Kinderen
alle pijlers
Twijfelende moeder...
woensdag 24 februari 2016 om 17:01
Beste mede viva-forummers,
Ik zit een beetje met mijn handen in mn haar, en ik heb raad nodig. Of in ieder geval een luisterend oor.. Ik moet gewoon even mijn verhaal kwijt.
Ik ben pas geleden moeder geworden van mijn dochtertje, nu 7 weken oud. Vanaf de eerste week heeft zij eigenlijk altijd bij (of op) een van ons geslapen, omdat ze niet alleen in haar wiegje of ledikantje wilde slapen. Overigens bliefde ze de box en de kinderwagenbak ook niet. Zodra we haar weg legde, begon ze al te huilen. Prima, ze is nog zo klein, we houden haar bij ons. Draagzak aangeschaft, zodat ik overdag ook eens mijn handen vrij had. Snachts ging het eigenlijk best aardig, wel een tijdje tussen ons in gelegen op dubbelgevouwen voedingskussen, maar sinds een paar weken slaapt ze in een soort cosleeper gemaakt van een wieg. Vannacht eerste keer in de cosleeper zonder het voedingskussen.
Maar overdag slaapt ze gewoon niet goed in haar ledikantje. Hooguit een uur en dan moet ik in dat uur vaak naar boven om speentje terug te stoppen etc. Als ik ze bij me pak, slaapt ze zo twee uur achter elkaar door.
Ik begin nu zo te twijfelen of ik wel goed bezig ben om haar steeds te proberen in het ledikant, terwijl ze duidelijk liever bij mij is.
Feit is dat ik over 6 weken weer aan het werk moet en de oppasoma's zie ik niet de hele dag met haar op schoot zitten (ze gaat nog niet naar het kdv). Mijnmoeder heeft dat ook letterlijk gezegd dat ze dat niet doet, ze wil ook graag de was doen etc. Heb ook het idee dat de oma's het maar gekkenwerk vinden dat ze steeds bij mij slaapt, vroeger werden ze gewoon in het ledikantje gelegd en "was huilen goed voor de longetjes". Nou laat ik haar sowieso niet huilen hoor.
Op het cb zeggen ze dat ik haar niet kan verwennen (dat weet ik ook) maar dat ik haar wel aan iets kan laten wennen.
Mijn man zegt dat ik gewoon vol moet houden. Maar ik vind het zooo moeilijk!
Mijn aanpak tot nu toe:
-regelmaat en ritme: wakker worden, voeden, verschonen, knuffelen, box en bij eerste gaapje naar bed
-bij huilen of gemopper: eerst troosten in bed of als dat niet lukt eruit pakken en rondje lopen, terugleggen als ze weer rustig is
-over bolletje aaien, speentje
-op zij leggen
-erbij blijven zitten
Ze valt nu vaak wel in slaap, maar zoals gezegd nooit voor lang. Terwijl ze echt wel moe is! Want ze slaapt 9 vd 10 keer verder bij mij.
Bedankt voor het lezen en mocht iemand tips hebben, heel graag!
Ik zit een beetje met mijn handen in mn haar, en ik heb raad nodig. Of in ieder geval een luisterend oor.. Ik moet gewoon even mijn verhaal kwijt.
Ik ben pas geleden moeder geworden van mijn dochtertje, nu 7 weken oud. Vanaf de eerste week heeft zij eigenlijk altijd bij (of op) een van ons geslapen, omdat ze niet alleen in haar wiegje of ledikantje wilde slapen. Overigens bliefde ze de box en de kinderwagenbak ook niet. Zodra we haar weg legde, begon ze al te huilen. Prima, ze is nog zo klein, we houden haar bij ons. Draagzak aangeschaft, zodat ik overdag ook eens mijn handen vrij had. Snachts ging het eigenlijk best aardig, wel een tijdje tussen ons in gelegen op dubbelgevouwen voedingskussen, maar sinds een paar weken slaapt ze in een soort cosleeper gemaakt van een wieg. Vannacht eerste keer in de cosleeper zonder het voedingskussen.
