Kinderen
alle pijlers
Te beschermend?
vrijdag 19 februari 2016 om 23:09
Hallo allemaal,
Ik ben in december bevallen van onze dochter. Ze was 6 weken te vroeg. Gelukkig gaat alles goed met haar maar ik merk wel dat ik vrij beschermend ben.
Misschien is het vrij normaal maar ik vind het niet erg prettig dat ze van hand tot hand gaat. Eigenlijk heb ik de meeste moeite met mijn schoonouders (want die komen toch regelmatig). Ik heb echt hele lieve schoonouders maar ze zijn behoorlijk opdringerig naar hun (eerste) kleinkind, onze dochter dus.
Dat begon al toen ze net geboren was, de volgende dag stuurde mijn schoonmoeder mij een berichtje dat ze onderweg was want ze wilde haar kleindochter vast houden. Op zich heel begrijpelijk ware het niet dat ze dus 6 weken te vroeg was, in de couveuse lag en dus rust moest hebben om aan te sterken. Wij hebben dit aan haar uitgelegd maar er was weinig begrip voor. 2 dagen later mocht dochter uit de couveuse naar een ledikantje met een warmtelamp er boven. Waarop oma opnieuw vond dat ze haar dan wel vast kon houden. Opnieuw hebben wij uitgelegd dat we dat nog niet wilden hebben. Geen polonaise aan ons kindje tot ze sterk genoeg was. Van de verpleging hadden we ook begrepen dat dat vrij normaal is. Meeste ouders wachten daarmee omdat de kindjes nog moeten aansterken, veel moeten slapen en groeien.
Uiteindelijk zijn we thuis gekomen en natuurlijk mogen de opa's en oma's haar nu vast houden. Maar wederom zijn mijn schoonouders weer heel opdringerig. Onder andere dat ze haar continu zoenen op haar gezichtje, vlak naast en op haar mondje. Ik vind dit echt heel storend en ongepast. Ze is nog zo klein en kwetsbaar en als iedereen maar met zijn of haar bacillen haar gaat zoenen dan is ze straks binnen de kortste keren ziek. Ze moet haar weerstand nog opbouwen, daar worden ze niet mee geboren. Daarbij ben ik ook heel bang dat iemand eens een koortslip heeft en haar aansteekt.
Gelukkig kan ik hier wel met vriend over praten en hij is het ook met mij eens. Vooral omdat zijn moeder toch wel regelmatig eens ziek/verkouden is. Maar hij ziet het nooit gebeuren. Zijn ouders staan niet bepaald open tot kritiek of een gesprek, dus vriend zou het zelf niet zomaar aankaarten. Ik wil het wel graag zelf zeggen maar ben bang dat ze mijn opmerking zo weer onder tafel veegt. (dit doet ze namelijk tot nu toe altijd als ik haar iets vraag of zeg over onze dochter, (bijvoorbeeld als ze binnenkomt stormen en dan boven de wieg gaat staan tetteren terwijl dochter daar ligt te slapen, ik vraag of ze dan wat zachter wil doen en leg uit dat ze nog moet slapen en vanzelf wakker wordt waarop mijn schoonmoeder dan zegt, aaaach dat valt toch wel mee).
Zouden jullie dat gewoon zeggen of zouden jullie er geen problemen mee hebben dat jullie pasgeboren kindje continu op zijn of haar mondje gezoend wordt? Ben ik te beschermend?
Ik ben in december bevallen van onze dochter. Ze was 6 weken te vroeg. Gelukkig gaat alles goed met haar maar ik merk wel dat ik vrij beschermend ben.
Misschien is het vrij normaal maar ik vind het niet erg prettig dat ze van hand tot hand gaat. Eigenlijk heb ik de meeste moeite met mijn schoonouders (want die komen toch regelmatig). Ik heb echt hele lieve schoonouders maar ze zijn behoorlijk opdringerig naar hun (eerste) kleinkind, onze dochter dus.
