Kinderen
alle pijlers
Peuter heeft het lastig
dinsdag 4 september 2018 om 09:29
Kind wordt over 4 maanden 4 jaar en heeft het de laatste tijd erg lastig.
Hij is snel boos, met name als dingen moeten zoals tandenpoetsen of het huis verlaten voor een afspraak. Boos als dingen niet lukken en de racebaan bijvoorbeeld uit elkaar valt. Hij is vaker verdrietig (wil bijvoorbeeld niet meer naar de opvang) en heeft weinig zin in in dingen. Het liefst wil hij thuis met z'n autootjes spelen en wat op de bank zitten en tv kijken.
Eten en slapen gaat verder goed. Is dit herkenbaar voor ouders van peuters? Ik snap niet goed waar z'n frustratie vandaan komt. En hij kan het helaas ook niet verwoorden. Ik hoor om me heen dat hij waarschijnlijk 'toe is aan school'. Maar vraag me af of dat het is. Dan zou hij toch zin hebben in de opvang, actie buitenshuis en thuis met loco oid willen spelen?
Hij is snel boos, met name als dingen moeten zoals tandenpoetsen of het huis verlaten voor een afspraak. Boos als dingen niet lukken en de racebaan bijvoorbeeld uit elkaar valt. Hij is vaker verdrietig (wil bijvoorbeeld niet meer naar de opvang) en heeft weinig zin in in dingen. Het liefst wil hij thuis met z'n autootjes spelen en wat op de bank zitten en tv kijken.
Eten en slapen gaat verder goed. Is dit herkenbaar voor ouders van peuters? Ik snap niet goed waar z'n frustratie vandaan komt. En hij kan het helaas ook niet verwoorden. Ik hoor om me heen dat hij waarschijnlijk 'toe is aan school'. Maar vraag me af of dat het is. Dan zou hij toch zin hebben in de opvang, actie buitenshuis en thuis met loco oid willen spelen?
dinsdag 4 september 2018 om 09:35
Ja, ik herken het ook van mijn oudste. Vooral boos mbt de peuterspeelzaal waar bij dus langzamerhand de oudste werd. Vlak voor hij 3 werd had hij ook zo'n fase (toen zat hij bij de peuters 2-3 jaar, kon zich toen ook niet goed verwoorden maar was wel boos) en vlak voor zijn 4e (met name net na de zomervakantie tot aan zijn verjaardag) had hij weer zo'n fase.
dinsdag 4 september 2018 om 09:57
Mijn eerste gedachte is ook dat hij toe is aan school. Dat hij niet naar de opvang wil kan juist prima want daar heeft hij waarschijnlijk te weinig uitdaging. Verveling is frustrerend. Ook willen kinderen op deze leeftijd vaak meer dingen zelf doen en bepalen en soms gaat dat niet, dan blijft die racebaan toch niet in elkaar als ze het zelf doen of moeten ze stoppen met spelen omdat je weg moet. Probeer hem wat uit te dagen met van dat leerzame speelgoed en probeer hem zijn eigen taakjes te geven, vaak als ze iets zelf mogen doen willen ze het ook graag en zijn apen trots dat het ze gelukt is.
Dat eten en slapen wel goed gaan is een goed teken, kinderen waar het echt niet goed mee gaat hebben daar vaak wel problemen mee.
Dat eten en slapen wel goed gaan is een goed teken, kinderen waar het echt niet goed mee gaat hebben daar vaak wel problemen mee.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
dinsdag 4 september 2018 om 10:17
Ah fijn dat het herkenbaar is! Hoe pakte jij die fase aan NYC? En dank voor de tips Mwtheelepel. In leerzaam speelgoed heeft hij weinig zin maar misschien moet ik wat beters/anders zoeken. Als je concreet speelgoed weet lees ik het graag! Memory of loco wil hij zelden spelen. Taakjes vindt hij helaas ook maar matig interessant. Dan vindt hij het bijvoorbeeld 2 dagen leuk om de kat eten te geven maar daarna is de interesse weer weg.
