Kinderen
alle pijlers
Oppassen
zaterdag 17 maart 2018 om 23:48
Een vriendin van ons past regelmatig op. Ze vindt dit leuk en doet ook veel voor ons kindje. Naast het oppassen zie ik haar dus ook regelmatig. Ze is zelf ongewenst kinderloos. Het is zelfs zo dat ze in therapie is om hiermee om te gaan. Om te kijken hoe ze met haar moedergevoel om kan gaan/het kan uiten.
Ik vind het heel verdrietig voor haar en weer eigenlijk niet goed hoe hiermee om te gaan. Is het juist fijn voor haar om bv op te passen of is ze dan eenmaal thuis juist heel verdrietig? Heeft iemand dit ook meegemaakt?
Ik vind het heel verdrietig voor haar en weer eigenlijk niet goed hoe hiermee om te gaan. Is het juist fijn voor haar om bv op te passen of is ze dan eenmaal thuis juist heel verdrietig? Heeft iemand dit ook meegemaakt?
zondag 18 maart 2018 om 09:28
Om welke redenen precies?JollyRider schreef: ↑18-03-2018 09:13Ik zal wel gek zijn, maar dat oppassen zou voorbij zijn als ik in je situatie zat
zondag 18 maart 2018 om 09:31
Ze past niet heel veel op. Maar vraagt er zelf steeds om. Daarnaast zien wij elkaar regelmatig waardoor ze mijn zoontje dan ook weer ziet.poezewoefje schreef: ↑18-03-2018 09:11Jij kent je zoontje het best dus jij weet of je het serieus of niet moet nemen wat hij zei.
Ik ben jaren lang kinderloos geweest en in die periode wou ik op geen enkel kind letten.
Toch mee opletten dat je vriendin door het vele oppassen jouw kind niet als haar kind begint te zien.
zondag 18 maart 2018 om 09:50
Van een ongewenst kinderloze vriendin weet ik dat zij het juist fijn vindt om betrokken te worden bij de kinderen van haar vriendinnen. Ook al doet het tegelijkertijd verdriet. Want, de kinderen maken deel uit van het leven van haar vriendinnen. En zij wil bij alle aspecten van haar vriendinnen betrokken worden. Dus ook bij de kinderen.
Klinkt een beetje vaag, hopelijk is duidelijk wat ik bedoel
En het is altijd haar keuze om wel/niet betrokken te worden bij jouw kinderen? Ik heb soms wel en soms geen zin in de kinderen van mijn vriendinnen. Dat staat los van mijn eigen kind
zondag 18 maart 2018 om 10:00
Als jij je er niet goed bij voelt, dan zet je het even op een laag pitje. Doe leuke dingen met haar, zónder je kind. Als je vraagt om op te passen, zeg je dat het even niet nodig is. Laat haar ook gewoon op bezoek komen bij jullie, met kind maar waar je ook zelf bij bent.
En kijk dan a.d.h.v. hoe ze zich opstelt verder.
zondag 18 maart 2018 om 10:15
zondag 18 maart 2018 om 10:15
Jeetje wat een lastige situatie! Ik snap heel goed dat je je vriendin daar niet (teveel) mee wilt confronteren, voor haar is het natuurlijk ook heel erg lastig. Ik denk dat het voor de lezers hier moeilijk is te beantwoorden hoe dit voor haar voelt. Dit zal voor iedereen anders zijn en per gevoel naar een kind natuurlijk ook.
Zelf denk ik dat als jouw gevoel zegt dat er iets niet klopt, er ook iets niet klopt. En ik denk dus dat je gelijk hebt en dat jouw vriendin een andere relatie met jouw kind heeft dan een normale oppas.
De vraag is een beetje of je dat erg vindt en of je hier wat mee wilt doen. Enerzijds is het helemaal logisch dat je dit niet wilt en het contact met haar wilt afbouwen. Dit kan je doen door je kind naar een andere oppas te brengen en met je vriendin afspreekt zonder je kind. Je vertelt haar dan simpelweg dat je het wel leuk vindt wat volwassenen-tijd te hebben.
