Kinderen
alle pijlers
Ouders te overdreven bezig?
maandag 5 oktober 2015 om 14:14
Ik las zojuist onderstaande column en ik ben het heel erg eens met deze Jeffrey. Zijn we niet aan het doorslaan? Leren wij ook niet van de tegenslagen in het leven? Vormen de zware tijden je juist niet als mens?
Niet kinderen, maar ouders zijn verwend!'
Jeffrey Wijnberg
"Kinderen van nu zouden zo verwend zijn dat zij bij een onvoldoende op school al psychologische behandeling behoeven. Wie dit beweert, heeft het zelf niet op een rijtje, Want het zijn de ouders van nu die verwend zijn; zo verwend dat zij bij elke tegenslag van hun kind volledig op tilt slaan",
Niet kinderen, maar ouders zijn verwend!'
Jeffrey Wijnberg
"Kinderen van nu zouden zo verwend zijn dat zij bij een onvoldoende op school al psychologische behandeling behoeven. Wie dit beweert, heeft het zelf niet op een rijtje, Want het zijn de ouders van nu die verwend zijn; zo verwend dat zij bij elke tegenslag van hun kind volledig op tilt slaan",
maandag 5 oktober 2015 om 14:18
maandag 5 oktober 2015 om 14:19
Als ik in de brugklas een aantal onvoldoendes uitdeel heb ik weleens huilende kinderen, want die beginnende gymnasiasten zijn gewend op school altijd hele hoge cijfers te halen en dat is even schrikken als dat op het gymnasium niet altijd het geval is. Ik heb echter nog nooit een huilende ouder daarom aan de lijn gehad.
maandag 5 oktober 2015 om 14:30
Ja sorry ik zie dat de column idd kort is, zo kort heb ik hem gekopieerd.
Maar de strekking is dat wij als ouders doorslaan in sommige dingen. Ze moeten van alles. Het moet goed, het liefst de beste zijn, maar ook leuk, sociaal en van alles wat.
Ik denk, als ik naar mezelf kijk, dan snel denk; oh, maar ik doe het niet goed. Terwijl we allemaal ons best doen, op een aantal uitzonderingen na dan.
Maar de strekking is dat wij als ouders doorslaan in sommige dingen. Ze moeten van alles. Het moet goed, het liefst de beste zijn, maar ook leuk, sociaal en van alles wat.
Ik denk, als ik naar mezelf kijk, dan snel denk; oh, maar ik doe het niet goed. Terwijl we allemaal ons best doen, op een aantal uitzonderingen na dan.
maandag 5 oktober 2015 om 14:31
[+]
Verwende ouders
05 oktober 2015
Door: Jeffrey Wijnberg
Kinderen van nu zouden verwend zijn; zo verwend dat zij bij een onvoldoende op school al psychologische behandeling behoeven. Wie dit beweert, heeft het zelf niet op een rijtje, Want het zijn de ouders van nu die verwend zijn; zo verwend dat zij bij elke tegenslag van hun kind volledig op tilt slaan.
Feit is namelijk dat kinderen van nature veerkrachtig zijn; en na een val en een flinke huilpartij de draad van het dagelijks leven weer gemakkelijk oppakken. Daar is de jeugd van tegenwoordig echt niet anders in. Nee, het zijn de ouders die tegenwoordig, bij het minste of geringste, van een mug een olifant maken. En dat heeft weer alles te maken met het ouderlijke ego. Want wie in deze moderne samenleving een kind ter wereld brengt, ziet in dat kind weer een nieuwe kans om zichzelf te verwezenlijken. Bij de eerste tekeningen, bij de eerste muziekgeluiden en bij de eerste sportbewegingen ervaren ouders hun eigen verlangen om toptalent te zijn; en zadelen het kind op met de verplichting om het ouderlijk verlangen waar te maken. Het kind is, als het ware, de nieuwe toekomst van de ouder; en iedereen die het waagt om die nieuwe toekomst te frustreren, wordt als vijand gebombardeerd. Met dit verschijnsel is ook te verklaren waarom leerkrachten in toenemende mate te maken krijgen met (verbaal) geweld van ouders. Het kind zelf kan wel tegen een stootje, maar als de ouders zien dat hun gedroomde toekomst (= kind) wordt tegengewerkt (= onvoldoende), dan wordt zelfs de directie van de school ter verantwoording geroepen. Een samenleving waarin mensen gewend zijn geraakt dat alles gekocht en geregeld kan worden, is de opvatting aangemoedigd dat de klant koning is. En dan gaat het niet alleen maar om de aanschaf van een nieuwe koelkast of bankstel, maar ook om de prestaties en resultaten van het eigen kroost. Het credo van deze tijd (‘wie betaalt, bepaalt’) maakt dat ouders niet tegengesproken willen worden; en dus ook dat hun kinderen niets in de weg gelegd mag worden. Daar hebben de kinderen zelf geen schuld aan, maar worden daardoor wel slachtoffer van het grenzeloos denken van hun opvoeders.
