Kinderen
alle pijlers
Speeltuin ergernissen
vrijdag 27 juli 2018 om 21:03
Ik ben relatief nieuw als moeder. Heb sinds kort een kleintje dat graag in de speeltuin speelt. Nu ben ik wel benieuwd hoe andere ouders op sommige dingen reageren.
Ik heb nu al een paar keer gehad dat kinderen zonder ouders aan het spelen waren (die zaten een stuk verderop en schonken geen enkele aandacht aan hun kind). Maar dat kind had overduidelijk wel behoefte aan aandacht en beleef dat steeds bij ons vragen, soms op een positieve, maar ook wel op een negatieve manier. Wat doen jullie in zo’n geval? Ik vind het dan wel sneu voor zo’n kind en wil het best wat aandacht geven en niet meteen afkappen. Maar op een gegeven moment ben ik het wel zat. Ik denk ook wel eens, kom op zeg, schenk eens wat aandacht aan je eigen kind?....
Ik heb nu al een paar keer gehad dat kinderen zonder ouders aan het spelen waren (die zaten een stuk verderop en schonken geen enkele aandacht aan hun kind). Maar dat kind had overduidelijk wel behoefte aan aandacht en beleef dat steeds bij ons vragen, soms op een positieve, maar ook wel op een negatieve manier. Wat doen jullie in zo’n geval? Ik vind het dan wel sneu voor zo’n kind en wil het best wat aandacht geven en niet meteen afkappen. Maar op een gegeven moment ben ik het wel zat. Ik denk ook wel eens, kom op zeg, schenk eens wat aandacht aan je eigen kind?....
zaterdag 28 juli 2018 om 16:29
De mooiste speeltuinen vond ik toch waar de schommels en andere toestellen zo groot en stevig zijn dat je er als volwassene ook op kan. Gezellig samen schommelen en kijken wie het hoogste durft! Kind dus, moeders wordt misselijk...
Ik herinner me nog goed die keer dat ik met mijn man samen in de speeltuin zat en we tegen elkaar zeiden toen we kleuterouders achter hun grut aan zagen rennen, gelukkig zijn onze kinderen nu groot genoeg om zelfstandig in de speeltuin te spelen. Vervolgens kwam mijn dochter brullend aanrennen met haar pols wel onder een erg vreemde hoek. Gebroken omdat ze gevallen was bij het overslingeren..
Ik herinner me nog goed die keer dat ik met mijn man samen in de speeltuin zat en we tegen elkaar zeiden toen we kleuterouders achter hun grut aan zagen rennen, gelukkig zijn onze kinderen nu groot genoeg om zelfstandig in de speeltuin te spelen. Vervolgens kwam mijn dochter brullend aanrennen met haar pols wel onder een erg vreemde hoek. Gebroken omdat ze gevallen was bij het overslingeren..
zaterdag 28 juli 2018 om 16:31
Op je telefoon kan je ook een boek, krant of tijdschrift lezen, of een puzzeltje doen. Net zoals onze ouders deden.pejeka schreef: ↑28-07-2018 16:21Als je het niet erg vindt, laat ik die gedachten en eventuele ergernissen bij jou liggen. Maar ik vind het gewoon belachelijk dat met name vrouwen (daar zie je het voornamelijk) zo verslaafd zijn aan hun mobieltje. Zie ze dagelijks op de fiets zitten, handtas bij hen, maar mobieltje in de hand OP DE FIETS... waarom? Of lopend? Verwachten zij een dringend telefoontje van de arts van hun zieke moeder? Denk zomaar van niet. En als je dan een middagje naar de speeltuin gaat met je kind, ga je er dan acuut dood van als je even lekker mee ravot met je kind, of even eem glaasje ftis drinkt zonder dat Facebook en email bij de hand zijn? Krijg je dan trillende handjes en als je dan thuis komt, weet je dan niet hoe snel je dat mobieltje moet pakken om toch vooral te checken of je niet de laatste vakantiefoto van je vriendin gemist hebt? Triest toch?