dinsdag 4 september 2018 om 17:31
Zou me pas zorgen maken als kind elke dag het 'taakje' weer een feest vindt. Ik zou m zoveel mogelijk in zijn sop gaar laten koken, maar dan in positieve zin. Niet van alles aandragen.Uvita schreef: ↑04-09-2018 10:17Ah fijn dat het herkenbaar is! Hoe pakte jij die fase aan NYC? En dank voor de tips Mwtheelepel. In leerzaam speelgoed heeft hij weinig zin maar misschien moet ik wat beters/anders zoeken. Als je concreet speelgoed weet lees ik het graag! Memory of loco wil hij zelden spelen. Taakjes vindt hij helaas ook maar matig interessant. Dan vindt hij het bijvoorbeeld 2 dagen leuk om de kat eten te geven maar daarna is de interesse weer weg.
Ook omdat ik niet weet waar nou de frustratie zit. Autonomie, grenzen, verveling?
dinsdag 4 september 2018 om 20:32
Een racebaan die niet in elkaar blijft zitten terwijl je lekker racen wil, dat is toch heel frustrerend? Ik zou het opvallend vinden als hij blijmoedig verder speelde, al was hij 7.
Heeft hij ook vriendjes die bij de opvang weg zijn omdat die al naar school gaan? Dat kan de zin om naar de opvang te gaan ook een stuk minder maken.
Heeft hij ook vriendjes die bij de opvang weg zijn omdat die al naar school gaan? Dat kan de zin om naar de opvang te gaan ook een stuk minder maken.
dinsdag 4 september 2018 om 20:47
Ik heb niet specifiek iets aangepakt. Hij heeft ook geen enorme drama's gemaakt verder, maar ik merkte aan zijn gedrag - en de manier waarop hij op de kinderen op de psz reageerde - dat hij het daar eigenlijk wel gezien had. Hij heeft thuis eigenlijk geen last gehad van frustraties, dus thuis kon ik gewoon doen wat we al deden; spelen, een spel samen doen, naar buiten gaan, samen rustig een filmpje kijken, koekjes bakken. Gewoon de gebruikelijke dingen die je met een peuter kunt doen.
Misschien is het bij mijn kind ook wel gewoon zijn karakter. Hij is minder gericht op kinderen dan mijn jongste bijvoorbeeld. En bij de peuters kwamen er ook steeds weer nieuwe kindjes bij, die moeten wennen en gaan huilen/schreeuwen. Mijn oudste kon daar niet zo goed tegen.
Misschien is het bij mijn kind ook wel gewoon zijn karakter. Hij is minder gericht op kinderen dan mijn jongste bijvoorbeeld. En bij de peuters kwamen er ook steeds weer nieuwe kindjes bij, die moeten wennen en gaan huilen/schreeuwen. Mijn oudste kon daar niet zo goed tegen.
dinsdag 4 september 2018 om 21:33
Oh dat is dan wel een groot verschil. Ik merk thuis ook dat ie niet lekker in z'n vel zit.NYC schreef: ↑04-09-2018 20:47Ik heb niet specifiek iets aangepakt. Hij heeft ook geen enorme drama's gemaakt verder, maar ik merkte aan zijn gedrag - en de manier waarop hij op de kinderen op de psz reageerde - dat hij het daar eigenlijk wel gezien had. Hij heeft thuis eigenlijk geen last gehad van frustraties, dus thuis kon ik gewoon doen wat we al deden; spelen, een spel samen doen, naar buiten gaan, samen rustig een filmpje kijken, koekjes bakken. Gewoon de gebruikelijke dingen die je met een peuter kunt doen.
Misschien is het bij mijn kind ook wel gewoon zijn karakter. Hij is minder gericht op kinderen dan mijn jongste bijvoorbeeld. En bij de peuters kwamen er ook steeds weer nieuwe kindjes bij, die moeten wennen en gaan huilen/schreeuwen. Mijn oudste kon daar niet zo goed tegen.