Anderzijds kan je het ook zo laten. Ik kan me best voorstellen dat het lekker is dat je iemand hebt die zoveel van jouw kind houdt en die jou helpt en bijspringt. Ik denk dat het ook heel waardevol voor je kind is om zo iemand te hebben. Ze geeft ongetwijfeld meer om hem dan de kinderdagopvangbegeleiders. Die cadeautjes vindt het kind denk ik ook geen probleem. Ik heb zelf geen kinderen, maar ik denk dat (als jouw kind haar tenminste ook echt leuk vindt) dit niet schadelijk is voor je kind. Please correct me if i'm wrong en hele gekke dingen zeg hoor!
Dus daar moet je een keus in maken. Als je dat lastig vindt, kan je bedenken wat je grens wel is. Wat moet er gebeuren om het contact wel af te bouwen of wel een gesprek aan te gaan met je vriendin? Bedenk dat en bewaak die grens.
Nogmaals: hoewel ik groot kinderfan ben, heb ik zelf geen kinderen. Dus misschien sla ik de plank hier wel mis. Het is in ieder geval lief en goedbedoeld.
Zelf denk ik dat als jouw gevoel zegt dat er iets niet klopt, er ook iets niet klopt. En ik denk dus dat je gelijk hebt en dat jouw vriendin een andere relatie met jouw kind heeft dan een normale oppas.
De vraag is een beetje of je dat erg vindt en of je hier wat mee wilt doen. Enerzijds is het helemaal logisch dat je dit niet wilt en het contact met haar wilt afbouwen. Dit kan je doen door je kind naar een andere oppas te brengen en met je vriendin afspreekt zonder je kind. Je vertelt haar dan simpelweg dat je het wel leuk vindt wat volwassenen-tijd te hebben.
Anderzijds kan je het ook zo laten. Ik kan me best voorstellen dat het lekker is dat je iemand hebt die zoveel van jouw kind houdt en die jou helpt en bijspringt. Ik denk dat het ook heel waardevol voor je kind is om zo iemand te hebben. Ze geeft ongetwijfeld meer om hem dan de kinderdagopvangbegeleiders. Die cadeautjes vindt het kind denk ik ook geen probleem. Ik heb zelf geen kinderen, maar ik denk dat (als jouw kind haar tenminste ook echt leuk vindt) dit niet schadelijk is voor je kind. Please correct me if i'm wrong en hele gekke dingen zeg hoor!
Dus daar moet je een keus in maken. Als je dat lastig vindt, kan je bedenken wat je grens wel is. Wat moet er gebeuren om het contact wel af te bouwen of wel een gesprek aan te gaan met je vriendin? Bedenk dat en bewaak die grens.
Nogmaals: hoewel ik groot kinderfan ben, heb ik zelf geen kinderen. Dus misschien sla ik de plank hier wel mis. Het is in ieder geval lief en goedbedoeld.
zondag 18 maart 2018 om 10:24
Zijn er nog meer mensen naar jullie die deze koosnaam gebruiken? Of alleen zijn ouders en jouw vriendin? Want dan zou er wel een beetje een alarmbel afgaan bij mij denk ik. (Sorry ik zie nu pas dat je het gevoel krijgt dat je vriendin miss wat teveel om je zoontje heen hangt).yogonaise schreef: ↑18-03-2018 09:06Weer hebben een koos naampje voor ons zoontje. Laat zeggen dat we hem mayo noemen.
Nu noemt zijn hem ook zo. Dat is niet wereldschokkend. Maar ik zou dit zelf niet doen. Dat is dan meer iets voor de ouders zou ik dan denken.
Maar misschien ben ik anders dan anderen daarin.
Daardoor twijfel ik weer of ik niet gewoon onzeker ben en dingen zie die er niet zijn. Dat maakt het lastig.
