Kinderen
alle pijlers
Plusmumzilla
dinsdag 10 juli 2018 om 23:33
Help... ik weet t niet meer... ik ben mama van 15jarige dochter en plusmama van 2 meiden van 6 en 8... vooral met die twee laatste lukt het me vaker niet dan wel... ik heb vaak zo weinig geduld met hen... ik moet alles minstens 10keer vragen... en dan nog... als hun papa thuis is weet vooral de kleinste dat ze even haar keel moet openzetten (huilen) en dat hij de boel wel even komt regelen... opruimen, tafelmanieren, beleefdheid... ik loop er constant tegenop... oudste van 8 kan niet met haar mond dicht eten en smakt enorm... als hsp/misofoonpersoon is samen eten dus steevast een enorme opgave vr mij... samen eten zou een fijn moment moeten zijn maar t lukt dus niet..
Ze maken geen van beiden zelf hun boterham, papa moet zelf hun vlees en aardappelen snijden/mengen... ik weet mijn dochter op die leeftijd toch heel wat zelfstandiger was... verwacht ik teveel van hen? T zorgt steevast voor spanningen in huis en deze week en t voorbije weekend waren rampzalig want ik barst gewoon uit... ik heb de laatste dagen al meer gehuild dan gelachen... mijn partner wil nx slechts over zijn dochters horen en al helemaal niet dat ik hen blijf opdragen om op te ruimen/pyama aan te trekken/... ik weet t niet meer... help...
Ze maken geen van beiden zelf hun boterham, papa moet zelf hun vlees en aardappelen snijden/mengen... ik weet mijn dochter op die leeftijd toch heel wat zelfstandiger was... verwacht ik teveel van hen? T zorgt steevast voor spanningen in huis en deze week en t voorbije weekend waren rampzalig want ik barst gewoon uit... ik heb de laatste dagen al meer gehuild dan gelachen... mijn partner wil nx slechts over zijn dochters horen en al helemaal niet dat ik hen blijf opdragen om op te ruimen/pyama aan te trekken/... ik weet t niet meer... help...
woensdag 11 juli 2018 om 08:01
Het punt is dat je ze behandelt zoals je nu, tig jaar na dato, denkt dat jouw dochter het op die leeftijd deed. (Andere stiefouders doen het weer andersom, net zo onhandig - dan hebben ze een driejarig eigen kind en moet het 13-jarige stiefkind voldoen aan wat deze stiefouders dan denken dat hun eigen kind doet over 10 jaar).
Maar met je eigen dochter had je toen zij zes waas al een langdurig ervaringstraject gehad, dus dat is niet fair.
Dus gooi even alles weg wat je aan ideeën hebt over wat iemand op een bepaalde leeftijd zou moeten kunnen en kijk eens naar het kind. Naar allebei. Niet tegelijk. Ze zijn twee personen.
Met je stiefkinderen eten terwijl je je mateloos irriteert lijkt me niet zo gezond voor hen, waarschijnlijk is het zelfs schadelijk. Jij noemt het een opgave voor jou, maar ga er maar eens wat meer aan denken wat voor opgave het voor hen is. Jij bent de volwassenen en jij hebt wél om deze situatie gevraagd - zij niet.
Je zegt dat je dingen 10 keer moet vragen - maar dat MOET je helemaal niet. Het is waarschijnlijk zelfs een erg, erg goed idee om het NIET 10 keer te vragen. Hoe zou jij het andersom vinden als die kinderen jou 10 keer om iets vragen, terwijl je de eerste keer nee hebt gezegd? Die kinderen durven misschien wel geen nee tegen je te zeggen, maar ze zijn kennelijk niet zo genegen om jou te gehoorzamen. Zeer gezonde reactie lijkt me zo. Tenminste, je zegt "vragen" maar ik neem aan dat je "bevelen" bedoelt, want ik vermoed dat het niet gaat om een vraag zoals "Wil je een snoepje?" of "Heb je lekker geslapen?"
Laat de opvoeding van zijn kinderen vooral aan hem over.
Maar met je eigen dochter had je toen zij zes waas al een langdurig ervaringstraject gehad, dus dat is niet fair.