zaterdag 28 juli 2018 om 16:37
Je kan ook gewoon genieten van het moment, zonder iets anders te doen, en meedoen met je kinderen, een praatje maken met andere ouders die aanwezig zijn, enz. Mijn moeder nam nooit een krant of boek mee naar de speeltuin, was gewoon een leuke ontmoetingsplaats. Waarom je gelijk opsluiten in je eigen digitale wereld als er zo veel mensen om je heen zijn waar je écht contact mee kunt hebben?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 juli 2018 om 16:37
Ontopic: ik heb weleens meegemaakt dat een kind aandacht van me vroeg, vaker wel. In de meeste gevallen betrof het dan heel aardige kinderen die ouders hadden die bezig waren met iets anders. Ik ben niet te beroerd geduldig een koprol van een mij wildvreemd kind te bewonderen en zelfs een wiebeltand wil ik nog wel bekijken.
Mijn eigen kinderen maken geen contact met andere ouders, maar dat betekent niet dat ik ze de hele tijd monitor. Gezien hun leeftijd lijkt me dat niet meer noodzakelijk, al heeft het me moeite gekost dat te begrijpen.
Mijn eigen kinderen maken geen contact met andere ouders, maar dat betekent niet dat ik ze de hele tijd monitor. Gezien hun leeftijd lijkt me dat niet meer noodzakelijk, al heeft het me moeite gekost dat te begrijpen.
zaterdag 28 juli 2018 om 16:48
Omdat ik dat vroeger in een boek of krant deed. Ik heb geen interesse in andere ouders.pejeka schreef: ↑28-07-2018 16:37Je kan ook gewoon genieten van het moment, zonder iets anders te doen, en meedoen met je kinderen, een praatje maken met andere ouders die aanwezig zijn, enz. Mijn moeder nam nooit een krant of boek mee naar de speeltuin, was gewoon een leuke ontmoetingsplaats. Waarom je gelijk opsluiten in je eigen digitale wereld als er zo veel mensen om je heen zijn waar je écht contact mee kunt hebben?
Vroeger deden ouders helemaal niet aan gezellig klauteren en klimmen met de kinderen. Die lieten de kinderen voor het huis los zodat ze zelf naar de speeltuin konden rennen en om half 6 riepen alle moeders massaal dat er gegeten ging worden.
zaterdag 28 juli 2018 om 16:55
Bij gewoon buiten spelen wel. Maar bij ons in de buurt was ook een grote speeltuin met allerlei speeltoestellen, klein pretparkje eigenlijk, omheind en 2 keer per week open, op woensdagmiddag en op zaterdag, hoorde bij de buurtvereniging, en terwijl wij als kinderen daar dan uit ons dak gingen op enorme schommels, glijbanen, kabelbanen, enz. zaten de ouders bij het clubhuis samen wat te drinken en te praten. Zal heus wel eens iemand een blik in een rondslingerend buurtkrantje hebben geworpen, maar waar het mij om ging is: kunnen we dan echt niet meer overleven zonder elke seconde een mobieltje bij de hand te hebben?Mevrouw75 schreef: ↑28-07-2018 16:48Omdat ik dat vroeger in een boek of krant deed. Ik heb geen interesse in andere ouders.
Vroeger deden ouders helemaal niet aan gezellig klauteren en klimmen met de kinderen. Die lieten de kinderen voor het huis los zodat ze zelf naar de speeltuin konden rennen en om half 6 riepen alle moeders massaal dat er gegeten ging worden.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 juli 2018 om 16:55
Ik had een keer het briljante idee om het boek Tonio mee te nemen naar een indoor speelparadijs.vrouwjagersma schreef: ↑28-07-2018 16:27Ik las laatst het recentste boek van Yanis Varoufakis in het openluchtbad. Dat was gewoon geen geschikte lectuur voor de locatie. In die zin kan ik wel begrijpen waarom ouders geen Foucault of Kafka in zo'n overdekt speelinferno lezen.
