldgevoel aan het goedpraten bent.
[...]
Ik ken zulke ouders niet. En heb alleen maar carrière vrienden. Er is veel aandacht en tijd voor de kinderen. Wat jij omschrijft, is een uitzondering, denk ik.
Is 57 je geboortejaar? En ben je dus 56? Ik zie nl veel dat de oudere generatie de ouders van nu beschuldigt van te-weinig-tijd-voor-gezin en dat is volgens mij onterecht.
Ouders zijn bewuster dan ooit met hun kinderen bezig. En dat ze werken, maakt ze vaak alleen maar betere ouders.
Werken is trouwens geen recht en ik hoor ouders dat ook nooit zeggen, zoals jij beweert.
Het is wel een maatschappelijke plicht en gewoon onderdeel van het leven.
Jij zei eerder dat ouders hun kinderen tegenwoordig niet meer kennen omdat ze hier zoveel opvoedvragen stellen? Ik denk dat dat komt omdat ouders van nu bewuster bezig zijn met opvoeding en het graag goed willen doen. Bovendien had je vroeger geen viva forum; anders waren toen misschien ook wel veel opvoedvragen.
Ik denk dat de mensen vroeger wel wat anders aan hun hoofd hadden dan op een forum vragen over de opvoeding stellen.
Maar goed, het was een reactie op een opmerking van Pejeka en daar was ik het wel mee eens. En dat ouders nu beter opvoeden dan vroeger omdat ze werken is werkelijk onzinnig. Ik krijg het idee dat je nu een schuldgevoel aan het goedpraten bent.
vrijdag 8 april 2016 om 14:40
Alleen je openingspost gelezen en dus geen verdere reacties. Maar waar ik eerlijk gezegd op hoop is dat de tendens aan reacties in de lijn ligt met de mijne, nl.
afkappen en normaal doen.
Ik zou hier geen enkele ruimte inlaten. Ok, gezegd, opa is stom. Nou, soms vind je mensen gewoon (even) stom. En soms doen mensen iets per ongeluk wat stom is, maar wat ze niet expres deden. Kan gebeuren. Maar dat hebben we nu wel gehoord en nu ga je gewoon weer vriendelijk doen tegen opa en je er overheen zetten. Kan je dat niet? Dan ga je maar alleen boven op je kamer zitten en opa stom vinden. Dan kleurt zusje wel gewoon gezellig met opa en hebben zij geen last van jouw gemopper.
afkappen en normaal doen.
Ik zou hier geen enkele ruimte inlaten. Ok, gezegd, opa is stom. Nou, soms vind je mensen gewoon (even) stom. En soms doen mensen iets per ongeluk wat stom is, maar wat ze niet expres deden. Kan gebeuren. Maar dat hebben we nu wel gehoord en nu ga je gewoon weer vriendelijk doen tegen opa en je er overheen zetten. Kan je dat niet? Dan ga je maar alleen boven op je kamer zitten en opa stom vinden. Dan kleurt zusje wel gewoon gezellig met opa en hebben zij geen last van jouw gemopper.
vrijdag 8 april 2016 om 14:42
quote:Biebel80 schreef op 06 april 2016 @ 12:59:
Ik zou eerder balen voor opa dan voor de kinderen. Waarom leer jij jouw kinderen niet dat het echt niet kan om opa stom te noemen voor iets belachelijks als een tekening? De wereld draait niet rond jouw kinderen.En dit, ik vind het voor je kinderen niet balen, maar voor opa. Komt hij leuk opa zijn en zijn best doen, krijgt hij een kleinkind dat de ruimte krijgt om zich vast te bijten in een vergissinkje en nog een zusje aansteekt ook nog. Kom op zeg.
