Kinderen
alle pijlers
Twijfel
zondag 19 juni 2016 om 18:12
Ik wil graag mijn gedachten eens delen, en vragen hoe jullie hier tegenaan kijken.
Ik ben gescheiden van de vader van mijn zoon. Mijn zoon is nu bijna 7 jaar oud, en ik heb nu een paar jaar een nieuwe partner waar ik mee samenwoon. Deze man heeft mijn zoon compleet in zijn hart gesloten, en ze zijn dol op elkaar. Ook de relatie met mijn ex-partner is goed. We zorgen samen voor onze zoon. Hij heeft ook nog een halfbroertje bij zijn papa, waar hij gek op is.
Mijn huidige partner heeft zelf geen kinderen, en heeft een tijdje terug aangegeven dat het hem heel mooi lijkt om dit mee te maken. Ik twijfel hier hevig over, om verschillende redenen: weer van voren af aan beginnen, het niet weten of je kind gezond gaat zijn. Maar voor mij het belangrijkste: dat mijn zoon steeds heen en weer moet reizen tussen mij en zijn vader, terwijl zijn broers/zus van beide zijden bij hun ouders blijven. Nu heeft hij dit alleen bij zijn vader, maar als ik ook nog een kind krijg heeft hij dit ook bij mij. Ook het leeftijdsverschil speelt een rol. Dat wordt nu wel erg groot. We ondernemen veel leuke dingen samen. Kan dat nog wel als we nu voor een tweede gaan? Gaat mijn zoon die kleine niet als een belemmering ervaren? Kan ik hem nog wel de aandacht geven die hij verdient?
Aan de andere kant voelt het voor mij nog niet 'compleet'. Ik heb mijzelf altijd voorgesteld met twee kinderen, en als de scheiding geen roet in het eten had gegooid had ik die allang al gehad als het aan mij lag. Het is vaak best stil in huis. Mijn zoon zit altijd tussen 2 volwassenen. Hij is een kind dat houdt van drukte en gezelligheid om zich heen. De dynamiek van een gezin met meerdere kinderen zou hem op dat punt goed doen, denk ik.
Ik zie zelf erg op tegen de eerste jaren met een baby. Maar als ik naar de verdere toekomst kijk, lijkt het mij wel erg fijn om meerdere kinderen te hebben. Ook voor mijn zoon lijkt mij dit fijn, hoewel je een goede band tussen broers en zussen nooit kan garanderen natuurlijk.
Als ik eerlijk ben, denk ik: als ik nog geen kind had op dit moment, had ik er geen seconde over getwijfeld om ze te krijgen met mijn huidige vriend. Onze relatie is heel goed, en hij zou een geweldige vader zijn. Het is het belang van mijn zoon waardoor ik twijfel: doe ik er nu juist wel of niet goed aan om dit risico (opnieuw zwanger worden) te nemen?
De ene keer denk ik dat het wel goed is voor mijn zoon als ik nog een kind krijg, en de volgende dag denk ik weer van niet. Dit is echt een heel groot issue voor mij.
Ik weet dat ik een kind voor mijzelf moet krijgen en niet voor mijn zoon, maar zijn belang neemt mij zo in beslag dat ik voor mijzelf niet meer helder kan krijgen wat IK eigenlijk wil. Dit heeft waarschijnlijk te maken met mijn scheiding, en mijn enorme schuldgevoel dat ik daardoor met mij meedraag naar mijn kind toe (ik wilde de scheiding niet).
Ik wil het erg graag 'goed' doen voor hem, maar wat is 'goed' in deze?
Wat zouden jullie mij adviseren? En zijn er mensen die hun ervaring willen delen over het krijgen van een kind in een samengesteld gezin (in dit geval dus met iemand die nog geen kinderen heeft)?
Ik ben gescheiden van de vader van mijn zoon. Mijn zoon is nu bijna 7 jaar oud, en ik heb nu een paar jaar een nieuwe partner waar ik mee samenwoon. Deze man heeft mijn zoon compleet in zijn hart gesloten, en ze zijn dol op elkaar. Ook de relatie met mijn ex-partner is goed. We zorgen samen voor onze zoon. Hij heeft ook nog een halfbroertje bij zijn papa, waar hij gek op is.