Ik ben verder niet zo'n smartfoontype, maar een beetje dromerig voor mij uitstaren kan me bijzonder bekoren. Mensen die ik niet ken moeten me niet storen, tenzij er een calamiteit is.
Maar ik ondersteun het idee van een nieuw topic over dit onderwerp.
Ik had echt zin om als een PJK brullend door de hal te lopen en iedere ouder op het hart te drukken iedere seconde TE KOESTEREN.
Maar mijn eigen kinderen hadden geen tijd voor me dus daar zat ik dan in mijn eentje het moment te koesteren. Gelukkig hadden ze ook de leesmap.
Boek maar elders uitgelezen (op vakantie. Ook geen goed idee).
zaterdag 28 juli 2018 om 17:07
Ik hoef geen praatje over het weer te maken met mij onbekende ouders. Geen enkele behoefte aan.pejeka schreef: ↑28-07-2018 16:37Je kan ook gewoon genieten van het moment, zonder iets anders te doen, en meedoen met je kinderen, een praatje maken met andere ouders die aanwezig zijn, enz. Mijn moeder nam nooit een krant of boek mee naar de speeltuin, was gewoon een leuke ontmoetingsplaats. Waarom je gelijk opsluiten in je eigen digitale wereld als er zo veel mensen om je heen zijn waar je écht contact mee kunt hebben?
zaterdag 28 juli 2018 om 17:13
Prima dat je hier van alles van vindt. Maar Kun je dan aub je eigen topic openen?pejeka schreef: ↑28-07-2018 16:55Bij gewoon buiten spelen wel. Maar bij ons in de buurt was ook een grote speeltuin met allerlei speeltoestellen, klein pretparkje eigenlijk, omheind en 2 keer per week open, op woensdagmiddag en op zaterdag, hoorde bij de buurtvereniging, en terwijl wij als kinderen daar dan uit ons dak gingen op enorme schommels, glijbanen, kabelbanen, enz. zaten de ouders bij het clubhuis samen wat te drinken en te praten. Zal heus wel eens iemand een blik in een rondslingerend buurtkrantje hebben geworpen, maar waar het mij om ging is: kunnen we dan echt niet meer overleven zonder elke seconde een mobieltje bij de hand te hebben?
zaterdag 28 juli 2018 om 17:13
Prima dat je hier van alles van vindt. Maar Kun je dan aub je eigen topic openen?pejeka schreef: ↑28-07-2018 16:55Bij gewoon buiten spelen wel. Maar bij ons in de buurt was ook een grote speeltuin met allerlei speeltoestellen, klein pretparkje eigenlijk, omheind en 2 keer per week open, op woensdagmiddag en op zaterdag, hoorde bij de buurtvereniging, en terwijl wij als kinderen daar dan uit ons dak gingen op enorme schommels, glijbanen, kabelbanen, enz. zaten de ouders bij het clubhuis samen wat te drinken en te praten. Zal heus wel eens iemand een blik in een rondslingerend buurtkrantje hebben geworpen, maar waar het mij om ging is: kunnen we dan echt niet meer overleven zonder elke seconde een mobieltje bij de hand te hebben?
zaterdag 28 juli 2018 om 17:42
Wat triest. Juist door soms eens een praatje te maken met anderen, kan je hele leuke contacten opdoen, al is het maar voor de duur van het praatje. Gedachten wisselen, of gewoon samen genieten van de spelende kinderen, en ja, soms onbenullige opmerkingen over het weer en de buurt, maakt eigenlijk niet uit. Gewoon contact met anderen in plaats van in je eigen schermpje verdiept te zijn.SallySpectra* schreef: ↑28-07-2018 17:07Ik hoef geen praatje over het weer te maken met mij onbekende ouders. Geen enkele behoefte aan.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 juli 2018 om 17:43
zaterdag 28 juli 2018 om 18:06
En de inhoudelijke bijdrage van dit postje is? Of dacht je mij op mijn plaats te zetten en zat er geen inhoudelijke motivatie achter? Of beter gezegd: geen inhoud.Vergeetmenietje1980 schreef: ↑28-07-2018 18:04Zo te lezen zit jij ook wekelijks in de speeltuin, Pejeka. Want je weet er alles van.