Ik zou eerder balen voor opa dan voor de kinderen. Waarom leer jij jouw kinderen niet dat het echt niet kan om opa stom te noemen voor iets belachelijks als een tekening? De wereld draait niet rond jouw kinderen.En dit, ik vind het voor je kinderen niet balen, maar voor opa. Komt hij leuk opa zijn en zijn best doen, krijgt hij een kleinkind dat de ruimte krijgt om zich vast te bijten in een vergissinkje en nog een zusje aansteekt ook nog. Kom op zeg.
vrijdag 8 april 2016 om 14:50
wow ? je zoontje is pas 5..... 5 jaar, hij moet alles nog leren,
en dat is precies wat jullie nu aan het doen zijn,
opa is hopelijk oud en wijs genoeg om dit niet persoonlijk op te nemen, kleinkinderen zijn geen trofeeën oid, geloof aub niet in die mooie plaatjes, kinderen hebben niet altijd zin in opa of oma,
je kunt grenzen stellen aan zijn taalgebruik en gedrag maar zijn mening is zijn mening, ik zie het juist als een uitgelezen moment om hem te leren dat daar ruimte voor is.
Is voor je zoon ook niet onderdeel van het spelletje dat dit jou erg lijkt te beroeren? misschien moet je even niets doen en kijken wat er dan gebeurt....?
en dat is precies wat jullie nu aan het doen zijn,
opa is hopelijk oud en wijs genoeg om dit niet persoonlijk op te nemen, kleinkinderen zijn geen trofeeën oid, geloof aub niet in die mooie plaatjes, kinderen hebben niet altijd zin in opa of oma,
je kunt grenzen stellen aan zijn taalgebruik en gedrag maar zijn mening is zijn mening, ik zie het juist als een uitgelezen moment om hem te leren dat daar ruimte voor is.
Is voor je zoon ook niet onderdeel van het spelletje dat dit jou erg lijkt te beroeren? misschien moet je even niets doen en kijken wat er dan gebeurt....?
--
vrijdag 8 april 2016 om 15:53
quote:hannaeva schreef op 08 april 2016 @ 13:39:
Ik krijg het idee dat jij mij een schuldgevoel wilt opleggen. Maar ik heb er toch echt geen last van
Maar vertel eens, als je inderdaad 56 bent: waar zie jij al die ouders die amper tijd met hun kinderen doorbrengen?
Ik ben geen 56, ik begrijp echt niet wat leeftijd hier mee te maken heeft. Moet ik nu adressen door gaan geven van ouders die weinig tijd met hun kinderen doorbrengen?
Vroeger waren de gezinnen trouwens veel groter, die moeders hadden geen tijd om opvoedboeken te lezen of forums te raadplegen. Zij gebruikten gewoon hun gezonde verstand.
Ik krijg het idee dat jij mij een schuldgevoel wilt opleggen. Maar ik heb er toch echt geen last van
Maar vertel eens, als je inderdaad 56 bent: waar zie jij al die ouders die amper tijd met hun kinderen doorbrengen?
Ik ben geen 56, ik begrijp echt niet wat leeftijd hier mee te maken heeft. Moet ik nu adressen door gaan geven van ouders die weinig tijd met hun kinderen doorbrengen?
Vroeger waren de gezinnen trouwens veel groter, die moeders hadden geen tijd om opvoedboeken te lezen of forums te raadplegen. Zij gebruikten gewoon hun gezonde verstand.
vrijdag 8 april 2016 om 16:42
quote:mary57 schreef op 08 april 2016 @ 15:53:
[...]
Ik ben geen 56, ik begrijp echt niet wat leeftijd hier mee te maken heeft. Moet ik nu adressen door gaan geven van ouders die weinig tijd met hun kinderen doorbrengen?
Vroeger waren de gezinnen trouwens veel groter, die moeders hadden geen tijd om opvoedboeken te lezen of forums te raadplegen. Zij gebruikten gewoon hun gezonde verstand.
Hangt af van welke vroeger. In de jaren zeventig en tachtig was 2 kinderen heel normaal. Veel thuisblijfmoeders; tijd zat.
Dus je kunt niet vertellen waar jij je kennis vandaag haalt dat ouders tegenwoordig weinig tijd voor hun kinderen hebben en hun kinderen daardoor niet meer kennen?
[...]
Ik ben geen 56, ik begrijp echt niet wat leeftijd hier mee te maken heeft. Moet ik nu adressen door gaan geven van ouders die weinig tijd met hun kinderen doorbrengen?
Vroeger waren de gezinnen trouwens veel groter, die moeders hadden geen tijd om opvoedboeken te lezen of forums te raadplegen. Zij gebruikten gewoon hun gezonde verstand.