Dat begon al toen ze net geboren was, de volgende dag stuurde mijn schoonmoeder mij een berichtje dat ze onderweg was want ze wilde haar kleindochter vast houden. Op zich heel begrijpelijk ware het niet dat ze dus 6 weken te vroeg was, in de couveuse lag en dus rust moest hebben om aan te sterken. Wij hebben dit aan haar uitgelegd maar er was weinig begrip voor. 2 dagen later mocht dochter uit de couveuse naar een ledikantje met een warmtelamp er boven. Waarop oma opnieuw vond dat ze haar dan wel vast kon houden. Opnieuw hebben wij uitgelegd dat we dat nog niet wilden hebben. Geen polonaise aan ons kindje tot ze sterk genoeg was. Van de verpleging hadden we ook begrepen dat dat vrij normaal is. Meeste ouders wachten daarmee omdat de kindjes nog moeten aansterken, veel moeten slapen en groeien.
Uiteindelijk zijn we thuis gekomen en natuurlijk mogen de opa's en oma's haar nu vast houden. Maar wederom zijn mijn schoonouders weer heel opdringerig. Onder andere dat ze haar continu zoenen op haar gezichtje, vlak naast en op haar mondje. Ik vind dit echt heel storend en ongepast. Ze is nog zo klein en kwetsbaar en als iedereen maar met zijn of haar bacillen haar gaat zoenen dan is ze straks binnen de kortste keren ziek. Ze moet haar weerstand nog opbouwen, daar worden ze niet mee geboren. Daarbij ben ik ook heel bang dat iemand eens een koortslip heeft en haar aansteekt.
Gelukkig kan ik hier wel met vriend over praten en hij is het ook met mij eens. Vooral omdat zijn moeder toch wel regelmatig eens ziek/verkouden is. Maar hij ziet het nooit gebeuren. Zijn ouders staan niet bepaald open tot kritiek of een gesprek, dus vriend zou het zelf niet zomaar aankaarten. Ik wil het wel graag zelf zeggen maar ben bang dat ze mijn opmerking zo weer onder tafel veegt. (dit doet ze namelijk tot nu toe altijd als ik haar iets vraag of zeg over onze dochter, (bijvoorbeeld als ze binnenkomt stormen en dan boven de wieg gaat staan tetteren terwijl dochter daar ligt te slapen, ik vraag of ze dan wat zachter wil doen en leg uit dat ze nog moet slapen en vanzelf wakker wordt waarop mijn schoonmoeder dan zegt, aaaach dat valt toch wel mee).
Zouden jullie dat gewoon zeggen of zouden jullie er geen problemen mee hebben dat jullie pasgeboren kindje continu op zijn of haar mondje gezoend wordt? Ben ik te beschermend?
vrijdag 19 februari 2016 om 23:25
Niet te beschermend hoor. Hier ook een prematuur en wij moesten echt voorzichtig zijn (nog wel een stukje vroeger dan de jouwe) maar wij kregen ook commentaar omdat mensen vonden dat we te beschermend waren. Mensen die klaagden dat ze kind niet mochten vasthoude, enz.
Maar het was nou eenmaal onze plicht om te zorgen dat ons kind gezond bleef, en van hand tot hand gaan en blootstellen aan allerlei prikkels en bacillen hoorden daar de eerste paar maanden echt niet bij.
Pas na 8/9 maanden werden wij ietsje makkelijker, en pas na een jaar lieten we het los. Je mag rustig zeggen dat op de mond zoenen niet handig is ivm verkoudheden die bij een prematuur echt heel ernstig kunnen uitpakken. Sterker nog, dat móet je bespreken, want je kind is van jou afhankelijk.
Maar het was nou eenmaal onze plicht om te zorgen dat ons kind gezond bleef, en van hand tot hand gaan en blootstellen aan allerlei prikkels en bacillen hoorden daar de eerste paar maanden echt niet bij.
Pas na 8/9 maanden werden wij ietsje makkelijker, en pas na een jaar lieten we het los. Je mag rustig zeggen dat op de mond zoenen niet handig is ivm verkoudheden die bij een prematuur echt heel ernstig kunnen uitpakken. Sterker nog, dat móet je bespreken, want je kind is van jou afhankelijk.
vrijdag 19 februari 2016 om 23:27
Andermans kind op de mond zoenen vind ik ook not done, ten zij kind al ietsje groter is en zelf dat initiatief neemt. Eigenlijk heb ik dat zelf ook altijd zo gedaan bij mijn kinderen, op de mond zoenen kwam pas toen ze zelf kusjes gingen geven.
Zoentjes geven, vast willen houden: ze zijn gewoon gek met hun kleinkind. Voor jouw kind heerlijk: hoe meer liefde hoe beter. Naast ze inperken als ze bijv. baby niet laten slapen, kun je ook eens kijken waar je ze ruimte kan geven zonder er zelf als een havik bovenop de blijven. 'Wat fijn dat jullie er zijn, dan kan ik even boven was vouwen'.