Lijkt mij dan ook zó gezellig, praatje maken. Zal vast enorm positief zijn.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 juli 2018 om 18:07
Idd laat mij maar met rust in de speeltuin kan ik tenminste rotzooien op mijn telefoon.SallySpectra* schreef: ↑28-07-2018 17:07Ik hoef geen praatje over het weer te maken met mij onbekende ouders. Geen enkele behoefte aan.
zaterdag 28 juli 2018 om 18:08
Je wil dus fulmineren over die telefoon?pejeka schreef: ↑28-07-2018 16:55Bij gewoon buiten spelen wel. Maar bij ons in de buurt was ook een grote speeltuin met allerlei speeltoestellen, klein pretparkje eigenlijk, omheind en 2 keer per week open, op woensdagmiddag en op zaterdag, hoorde bij de buurtvereniging, en terwijl wij als kinderen daar dan uit ons dak gingen op enorme schommels, glijbanen, kabelbanen, enz. zaten de ouders bij het clubhuis samen wat te drinken en te praten. Zal heus wel eens iemand een blik in een rondslingerend buurtkrantje hebben geworpen, maar waar het mij om ging is: kunnen we dan echt niet meer overleven zonder elke seconde een mobieltje bij de hand te hebben?
Vroeger had ik ook geen kletspraatje in het buurthuis gemaakt hoor.
zaterdag 28 juli 2018 om 18:10
Je hebt gelijk. Open staan voor de medemens, het fluitende vogeltje horen, het gekleurde bloemetje zien.....dat maakt het leven mooier!pejeka schreef: ↑28-07-2018 17:42Wat triest. Juist door soms eens een praatje te maken met anderen, kan je hele leuke contacten opdoen, al is het maar voor de duur van het praatje. Gedachten wisselen, of gewoon samen genieten van de spelende kinderen, en ja, soms onbenullige opmerkingen over het weer en de buurt, maakt eigenlijk niet uit. Gewoon contact met anderen in plaats van in je eigen schermpje verdiept te zijn.
Toch blijven er tal van momenten “over” waarop een mens geen zin heeft in communicatie. Ikzelf heb een beroep waarin communicatie on top staat. Schriftelijk, telefonisch, face TO face. In vrije tijd communiceer ik eveneens, zowel verplicht als vrijwillig. Die vrijwillige momentenzoek ik zelf uit en op.
Kinderspeelplaats is een plaats bij uitstek voor mijn kind. Wanneer dat zich vermaakt vind ik het ook leuk en fijn. Soms verwikkeld in een praatje met een andere volwassene, soms teruggetrokken met mijn neus in een boek (ja, een heus boek!), soms via mobiele of IPad het net afstruinend. Facebook etc. doe ik niet aan.
En nu.........op naar je eigen topic óf on-topic, Pekeja!
zaterdag 28 juli 2018 om 18:17
Echt nog nooit in zo’n krakkemikkige speeltuin geweest dat die mijn gewicht niet kon houden.
Daarbij is mijn kind net 4, maar toen hij nog 3 of jonger was wilde hij alles (vooral de eerste keer) met mij doen. Prima toch? En toen kwam ik bij toeval kinderen van een kennis tegen (indoor gebeuren) iets ouder, die vonden het super gezellig dat ik mee deed, en vonden het jammer dat hun vader niet mee wilde spelen.
En nee je hoeft je kind niet de hele te vermaken of zijn handje vast te houden. Maar hoe vaak ik niet kinderen super trots zie kijken om wat het net gedaan hebben, en dan een ouder die niks gezien of gehoord heeft, ja dat vind ik weleens sneu.
zaterdag 28 juli 2018 om 18:18
Nou, laten we eerlijk zijn, die telefoon is inmiddels de nummer 1 verslaving van alle vrouwen onder de 45. Zie ze met dat ding IN DE HAND op de fiets zitten, over straat lopen, met hun kinderen onderweg zijn, terwijl er denk ik zomaar geen enkele reden is om dat ding niet in de handtas te hebben. Maar blijkbaar té bang om dat Facebookberichtje van een vriendin ( of één van hun 862 andere Favebook-"vrienden") niet direct te zien ofzo... Want stel je voor dat je dat pas een half uur later ziet en kunt liken of van commentaar voorzien...