Hangt af van welke vroeger. In de jaren zeventig en tachtig was 2 kinderen heel normaal. Veel thuisblijfmoeders; tijd zat.
Dus je kunt niet vertellen waar jij je kennis vandaag haalt dat ouders tegenwoordig weinig tijd voor hun kinderen hebben en hun kinderen daardoor niet meer kennen?
vrijdag 8 april 2016 om 17:34
quote:hannaeva schreef op 08 april 2016 @ 16:42:
[...]
Hangt af van welke vroeger. In de jaren zeventig en tachtig was 2 kinderen heel normaal. Veel thuisblijfmoeders; tijd zat.
Dus je kunt niet vertellen waar jij je kennis vandaag haalt dat ouders tegenwoordig weinig tijd voor hun kinderen hebben en hun kinderen daardoor niet meer kennen?Ik zie het in mijn omgeving, ik hoor het van de grootouders die vaak moeten oppassen. Ik hoor het van het onderwijzend personeel, van ouders die doodop zijn van het werken en voor de kinderen moeten zorgen.
[...]
Hangt af van welke vroeger. In de jaren zeventig en tachtig was 2 kinderen heel normaal. Veel thuisblijfmoeders; tijd zat.
Dus je kunt niet vertellen waar jij je kennis vandaag haalt dat ouders tegenwoordig weinig tijd voor hun kinderen hebben en hun kinderen daardoor niet meer kennen?Ik zie het in mijn omgeving, ik hoor het van de grootouders die vaak moeten oppassen. Ik hoor het van het onderwijzend personeel, van ouders die doodop zijn van het werken en voor de kinderen moeten zorgen.
vrijdag 8 april 2016 om 21:30
Is dat niet iets van elke tijd? Ouders die doodop zijn van het werken en voor de kinderen zorgen? Dat zal op een decennia of twee na (jaren zeventig/tachtig) nooit anders zijn geweest. Ook niet wereldwijd. Sterker nog, het is pas iets van de laatste 40 decennia dat vrouwen kunnen bepalen óf ze moeder worden en van hoeveel kinderen. Voorheen kreeg je ze gewoon in huishoudens zonder apparaten. Moeders de vrouw was wasvrouw en weinig anders.
vrijdag 8 april 2016 om 21:38
quote:aquarium schreef op 08 april 2016 @ 21:30:
Is dat niet iets van elke tijd? Ouders die doodop zijn van het werken en voor de kinderen zorgen? Dat zal op een decennia of twee na (jaren zeventig/tachtig) nooit anders zijn geweest. Ook niet wereldwijd. Sterker nog, het is pas iets van de laatste 40 decennia dat vrouwen kunnen bepalen óf ze moeder worden en van hoeveel kinderen. Voorheen kreeg je ze gewoon in huishoudens zonder apparaten. Moeders de vrouw was wasvrouw en weinig anders.Misschien wel maar toch op een andere manier. Ik zie het ook aan collega's van me. Door de weeks is het spitsroeden lopen, want én werk, én huishouden, én oh ja, ook nog de kinderen. En het zal best niet altijd in alle gevallen hetzelfde zijn, maar ook ik zie collega's die rond half 5 de deur uit racen om de kinderen op te halen, en dan moet er nog gekookt worden en ondertussen proberen ze dan een beetje de huishoudelijke klussen in te lopen (even die vloer zwabberen, even die was in de machine). Hectiek ten top. Kinderen liefst voor de TV met een tekenfilm ofzo, zijn ze even zoet. Dan gauw eten, kinderen naar bed, en tja... hoeveel tijd heb je dan écht ontspannen met je kinderen doorgebracht op zo'n dag?