Lastig hoor. Ik zou het oppassen wel een beetje beperken als het niet goed voelt. En ook vaker eens afspreken zonder hem.
zondag 18 maart 2018 om 10:33
@madeliefje: kadootjes zou ik dan weer niet zo blij mee zijn. Af en toe mag best. Leuk zelfs! En als ze heel klein zijn dan hebben ze het toch nog niet zo door. Maar als het peuters worden dan hebben ze wel al heel snel door dat er wat te halen valt. En schep je verwachtingen dat ze altijd wel wat van je zullen krijgen. Dat zou ik als moeder dan niet zo fijn vinden.
En je slaat denk ik de spijker op zn kop: als het goed voelt voor iedereen dan kan zo’n band met een vriendin heel waardevol zijn. Maar als dat niet zo voelt dan kan je beter ingrijpen. Vanwege mogelijk verkeerde verwachtingen van je vriendin. Die dan miss een grotere rol in zijn leven wil dan jij fijn vindt. Maar zeker ook voor je kindje dat zich stevig zal hechten aan jouw vriendin als ze zoveel over de vloer komt terwijl jij dat eigenlijk niet wil.
En je slaat denk ik de spijker op zn kop: als het goed voelt voor iedereen dan kan zo’n band met een vriendin heel waardevol zijn. Maar als dat niet zo voelt dan kan je beter ingrijpen. Vanwege mogelijk verkeerde verwachtingen van je vriendin. Die dan miss een grotere rol in zijn leven wil dan jij fijn vindt. Maar zeker ook voor je kindje dat zich stevig zal hechten aan jouw vriendin als ze zoveel over de vloer komt terwijl jij dat eigenlijk niet wil.
zondag 18 maart 2018 om 10:37
Toevallig had een nichtje van mij dit precies zo met een kinderloze vriendin. En zij vond het wel prima, vriendin kwam veel over de vloer en had een superklik met het kindje. Totdat... ze zelf onverwacht toch een kind kreeg. En het kind van mijn nichtje uiteraard ver naar de achtergrond verdween. Die daar heel veel verdriet van had.. (moest ik ineens even aan denken).
zondag 18 maart 2018 om 11:10
We hebben helaas niet zoveel mensen om ons heen. De mensen die we verder kennen zijn lang niet zo betrokken. Dus wat dat betreft is dit wel heel fijn.
Maar ik zit dan een beetje in dubio. Net als wat bianca zegt kan het juist heel fijn zijn voor haar.
Maar van de andere kant vraag ik me af of het geen soort obsessie is. Dat ons kindje zich aan haar hecht en zij zich eigenlijk als moeder ziet. Zoiets.
Maar ik zit dan een beetje in dubio. Net als wat bianca zegt kan het juist heel fijn zijn voor haar.
Maar van de andere kant vraag ik me af of het geen soort obsessie is. Dat ons kindje zich aan haar hecht en zij zich eigenlijk als moeder ziet. Zoiets.
zondag 18 maart 2018 om 11:32
zondag 18 maart 2018 om 11:33
Nogmaals: praat met haar. Hier zitten gissen heeft geen zin.yogonaise schreef: ↑18-03-2018 11:10We hebben helaas niet zoveel mensen om ons heen. De mensen die we verder kennen zijn lang niet zo betrokken. Dus wat dat betreft is dit wel heel fijn.
Maar ik zit dan een beetje in dubio. Net als wat bianca zegt kan het juist heel fijn zijn voor haar.
Maar van de andere kant vraag ik me af of het geen soort obsessie is. Dat ons kindje zich aan haar hecht en zij zich eigenlijk als moeder ziet. Zoiets.
Harry stared at the word "Pig," and looked up at the tiny owl now fluttering around the light fixture on the ceiling. He had never seen anything that looked less like a pig.
zondag 18 maart 2018 om 13:10
Een met eerder gegeven tips. Je kunt ook gewoon kleine stapjes terug doen. Haar niet meer (zo vaak ) laten oppassen en wat vaker dingen doen met haar alleen. Ook al vraagt ze hier steeds om je kunt toch best je grenzen aangeven?