Maar overdag slaapt ze gewoon niet goed in haar ledikantje. Hooguit een uur en dan moet ik in dat uur vaak naar boven om speentje terug te stoppen etc. Als ik ze bij me pak, slaapt ze zo twee uur achter elkaar door.
Ik begin nu zo te twijfelen of ik wel goed bezig ben om haar steeds te proberen in het ledikant, terwijl ze duidelijk liever bij mij is.
Feit is dat ik over 6 weken weer aan het werk moet en de oppasoma's zie ik niet de hele dag met haar op schoot zitten (ze gaat nog niet naar het kdv). Mijnmoeder heeft dat ook letterlijk gezegd dat ze dat niet doet, ze wil ook graag de was doen etc. Heb ook het idee dat de oma's het maar gekkenwerk vinden dat ze steeds bij mij slaapt, vroeger werden ze gewoon in het ledikantje gelegd en "was huilen goed voor de longetjes". Nou laat ik haar sowieso niet huilen hoor.
Op het cb zeggen ze dat ik haar niet kan verwennen (dat weet ik ook) maar dat ik haar wel aan iets kan laten wennen.
Mijn man zegt dat ik gewoon vol moet houden. Maar ik vind het zooo moeilijk!
Mijn aanpak tot nu toe:
-regelmaat en ritme: wakker worden, voeden, verschonen, knuffelen, box en bij eerste gaapje naar bed
-bij huilen of gemopper: eerst troosten in bed of als dat niet lukt eruit pakken en rondje lopen, terugleggen als ze weer rustig is
-over bolletje aaien, speentje
-op zij leggen
-erbij blijven zitten
Ze valt nu vaak wel in slaap, maar zoals gezegd nooit voor lang. Terwijl ze echt wel moe is! Want ze slaapt 9 vd 10 keer verder bij mij.
Bedankt voor het lezen en mocht iemand tips hebben, heel graag!
woensdag 24 februari 2016 om 17:07
Mijn dochter sliep pas vanaf een half jaar overdag in haar eigen bed. Verder box, op schoot of in de kinderwagen.
Met oppassen ging het prima, deels kdv en deels mijn ouders. Nu vonden mijn ouders het prima om met haar op schoot te zitten, en legden ze haar ook vaak in de woonkamer te slapen (ging prima dus). Op kdv ging het ook altijd wel prima, daar sliep ze in de kinderwagenbak buiten.
Als mijn ouders haar zouden willen laten huilen oid zou ik ze niet zo snel laten oppassen, althans niet structureel. Dus dat is denk ik iets voor jou om te overwegen. Misschien handig om hier eens een gesprek met ze over te hebben.
Met oppassen ging het prima, deels kdv en deels mijn ouders. Nu vonden mijn ouders het prima om met haar op schoot te zitten, en legden ze haar ook vaak in de woonkamer te slapen (ging prima dus). Op kdv ging het ook altijd wel prima, daar sliep ze in de kinderwagenbak buiten.
Als mijn ouders haar zouden willen laten huilen oid zou ik ze niet zo snel laten oppassen, althans niet structureel. Dus dat is denk ik iets voor jou om te overwegen. Misschien handig om hier eens een gesprek met ze over te hebben.
woensdag 24 februari 2016 om 17:17
Mijn jongste was ook zo'n ramp. Omdat ik, net als je moeder, niet van plan was om uren per dag als matras te dienen (kon ook niet met nog een peuter erbij), moesten we er iets op vinden en dat bleek inbakeren te zijn. Kennelijk wapperde hij, alleen in een bedje/bak/box, zichzelf wakker, wat hij niet kon doen in de draagzak of als hij op mij lag, omdat ik hem dan meteen weer knuffelde, suste. Inbakeren gaf hem de rust terug en hij sliep als een blok. Ik weet niet hoe men nu over inbakeren denkt, dus vraag het wel ff na bij het consternatiebureau.
woensdag 24 februari 2016 om 17:19
Als je er zelf geen probleem mee hebt, dan zou ik het voor nu zo laten. Probeer je het over een paar weken/maand gewoon weer opnieuw. Ze is inderdaad nog zo klein. Toen mijn zoontje zo klein was sliep hij sowieso steeds maar een uur, of dat nou op mij was of ergens anders. Hij ging gewoon vaker naar bed.