Is dat niet iets van elke tijd? Ouders die doodop zijn van het werken en voor de kinderen zorgen? Dat zal op een decennia of twee na (jaren zeventig/tachtig) nooit anders zijn geweest. Ook niet wereldwijd. Sterker nog, het is pas iets van de laatste 40 decennia dat vrouwen kunnen bepalen óf ze moeder worden en van hoeveel kinderen. Voorheen kreeg je ze gewoon in huishoudens zonder apparaten. Moeders de vrouw was wasvrouw en weinig anders.Misschien wel maar toch op een andere manier. Ik zie het ook aan collega's van me. Door de weeks is het spitsroeden lopen, want én werk, én huishouden, én oh ja, ook nog de kinderen. En het zal best niet altijd in alle gevallen hetzelfde zijn, maar ook ik zie collega's die rond half 5 de deur uit racen om de kinderen op te halen, en dan moet er nog gekookt worden en ondertussen proberen ze dan een beetje de huishoudelijke klussen in te lopen (even die vloer zwabberen, even die was in de machine). Hectiek ten top. Kinderen liefst voor de TV met een tekenfilm ofzo, zijn ze even zoet. Dan gauw eten, kinderen naar bed, en tja... hoeveel tijd heb je dan écht ontspannen met je kinderen doorgebracht op zo'n dag?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 8 april 2016 om 21:48
Wie zegt dat je dagelijks ontspannen tijd moet doorbrengen met je kinderen? Veel van die ouders die jij nu beschrijft, hebben ontzettend leuke bso´s uitgezocht, hebben vaak een papa en een mama dag, dus de kinderen zijn minimaal 1 dag met mama en dag met papa door de week. In het weekend zijn de ouders er en je vergeet dat dit vaak maar een korte periode zo is. Nl. de hektiek van heel kleine kinderen. Zodra die richting de tien jaar gaan, komt er weer een heel andere dynamiek in huis.
En ja, er wordt veel gewerkt. Maar er moet ook wel veel gewerkt worden. Huizen zijn tegenwoordig niet gratis meer en om een klein beetje te kunnen wonen, heb je tweeverdieners nodig.
Dus, tenzij jij een oost Groningen woont en een praktisch gratis huis, een man die het goed binnen harkt of dusdanig gestudeerd hebt dat je de rijkdom hebt om zelf je uren te bepalen, is dit gewoon realiteit voor veel gezinnen. Die doen vreselijk hun best om die ballen hoog te houden. En in dat soort gezinnen ben ik dus de poetsvrouw
En ja, er wordt veel gewerkt. Maar er moet ook wel veel gewerkt worden. Huizen zijn tegenwoordig niet gratis meer en om een klein beetje te kunnen wonen, heb je tweeverdieners nodig.
Dus, tenzij jij een oost Groningen woont en een praktisch gratis huis, een man die het goed binnen harkt of dusdanig gestudeerd hebt dat je de rijkdom hebt om zelf je uren te bepalen, is dit gewoon realiteit voor veel gezinnen. Die doen vreselijk hun best om die ballen hoog te houden. En in dat soort gezinnen ben ik dus de poetsvrouw
vrijdag 8 april 2016 om 21:55
quote:aquarium schreef op 08 april 2016 @ 21:48:
Wie zegt dat je dagelijks ontspannen tijd moet doorbrengen met je kinderen? Veel van die ouders die jij nu beschrijft, hebben ontzettend leuke bso´s uitgezocht, hebben vaak een papa en een mama dag, dus de kinderen zijn minimaal 1 dag met mama en dag met papa door de week. In het weekend zijn de ouders er en je vergeet dat dit vaak maar een korte periode zo is. Nl. de hektiek van heel kleine kinderen. Zodra die richting de tien jaar gaan, komt er weer een heel andere dynamiek in huis.
En ja, er wordt veel gewerkt. Maar er moet ook wel veel gewerkt worden. Huizen zijn tegenwoordig niet gratis meer en om een klein beetje te kunnen wonen, heb je tweeverdieners nodig.
Dus, tenzij jij een oost Groningen woont en een praktisch gratis huis, een man die het goed binnen harkt of dusdanig gestudeerd hebt dat je de rijkdom hebt om zelf je uren te bepalen, is dit gewoon realiteit voor veel gezinnen. Die doen vreselijk hun best om die ballen hoog te houden. En in dat soort gezinnen ben ik dus de poetsvrouw
Ik krijg al ontiegelijke jeuk van termen als pappa- en mammadag. Echt hoor, dus het kind moet zijn dingetje maar ophouden tot het pappa- of mammadag is ofzo? En ja, ze hebben het vast helemaal leuk op de BSO, zie dat ook echt niet als kindermishandelingsinstituut, maar er gaat toch niks boven gewoon lekker ontspannen thuis kunnen zijn, of niet? Of zou jij het fijn vinden een paar dagen in de week ná je werkdag niet naar huis te mogen, maar verplicht nog een uurtje of wat in een BSO-clubje te moeten verkeren, met collega's en andere volwassenen, gewoon leuk hoor, mag je lekker knutselen of lezen of andere dingen doen, maar je mag niét naar huis. Of wil jij na je werkdag toch ook liever gewoon naar huis? Net zoals de meeste schoolkinderen na hun "werkdag" op school ook liever naar huis willen? En dan zélf kunnen kiezen of ze met vriendjes gaan spelen, of misschien gewoon lekker op de bank een boek lezen, of op hun kamer wat aanrotzooien?