Overigens ben ik van mening dat een kind nooit genoeg verwend kan worden, mits hij ook leert dat het leven vaak genoeg ‘nee’ zal verkopen. Een verrot, verwend kind bestaat niet; alleen bij gratie van een ouder die zelf het rechte spoor bijster is.
Verwende ouders
05 oktober 2015
Door: Jeffrey Wijnberg
Kinderen van nu zouden verwend zijn; zo verwend dat zij bij een onvoldoende op school al psychologische behandeling behoeven. Wie dit beweert, heeft het zelf niet op een rijtje, Want het zijn de ouders van nu die verwend zijn; zo verwend dat zij bij elke tegenslag van hun kind volledig op tilt slaan.
Feit is namelijk dat kinderen van nature veerkrachtig zijn; en na een val en een flinke huilpartij de draad van het dagelijks leven weer gemakkelijk oppakken. Daar is de jeugd van tegenwoordig echt niet anders in. Nee, het zijn de ouders die tegenwoordig, bij het minste of geringste, van een mug een olifant maken. En dat heeft weer alles te maken met het ouderlijke ego. Want wie in deze moderne samenleving een kind ter wereld brengt, ziet in dat kind weer een nieuwe kans om zichzelf te verwezenlijken. Bij de eerste tekeningen, bij de eerste muziekgeluiden en bij de eerste sportbewegingen ervaren ouders hun eigen verlangen om toptalent te zijn; en zadelen het kind op met de verplichting om het ouderlijk verlangen waar te maken. Het kind is, als het ware, de nieuwe toekomst van de ouder; en iedereen die het waagt om die nieuwe toekomst te frustreren, wordt als vijand gebombardeerd. Met dit verschijnsel is ook te verklaren waarom leerkrachten in toenemende mate te maken krijgen met (verbaal) geweld van ouders. Het kind zelf kan wel tegen een stootje, maar als de ouders zien dat hun gedroomde toekomst (= kind) wordt tegengewerkt (= onvoldoende), dan wordt zelfs de directie van de school ter verantwoording geroepen. Een samenleving waarin mensen gewend zijn geraakt dat alles gekocht en geregeld kan worden, is de opvatting aangemoedigd dat de klant koning is. En dan gaat het niet alleen maar om de aanschaf van een nieuwe koelkast of bankstel, maar ook om de prestaties en resultaten van het eigen kroost. Het credo van deze tijd (‘wie betaalt, bepaalt’) maakt dat ouders niet tegengesproken willen worden; en dus ook dat hun kinderen niets in de weg gelegd mag worden. Daar hebben de kinderen zelf geen schuld aan, maar worden daardoor wel slachtoffer van het grenzeloos denken van hun opvoeders.
Overigens ben ik van mening dat een kind nooit genoeg verwend kan worden, mits hij ook leert dat het leven vaak genoeg ‘nee’ zal verkopen. Een verrot, verwend kind bestaat niet; alleen bij gratie van een ouder die zelf het rechte spoor bijster is.
maandag 5 oktober 2015 om 14:34
quote:Rooosjee schreef op 05 oktober 2015 @ 14:30:
Ja sorry ik zie dat de column idd kort is, zo kort heb ik hem gekopieerd.
Maar de strekking is dat wij als ouders doorslaan in sommige dingen. Ze moeten van alles. Het moet goed, het liefst de beste zijn, maar ook leuk, sociaal en van alles wat.
Ik denk, als ik naar mezelf kijk, dan snel denk; oh, maar ik doe het niet goed. Terwijl we allemaal ons best doen, op een aantal uitzonderingen na dan.