Verder eens met Honeymoonquiz over het laten huilen. Mijn ouders zijn daar ook van, dus wij hebben al besloten om in zulke gevallen hen niet te laten oppassen (hoe geweldig ze verder ook zijn). Een baby huilt nooit voor niks.
Verder eens met Honeymoonquiz over het laten huilen. Mijn ouders zijn daar ook van, dus wij hebben al besloten om in zulke gevallen hen niet te laten oppassen (hoe geweldig ze verder ook zijn). Een baby huilt nooit voor niks.
woensdag 24 februari 2016 om 17:23
quote:sassafras schreef op 24 februari 2016 @ 17:17: Ik weet niet hoe men nu over inbakeren denkt, dus vraag het wel ff na bij het consternatiebureau.
Was ik vergeten erbij te zetten. Sinds een week of 2/3 slaapt ze in de puckababy inbakerzak. Maar dat maakt eigenlijk geen verschil. Maar ben bang dat het erger wordt als ik haar niet meer daar in leg te slapen.
Overigens mag ik haar voorlopig ook niet strakker inbakeren omdat ze misschien iets aan haar heupjes heeft.
Was ik vergeten erbij te zetten. Sinds een week of 2/3 slaapt ze in de puckababy inbakerzak. Maar dat maakt eigenlijk geen verschil. Maar ben bang dat het erger wordt als ik haar niet meer daar in leg te slapen.
Overigens mag ik haar voorlopig ook niet strakker inbakeren omdat ze misschien iets aan haar heupjes heeft.
woensdag 24 februari 2016 om 17:26
quote:RegenDruppie schreef op 24 februari 2016 @ 17:19:
Als je er zelf geen probleem mee hebt, dan zou ik het voor nu zo laten. Probeer je het over een paar weken/maand gewoon weer opnieuw. Ze is inderdaad nog zo klein. Toen mijn zoontje zo klein was sliep hij sowieso steeds maar een uur, of dat nou op mij was of ergens anders. Hij ging gewoon vaker naar bed.
Verder eens met Honeymoonquiz over het laten huilen. Mijn ouders zijn daar ook van, dus wij hebben al besloten om in zulke gevallen hen niet te laten oppassen (hoe geweldig ze verder ook zijn). Een baby huilt nooit voor niks.Maar blijf ik dan proberen met haar in het ledikant te leggen? Ben gewoon bang dat ze straks helemaal niet meer in haar eigen ledikant wil slapen.
Als je er zelf geen probleem mee hebt, dan zou ik het voor nu zo laten. Probeer je het over een paar weken/maand gewoon weer opnieuw. Ze is inderdaad nog zo klein. Toen mijn zoontje zo klein was sliep hij sowieso steeds maar een uur, of dat nou op mij was of ergens anders. Hij ging gewoon vaker naar bed.
Verder eens met Honeymoonquiz over het laten huilen. Mijn ouders zijn daar ook van, dus wij hebben al besloten om in zulke gevallen hen niet te laten oppassen (hoe geweldig ze verder ook zijn). Een baby huilt nooit voor niks.Maar blijf ik dan proberen met haar in het ledikant te leggen? Ben gewoon bang dat ze straks helemaal niet meer in haar eigen ledikant wil slapen.
woensdag 24 februari 2016 om 17:34
Oh joh er kan nog zoooveel veranderen in 6 weken, dat is zo lang als haar hele leven! Af en toe weer proberen maar probeer relaxed te blijven en kijk wat ze wil. Zou idd wel even met alle oppassen duidelijk bespreken wat jouw wensen zijn en als ze daar niet aan willen meewerken goed nadenken of je iets daar mee moet. Maar voor nu, geniet van dat slapende lijfje op je er probeer haar weg te leggen en als ze niet wil.. Dan nog even niet.