En ik ben het met je eens dat de kosten en dergelijke opgebracht moeten worden en dat de ontwikkelingen in de afgelopen decennia het steeds moeilijker hebben gemaakt om dat als eenverdiener gebolwerkt te krijgen, maar dat wil nog steeds niet zeggen dat het voor de kinderen dus de meest ideale situatie opgeleverd heeft, of wel?
Wie zegt dat je dagelijks ontspannen tijd moet doorbrengen met je kinderen? Veel van die ouders die jij nu beschrijft, hebben ontzettend leuke bso´s uitgezocht, hebben vaak een papa en een mama dag, dus de kinderen zijn minimaal 1 dag met mama en dag met papa door de week. In het weekend zijn de ouders er en je vergeet dat dit vaak maar een korte periode zo is. Nl. de hektiek van heel kleine kinderen. Zodra die richting de tien jaar gaan, komt er weer een heel andere dynamiek in huis.
En ja, er wordt veel gewerkt. Maar er moet ook wel veel gewerkt worden. Huizen zijn tegenwoordig niet gratis meer en om een klein beetje te kunnen wonen, heb je tweeverdieners nodig.
Dus, tenzij jij een oost Groningen woont en een praktisch gratis huis, een man die het goed binnen harkt of dusdanig gestudeerd hebt dat je de rijkdom hebt om zelf je uren te bepalen, is dit gewoon realiteit voor veel gezinnen. Die doen vreselijk hun best om die ballen hoog te houden. En in dat soort gezinnen ben ik dus de poetsvrouw
Ik krijg al ontiegelijke jeuk van termen als pappa- en mammadag. Echt hoor, dus het kind moet zijn dingetje maar ophouden tot het pappa- of mammadag is ofzo? En ja, ze hebben het vast helemaal leuk op de BSO, zie dat ook echt niet als kindermishandelingsinstituut, maar er gaat toch niks boven gewoon lekker ontspannen thuis kunnen zijn, of niet? Of zou jij het fijn vinden een paar dagen in de week ná je werkdag niet naar huis te mogen, maar verplicht nog een uurtje of wat in een BSO-clubje te moeten verkeren, met collega's en andere volwassenen, gewoon leuk hoor, mag je lekker knutselen of lezen of andere dingen doen, maar je mag niét naar huis. Of wil jij na je werkdag toch ook liever gewoon naar huis? Net zoals de meeste schoolkinderen na hun "werkdag" op school ook liever naar huis willen? En dan zélf kunnen kiezen of ze met vriendjes gaan spelen, of misschien gewoon lekker op de bank een boek lezen, of op hun kamer wat aanrotzooien?
En ik ben het met je eens dat de kosten en dergelijke opgebracht moeten worden en dat de ontwikkelingen in de afgelopen decennia het steeds moeilijker hebben gemaakt om dat als eenverdiener gebolwerkt te krijgen, maar dat wil nog steeds niet zeggen dat het voor de kinderen dus de meest ideale situatie opgeleverd heeft, of wel?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 8 april 2016 om 22:11
quote:pejeka schreef op 08 april 2016 @ 21:38:
[...]
Misschien wel maar toch op een andere manier. Ik zie het ook aan collega's van me. Door de weeks is het spitsroeden lopen, want én werk, én huishouden, én oh ja, ook nog de kinderen. En het zal best niet altijd in alle gevallen hetzelfde zijn, maar ook ik zie collega's die rond half 5 de deur uit racen om de kinderen op te halen, en dan moet er nog gekookt worden en ondertussen proberen ze dan een beetje de huishoudelijke klussen in te lopen (even die vloer zwabberen, even die was in de machine). Hectiek ten top. Kinderen liefst voor de TV met een tekenfilm ofzo, zijn ze even zoet. Dan gauw eten, kinderen naar bed, en tja... hoeveel tijd heb je dan écht ontspannen met je kinderen doorgebracht op zo'n dag?