Maar normaal menselijk contact met een buurtgenoot is dan opeens eng of vervelend... want hé, stel je voor, dat je zomaar een buurvrouw zou leren kennen...
En als dan een keer je kind ziek is en je zit omhoog, dan heet het opeens: nee, ik ken niemand in de buurt die zou kunnen inspringen... hé, hoe zou dat nou toch komen?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 juli 2018 om 18:40
Ja... van die ouders die dan zeggen, met hun ogen aan het beeldscherm geplakt... "héél knap hoor, ga maar weer lekker spelen"...elfje26 schreef: ↑28-07-2018 18:17Echt nog nooit in zo’n krakkemikkige speeltuin geweest dat die mijn gewicht niet kon houden.
Daarbij is mijn kind net 4, maar toen hij nog 3 of jonger was wilde hij alles (vooral de eerste keer) met mij doen. Prima toch? En toen kwam ik bij toeval kinderen van een kennis tegen (indoor gebeuren) iets ouder, die vonden het super gezellig dat ik mee deed, en vonden het jammer dat hun vader niet mee wilde spelen.
En nee je hoeft je kind niet de hele te vermaken of zijn handje vast te houden. Maar hoe vaak ik niet kinderen super trots zie kijken om wat het net gedaan hebben, en dan een ouder die niks gezien of gehoord heeft, ja dat vind ik weleens sneu.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 juli 2018 om 18:56
Zo lang er mensen reageren wel ja. Eigenlijk zouden we allemaal collectief moeten besluiten om bepaald off topic gedrag te negeren, maar helaas blijven mensen zich genoodzaakt voelen om te reageren.
zaterdag 28 juli 2018 om 20:27
In de tijd dat wij bij die speeltuin kwamen was er zelfs nog een buitenzwembad bij. Dat was heerlijk. Maar echt niet dat met mijn moeder met ons ging spelen of 'ravotten' hoor. In de vroege jaren '90 had ze weliswaar geen mobieltje maar juist omdat die speeltuin zo uitgebreid was liet ze ons lekker zelfstandig onze energie kwijtraken en spelen. Zelf zat ze met andere moeders koffie te drinken, vond ze leuk. En groot gelijk had ze ook. Want alhoewel ze met veel liefde en plezier thuis was toen wij klein waren, ik kan me goed indenken dat zij ook wel eens wilde chillen en juist omdat we in die speeltuin onszelf meer dan prima konden vermaken was dat ideaal.pejeka schreef: ↑28-07-2018 16:55Maar bij ons in de buurt was ook een grote speeltuin met allerlei speeltoestellen, klein pretparkje eigenlijk, omheind en 2 keer per week open, op woensdagmiddag en op zaterdag, hoorde bij de buurtvereniging, en terwijl wij als kinderen daar dan uit ons dak gingen op enorme schommels, glijbanen, kabelbanen,
Bij de andere speeltuin in de stad ging het net zo, ik kwam me soms eens melden voor wat kleingeld voor een klein zakje tomatenchips. De zwarte verpakking van Croky
Mijn vader daarentegen speelde, zwom en rende door de bossen met ons mee. Toen ik een peuter was gingen wij samen voetballen op het pleintje. Mijn vader vond dat gewoon serieus en oprecht leuk (diep respect, ik snap namelijk niet wat er leuk is aan voetballen met een peuter maar hij vond het geweldig). en zo is iedereen anders. Heb aan beiden goede kinderherinneringen.
Verder ga ik er vanuit dat iedereen goed op zijn of haar eigen kind(eren) let.
zaterdag 28 juli 2018 om 20:29