Zoentjes geven, vast willen houden: ze zijn gewoon gek met hun kleinkind. Voor jouw kind heerlijk: hoe meer liefde hoe beter. Naast ze inperken als ze bijv. baby niet laten slapen, kun je ook eens kijken waar je ze ruimte kan geven zonder er zelf als een havik bovenop de blijven. 'Wat fijn dat jullie er zijn, dan kan ik even boven was vouwen'.
vrijdag 19 februari 2016 om 23:33
@ patchouli
Ik zou ze graag wat meer ruimte geven maar ze hebben weinig begrip en respect voor onze manier van opvoeden. Bij alles wat we doen krijgen we commentaar dat het onzin is en dat ze vroeger ook niet zo deden enz enz. Wij proberen dan uit te leggen dat tijden veranderen en dat wij het graag op onze eigen manier willen doen. Daar doen ze dan heel laconiek over.
Hierdoor voelt het niet goed om onze dochter zonder toezicht bij hun te laten. ( ze is pas 9 weekjes en bijna 6 weekjes thuis).
Wat betreft het zoenen, fijn dat ik daar niet als enige zo over denk. Ik zal het dan toch bespreekbaar maken. Hopelijk pakt ze het goed op en doet ze het daarna niet weer..
Ik zou ze graag wat meer ruimte geven maar ze hebben weinig begrip en respect voor onze manier van opvoeden. Bij alles wat we doen krijgen we commentaar dat het onzin is en dat ze vroeger ook niet zo deden enz enz. Wij proberen dan uit te leggen dat tijden veranderen en dat wij het graag op onze eigen manier willen doen. Daar doen ze dan heel laconiek over.
Hierdoor voelt het niet goed om onze dochter zonder toezicht bij hun te laten. ( ze is pas 9 weekjes en bijna 6 weekjes thuis).
Wat betreft het zoenen, fijn dat ik daar niet als enige zo over denk. Ik zal het dan toch bespreekbaar maken. Hopelijk pakt ze het goed op en doet ze het daarna niet weer..
vrijdag 19 februari 2016 om 23:38
quote:Return-of-the-Sid schreef op 19 februari 2016 @ 23:25:
Niet te beschermend hoor. Hier ook een prematuur en wij moesten echt voorzichtig zijn (nog wel een stukje vroeger dan de jouwe) maar wij kregen ook commentaar omdat mensen vonden dat we te beschermend waren. Mensen die klaagden dat ze kind niet mochten vasthoude, enz.
Maar het was nou eenmaal onze plicht om te zorgen dat ons kind gezond bleef, en van hand tot hand gaan en blootstellen aan allerlei prikkels en bacillen hoorden daar de eerste paar maanden echt niet bij.
Pas na 8/9 maanden werden wij ietsje makkelijker, en pas na een jaar lieten we het los. Je mag rustig zeggen dat op de mond zoenen niet handig is ivm verkoudheden die bij een prematuur echt heel ernstig kunnen uitpakken. Sterker nog, dat móet je bespreken, want je kind is van jou afhankelijk.Pff gelukkig ben ik niet de enige die er zo over denkt dus. Ik word wel steeds wat losser want het gaat best goed met haar. Maar we zitten momenteel midden in een verhuizing en zijn aan het klussen in ons nieuwe huis. Naja vriend dan, ik ben thuis met dochter want ze raakt nu al van de leg als ik af en toe daar heen ga om even te kijken. Dus ik merk ook dat prikkels gewoon niet goed voor haar zijn. Een te drukke schoonmoeder die tegen je loopt te tetteren (ja ze bedoelt het goed maar ze is echt heel druk :S ) is dan meestal ook teveel. Vaak moet dochter huilen als ze dan bij haar op schoot ligt. Maar ik durf eigenlijk niet te weigeren om dochter aan haar te geven, ze is tenslotte wel de oma.
Niet te beschermend hoor. Hier ook een prematuur en wij moesten echt voorzichtig zijn (nog wel een stukje vroeger dan de jouwe) maar wij kregen ook commentaar omdat mensen vonden dat we te beschermend waren. Mensen die klaagden dat ze kind niet mochten vasthoude, enz.