Het antwoord op je vraag is: dan zal er 's avonds maximaal 2 uur overblijven, als we uitgaan van een gemiddelde reistijd van een uur en een gemiddelde bedtijd van half 8.
Het rijtje staat in de verkeerde volgorde, vind ik. Ik ken persoonlijk niemand die eerst denkt "mijn huishouden!" en daarna "o ja, mijn kind." In ieder geval niet structureel en die als dat problemen oplevert het huishouden niet uitbesteedt.
Maar dat bedoel je denk ik niet echt te zeggen? Over de mate waarin werk belangrijk is en tijd doorbrengen met je kinderen belangrijk is, kunnen we hier met elkaar van gedachten wisselen. Daar kunnen we misschien dan zelfs nog allemaal wat van opsteken van elkaar.
Wat ik jammer vind is dat ik niet denk dat je dat bereikt door meteen te stellen dat kinderen op de laatste plaats komen en zulks. Dat is nogal wat. En daarmee gaat de discussie meteen daarover, in plaats van dat het over de waarden gaat die voor velen belangrijk zijn en die niet per se alleen maar passen in één bepaalde structuur van werk & gezin. Of is dat volgens jou wel zo en wil je alleen maar aanwijzen wie het volgens jou verkeerd doen?
[...]
Misschien wel maar toch op een andere manier. Ik zie het ook aan collega's van me. Door de weeks is het spitsroeden lopen, want én werk, én huishouden, én oh ja, ook nog de kinderen. En het zal best niet altijd in alle gevallen hetzelfde zijn, maar ook ik zie collega's die rond half 5 de deur uit racen om de kinderen op te halen, en dan moet er nog gekookt worden en ondertussen proberen ze dan een beetje de huishoudelijke klussen in te lopen (even die vloer zwabberen, even die was in de machine). Hectiek ten top. Kinderen liefst voor de TV met een tekenfilm ofzo, zijn ze even zoet. Dan gauw eten, kinderen naar bed, en tja... hoeveel tijd heb je dan écht ontspannen met je kinderen doorgebracht op zo'n dag?
Het antwoord op je vraag is: dan zal er 's avonds maximaal 2 uur overblijven, als we uitgaan van een gemiddelde reistijd van een uur en een gemiddelde bedtijd van half 8.
Het rijtje staat in de verkeerde volgorde, vind ik. Ik ken persoonlijk niemand die eerst denkt "mijn huishouden!" en daarna "o ja, mijn kind." In ieder geval niet structureel en die als dat problemen oplevert het huishouden niet uitbesteedt.
Maar dat bedoel je denk ik niet echt te zeggen? Over de mate waarin werk belangrijk is en tijd doorbrengen met je kinderen belangrijk is, kunnen we hier met elkaar van gedachten wisselen. Daar kunnen we misschien dan zelfs nog allemaal wat van opsteken van elkaar.
Wat ik jammer vind is dat ik niet denk dat je dat bereikt door meteen te stellen dat kinderen op de laatste plaats komen en zulks. Dat is nogal wat. En daarmee gaat de discussie meteen daarover, in plaats van dat het over de waarden gaat die voor velen belangrijk zijn en die niet per se alleen maar passen in één bepaalde structuur van werk & gezin. Of is dat volgens jou wel zo en wil je alleen maar aanwijzen wie het volgens jou verkeerd doen?
vrijdag 8 april 2016 om 22:17
quote:Sorende schreef op 08 april 2016 @ 22:11:
[...]
Het antwoord op je vraag is: dan zal er 's avonds maximaal 2 uur overblijven, als we uitgaan van een gemiddelde reistijd van een uur en een gemiddelde bedtijd van half 8.
Het rijtje staat in de verkeerde volgorde, vind ik. Ik ken persoonlijk niemand die eerst denkt "mijn huishouden!" en daarna "o ja, mijn kind." In ieder geval niet structureel en die als dat problemen oplevert het huishouden niet uitbesteedt.
