Kinderen
alle pijlers
Slecht rapport
woensdag 17 februari 2016 om 15:09
Ik weet het ff niet meer. Mijn zoon komt thuis met weer een rapport om te huilen. Hij is 11 en zit in groep 7. Vorig jaar is hij blijven zitten in groep 6 omdat zijn concentratie slecht is, hij veel op zijn tenen moest lopen om alles bij re benen. Nu dacht ik dat het goed ging, die indruk wekte school ook. Maar nu staat er in zijn rapport dat hij weer de clown uithangt, dat hij beter op moet letten etc etc. Hij slikt ook al metylfenidaat voor de onrust en concentratie. Morgen rapport bespreking, ben best bang dat ik te horen krijg dat hij dit jaar niet gaat halen. Vorig jaar steeds aangemodderd, extra geoefend op schoolwerk en nu weer het zelfde. In zijn rapport staat dat hij het wel kan maar het dus niet doet. Zelf heb ik de indruk dat hij het werk best aankan maar adv zijn citoscores begin ik toch te twijfelen, zijn nl ver onder gemiddeld.
Wat is nu wijsheid???? Overvragen we hem teveel of moeten we er nog meer bovenop zitten? Zelf boeit hem dit alles niet zoveel zegt ie.
Wat is nu wijsheid???? Overvragen we hem teveel of moeten we er nog meer bovenop zitten? Zelf boeit hem dit alles niet zoveel zegt ie.
Pluk de dag voor je in een vaas eindigt.
donderdag 18 februari 2016 om 18:49
Ben ik dan de enige hier die medelijden met je zoon heeft? Zelf heb ik ook moeite met leren van stof die me niet interesseerd, wel heb ik met goed gevolg de basisschool, middelbare school en vervolgopleiding doorlopen, maar me concentreren op dingen die me niet boeien is echt heel erg moeilijk.
Je zoon is 11, wat zegt hij er zelf van? Wellicht werkt een andere aanpak van school beter, ik krijg een beetje het idee dat iedereen verteld wat hij niet goed doet.
Je zoon is 11, wat zegt hij er zelf van? Wellicht werkt een andere aanpak van school beter, ik krijg een beetje het idee dat iedereen verteld wat hij niet goed doet.
donderdag 18 februari 2016 om 18:57
quote:miracle75 schreef op 17 februari 2016 @ 21:22:
@ Maar ik moet er wel bij vermelden dat ik niet wil dat mijn kind compleet onder de medicatie moet zitten om te kunnen functioneren.
Ik qil toch nog even op deze zin reageren.
Natuurlijk wil je niet dat je kind als een zombie wordt en helemaal verdoofd door het leven gaat.
Maar bovenstaande zin wijst volgens mij een beetje op een gedachtefout.
Het suggereert namelijk dat de medicijnen puur bedoeld zijn om iemand te laten functioneren.
Maar slecht functioneren, slechte cijfers, de slechte concentratie... dat zijn slechts de symptomen van het feitelijke probleem: namelijk de enorme overprikkeldheid, impulsiviteit en gebrek aan rem in het hoofd van een ADHD'er.
Voor mij zijn de symptomen die je ziet bij een ADHD'er een belangrijke aanwijzing dat het in hun koppie niet lekker gaat. En daar kan een kind behoorlijk last van hebben. En dàt is hetgene dat je (deels) wil verhelpen met medicatie. Dat een kind zich met een rustiger kop ook beter kan concentreren en betere cijfers haalt (de symptomen die minder worden) is fijn, maar niet de hoofdzaak. De hoofdzaak is dat ze zich prettiger voelen in hun hoofd.
Ik probeer me altijd voor te stellen hoe het leven van mijn zoon is zonder medicatie. Ik stel me dat voor alsof je constant in een overvol subtropisch zwemparadijs zit, met een Big Band naast je en een levensgroot scherm met flitslichten voor je neus en dat je dan intussen een goed gesprek probeert te voeren.
Je zou er gek van worden. En dat wordt ie dus ook zonder medicatie.
Niet dat ik zeg dat jouw kind per se meer medicatie nodig heeft. Dat is per kind verschillend en moet je samen met de experts bekijken. Maar ik probeer te zeggen: kijk niet alleen naar het gedrag wat je ziet en of je dat wil veranderen, maar denk ook wat er in zijn kop speelt dat dat gedrag veroorzaakt.
@ Maar ik moet er wel bij vermelden dat ik niet wil dat mijn kind compleet onder de medicatie moet zitten om te kunnen functioneren.
Ik qil toch nog even op deze zin reageren.