Dus gooi even alles weg wat je aan ideeën hebt over wat iemand op een bepaalde leeftijd zou moeten kunnen en kijk eens naar het kind. Naar allebei. Niet tegelijk. Ze zijn twee personen.
Met je stiefkinderen eten terwijl je je mateloos irriteert lijkt me niet zo gezond voor hen, waarschijnlijk is het zelfs schadelijk. Jij noemt het een opgave voor jou, maar ga er maar eens wat meer aan denken wat voor opgave het voor hen is. Jij bent de volwassenen en jij hebt wél om deze situatie gevraagd - zij niet.
Je zegt dat je dingen 10 keer moet vragen - maar dat MOET je helemaal niet. Het is waarschijnlijk zelfs een erg, erg goed idee om het NIET 10 keer te vragen. Hoe zou jij het andersom vinden als die kinderen jou 10 keer om iets vragen, terwijl je de eerste keer nee hebt gezegd? Die kinderen durven misschien wel geen nee tegen je te zeggen, maar ze zijn kennelijk niet zo genegen om jou te gehoorzamen. Zeer gezonde reactie lijkt me zo. Tenminste, je zegt "vragen" maar ik neem aan dat je "bevelen" bedoelt, want ik vermoed dat het niet gaat om een vraag zoals "Wil je een snoepje?" of "Heb je lekker geslapen?"
Laat de opvoeding van zijn kinderen vooral aan hem over.
woensdag 11 juli 2018 om 08:07
ik zag een hele grote BigMama voor meSallySpectra* schreef: ↑10-07-2018 23:43Ik dacht dat het over moeders met kinderen in plusklassen ging.
Maar oké, plusmama dus.
woensdag 11 juli 2018 om 09:39
-jolijn- schreef: ↑11-07-2018 08:01Het punt is dat je ze behandelt zoals je nu, tig jaar na dato, denkt dat jouw dochter het op die leeftijd deed. (Andere stiefouders doen het weer andersom, net zo onhandig - dan hebben ze een driejarig eigen kind en moet het 13-jarige stiefkind voldoen aan wat deze stiefouders dan denken dat hun eigen kind doet over 10 jaar).
Maar met je eigen dochter had je toen zij zes waas al een langdurig ervaringstraject gehad, dus dat is niet fair.
Dus gooi even alles weg wat je aan ideeën hebt over wat iemand op een bepaalde leeftijd zou moeten kunnen en kijk eens naar het kind. Naar allebei. Niet tegelijk. Ze zijn twee personen.
Met je stiefkinderen eten terwijl je je mateloos irriteert lijkt me niet zo gezond voor hen, waarschijnlijk is het zelfs schadelijk. Jij noemt het een opgave voor jou, maar ga er maar eens wat meer aan denken wat voor opgave het voor hen is. Jij bent de volwassenen en jij hebt wél om deze situatie gevraagd - zij niet.
Je zegt dat je dingen 10 keer moet vragen - maar dat MOET je helemaal niet. Het is waarschijnlijk zelfs een erg, erg goed idee om het NIET 10 keer te vragen. Hoe zou jij het andersom vinden als die kinderen jou 10 keer om iets vragen, terwijl je de eerste keer nee hebt gezegd? Die kinderen durven misschien wel geen nee tegen je te zeggen, maar ze zijn kennelijk niet zo genegen om jou te gehoorzamen. Zeer gezonde reactie lijkt me zo. Tenminste, je zegt "vragen" maar ik neem aan dat je "bevelen" bedoelt, want ik vermoed dat het niet gaat om een vraag zoals "Wil je een snoepje?" of "Heb je lekker geslapen?"
Laat de opvoeding van zijn kinderen vooral aan hem over.
Goede post, vooral die vetgedrukte zin ook.
Later is nu
woensdag 11 juli 2018 om 10:06
Ja en als jij problemen hebt met irritante geluiden en zij weten dat dan hebben ze een prima machtsmiddel in handen. Kinderen kunnen krengetjes zijn.