En dat was 50 jaar geleden niet zo? Of 100 jaar geleden? Of 1000 jaar geleden?
Het zit nou eenmaal in de aard van de mens om succesvol te willen zijn, goed nageslacht te leveren. Dat is altijd al zo geweest.
Ik zou zeggen: Neem een chillpill en geniet van je kind.
Ja sorry ik zie dat de column idd kort is, zo kort heb ik hem gekopieerd.
Maar de strekking is dat wij als ouders doorslaan in sommige dingen. Ze moeten van alles. Het moet goed, het liefst de beste zijn, maar ook leuk, sociaal en van alles wat.
Ik denk, als ik naar mezelf kijk, dan snel denk; oh, maar ik doe het niet goed. Terwijl we allemaal ons best doen, op een aantal uitzonderingen na dan.
En dat was 50 jaar geleden niet zo? Of 100 jaar geleden? Of 1000 jaar geleden?
Het zit nou eenmaal in de aard van de mens om succesvol te willen zijn, goed nageslacht te leveren. Dat is altijd al zo geweest.
Ik zou zeggen: Neem een chillpill en geniet van je kind.
maandag 5 oktober 2015 om 14:41
Het lijkt me van alle tijden. Net als het van alle tijden is dat er overbezorgde ouders tegenover ouders die wat meer durven los te laten. Betrokken ouders versus de ouders die het allemaal geen moer interesseert etc. Ouders die vinden dat hun kind eigenlijk beter op de tenen kan lopen versus de ouder die het fijner vindt dat het kind beter rustig aan kan beginnen op schoolniveau etc etc.
maandag 5 oktober 2015 om 14:47
quote:Rooosjee schreef op 05 oktober 2015 @ 14:41:
Ja genieten doe ik zeker! Ik weet niet of het 50 of 100 jaar geleden zo was. Maar je kunt niet ontkennen dat we zoveel voorzichtiger zijn geworden en daarin overdrijven.Uhm dat ontken ik wel. Waar baseer jij op dat "we" zoveel voorzichtiger zijn geworden? En hoe overdrijven "we" daarin precies? Maar nog het belangrijkste, wie zijn de "we" waar je het over hebt?
Ja genieten doe ik zeker! Ik weet niet of het 50 of 100 jaar geleden zo was. Maar je kunt niet ontkennen dat we zoveel voorzichtiger zijn geworden en daarin overdrijven.Uhm dat ontken ik wel. Waar baseer jij op dat "we" zoveel voorzichtiger zijn geworden? En hoe overdrijven "we" daarin precies? Maar nog het belangrijkste, wie zijn de "we" waar je het over hebt?
maandag 5 oktober 2015 om 14:52
Laatst sprak de 'hoofdjuf' de ouders toe op een algemene ouderavond over de do's en don'ts van ouders.
De don'ts:
Niet iedereen denkt dat uw kind de leukste en de liefste is
Probeer er eerst uit te komen bij de leerkracht, voordat u naar de directie stapt.
Uit uw onvrede niet op het schoolplein, maar ga in gesprek met ons.
Dus blijkbaar speelt het wel.
De don'ts:
Niet iedereen denkt dat uw kind de leukste en de liefste is
Probeer er eerst uit te komen bij de leerkracht, voordat u naar de directie stapt.
Uit uw onvrede niet op het schoolplein, maar ga in gesprek met ons.
Dus blijkbaar speelt het wel.
maandag 5 oktober 2015 om 15:02
quote:Rooosjee schreef op 05 oktober 2015 @ 14:41:
Ja genieten doe ik zeker! Ik weet niet of het 50 of 100 jaar geleden zo was. Maar je kunt niet ontkennen dat we zoveel voorzichtiger zijn geworden en daarin overdrijven.
We? Ik niet hoor.
Ik zal echt ontkennen dat die ouders bestaan, maar je bent wel erg generaliserend bezig.
Ja genieten doe ik zeker! Ik weet niet of het 50 of 100 jaar geleden zo was. Maar je kunt niet ontkennen dat we zoveel voorzichtiger zijn geworden en daarin overdrijven.
We? Ik niet hoor.
