Kinderen
alle pijlers
Oppas(probleem)
dinsdag 2 januari 2018 om 19:55
Even een vraag hoe jullie dingen oplossen qua oppas. Wij hebben een zoon van 11 jaar. Nu willen we graag een weekend weg met zn 2tjes dus zonder zoon. Hij kan naar mijn ouders maar mijn moeder vindt het lastig hem te vermaken voor 2 lange dagen omdat hij niet meer echt speelt met dingen. Tja de leeftijd he. Naar mijn schoonouders kan hij niet (zijn beide hulpbehoevend vanwege de leeftijd) dus dat is ook geen optie. Best een probleem dus allemaal maar we zijn al jaaaaren niet meer met zn 2en weggeweest. Iemand nog tips of ben benieuwd hoe jullie hiermee om gaan?
donderdag 4 januari 2018 om 18:25
Dit. Ik zou niet gaan als ik mijn kind zo achter zou moeten laten.Gatinmijnsok schreef: ↑03-01-2018 21:52Dit, echt niet iedereen met kinderen kan een weekend of nachtje weg. Oma wil niet, ze is niet verplicht, ik krijg bij een aantal berichten het gevoel dat de schrijver vindt dat oma het maar gewoon moet doen.
Bij een fijne oppas die het zelf ook leuk vindt zou ik wel gaan.
donderdag 4 januari 2018 om 21:13
Exact dit. Wij hebben ook geen optie om de kinderen ergens te laten logeren. Helaas , maar het is niet anders. Ze zijn nu 7en 8 jaar. Dus over 10 jr mogen wij weer.MonicaG schreef: ↑02-01-2018 22:24Als oma het niet ziet zitten om op te passen en je hebt verder niemand, dan houdt het toch op?
En het oma dan toch per sé opdringen, daar maak je oma en je zoon niet gelukkig mee.
Is een weekend weg je dat waard?
Toen onze kinderen klein waren namen man en ik af en toe op een schooldag vrijaf.
Kinderen na school naar de BSO, hadden wij een uur of 8 tijd om ons eigen ding te doen.
Was ook heel fijn en we hadden er geen oppas voor nodig.
vrijdag 5 januari 2018 om 14:18
vrijdag 5 januari 2018 om 14:22
vrijdag 5 januari 2018 om 18:32
Thanks voor alle hulp en reacties. Tis niet dat ik mijn zoon heeeeel erg graag weg breng hoor. Ik houd verschrikkelijk veel van hem maar denk dat veel moeders begrijpen dat het af en toe ook zwaar is, het moederschap.
Maar we hebben het er deze week veel over gehad en hij gaat nu naar mn schoonzusje die ongeveer aan de andere kant van het land woont maar ze vind het hartstikke leuk dat hij komt en mijn zoon gaat ook heel graag. Uitstapjes zijn al gepland. Kortom; iedereen blij!
Maar we hebben het er deze week veel over gehad en hij gaat nu naar mn schoonzusje die ongeveer aan de andere kant van het land woont maar ze vind het hartstikke leuk dat hij komt en mijn zoon gaat ook heel graag. Uitstapjes zijn al gepland. Kortom; iedereen blij!
zaterdag 6 januari 2018 om 10:17
Dit dus. Las laatst een interessant artikel in een opinieblad (weet helaas niet meer welk, lees er verschillende), maar het kwam er op neer dat veel grootouders zich tegenwoordig "verplicht" voelen één of meerdere dagen per week op te passen, omdat hun kinderen werken en tja, andere opvang is duur en ze hebben al zo veel kosten met hun nieuwe huis en de twee auto's... De uitkomst was dat veel grootouders gewoon op hun tandvlees lopen door de constante verplichting om de kleinkinderen op te vangen en de daardoor ingeleverde vrijheid. Want even een paar daagjes weg, nee dat kan niet, want Fleurtje en Martijntje komen op dinsdag en donderdag en als je er dan niet bent, zitten de ouders met een probleem en dat willen ze niet. En oma zou best graag lid worden van een bepaalde club, maar tja, de bijeenkomsten zijn altijd op woensdagmiddag en dan komt Sterre, dus dat kan niet. Heel veel opa's en oma's willen diep in hun hart alleen maar dat zijn, opa en oma, met kleinkinderen die af en toe even voor de gezelligheid langskomen, of af en toe een nachtje komen logeren, waar ze dan opa-en-oma-dingen mee kunnen doen, in plaats van structureel meerdere dagen per week als (gratis) opvang te moeten optreden.Gatinmijnsok schreef: ↑03-01-2018 21:52Dit, echt niet iedereen met kinderen kan een weekend of nachtje weg. Oma wil niet, ze is niet verplicht, ik krijg bij een aantal berichten het gevoel dat de schrijver vindt dat oma het maar gewoon moet doen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 6 januari 2018 om 10:26