Mijn huidige partner heeft zelf geen kinderen, en heeft een tijdje terug aangegeven dat het hem heel mooi lijkt om dit mee te maken. Ik twijfel hier hevig over, om verschillende redenen: weer van voren af aan beginnen, het niet weten of je kind gezond gaat zijn. Maar voor mij het belangrijkste: dat mijn zoon steeds heen en weer moet reizen tussen mij en zijn vader, terwijl zijn broers/zus van beide zijden bij hun ouders blijven. Nu heeft hij dit alleen bij zijn vader, maar als ik ook nog een kind krijg heeft hij dit ook bij mij. Ook het leeftijdsverschil speelt een rol. Dat wordt nu wel erg groot. We ondernemen veel leuke dingen samen. Kan dat nog wel als we nu voor een tweede gaan? Gaat mijn zoon die kleine niet als een belemmering ervaren? Kan ik hem nog wel de aandacht geven die hij verdient?
Aan de andere kant voelt het voor mij nog niet 'compleet'. Ik heb mijzelf altijd voorgesteld met twee kinderen, en als de scheiding geen roet in het eten had gegooid had ik die allang al gehad als het aan mij lag. Het is vaak best stil in huis. Mijn zoon zit altijd tussen 2 volwassenen. Hij is een kind dat houdt van drukte en gezelligheid om zich heen. De dynamiek van een gezin met meerdere kinderen zou hem op dat punt goed doen, denk ik.
Ik zie zelf erg op tegen de eerste jaren met een baby. Maar als ik naar de verdere toekomst kijk, lijkt het mij wel erg fijn om meerdere kinderen te hebben. Ook voor mijn zoon lijkt mij dit fijn, hoewel je een goede band tussen broers en zussen nooit kan garanderen natuurlijk.
Als ik eerlijk ben, denk ik: als ik nog geen kind had op dit moment, had ik er geen seconde over getwijfeld om ze te krijgen met mijn huidige vriend. Onze relatie is heel goed, en hij zou een geweldige vader zijn. Het is het belang van mijn zoon waardoor ik twijfel: doe ik er nu juist wel of niet goed aan om dit risico (opnieuw zwanger worden) te nemen?
De ene keer denk ik dat het wel goed is voor mijn zoon als ik nog een kind krijg, en de volgende dag denk ik weer van niet. Dit is echt een heel groot issue voor mij.
Ik weet dat ik een kind voor mijzelf moet krijgen en niet voor mijn zoon, maar zijn belang neemt mij zo in beslag dat ik voor mijzelf niet meer helder kan krijgen wat IK eigenlijk wil. Dit heeft waarschijnlijk te maken met mijn scheiding, en mijn enorme schuldgevoel dat ik daardoor met mij meedraag naar mijn kind toe (ik wilde de scheiding niet).
Ik wil het erg graag 'goed' doen voor hem, maar wat is 'goed' in deze?
Wat zouden jullie mij adviseren? En zijn er mensen die hun ervaring willen delen over het krijgen van een kind in een samengesteld gezin (in dit geval dus met iemand die nog geen kinderen heeft)?
zondag 19 juni 2016 om 18:36
Wat goed is voor jou zoon is goed voor jou en andersom.
Stel je zit in een auto en je mag zelf je bestemming kiezen is dat dan wel of geen kindje met vriend. Los van alle monsters op je achterbank die roepen hoe het zou moeten of die je angstig maken.
Ga je daar vanuit of blijf je zelf aan het stuur op weg naar jou daadwerkelijke eindbestemming.
Want ik hoor veel gedachtes wat zou moeten, hoe het zou horen, aannames en twijfel etc.
Stel je zit in een auto en je mag zelf je bestemming kiezen is dat dan wel of geen kindje met vriend. Los van alle monsters op je achterbank die roepen hoe het zou moeten of die je angstig maken.
Ga je daar vanuit of blijf je zelf aan het stuur op weg naar jou daadwerkelijke eindbestemming.