woensdag 24 februari 2016 om 17:46
woensdag 24 februari 2016 om 17:50
quote:Boertje037 schreef op 24 februari 2016 @ 17:34:
Oh joh er kan nog zoooveel veranderen in 6 weken, dat is zo lang als haar hele leven! Af en toe weer proberen maar probeer relaxed te blijven en kijk wat ze wil. Zou idd wel even met alle oppassen duidelijk bespreken wat jouw wensen zijn en als ze daar niet aan willen meewerken goed nadenken of je iets daar mee moet. Maar voor nu, geniet van dat slapende lijfje op je er probeer haar weg te leggen en als ze niet wil.. Dan nog even niet.
Dankje. Daar heb je ook gelijk in! Is ook lekker knus dat warme lijfje ☺
En ik ga het ook even bespreken met de oppassen inderdaad.
Oh joh er kan nog zoooveel veranderen in 6 weken, dat is zo lang als haar hele leven! Af en toe weer proberen maar probeer relaxed te blijven en kijk wat ze wil. Zou idd wel even met alle oppassen duidelijk bespreken wat jouw wensen zijn en als ze daar niet aan willen meewerken goed nadenken of je iets daar mee moet. Maar voor nu, geniet van dat slapende lijfje op je er probeer haar weg te leggen en als ze niet wil.. Dan nog even niet.
Dankje. Daar heb je ook gelijk in! Is ook lekker knus dat warme lijfje ☺
En ik ga het ook even bespreken met de oppassen inderdaad.
woensdag 24 februari 2016 om 17:53
Mijn jongste twee waren exact zo.
Mijn oudste ook wel een beetje, maar die wilde nog wel in de kinderwagen slapen als ik ging wandelen.
Mijn ouders passen allebei een dag op. En zij doen het allebei ongeveer hetzelfde. Laten niet huilen, maar kijken naar wat de kinderen nodig hebben. Misschien spring ik iets eerder op, dat vind ik ook niet erg.
Maar als mijn ouders van het laten huilen zouden zijn, zou ik ze niet op laten passen. Dat past niet bij mij en mijn kinderen.
Huilen kan je niet voorkomen, maar laten huilen vind ik niet goed.
Als oppasoma's dus echt denken dat 'huilen goed voor de longetjes is', zou ik mijn gedachten daar nog eens over laten gaan.
Mijn oudste ook wel een beetje, maar die wilde nog wel in de kinderwagen slapen als ik ging wandelen.
Mijn ouders passen allebei een dag op. En zij doen het allebei ongeveer hetzelfde. Laten niet huilen, maar kijken naar wat de kinderen nodig hebben. Misschien spring ik iets eerder op, dat vind ik ook niet erg.
Maar als mijn ouders van het laten huilen zouden zijn, zou ik ze niet op laten passen. Dat past niet bij mij en mijn kinderen.
Huilen kan je niet voorkomen, maar laten huilen vind ik niet goed.
Als oppasoma's dus echt denken dat 'huilen goed voor de longetjes is', zou ik mijn gedachten daar nog eens over laten gaan.
woensdag 24 februari 2016 om 17:59
quote:vitamined schreef op 24 februari 2016 @ 17:53:
Mijn jongste twee waren exact zo.
Mijn oudste ook wel een beetje, maar die wilde nog wel in de kinderwagen slapen als ik ging wandelen.
Dat wil ze dan ook nog wel. Alleen als de wagen te lang stil staat (dus wanneer we weer thuis zijn), is ze wakker.
quote: Mijn ouders passen allebei een dag op. En zij doen het allebei ongeveer hetzelfde. Laten niet huilen, maar kijken naar wat de kinderen nodig hebben. Misschien spring ik iets eerder op, dat vind ik ook niet erg.