Kennelijk heb je het toch te rooskleurig ingezien; ik zou nooit getrouwd zijn met een man met kinderen die echt in mijn gezin moesten leven. Dat ligt gewoon niet in mijn comfortzone dus dan zou de optie samenwonen voor mij onaantrekkelijk zijn. Misschien moeten jullie gaan latten totdat ze uitwonend zijn.
Kennelijk heb je het toch te rooskleurig ingezien; ik zou nooit getrouwd zijn met een man met kinderen die echt in mijn gezin moesten leven. Dat ligt gewoon niet in mijn comfortzone dus dan zou de optie samenwonen voor mij onaantrekkelijk zijn. Misschien moeten jullie gaan latten totdat ze uitwonend zijn.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 11 juli 2018 om 10:22
Opmerkingen over dat je vooral niet stiefkinderen mee moet opvoeden maar dat over moet laten aan de biologische ouder verbazen me altijd zo. Hoe wil je dat dan doen? Je leeft in 1 huis, moet je als stiefouder de kinderen dan maar volledig negeren?
Zeker in de kleine dingen, zoals rondom eten, voed je mee op. Grote keuzes liggen bij de ouders maar in dagelijkse dingen is dat alleen bij de vader of moeder laten niet mogelijk en ook niet wenselijk. Het is soms bijna of zelfs de nicht van de achterbuurvrouw bij wijze van spreken zich meer met de kinderen mag bemoeien dan de stiefouder. En natuurlijk is het soms lastig als je partner er anders in staat, of als je trekjes bij de kinderen ziet die je niet makkelijk vindt maar dat is ook bij je eigen kinderen en in hun opvoeding zo. Ik wil niet zeggen dat er in een samengesteld gezin niet specifieke uitdagingen zijn. Maar het advies om vooral maar weg te blijven vind ik echt een dooddoener.
Zeker in de kleine dingen, zoals rondom eten, voed je mee op. Grote keuzes liggen bij de ouders maar in dagelijkse dingen is dat alleen bij de vader of moeder laten niet mogelijk en ook niet wenselijk. Het is soms bijna of zelfs de nicht van de achterbuurvrouw bij wijze van spreken zich meer met de kinderen mag bemoeien dan de stiefouder. En natuurlijk is het soms lastig als je partner er anders in staat, of als je trekjes bij de kinderen ziet die je niet makkelijk vindt maar dat is ook bij je eigen kinderen en in hun opvoeding zo. Ik wil niet zeggen dat er in een samengesteld gezin niet specifieke uitdagingen zijn. Maar het advies om vooral maar weg te blijven vind ik echt een dooddoener.
woensdag 11 juli 2018 om 10:25
Wat al eerder gezegd is, namelijk dat de man zelf zijn kinderen moet gaan opvoeden, dat is waar, maar ik vraag me af of het mogelijk is om alleen maar vriendschappelijk te zijn (en niet autoritair) tegenover heel kleine kinderen Als iets je niet bevalt in hun gedrag dan moet je het toch zeggen.
Lijkt me toch dat "Bert, zeg er toch iets van" niet meer werkt als zo'n kind pesterig zit te smakken. Of dan zou hij dat allemaal vóór moeten zijn: "Zeg jullie gaan hier netjes eten en er wordt niet gesmakt", maar dat is voorheen kennelijk ook niet gelukt anders had TO geen problemen met ze.
Lijkt me toch dat "Bert, zeg er toch iets van" niet meer werkt als zo'n kind pesterig zit te smakken. Of dan zou hij dat allemaal vóór moeten zijn: "Zeg jullie gaan hier netjes eten en er wordt niet gesmakt", maar dat is voorheen kennelijk ook niet gelukt anders had TO geen problemen met ze.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 11 juli 2018 om 10:28
Dit.
Je ergert je aan alles wat die meisjes doen en vergelijkt ze constant met je eigen dochter op die leeftijd. Niet echt eerlijk. Dat jij HSP/misofonie hebt, daar kunnen zij niks aan doen, je kan niet van kinderen verwachten dat ze op eieren lopen om jou maar niet te storen. Dan kan je beter niet samenwonen.