Want ik hoor veel gedachtes wat zou moeten, hoe het zou horen, aannames en twijfel etc.
zondag 19 juni 2016 om 18:39
Ik zou het wel doen. Stel dat de situatie andersom was en je vriend had al wel een kind en jij niet.
Dan zou je het toch ook oneerlijk vinden dat je wel voor zijn kind mocht zorgen maar hij jou geen biologisch eigen kind zou gunnen.
Bovendien geef je aan altijd graag edn 2e gewild te hebben.
In het slechtste geval gaat je vriend bij je weg om met een ander een kind te krijgen. Dat zou ook enorme im9act op je zoon hebben.
Dan zou je het toch ook oneerlijk vinden dat je wel voor zijn kind mocht zorgen maar hij jou geen biologisch eigen kind zou gunnen.
Bovendien geef je aan altijd graag edn 2e gewild te hebben.
In het slechtste geval gaat je vriend bij je weg om met een ander een kind te krijgen. Dat zou ook enorme im9act op je zoon hebben.
zondag 19 juni 2016 om 18:44
Eens met Toxic. Je hebt al een kind en zijn belangen gaan voor jouw relatie met je vriend.
Mabelle, ik ben het niet met je eens. Het lijkt mij dat in dit geval de al aanwezige zoon voor gaat. Hij heeft aan vaders kant al een broertje of zusje die niet elke paar dagen van huis wisselt. Hij zou dat aan moeders kant ook krijgen en zo zou hij als enige heen en weer moeten pendelen. Dat is echt niet leuk voor een kind!
Mabelle, ik ben het niet met je eens. Het lijkt mij dat in dit geval de al aanwezige zoon voor gaat. Hij heeft aan vaders kant al een broertje of zusje die niet elke paar dagen van huis wisselt. Hij zou dat aan moeders kant ook krijgen en zo zou hij als enige heen en weer moeten pendelen. Dat is echt niet leuk voor een kind!
zondag 19 juni 2016 om 18:47
quote:sugarmiss schreef op 19 juni 2016 @ 18:39:
Ik zou het wel doen. Stel dat de situatie andersom was en je vriend had al wel een kind en jij niet.
Dan zou je het toch ook oneerlijk vinden dat je wel voor zijn kind mocht zorgen maar hij jou geen biologisch eigen kind zou gunnen.
Bovendien geef je aan altijd graag edn 2e gewild te hebben.
In het slechtste geval gaat je vriend bij je weg om met een ander een kind te krijgen. Dat zou ook enorme im9act op je zoon hebben.
Hij heeft al aangegeven dat hij de beslissing bij mij laat, en dat hij ook gelukkig zal zijn als het nooit gebeurt. Dat maakt het eigenlijk alleen maar moeilijker... Ik vind het wel heel fijn dat hij er geen druk op legt. Hij ziet het zelf ook niet als 'oneerlijk' dat hij voor mijn kind zorgt, en geen eigen kind heeft. Dat is omdat hij mijn kind ook een beetje als zijn eigen kind ziet.
Het is gewoon een topvent
Ik zou het wel doen. Stel dat de situatie andersom was en je vriend had al wel een kind en jij niet.
Dan zou je het toch ook oneerlijk vinden dat je wel voor zijn kind mocht zorgen maar hij jou geen biologisch eigen kind zou gunnen.
Bovendien geef je aan altijd graag edn 2e gewild te hebben.
In het slechtste geval gaat je vriend bij je weg om met een ander een kind te krijgen. Dat zou ook enorme im9act op je zoon hebben.
Hij heeft al aangegeven dat hij de beslissing bij mij laat, en dat hij ook gelukkig zal zijn als het nooit gebeurt. Dat maakt het eigenlijk alleen maar moeilijker... Ik vind het wel heel fijn dat hij er geen druk op legt. Hij ziet het zelf ook niet als 'oneerlijk' dat hij voor mijn kind zorgt, en geen eigen kind heeft. Dat is omdat hij mijn kind ook een beetje als zijn eigen kind ziet.