Maar als mijn ouders van het laten huilen zouden zijn, zou ik ze niet op laten passen. Dat past niet bij mij en mijn kinderen.
Huilen kan je niet voorkomen, maar laten huilen vind ik niet goed.
Als oppasoma's dus echt denken dat 'huilen goed voor de longetjes is', zou ik mijn gedachten daar nog eens over laten gaan.Je hebt gelijk ja. Ik ga het nog maar eens duidelijk met ze bespreken. Ze huilt met een reden en dan moet ze getroost worden..
Mijn jongste twee waren exact zo.
Mijn oudste ook wel een beetje, maar die wilde nog wel in de kinderwagen slapen als ik ging wandelen.
Dat wil ze dan ook nog wel. Alleen als de wagen te lang stil staat (dus wanneer we weer thuis zijn), is ze wakker.
quote: Mijn ouders passen allebei een dag op. En zij doen het allebei ongeveer hetzelfde. Laten niet huilen, maar kijken naar wat de kinderen nodig hebben. Misschien spring ik iets eerder op, dat vind ik ook niet erg.
Maar als mijn ouders van het laten huilen zouden zijn, zou ik ze niet op laten passen. Dat past niet bij mij en mijn kinderen.
Huilen kan je niet voorkomen, maar laten huilen vind ik niet goed.
Als oppasoma's dus echt denken dat 'huilen goed voor de longetjes is', zou ik mijn gedachten daar nog eens over laten gaan.Je hebt gelijk ja. Ik ga het nog maar eens duidelijk met ze bespreken. Ze huilt met een reden en dan moet ze getroost worden..
woensdag 24 februari 2016 om 18:04
Mijn oudste wilde overdag ook niet boven in bedje/wieg slapen. Overdag lag hij dus beneden in de kinderwagen. Hij had blijkbaar geroezemoes nodig. De jongste wilde ook nooit gaan slapen als ik haar terug legde, ook niet na de voeding 's nachts. Mijn oplossing was om een kruik op haar plek te leggen als ik haar eruit haalde. Als ik haar dan terug legde was het lekker warm en sliep ze gewoon weer verder.
woensdag 24 februari 2016 om 18:12
woensdag 24 februari 2016 om 18:15
Ik lees mee. Hier hetzelfde probleem met zoon van 5 weken. Gelukkig moet ik pas over een jaar aan het werk (woon in het buitenland), maar ik zou het wel fijn vinden als zoon af en toe eens een dutje zou doen in zijn wieg.
Overdag slaapt hij enkel in draagdoek of in de kinderwagen en slaapt hij enkel zolang ik wandel.
'S nachts in een babynest tussen ons in, maar blijkbaar is dat niet dicht genoeg, want sinds een week slaapt hij ook nog een stukje van de nacht op mij of op mijn man.
Overdag slaapt hij enkel in draagdoek of in de kinderwagen en slaapt hij enkel zolang ik wandel.
'S nachts in een babynest tussen ons in, maar blijkbaar is dat niet dicht genoeg, want sinds een week slaapt hij ook nog een stukje van de nacht op mij of op mijn man.
woensdag 24 februari 2016 om 18:17
quote:Florida85 schreef op 24 februari 2016 @ 17:52:
[...]
Oh haha
Ze ligt met haar buik op mijn buik zeg maar. Hoofdje tussen of op een van mijn borsten. Soms in mijn armen, maar meestal zoals het eerste.Als je het aandurft: leg haar eens op haar buik in de box. Die van ons sliep heerlijk op die manier. In bedje durfde ik dat niet gelijk.
[...]
Oh haha
Ze ligt met haar buik op mijn buik zeg maar. Hoofdje tussen of op een van mijn borsten. Soms in mijn armen, maar meestal zoals het eerste.Als je het aandurft: leg haar eens op haar buik in de box. Die van ons sliep heerlijk op die manier. In bedje durfde ik dat niet gelijk.