Klopt, maar sommige grootouders vinden dat moeilijk. Of doen het om de lieve vrede te bewaren, omdat ze bang zijn dat een "nee" verkeerd opgevat wordt (lees: gelijk vertaald wordt in: opa en oma hebben niks over voor de kinderen/kleinkinderen). Daarnaast zijn er ook situaties dat opa en oma bij het eerste kleinkind, toen ze rond de 60 waren, enthousiast hebben gezegd "túúrlijk willen we oppassen"... maar nu is het 4e en 5e kleinkind er, zijn ze rond de 70 en wordt het zwaarder, maar alsnog "nee" zeggen wordt ook moeilijker, want ze willen niet het verwijt hebben "ja maar, voor de kinderen van Annie en Jan hebben jullie het wel altijd gedaan, en nu WIJ het vragen, kan het opeens niet"... Allemaal dingen die meespelen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 6 januari 2018 om 10:30
zaterdag 6 januari 2018 om 12:44
pejeka schreef: ↑06-01-2018 10:26Klopt, maar sommige grootouders vinden dat moeilijk. Of doen het om de lieve vrede te bewaren, omdat ze bang zijn dat een "nee" verkeerd opgevat wordt (lees: gelijk vertaald wordt in: opa en oma hebben niks over voor de kinderen/kleinkinderen). Daarnaast zijn er ook situaties dat opa en oma bij het eerste kleinkind, toen ze rond de 60 waren, enthousiast hebben gezegd "túúrlijk willen we oppassen"... maar nu is het 4e en 5e kleinkind er, zijn ze rond de 70 en wordt het zwaarder, maar alsnog "nee" zeggen wordt ook moeilijker, want ze willen niet het verwijt hebben "ja maar, voor de kinderen van Annie en Jan hebben jullie het wel altijd gedaan, en nu WIJ het vragen, kan het opeens niet"... Allemaal dingen die meespelen.
Klopt.
Een bevriend koppel heeft ook kinderen die heel zwaar op hen leunen.
Toen hun dochter haar derde zwangerschap aankondigde heeft onze vriend er echt om zitten huilen: blij dat hij opnieuw opa werd, maar ook 'weer drie jaar voor die kleine naar school gaat en wij ons leven weer een beetje van onszelf hebben'.
Hun kinderen plannen weekendjes en reisjes en gaan uit met vrienden en altijd maar weer is het zeer vanzelfsprekend dat dat ouders oppassen.
Onze vrienden zijn bang dat ze hun kleinkinderen niet meer te zien krijgen als ze op de rem gaan staan, en zeker bij hun dochter is die angst denk ik niet onterecht.
Maar ondertussen is opa erg ziek en krijgt niemand aan dochters verstand dat ze moet stoppen haar ouders te overbevragen want 'ma kan toch wel oppassen als pa te ziek is'.
Dat een baby en peuter in huis voor een zieke mens een zware overbelasting zijn komt gewoon niet in dochter op of ze trekt de kaart van emotionele chantage
zaterdag 6 januari 2018 om 13:32
Nou sorry maar dan ben je eerder in de opvoeding zelf al ergens de fout in gegaan denk ik.MonicaG schreef: ↑06-01-2018 12:44Klopt.
Een bevriend koppel heeft ook kinderen die heel zwaar op hen leunen.
Toen hun dochter haar derde zwangerschap aankondigde heeft onze vriend er echt om zitten huilen: blij dat hij opnieuw opa werd, maar ook 'weer drie jaar voor die kleine naar school gaat en wij ons leven weer een beetje van onszelf hebben'.
Hun kinderen plannen weekendjes en reisjes en gaan uit met vrienden en altijd maar weer is het zeer vanzelfsprekend dat dat ouders oppassen.
Onze vrienden zijn bang dat ze hun kleinkinderen niet meer te zien krijgen als ze op de rem gaan staan, en zeker bij hun dochter is die angst denk ik niet onterecht.
Maar ondertussen is opa erg ziek en krijgt niemand aan dochters verstand dat ze moet stoppen haar ouders te overbevragen want 'ma kan toch wel oppassen als pa te ziek is'.
Dat een baby en peuter in huis voor een zieke mens een zware overbelasting zijn komt gewoon niet in dochter op of ze trekt de kaart van emotionele chantage