Het is gewoon een topvent
zondag 19 juni 2016 om 19:13
Hier een broertje van 4 maanden voor mijn stiefzoons van 7, 9 en 11. Mijn man heeft voor dezelfde twijfels gestaan, maar toch besloten er samen voor te gaan. Inmiddels is er ook bij moeder een kind op komst. Alles bij elkaar best een complexe situatie, maar de oudsten genieten zo van hun kleine broertje!! Geen moment spijt gehad dus.
zondag 19 juni 2016 om 19:21
Wij hebben hier ook over getwijfeld maar inmiddels is er onverwacht een kindje op komst.
Natuurlijk moet mijn partner's kind straks reizen tussen ouders terwijl dit voor ons kind niet zo is. Maar zijn kind is dol op haar halfbroertje bij haar moeder dus denk dat ze deze ook in haar hart zal sluiten. En dan heeft ze ook meer gezelschal hier. Verschil is hier straks 5 jaar.
Natuurlijk moet mijn partner's kind straks reizen tussen ouders terwijl dit voor ons kind niet zo is. Maar zijn kind is dol op haar halfbroertje bij haar moeder dus denk dat ze deze ook in haar hart zal sluiten. En dan heeft ze ook meer gezelschal hier. Verschil is hier straks 5 jaar.
zondag 19 juni 2016 om 19:40
Ik zit zelf niet in de situatie maar zie om mij heen wel kinderen heen en weer pendelen naar ouders die ook weer kinderen hebben met hun nieuwe partner. Heel eerlijk gezegd vind ik het altijd een beetje sneu dat zij hun ouders deeltijd om zich heen hebben en hun halfbroertjes en zusjes wel alle dagen hun vader en moeder hebben.
Die kinderen horen nergens helemaal bij voor mijn gevoel.
Maar ik snap jullie wens aan de andere kant ook heel goed! Je kunt op voorhand niet zeggen of je kind er last van gaat hebben. Maar jouw zoon lijkt mij wel voor te gaan op de wens voor een nieuwe baby.
Die kinderen horen nergens helemaal bij voor mijn gevoel.
Maar ik snap jullie wens aan de andere kant ook heel goed! Je kunt op voorhand niet zeggen of je kind er last van gaat hebben. Maar jouw zoon lijkt mij wel voor te gaan op de wens voor een nieuwe baby.
zondag 19 juni 2016 om 19:44
Snap het probleem niet en denk dat je er teveel over piekert. Ik ben altijd heel blij geweest met de kinderen uit de nieuwe relaties van mijn ouders. En geen seconde over nagedacht over ik moet wel heen en weer etc. Je maakt t groter dan het is, zou eerder oppassen dat je dat niet op je zoon projecteert.
zondag 19 juni 2016 om 19:55
zondag 19 juni 2016 om 20:01
quote:Fleet schreef op 19 juni 2016 @ 19:55:
Wat schrijf je mooi over je zoon. Hij heeft een heel lieve moeder die het beste met hem voorheeft, dat is toch prachtig?
Ik heb echt núl verstand van samengestelde gezinnen, ken er geen in mijn omgeving, dus - diegenen met ervaring, zeg het maar als het echt niet kan hoor - maar: vraag het je zoon?
Dank je
Het zal inderdaad niet pedagogisch verantwoord zijn, maar ik heb het hem dus wel eens gevraagd, wat hij ervan zou vinden. Toen zei hij dat het hem niets uitmaakt. Hij vindt het allebei leuk en goed (zijn woorden), en ik moest het zelf maar beslissen. En zo is het natuurlijk ook. Wijs kind
Wat schrijf je mooi over je zoon. Hij heeft een heel lieve moeder die het beste met hem voorheeft, dat is toch prachtig?
Ik heb echt núl verstand van samengestelde gezinnen, ken er geen in mijn omgeving, dus - diegenen met ervaring, zeg het maar als het echt niet kan hoor - maar: vraag het je zoon?