Natuurlijk wil je niet dat je kind als een zombie wordt en helemaal verdoofd door het leven gaat.
Maar bovenstaande zin wijst volgens mij een beetje op een gedachtefout.
Het suggereert namelijk dat de medicijnen puur bedoeld zijn om iemand te laten functioneren.
Maar slecht functioneren, slechte cijfers, de slechte concentratie... dat zijn slechts de symptomen van het feitelijke probleem: namelijk de enorme overprikkeldheid, impulsiviteit en gebrek aan rem in het hoofd van een ADHD'er.
Voor mij zijn de symptomen die je ziet bij een ADHD'er een belangrijke aanwijzing dat het in hun koppie niet lekker gaat. En daar kan een kind behoorlijk last van hebben. En dàt is hetgene dat je (deels) wil verhelpen met medicatie. Dat een kind zich met een rustiger kop ook beter kan concentreren en betere cijfers haalt (de symptomen die minder worden) is fijn, maar niet de hoofdzaak. De hoofdzaak is dat ze zich prettiger voelen in hun hoofd.
Ik probeer me altijd voor te stellen hoe het leven van mijn zoon is zonder medicatie. Ik stel me dat voor alsof je constant in een overvol subtropisch zwemparadijs zit, met een Big Band naast je en een levensgroot scherm met flitslichten voor je neus en dat je dan intussen een goed gesprek probeert te voeren.
Je zou er gek van worden. En dat wordt ie dus ook zonder medicatie.
Niet dat ik zeg dat jouw kind per se meer medicatie nodig heeft. Dat is per kind verschillend en moet je samen met de experts bekijken. Maar ik probeer te zeggen: kijk niet alleen naar het gedrag wat je ziet en of je dat wil veranderen, maar denk ook wat er in zijn kop speelt dat dat gedrag veroorzaakt.
anoniem_80327 wijzigde dit bericht op 18-02-2016 19:00
Reden: Typ hier de reden van wijziging..
Reden: Typ hier de reden van wijziging..
% gewijzigd
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
donderdag 18 februari 2016 om 19:22
Goeie post Broedkippetje! Ik heb 2 kinderen met ADHD en die hebben er zelf ook echt last van. Niet alleen op school! Zoon heeft ooit een weekend zonder medicatie moeten doen (gevecht tussen dokter en verzekering) en die was er zeer ongelukkig over. Dolblij toen hij eindelijk z'n pillen weer kreeg. Dochter noemde haar pil de 'happy pill' toen ze hem net had. Die was zo gewend haar impulsen niet onder controle te hebben dat er opeens een wereld voor haar open ging toen ze dat met medicatie wel kon.
vrijdag 19 februari 2016 om 18:23
quote:Broedkippetje schreef op 18 februari 2016 @ 18:57:
[...]
Ik probeer me altijd voor te stellen hoe het leven van mijn zoon is zonder medicatie. Ik stel me dat voor alsof je constant in een overvol subtropisch zwemparadijs zit, met een Big Band naast je en een levensgroot scherm met flitslichten voor je neus en dat je dan intussen een goed gesprek probeert te voeren.
Je zou er gek van worden. En dat wordt ie dus ook zonder medicatie.
.
Ooit las ik een interview met een moeder wiens zoon ADHD had, en ritalin voorgeschreven kreeg. Die moeder wilde graag weten wat dat spul deed dus ze had een tablet genomen.
Als je dat niet nodig hebt, krijg je een averechtse werking. Ze stuiterde die dag, had geen honger, energie voor tachtig, geen concentratie en geen focus. Kortom, ze kreeg een aardig idee van het koppie van haar zoon.
Dus als je het écht wilt weten ....
[...]
Ik probeer me altijd voor te stellen hoe het leven van mijn zoon is zonder medicatie. Ik stel me dat voor alsof je constant in een overvol subtropisch zwemparadijs zit, met een Big Band naast je en een levensgroot scherm met flitslichten voor je neus en dat je dan intussen een goed gesprek probeert te voeren.
Je zou er gek van worden. En dat wordt ie dus ook zonder medicatie.
.
Ooit las ik een interview met een moeder wiens zoon ADHD had, en ritalin voorgeschreven kreeg. Die moeder wilde graag weten wat dat spul deed dus ze had een tablet genomen.
Als je dat niet nodig hebt, krijg je een averechtse werking. Ze stuiterde die dag, had geen honger, energie voor tachtig, geen concentratie en geen focus. Kortom, ze kreeg een aardig idee van het koppie van haar zoon.
Dus als je het écht wilt weten ....
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.