Maar het was nou eenmaal onze plicht om te zorgen dat ons kind gezond bleef, en van hand tot hand gaan en blootstellen aan allerlei prikkels en bacillen hoorden daar de eerste paar maanden echt niet bij.
Pas na 8/9 maanden werden wij ietsje makkelijker, en pas na een jaar lieten we het los. Je mag rustig zeggen dat op de mond zoenen niet handig is ivm verkoudheden die bij een prematuur echt heel ernstig kunnen uitpakken. Sterker nog, dat móet je bespreken, want je kind is van jou afhankelijk.Pff gelukkig ben ik niet de enige die er zo over denkt dus. Ik word wel steeds wat losser want het gaat best goed met haar. Maar we zitten momenteel midden in een verhuizing en zijn aan het klussen in ons nieuwe huis. Naja vriend dan, ik ben thuis met dochter want ze raakt nu al van de leg als ik af en toe daar heen ga om even te kijken. Dus ik merk ook dat prikkels gewoon niet goed voor haar zijn. Een te drukke schoonmoeder die tegen je loopt te tetteren (ja ze bedoelt het goed maar ze is echt heel druk :S ) is dan meestal ook teveel. Vaak moet dochter huilen als ze dan bij haar op schoot ligt. Maar ik durf eigenlijk niet te weigeren om dochter aan haar te geven, ze is tenslotte wel de oma.
vrijdag 19 februari 2016 om 23:40
Toen ik de titel las dacht ik (erg veroordelend, sorry!) als je je afvraagt of je te beschermend bent dan zal het vast wel. Maar toen las ik je OP en je hebt groooot gelijk. Grenzen aangeven hoor, het is jullie kind! Samen in gesprek en ze hebben het er maar mee te doen! Maar kan me voorstellen dat het een hele lastige situatie is.
Per aspera ad astra.
zaterdag 20 februari 2016 om 00:04
Ik begrijp niet eens dat je schoonouders zelf niet gewoon inzien dat zo'n jong kind daar geen behoefte aan heeft, lastige situatie inderdaad, maar ik zou er best een eventuele relatie-breuk tussen mij en en die schoonouders voor over hebben om ze duidelijk te maken dat wij als ouders zelf bepalen wat goed is voor ons kind en wat niet en dat ze daar rekening mee moeten houden, anders is daar het gat van de deur.
Maar ik ben met veel dingen die me dusdanig aan zouden kunnen grijpen sowieso erg kort door de bocht, voor je kind is het wellicht ook niet ideaal als ze daardoor vervolgens haar grootouders eventueel nooit meer zou zien, maar ik zou inderdaad erg boos kunnen worden, lastige situatie TO, dat sowieso.
Maar ik ben met veel dingen die me dusdanig aan zouden kunnen grijpen sowieso erg kort door de bocht, voor je kind is het wellicht ook niet ideaal als ze daardoor vervolgens haar grootouders eventueel nooit meer zou zien, maar ik zou inderdaad erg boos kunnen worden, lastige situatie TO, dat sowieso.
zaterdag 20 februari 2016 om 00:07
zaterdag 20 februari 2016 om 00:10
Dat hele vroeger was het anders gezeur kun je vrij makkelijk afkappen: vroeger waren er niet zulke goede couveuses dus was hun lieve kleinkind er misschien niet eens meer geweest. Dus. Ze moeten zich echt even realiseren dat jullie kindje kwetsbaarder is. En zich aanpassen.
Ik zou ook geen gesprek aangaan. Gewoon terugpakken als je kindje huilt en zoenen verbieden. En telkens als de vroeger was alles anders zeur komt benadrukken dat hun allerliefste kleinkind er vroeger misschien niet eens meer was om te knuffelen. En dat herhalen. Geen ruzie maken, geen moeilijk gesprek.
Ik zou ook geen gesprek aangaan. Gewoon terugpakken als je kindje huilt en zoenen verbieden. En telkens als de vroeger was alles anders zeur komt benadrukken dat hun allerliefste kleinkind er vroeger misschien niet eens meer was om te knuffelen. En dat herhalen. Geen ruzie maken, geen moeilijk gesprek.
zaterdag 20 februari 2016 om 00:11
Ik vind je helemaal niet te beschermend. Prematuur of niet, gekus en getetter zoals jij beschrijft en knuffeltijd opeisen vind ik not done.