Dank je
Het zal inderdaad niet pedagogisch verantwoord zijn, maar ik heb het hem dus wel eens gevraagd, wat hij ervan zou vinden. Toen zei hij dat het hem niets uitmaakt. Hij vindt het allebei leuk en goed (zijn woorden), en ik moest het zelf maar beslissen. En zo is het natuurlijk ook. Wijs kind
zondag 19 juni 2016 om 20:08
quote:Bliss79 schreef op 19 juni 2016 @ 20:01:
[...]
Dank je
Het zal inderdaad niet pedagogisch verantwoord zijn, maar ik heb het hem dus wel eens gevraagd, wat hij ervan zou vinden. Toen zei hij dat het hem niets uitmaakt. Hij vindt het allebei leuk en goed (zijn woorden), en ik moest het zelf maar beslissen. En zo is het natuurlijk ook. Wijs kind Hij is de verstandigste van jullie
[...]
Dank je
Het zal inderdaad niet pedagogisch verantwoord zijn, maar ik heb het hem dus wel eens gevraagd, wat hij ervan zou vinden. Toen zei hij dat het hem niets uitmaakt. Hij vindt het allebei leuk en goed (zijn woorden), en ik moest het zelf maar beslissen. En zo is het natuurlijk ook. Wijs kind Hij is de verstandigste van jullie
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zondag 19 juni 2016 om 20:29
Hier een stiefzoontje van bijna 8 jaar. Co-ouderschap dus een week bij ons en een week bij zijn mama. Daar heeft hij een zusje van een jaar en hier ligt een zusje bij te slapen van 8 weken. En hij is heel blij met zijn 2 halfzusjes. Hij is iedere keer blij als hij een week weg geweest is om ze terug te zien. En hij heeft er totaal geen probleem mee dat hij moet wisselen en zij niet. Hij heeft 2 volwaardige gezinnen.
zondag 19 juni 2016 om 20:37
Dus vader heeft wel kind met nieuwe vriendin maar TO moet dat maar niet firn want dan is zoontje enige die op en neer pendelt.
Wie weet vind zoontje dat geen probleem. Zoals ik nu lees ziet zoontje het veel makkelijker in dan TO.
Ik denk dat het vooral goed gaat als er geen ruzie is en onderling contact goed is. Dat is in dit geval.
Wie weet vind zoontje dat geen probleem. Zoals ik nu lees ziet zoontje het veel makkelijker in dan TO.
Ik denk dat het vooral goed gaat als er geen ruzie is en onderling contact goed is. Dat is in dit geval.
zondag 19 juni 2016 om 20:53
Ik vond het heel fijn dat bij mijn moeder en stiefvader geen extra siblings waren. Ik voelde me alleen bij mijn moeder alsof ik thuis was en bij mijn vader alsof ik kwam logeren, ondanks dat ik veel van mijn half-broers/zussen houd. Alsof ik mee mocht kijken hoe zij hun leven lijden met mijn allen. Er was overigens geen co-ouderschap.
Goed dat je dit meeneemt in je beslissing. Wat voor jullie het beste is kan ik natuurlijk niet inschatten.
Goed dat je dit meeneemt in je beslissing. Wat voor jullie het beste is kan ik natuurlijk niet inschatten.
zondag 19 juni 2016 om 20:59
Mijn dochter is erg blij met haar (half-) zusjes, 11 en 13 jaar jonger, maar ze heeft het af en toe behoorlijk lastig met het feit dat daar het gezin gewoon doorgaat als ze er niet is. Inclusief leuke uitstapjes met grootouders, meestal stief want dochters 'eigen' grootouders missen haar dan.
Desondanks zou ik me daardoor niet laten tegenhouden. Het is wel iets om heel bewust mee om te gaan.
Bij mij heeft ze ook een zusje, 6 jaar jonger, maar zij gaat op dezelfde dagen naar haar eigen vader. Dus geen gezinsleven wat hier doorgaat.
Desondanks zou ik me daardoor niet laten tegenhouden. Het is wel iets om heel bewust mee om te gaan.
Bij mij heeft ze ook een zusje, 6 jaar jonger, maar zij gaat op dezelfde dagen naar haar eigen vader. Dus geen gezinsleven wat hier doorgaat.