Maar dat bedoel je denk ik niet echt te zeggen? Over de mate waarin werk belangrijk is en tijd doorbrengen met je kinderen belangrijk is, kunnen we hier met elkaar van gedachten wisselen. Daar kunnen we misschien dan zelfs nog allemaal wat van opsteken van elkaar.
Wat ik jammer vind is dat ik niet denk dat je dat bereikt door meteen te stellen dat kinderen op de laatste plaats komen en zulks. Dat is nogal wat. En daarmee gaat de discussie meteen daarover, in plaats van dat het over de waarden gaat die voor velen belangrijk zijn en die niet per se alleen maar passen in één bepaalde structuur van werk & gezin. Of is dat volgens jou wel zo en wil je alleen maar aanwijzen wie het volgens jou verkeerd doen?
Nee. Ik begrijp zelfs dat als je na je werk thuiskomt en er ligt nog een was, er moet even een zwabber door de kamer, de vaarwasser staat nog vol en er moet óók nog gekookt worden, je dat niet allemaal gewoon aan de zijkant schuift, een pot thee gaat zetten en met je kinderen een uur lang gaat zitten theedrinken. Tenminste, in de meeste gezinnen die ik ken lopen de (beide) ouders dan gewoon even verdomd hard te rennen om toch die klussen even gedaan te krijgen. En ja, de kinderen dan vaak voor de TV ofzo, want dan zijn ze even "zoet". Dat is dan de dagelijkse qualitytime.
Ik denk dat het verkeerde is, dat er in de afgelopen decennia veel te veel waarde is gehecht aan "economische activiteit", ofwel: werken buiten de deur, en dat de waarde van een rustig gezinsleven vaak ondergeschikt is gemaakt. Alsof het een luxe zou zijn ofzo, terwijl ik denk dat het belangrijk is, óók in maatschappelijk opzicht.
[...]
Het antwoord op je vraag is: dan zal er 's avonds maximaal 2 uur overblijven, als we uitgaan van een gemiddelde reistijd van een uur en een gemiddelde bedtijd van half 8.
Het rijtje staat in de verkeerde volgorde, vind ik. Ik ken persoonlijk niemand die eerst denkt "mijn huishouden!" en daarna "o ja, mijn kind." In ieder geval niet structureel en die als dat problemen oplevert het huishouden niet uitbesteedt.
Maar dat bedoel je denk ik niet echt te zeggen? Over de mate waarin werk belangrijk is en tijd doorbrengen met je kinderen belangrijk is, kunnen we hier met elkaar van gedachten wisselen. Daar kunnen we misschien dan zelfs nog allemaal wat van opsteken van elkaar.
Wat ik jammer vind is dat ik niet denk dat je dat bereikt door meteen te stellen dat kinderen op de laatste plaats komen en zulks. Dat is nogal wat. En daarmee gaat de discussie meteen daarover, in plaats van dat het over de waarden gaat die voor velen belangrijk zijn en die niet per se alleen maar passen in één bepaalde structuur van werk & gezin. Of is dat volgens jou wel zo en wil je alleen maar aanwijzen wie het volgens jou verkeerd doen?
Nee. Ik begrijp zelfs dat als je na je werk thuiskomt en er ligt nog een was, er moet even een zwabber door de kamer, de vaarwasser staat nog vol en er moet óók nog gekookt worden, je dat niet allemaal gewoon aan de zijkant schuift, een pot thee gaat zetten en met je kinderen een uur lang gaat zitten theedrinken. Tenminste, in de meeste gezinnen die ik ken lopen de (beide) ouders dan gewoon even verdomd hard te rennen om toch die klussen even gedaan te krijgen. En ja, de kinderen dan vaak voor de TV ofzo, want dan zijn ze even "zoet". Dat is dan de dagelijkse qualitytime.
Ik denk dat het verkeerde is, dat er in de afgelopen decennia veel te veel waarde is gehecht aan "economische activiteit", ofwel: werken buiten de deur, en dat de waarde van een rustig gezinsleven vaak ondergeschikt is gemaakt. Alsof het een luxe zou zijn ofzo, terwijl ik denk dat het belangrijk is, óók in maatschappelijk opzicht.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!