Beschouw haar als een leuke bonustante voor je zoontje maar vertrouw ook gerust op je eigen gevoel.
En bespreek met haar dat je het ongemakkelijk vindt dat ze gezegd heeft dat ze de mama is van jouw zoontje.
Beschouw haar als een leuke bonustante voor je zoontje maar vertrouw ook gerust op je eigen gevoel.
En bespreek met haar dat je het ongemakkelijk vindt dat ze gezegd heeft dat ze de mama is van jouw zoontje.
zondag 18 maart 2018 om 14:06
Ik kan me voorstellen dat je twijfelt of het echt fijn voor haar is, juist omdat ze hem bijna als haar eigen kind lijkt te beschouwen. En ik kan me ook voorstellen dat je dat laatste zelf ook een beetje eng vindt.
Zomaar afstand nemen zou ik niet doen als het een goede vriendin is, ik zou het dan toch bespreekbaar maken, hoe moeilijk en pijnlijk dat gesprek dan ook zou zijn.
Zomaar afstand nemen zou ik niet doen als het een goede vriendin is, ik zou het dan toch bespreekbaar maken, hoe moeilijk en pijnlijk dat gesprek dan ook zou zijn.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 18 maart 2018 om 14:20
Fijn voor iedereen; voor je kind, voor je vriendin, voor jou.yogonaise schreef: ↑18-03-2018 11:10We hebben helaas niet zoveel mensen om ons heen. De mensen die we verder kennen zijn lang niet zo betrokken. Dus wat dat betreft is dit wel heel fijn.
Maar ik zit dan een beetje in dubio. Net als wat bianca zegt kan het juist heel fijn zijn voor haar.
Maar van de andere kant vraag ik me af of het geen soort obsessie is. Dat ons kindje zich aan haar hecht en zij zich eigenlijk als moeder ziet. Zoiets.
Ben je jaloers?
Zou een extra soort moeder, heel speciale tante , of hoe je het maar wilt noemen ( als je het persé moet of wilt benoemen ) een verrijking zijn of neemt het wat van jouw band met je kind weg?
Waarom zou zij bijvoorbeeld ook straks geen schoolfoto van jouw kind in een lijstje mogen neer zetten? Waarom zou je kind zich niet aan haar mogen hechten?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 18 maart 2018 om 15:10
Ik pik er even twee opmerkingen uit. Als je vindt dat het cadeautjes geven de spuigaten uitloopt, moet je dat bespreken. Het is fijn als je als kind verwend wordt door een tante of je opa&oma, aan de andere kant moet het ook niet té worden. Daar heb je als ouders nog best iets over te zeggen. Dat geldt ook voor jouw vriendin.
Nog een vraagje : wat vindt je man hier eigenlijk van?
En verder is het wel begrijpelijk dat hij dol op haar is, zij staat voor leuke uitjes en cadeautjes en verwennen. Jij zit in de rol van opvoeder, dus dat is niet altijd leuk, je moet ook wel eens nee zeggen tegen je kind.
Bespreek het met je vriendin, en doe daarnaast eens gek. Ga iets leuks doen met je zoontje, zónder haar erbij.
zondag 18 maart 2018 om 15:15
Als een vreemde het koos armpje zou zeggen zou ik denk ook even op kijken. Maar een vriendin niet.
Tegen mijn nichtje zei ik vroeger ook wel eens: als je moeder je niet meer wil, mag ik dan je mama worden. Dan juigde ze.
In onze omgeving waren we erg vroeg met kinderen en de kinderloze vrienden en familie hebben wat afgesjouwd met het spul. Heerlijk juist. Zoveel “ooms en tantes”
Voel je misschien een beetje jaloezie omdat kind haar wel heel erg leuk vind? Kan best hoor en niets om je voor te schamen ook. Jaloezie doe je weinig aan. Hoe je er daarna mee omgaat wel.