Bepaal je grenzen en geef ze duidelijk aan, gewoon op het moment zelf.
Als ze er over heen blijft walsen, vraag je aan je vriend om een gesprek met je schoonouders aan te gaan daarover.
Bepaal je grenzen en geef ze duidelijk aan, gewoon op het moment zelf.
Als ze er over heen blijft walsen, vraag je aan je vriend om een gesprek met je schoonouders aan te gaan daarover.
zaterdag 20 februari 2016 om 00:17
Schoonmoeder is dus nogal van het 'ikke-syndroom'? Ikke wille kleinkind zien, dus ikke kome. Ikke wille kleinkind vasthouwe, dus ikke doe. Zwaai irritant. Ook als je dochtertje niet prematuur was geweest!
Voer een gesprek met ze: dit en dit kan/mag niet volgens de dokters (wie weet luisteren ze dan wel). En als jullie op bezoek willen komen: dit zijn de tijden en regels. Take it or leave it!
Voer een gesprek met ze: dit en dit kan/mag niet volgens de dokters (wie weet luisteren ze dan wel). En als jullie op bezoek willen komen: dit zijn de tijden en regels. Take it or leave it!
zaterdag 20 februari 2016 om 01:15
Grenzen stellen. En heel duidelijk zijn. Jouw kind jouw regels, en dondert ze daar overheen dan gaat ze maar naar huis.
En wat de rest ook zegt, dat zoenen is echt raar.
Mijn kind werd bij 39 weken geboren en daar ben ik de eerste 6 maanden ook ontzettend voorzichtig mee geweest. Iedereen moest handen wassen etc. Had de desinfectant klaarstaan. Echt niet dat iemand hem lekker ging onderwijlen toen hoor!
Nu hij ouder is ben ik veel makkelijker, weerstand opbouwen. Maar in die eerste maanden, nee. En zeker niet bij een prematuur kindje.
En wat de rest ook zegt, dat zoenen is echt raar.
Mijn kind werd bij 39 weken geboren en daar ben ik de eerste 6 maanden ook ontzettend voorzichtig mee geweest. Iedereen moest handen wassen etc. Had de desinfectant klaarstaan. Echt niet dat iemand hem lekker ging onderwijlen toen hoor!
Nu hij ouder is ben ik veel makkelijker, weerstand opbouwen. Maar in die eerste maanden, nee. En zeker niet bij een prematuur kindje.
zaterdag 20 februari 2016 om 02:36
Precies mijn schoonouders... Vreselijk!
Wat bij ons niet overkwam, was er iets van zeggen als ze bij kleinkind in de buurt waren. Dan zat ze alleen maar in de de egoïstische "ik wil NU vasthouden" modus. Niks mee te beginnen en "Dat valt wel mee" inderdaad. We hebben toen een keer toen we met zijn vieren zaten heel serieus gezegd dat we een groot probleem hadden waar we over wilden praten. En toen uitgelegd dat we heus de band met opa/oma belangrijk vonden, maar dat ze onze grenzen keer op keer niet respecteerden en dat we dat absoluut niet wilden accepteren. Dat onze regels/ideeën sowieso zijn wat er gaat gebeuren, al zouden wij vinden dat kleinkind elk uur op z'n kop moest staan met een gek hoedje op, bij wijze van spreken. Ons kind, dus zij hebben dat te respecteren.
Ze zijn toen een tijdje behoorlijk bozig geweest, maar we hebben steeds herhaald dat we de band met opa/oma belangrijk vinden, maar dat wij de regels bepalen. Wat wij zeggen over kleinkind is waar. Punt. Uiteindelijk heeft deze aanpak wel gewerkt en vragen ze het netjes als ze wat willen doen, luisteren als wij wat zeggen, etc. Stukken beter!
Sterkte, ik hoop dat je hier wat aan hebt. Het leverde wel echt gezeik op in eerste instantie, maar wij dachten: jammer dan... Baby kan niet voor zichzelf opkomen.
Wat bij ons niet overkwam, was er iets van zeggen als ze bij kleinkind in de buurt waren. Dan zat ze alleen maar in de de egoïstische "ik wil NU vasthouden" modus. Niks mee te beginnen en "Dat valt wel mee" inderdaad. We hebben toen een keer toen we met zijn vieren zaten heel serieus gezegd dat we een groot probleem hadden waar we over wilden praten. En toen uitgelegd dat we heus de band met opa/oma belangrijk vonden, maar dat ze onze grenzen keer op keer niet respecteerden en dat we dat absoluut niet wilden accepteren. Dat onze regels/ideeën sowieso zijn wat er gaat gebeuren, al zouden wij vinden dat kleinkind elk uur op z'n kop moest staan met een gek hoedje op, bij wijze van spreken. Ons kind, dus zij hebben dat te respecteren.