Ik zal echt ontkennen dat die ouders bestaan, maar je bent wel erg generaliserend bezig.
maandag 5 oktober 2015 om 15:13
Haha Ibaohi, dat realistische vind ik helemaal geweldig.
Ik gebruik WE als in; ouders.... Ik weet ook wel dat niet iedereen hetzelfde is. Niet meteen zo in de verdediging. Het is geen aanval en wat ik wol zeggen is dat WE, ga ik weer, het op onze manier goed doen en idd wat losser mogen zijn. En ja, sommigen zijn dat al, i knowwww
Ik gebruik WE als in; ouders.... Ik weet ook wel dat niet iedereen hetzelfde is. Niet meteen zo in de verdediging. Het is geen aanval en wat ik wol zeggen is dat WE, ga ik weer, het op onze manier goed doen en idd wat losser mogen zijn. En ja, sommigen zijn dat al, i knowwww
maandag 5 oktober 2015 om 15:18
quote:lisaviva schreef op 05 oktober 2015 @ 14:52:
Laatst sprak de 'hoofdjuf' de ouders toe op een algemene ouderavond over de do's en don'ts van ouders.
De don'ts:
Niet iedereen denkt dat uw kind de leukste en de liefste is
Probeer er eerst uit te komen bij de leerkracht, voordat u naar de directie stapt.
Uit uw onvrede niet op het schoolplein, maar ga in gesprek met ons.
Dus blijkbaar speelt het wel.
Precies..
Ik heb ook het idee dat veel meer kinderen dan vroeger als prinsjes en prinsesjes behandeld worden en dat er vaker verhaal wordt gehaald bij leerkrachten e.d.
Ik vind dat persoonlijk niet zo'n gezonde ontwikkeling.
Als een kind straf krijgt, een telefoon wordt afgepakt enz.
Ik was zelf niet zo'n lieverdje vroeger op school en no way dat mijn ouders bij leraren verhaal gingen halen, hoor.
Zelf heb ik ook zoiets; prima dat je met je telefoon speelt of andere dingen uithaalt die niet mogen (niet prima, maar wel begrijpelijk....), maar de consequenties zijn voor jezelf.
Ik zou echt niet naar school gaan om verhaal te halen en te zeggen dat mijn prinsesje niet zo behandeld mag worden. En dat hoor je nu toch wel vaker dan vroeger...
Laatst sprak de 'hoofdjuf' de ouders toe op een algemene ouderavond over de do's en don'ts van ouders.
De don'ts:
Niet iedereen denkt dat uw kind de leukste en de liefste is
Probeer er eerst uit te komen bij de leerkracht, voordat u naar de directie stapt.
Uit uw onvrede niet op het schoolplein, maar ga in gesprek met ons.
Dus blijkbaar speelt het wel.
Precies..
Ik heb ook het idee dat veel meer kinderen dan vroeger als prinsjes en prinsesjes behandeld worden en dat er vaker verhaal wordt gehaald bij leerkrachten e.d.
Ik vind dat persoonlijk niet zo'n gezonde ontwikkeling.
Als een kind straf krijgt, een telefoon wordt afgepakt enz.
Ik was zelf niet zo'n lieverdje vroeger op school en no way dat mijn ouders bij leraren verhaal gingen halen, hoor.
Zelf heb ik ook zoiets; prima dat je met je telefoon speelt of andere dingen uithaalt die niet mogen (niet prima, maar wel begrijpelijk....), maar de consequenties zijn voor jezelf.
Ik zou echt niet naar school gaan om verhaal te halen en te zeggen dat mijn prinsesje niet zo behandeld mag worden. En dat hoor je nu toch wel vaker dan vroeger...
maandag 5 oktober 2015 om 15:29
Dat idd miss pippilotta! Dat mag wat mij betreft ook meer gebeuren. Dat ze de consequenties aanvaarden.
Ik was ook een rotkind en wie kreeg de schuld van m'n moeder? Juist, ik! Nooit de leraar, nooit iemand anders, ook al was t misschien de schuld van de ander. Waar twee vechten hebben twee schuld en ik moest me gewoon gedragen!
Ik was ook een rotkind en wie kreeg de schuld van m'n moeder? Juist, ik! Nooit de leraar, nooit iemand anders, ook al was t misschien de schuld van de ander. Waar twee vechten hebben twee schuld en ik moest me gewoon gedragen!