Daarnaast vind ik dat hij gewoon voor zijn eigen kinderen moet zorgen en ze niet moet uitbesteden aan zijn nieuwe partner.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 11 juli 2018 om 10:29
Overigens denk ik ook dat veel mensen de neiging hebben om de jongere jaren van hun eigen kind idealiseren, jouw dochter had waarschijnlijk weer haar eigen dingetjes die deze meiden weer niet hebben. Dus echt, stop met vergelijken.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 11 juli 2018 om 10:33
Dat zou ik ook doen als ik zo belachelijk gemaakt werd.EsterInside schreef: ↑11-07-2018 00:17Denk dat er wel een OP meltdown gaat komen van deze plusforummer
woensdag 11 juli 2018 om 10:57
Er is nogal een groot verschil tussen opvoeden en negeren. Ik vind het altijd zo’n cliché dat mensen (lees: mannen) met co-ouderschap het totaal geen punt vinden om de ‘nieuwe’ de kinderen toe te schuiven zoals voorheen bij ex-partner. Hup, gewoon naar het werk en i.p.v. opvang mag de stief/plus/bonus/hoe-je-het-ook-wil-noemen de kinderopvang en verzorging regelen. Die kinderen komen voor hun ouder, niet de nieuwe partner.Christel78 schreef: ↑11-07-2018 10:22Opmerkingen over dat je vooral niet stiefkinderen mee moet opvoeden maar dat over moet laten aan de biologische ouder verbazen me altijd zo. Hoe wil je dat dan doen? Je leeft in 1 huis, moet je als stiefouder de kinderen dan maar volledig negeren?
Zeker in de kleine dingen, zoals rondom eten, voed je mee op. Grote keuzes liggen bij de ouders maar in dagelijkse dingen is dat alleen bij de vader of moeder laten niet mogelijk en ook niet wenselijk. Het is soms bijna of zelfs de nicht van de achterbuurvrouw bij wijze van spreken zich meer met de kinderen mag bemoeien dan de stiefouder. En natuurlijk is het soms lastig als je partner er anders in staat, of als je trekjes bij de kinderen ziet die je niet makkelijk vindt maar dat is ook bij je eigen kinderen en in hun opvoeding zo. Ik wil niet zeggen dat er in een samengesteld gezin niet specifieke uitdagingen zijn. Maar het advies om vooral maar weg te blijven vind ik echt een dooddoener.
woensdag 11 juli 2018 om 11:07
Kinderen roeien met de riemen die ze hebben... en als smakken hun enige middel is in een machteloze situatie waar ze niet om gevraagd hebben, dan zijn het in jouw ogen krengetjes? Heb je trouwens nooit geleerd het gedrag te benoemen (iemand gedraagt zich krengig) in plaats van de persoon (zij is een kreng). Scheelt in het zelfbeeld dat je kinderen meegeeft...
woensdag 11 juli 2018 om 11:07
Dit.lemoos2 schreef: ↑11-07-2018 10:57Er is nogal een groot verschil tussen opvoeden en negeren. Ik vind het altijd zo’n cliché dat mensen (lees: mannen) met co-ouderschap het totaal geen punt vinden om de ‘nieuwe’ de kinderen toe te schuiven zoals voorheen bij ex-partner. Hup, gewoon naar het werk en i.p.v. opvang mag de stief/plus/bonus/hoe-je-het-ook-wil-noemen de kinderopvang en verzorging regelen. Die kinderen komen voor hun ouder, niet de nieuwe partner.