Vraag je vriendin gewoon eens naar dat mama verhaal. Mooie insteek om gelijk eens te vragen of ze oppassen niet moeilijk vind. Dat onderwerp niet bespreken lijkt mij persoonlijk pijnlijker dan oppassen.
Tegen mijn nichtje zei ik vroeger ook wel eens: als je moeder je niet meer wil, mag ik dan je mama worden. Dan juigde ze.
In onze omgeving waren we erg vroeg met kinderen en de kinderloze vrienden en familie hebben wat afgesjouwd met het spul. Heerlijk juist. Zoveel “ooms en tantes”
Voel je misschien een beetje jaloezie omdat kind haar wel heel erg leuk vind? Kan best hoor en niets om je voor te schamen ook. Jaloezie doe je weinig aan. Hoe je er daarna mee omgaat wel.
Vraag je vriendin gewoon eens naar dat mama verhaal. Mooie insteek om gelijk eens te vragen of ze oppassen niet moeilijk vind. Dat onderwerp niet bespreken lijkt mij persoonlijk pijnlijker dan oppassen.
zondag 18 maart 2018 om 15:17
Goeie.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 18 maart 2018 om 15:23
Dat is dus een beetje waar ik mee zit. Ben ik nu zelf onzeker en zie ik spoken? Of zie ik het toch goed?
Laatst waren we met iemand anders een dagje weg. Daar trekt ons zoontje dan ook naartoe. Maar dan voel ik dat toch anders. Ik vond het prima.
Vinden meer mensen hier dat ze ons zoontje meer ziet als haar eigen kind? Of valt het wel mee de dingen die ik vertel? Of wat zijn nu juist dingen waarbij jullie zelf geen prettig gevoel zouden hebben?
Mijn man heeft hetzelfde gevoel als ik heb.
Laatst waren we met iemand anders een dagje weg. Daar trekt ons zoontje dan ook naartoe. Maar dan voel ik dat toch anders. Ik vond het prima.
Vinden meer mensen hier dat ze ons zoontje meer ziet als haar eigen kind? Of valt het wel mee de dingen die ik vertel? Of wat zijn nu juist dingen waarbij jullie zelf geen prettig gevoel zouden hebben?
Mijn man heeft hetzelfde gevoel als ik heb.
zondag 18 maart 2018 om 16:03
Dit zijn echt vragen die je aan haar moet stellen. zomaar het contact afbouwen zonder wat te zeggen, zou ik niet doen. Ze zal geen idee hebben waarom en echt eerlijk vind ik dat dan niet. Als ze zo’n goede vriendin is dat ze een bijzondere hechtingsband met jouw kind mag hebben, dan zou je dit ook moeten kunnen bespreken.yogonaise schreef: ↑18-03-2018 15:23Dat is dus een beetje waar ik mee zit. Ben ik nu zelf onzeker en zie ik spoken? Of zie ik het toch goed?
Laatst waren we met iemand anders een dagje weg. Daar trekt ons zoontje dan ook naartoe. Maar dan voel ik dat toch anders. Ik vond het prima.
Vinden meer mensen hier dat ze ons zoontje meer ziet als haar eigen kind? Of valt het wel mee de dingen die ik vertel? Of wat zijn nu juist dingen waarbij jullie zelf geen prettig gevoel zouden hebben?
Mijn man heeft hetzelfde gevoel als ik heb.
En nogmaals, ik vind het wel echt een alarmbel als zij tegen iemand zou zeggen dat zij de moeder is. Want dat is ze niet. Dat is echt heel raar imo. Ze kan wel de suikertante zijn die het kind verwent en een bijzondere rol heeft. Ik denk echter niet dat jouw kind dan meer van haar zal gaan houden, dan van jou ^^. Maar dan moet haar rol wel heel duidelijk zijn, en daar hoort zeker niet bij dat zij zich als moeder gedraagt/voordoet.
My 2 cents
