Kinderen
alle pijlers
Opvoeding tiener
zaterdag 3 maart 2018 om 13:04
Hallo,
Ik ben een alleenstaande moeder van 35 jaar met een zoon van 11 jaar.
Mijn man en vader zoon is enkele jaren geleden overleden.
Mijn zoon wordt steeds brutaler, krijg hem moeilijk aan zn huiswerk, daagt me continue uit .... ik ben gewoon wanhopig, als hij bij andere is krijg ik altijd te horen dat hij zo netjes en goed opgevoed is maar thuis is het ecbt een monster.
Altijd boos en chagrijnig .... ik weet gewoon niet meer wat te doen.
Ik ben een alleenstaande moeder van 35 jaar met een zoon van 11 jaar.
Mijn man en vader zoon is enkele jaren geleden overleden.
Mijn zoon wordt steeds brutaler, krijg hem moeilijk aan zn huiswerk, daagt me continue uit .... ik ben gewoon wanhopig, als hij bij andere is krijg ik altijd te horen dat hij zo netjes en goed opgevoed is maar thuis is het ecbt een monster.
Altijd boos en chagrijnig .... ik weet gewoon niet meer wat te doen.
zaterdag 3 maart 2018 om 13:35
Hij was 6 toen papa overleed. Hij is zichzelf van geen kwaad bewust, ook bij psychologen komt hij heel sterk over.Habbekratz schreef: ↑03-03-2018 13:16Hoe oud was hij destijds?
Hoe is de rouwverwerking voor hem gegaan?
Misschien heeft hij behoefte om met iemand,een psycholoog, daarover te praten?
zaterdag 3 maart 2018 om 13:39
Puber worden is voor alle kinderen moeilijk, maar voor kinderen die een ouder verloren hebben naar mijn idee nog moeilijker. Ze hebben maar een ouder om zich tegen af te zetten en dat is lastig want ze willen natuurlijk ook steun van die ouder. Daarnaast proberen kinderen in de puberteit te ontdekken wie ze zelf zijn, wat ze van welke ouder hebben en ze missen dan een 'blauwdruk' van die ene ouder. Daarnaast komt vaak volgens mij het verdriet om het verlies in een andere vorm terug. Ook voor jou is het extra moeilijk, je kan niet tegen de andere ouder zeggen, ik ga er even tussenuit, wil jij het proberen op te lossen ?
Ik zou met hem proberen te blijven praten en af en toe samen dingen doen die hij leuk vindt. Daardoor hou je toch een band en voorkom je dat je constant samen in een ruziesfeer blijft hangen. Ook kan je misschien (mannelijke) vrienden/ooms inschakelen om samen met hem wat te ondernemen want hij zal ook een vaderfiguur missen denk ik.
Last but not least, pick your battles, probeer zijn slechte buien te negeren en hou je voor dat het overgaat (echt
). Sterkte.
Ik zou met hem proberen te blijven praten en af en toe samen dingen doen die hij leuk vindt. Daardoor hou je toch een band en voorkom je dat je constant samen in een ruziesfeer blijft hangen. Ook kan je misschien (mannelijke) vrienden/ooms inschakelen om samen met hem wat te ondernemen want hij zal ook een vaderfiguur missen denk ik.
Last but not least, pick your battles, probeer zijn slechte buien te negeren en hou je voor dat het overgaat (echt
). Sterkte.
zaterdag 3 maart 2018 om 13:41
maandag 5 maart 2018 om 17:31
maandag 5 maart 2018 om 19:14
Misschien niet leuk maar hij voelt zich blijkbaar veilig genoeg bij je om boos te worden en zich in te houden en gedragen bij anderen.
Hier ook dochter van 11 met rollende ogen en altijd een weerwoord.
Soms laat ik het gaan en soms moet ze haar grote mond maar even dichtdoen en riskeert ze telefoon straf.
Als ze haar huiswerk niet doet.. tja wie krijgt er dan een slecht cijfer?
Hier moeten ze huiswerk maken, elke dag 10 min en ik overhoor wat ze moeten, weten ze het niet, dan stuur ik haar weer naar boven... moet ze naar sport... helaas schoolwerk gaat voor (daar baalt ze wel erg van, maar wel een stok achter de deur)
Hier ook dochter van 11 met rollende ogen en altijd een weerwoord.
Soms laat ik het gaan en soms moet ze haar grote mond maar even dichtdoen en riskeert ze telefoon straf.
Als ze haar huiswerk niet doet.. tja wie krijgt er dan een slecht cijfer?
Hier moeten ze huiswerk maken, elke dag 10 min en ik overhoor wat ze moeten, weten ze het niet, dan stuur ik haar weer naar boven... moet ze naar sport... helaas schoolwerk gaat voor (daar baalt ze wel erg van, maar wel een stok achter de deur)
maandag 5 maart 2018 om 19:19
11, wat dacht je van gewoon puberen? Stel jezelf voor met heftige pms Gewoon zomaar boos, lijf dat raar doet en voelt Een piemel die ineens van alles gaat doen EN DAT BESPREEK JE NIET MET JE MOEDER 
Hormonen beginnen te werken, school word ineens anders, je vrienden en klasgenoten beginnen anders te doen...
Het is niet niks.
Heb je al eens geprobeerd om 'm gewoon een knuffel te geven als hij zo doet? En als hij boos vraagt waarom zeg je gewoon "omdat ik toch wel van je hou" En kijk eens of er een mannelijk iemand met hem een gesprekje kan hebben over wat je lijf wel en niet doet op die leeftijd.
Hormonen beginnen te werken, school word ineens anders, je vrienden en klasgenoten beginnen anders te doen...Het is niet niks.
Heb je al eens geprobeerd om 'm gewoon een knuffel te geven als hij zo doet? En als hij boos vraagt waarom zeg je gewoon "omdat ik toch wel van je hou" En kijk eens of er een mannelijk iemand met hem een gesprekje kan hebben over wat je lijf wel en niet doet op die leeftijd.