Natuurlijk bemoei je je niet alleen met je eigen kinderen, maar ik lees maar wat vaak verhalen van vrouwen die de verzorging van de kinderen van haar partner bijna geheel op zich nemen en dan ook nog nergens over mogen klagen en niet mee mogen praten over de opvoeding. Ik las zelfs hier een keer een verhaal van iemand die het logisch vond dat ze afspraken met vriendinnen afzegde en niet ging sporten als de kinderen van haar vriend er waren, terwijl hij zelf wel gewoon zijn gang ging en het heel normaal vond dat zij dan thuisbleef. Als de vader in dit verhaal het prima vindt dat zij niet hun eigen brood kunnen smeren, niet zelf hun pyjama aan kunnen doen, et cetera, dan is dat helemaal zijn goed recht, maar dan is hij wel degene die dat brood smeert en die pyjama aantrekt. Hij kan niet bepalen dat dat allemaal nog voor hen moet gebeuren en dan zelf geen poot uitsteken.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 11 juli 2018 om 11:08
woensdag 11 juli 2018 om 11:09
Ik denk dat de primaire verzorging van de kinderen bij de ouders zou moeten liggen, niet bij hun relaties. Zoals ik de OP lees ligt de primaire verzorging van de kinderen nu bij TO in plaats van bij de vader van de kinderen. TO lijkt deze verzorgingsrol niet op een productieve en onbeschadigende manier te kunnen vervullen. Ik denk dat ze er goed aan zou doen deze rol weer bij de vader neer te leggen, waar hij hoort. Dat is voor alle partijen de prettigste oplossing.
woensdag 11 juli 2018 om 11:10
woensdag 11 juli 2018 om 11:11
Oh kinderen zijn wreed hoor.Xanthan schreef: ↑11-07-2018 11:07
Kinderen roeien met de riemen die ze hebben... en als smakken hun enige middel is in een machteloze situatie waar ze niet om gevraagd hebben, dan zijn het in jouw ogen krengetjes? Heb je trouwens nooit geleerd het gedrag te benoemen (iemand gedraagt zich krengig) in plaats van de persoon (zij is een kreng). Scheelt in het zelfbeeld dat je kinderen meegeeft...
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 11 juli 2018 om 11:12
Het zal hooguit voor de vader wat hinderlijk zijn omdat hij zijn werkschema en hobby’s moet aanpassen. Dat zal hij aanvankelijk vervelend vinden, hij zal die rol niet voor niets hebben uitbesteed. Op termijn betekent het echter dat hij een betekenisvolle rol in het leven van zijn kinderen kan spelen en zijn kinderen niet alleen een betere band met hem behouden maar misschien ook een fijnere toekomst zullen hebben. Dat lijkt me een iets minder comfortabel leven nu, meer dan waard.
woensdag 11 juli 2018 om 11:31
Afgaande wat TO hier beschrijft, een kind van 8 jaar dat niet fatsoenlijk kan eten? Een kind van 6 jaar dat dagelijks een grote keel opzet en hierdoor vader om de vinger windt? Sorry maar ik vindt dit ongepast gedrag en zeer terecht dat TO zich hieraan ergert. TO en vader wonen samen. Ook al zijn het de kinderen van partner, het is mede TO's huis waar mede haar regels gelden.Moemoe64 schreef: ↑11-07-2018 00:23Ik vind het heel erg voor die kinderen! Zij hebben niks te beslissen.
Ik zie het in mijn omgeving ook: mama of papa die een nieuwe relatie aangaan. Soms duurt zo'n relatie enkele maanden, soms ook wel enkele jaren in het beste geval.
De kinderen moeten zich aanpassen................................ en als dit niet onmiddellijk lukt worden ze beschouwd als lastig.
Arme kinderen!
Dat vader niets slechts over dochters wil horen valt te begrijpen. Hij zal zich op standpunt stellen dat kinderen ontzien moeten worden omdat ze al veel meegemaakt hebben. Dat wil nog niet zeggen dat kinderen dan maar een vrijbrief hebben om zich zo te gedragen.
TO zit met eigen dochter in een andere levensfase dan met kinderen van partner. TO en partner moeten hierover met elkaar in gesprek gaan om tot een werkbare / leefbare omgeving te komen.
woensdag 11 juli 2018 om 11:35
Je weet toch helemaal niet waarom de kinderen reageren zoals ze reageren? Je hoort het verhaal van TO, maar het is redelijk om te veronderstellen dat zij met irritatie naar deze twee kinderen kijkt. Opvoeden hoort bij de ouders. Huisregels mogen best, maar als je kennelijk 10 keer iets moet herhalen, dan heb je allang het zeurniveau bereikt waar niemand beter van wordt. Het is dan aan de vader om zijn rol op te pakken. Niet alleen richting de kinderen, maar ook richting de stiefmoeder.