Ze zijn toen een tijdje behoorlijk bozig geweest, maar we hebben steeds herhaald dat we de band met opa/oma belangrijk vinden, maar dat wij de regels bepalen. Wat wij zeggen over kleinkind is waar. Punt. Uiteindelijk heeft deze aanpak wel gewerkt en vragen ze het netjes als ze wat willen doen, luisteren als wij wat zeggen, etc. Stukken beter!
Sterkte, ik hoop dat je hier wat aan hebt. Het leverde wel echt gezeik op in eerste instantie, maar wij dachten: jammer dan... Baby kan niet voor zichzelf opkomen.
zaterdag 20 februari 2016 om 06:49
quote:Websurfer1974 schreef op 20 februari 2016 @ 00:04:
Ik begrijp niet eens dat je schoonouders zelf niet gewoon inzien dat zo'n jong kind daar geen behoefte aan heeft, lastige situatie inderdaad, maar ik zou er best een eventuele relatie-breuk tussen mij en en die schoonouders voor over hebben om ze duidelijk te maken dat wij als ouders zelf bepalen wat goed is voor ons kind en wat niet en dat ze daar rekening mee moeten houden, anders is daar het gat van de deur.
Maar ik ben met veel dingen die me dusdanig aan zouden kunnen grijpen sowieso erg kort door de bocht, voor je kind is het wellicht ook niet ideaal als ze daardoor vervolgens haar grootouders eventueel nooit meer zou zien, maar ik zou inderdaad erg boos kunnen worden, lastige situatie TO, dat sowieso.Dit zou ik geschreven kunnen hebben. Volledig mee eens.
Ik begrijp niet eens dat je schoonouders zelf niet gewoon inzien dat zo'n jong kind daar geen behoefte aan heeft, lastige situatie inderdaad, maar ik zou er best een eventuele relatie-breuk tussen mij en en die schoonouders voor over hebben om ze duidelijk te maken dat wij als ouders zelf bepalen wat goed is voor ons kind en wat niet en dat ze daar rekening mee moeten houden, anders is daar het gat van de deur.
Maar ik ben met veel dingen die me dusdanig aan zouden kunnen grijpen sowieso erg kort door de bocht, voor je kind is het wellicht ook niet ideaal als ze daardoor vervolgens haar grootouders eventueel nooit meer zou zien, maar ik zou inderdaad erg boos kunnen worden, lastige situatie TO, dat sowieso.Dit zou ik geschreven kunnen hebben. Volledig mee eens.
zaterdag 20 februari 2016 om 08:04
Ik heb ook zo'n schoonmoeder. Stond na de bevalling al boven de baby nog voor ik uit narcose was. Loopt de slaapkamer binnen als baby nog slaapt en vraagt 100 keer wanneer baby nou komt logeren (niet!). Ik vind het heel moeilijk. Ze redeneert enkel uit eigen belang, niet uit die van baby of van ons. Ze reageert erg verongelijkt als wij er ets van zeggen. Omdat het mijn ouders niet zijn, ik voor mijn kind een goede band belangrijk vind vind k aanspreken ook heel moeilijk. Bovendien zit het me namiddags zo hoog dat als ik er eenmaal over zou beginnen ik niet meer voor mezelf in sta 
.
Mijn man is volledig op de hoogte van mijn gevoel en steunt me. Ik kan af en toe bij hem ontluchten en dat helpt al. Hij voert op dit moment ook het gesprek met schoonmoeder hierover. Helaas helpt het weinig, het mens is niet voor rede vatbaar. Gelukkig wordt baby iets groter en wat weerbaarder, dat geeft mij ok wat meer lucht. Maar ik denk dat dit tussen haar en mj nooit meer goedkomt, dit zal altijd spanningen blijven opleveren.
Maar het gaat om grenzen inderdaad. Ik lees mee voor tips
.Mijn man is volledig op de hoogte van mijn gevoel en steunt me. Ik kan af en toe bij hem ontluchten en dat helpt al. Hij voert op dit moment ook het gesprek met schoonmoeder hierover. Helaas helpt het weinig, het mens is niet voor rede vatbaar. Gelukkig wordt baby iets groter en wat weerbaarder, dat geeft mij ok wat meer lucht. Maar ik denk dat dit tussen haar en mj nooit meer goedkomt, dit zal altijd spanningen blijven opleveren.
Maar het gaat om grenzen inderdaad. Ik lees mee voor tips
zaterdag 20 februari 2016 om 08:17
Ik vind dat jij en je partner groot gelijk hebben hoor.
Hier geen prematuur, maar ook wij wilden kind niet van hand tot hand laten gaan. Met kraamvisite mocht het bezoek de baby, mits deze niet lag te slapen kort vasthouden nadat handen gewassen werden. Rokers sloegen hun beurt om vast te houden over op ons verzoek. En bij de kraamborrel heeft kind in kinderwagenbak gelegen, iedereen mocht kijken, maar niet aanraken.
Met kind in kinderwagen op straat lopen en iemand, bekende of onbekende die met zijn hand die wagenbak in dook, kreeg commentaar. Een gruwelijke hekel had ik daaraan. Blijf met je tengels van mijn baby af!: Dacht ik dan. Kijken doe je met je ogen!
Mijn vader kreeg het voor elkaar om op een onaangekondigd moment voor de deur te staan, man maakt deur open, vader stormt naar binnen, rent naar woonkamer richting box, kind lag in diepe slaap, buigt over de box heen en begint als een idioot heen en weer te springen, te dansen en luid te krakelen: hallo, hallooooooo, halloooooooooooo.
Boos dat ik was!
Het feit dat mensen, wie dan ook, menen dat zij zelf wel even bepalen hoe een en ander dient te reilen en zeilen stoot mij tegen mijn borst.
En ja, ook ik was heel voorzichtig en beschermend. En ik zou het zo weer doen.
Ons kind, onze grootste liefde en onze grootste zorg. Zelf gemaakt, zelf op de wereld gezet, ik weet potverdorie het allerbest hoeveel moeite ik daarvoor heb gedaan en hoeveel werk en hoeveel pijn en hoeveel zorgen mij dat heeft opgeleverd. Ik (en partner) bepaal dus!
Zo, mijn post komt heel fel over met mijn teksten en uitroeptekens. Wil daarmee duidelijk uitdrukken hoe stellig ik hier in sta. En zo stellig mag jij er ook in staan!
Hier geen prematuur, maar ook wij wilden kind niet van hand tot hand laten gaan. Met kraamvisite mocht het bezoek de baby, mits deze niet lag te slapen kort vasthouden nadat handen gewassen werden. Rokers sloegen hun beurt om vast te houden over op ons verzoek. En bij de kraamborrel heeft kind in kinderwagenbak gelegen, iedereen mocht kijken, maar niet aanraken.
Met kind in kinderwagen op straat lopen en iemand, bekende of onbekende die met zijn hand die wagenbak in dook, kreeg commentaar. Een gruwelijke hekel had ik daaraan. Blijf met je tengels van mijn baby af!: Dacht ik dan. Kijken doe je met je ogen!
Mijn vader kreeg het voor elkaar om op een onaangekondigd moment voor de deur te staan, man maakt deur open, vader stormt naar binnen, rent naar woonkamer richting box, kind lag in diepe slaap, buigt over de box heen en begint als een idioot heen en weer te springen, te dansen en luid te krakelen: hallo, hallooooooo, halloooooooooooo.
Boos dat ik was!
Het feit dat mensen, wie dan ook, menen dat zij zelf wel even bepalen hoe een en ander dient te reilen en zeilen stoot mij tegen mijn borst.
En ja, ook ik was heel voorzichtig en beschermend. En ik zou het zo weer doen.
Ons kind, onze grootste liefde en onze grootste zorg. Zelf gemaakt, zelf op de wereld gezet, ik weet potverdorie het allerbest hoeveel moeite ik daarvoor heb gedaan en hoeveel werk en hoeveel pijn en hoeveel zorgen mij dat heeft opgeleverd. Ik (en partner) bepaal dus!
Zo, mijn post komt heel fel over met mijn teksten en uitroeptekens. Wil daarmee duidelijk uitdrukken hoe stellig ik hier in sta. En zo stellig mag jij er ook in staan!