Kinderen
alle pijlers
Verborgen camera?
vrijdag 31 juli 2015 om 04:57
De sociale druk in mijn omgeving is groot.
Binnenkort verwachten ze dat mijn kind naar de peuterspeelzaal gaat. Kind is net over de 2.5 jaar oud nu.
Door omstandigheden heb ik het hier heel erg zwaar mee. Angst beheerst mijn leven op het moment en een beetje stress erbij kan nare gevolgen hebben voor mij en mijn omgeving.
Ik weet dat ik het belang van mijn kind voor moet laten gaan op dat van mij, maar ik heb er zo ontzettend veel moeite mee... Ik slaap niet meer en eten is bijna niet meer te doen door alle spanningen die dit bij mij teweeg brengt.
Tegen het einde van dit jaar wordt mijn kind 3 en de klok is behoorlijk aan het tikken tot het moment dat ik alle controle aan anderen moet overlaten. Mensen die ik niet ken... Vertrouwen in andere mensen is een enorm struikelblok en dit los je niet zo 1 2 3 op... nu zat ik te denken aan een verborgen camera... al is het maar in het begin, zodat ik wat meer rust voor mezelf heb. Maar het voelt alsof ik hierin een stap te ver naar iets neem... maar wat?
Heel veel ouders vinden het eng om hun kind los te laten... daar ben ik me van bewust. Alleen bij mij is het veel meer dan het 'eng' vinden. Dus als ik er mensen over praat krijg ik al gauw te horen dat ik me niet moet aanstellen, dat het allemaal wel meevalt etc. etc.
Ik kan niks met deze woorden...
Is er hier iemand die hetzelfde heeft meegemaakt? Of in hetzelfde schuitje zit?
Binnenkort verwachten ze dat mijn kind naar de peuterspeelzaal gaat. Kind is net over de 2.5 jaar oud nu.
Door omstandigheden heb ik het hier heel erg zwaar mee. Angst beheerst mijn leven op het moment en een beetje stress erbij kan nare gevolgen hebben voor mij en mijn omgeving.
Ik weet dat ik het belang van mijn kind voor moet laten gaan op dat van mij, maar ik heb er zo ontzettend veel moeite mee... Ik slaap niet meer en eten is bijna niet meer te doen door alle spanningen die dit bij mij teweeg brengt.
Tegen het einde van dit jaar wordt mijn kind 3 en de klok is behoorlijk aan het tikken tot het moment dat ik alle controle aan anderen moet overlaten. Mensen die ik niet ken... Vertrouwen in andere mensen is een enorm struikelblok en dit los je niet zo 1 2 3 op... nu zat ik te denken aan een verborgen camera... al is het maar in het begin, zodat ik wat meer rust voor mezelf heb. Maar het voelt alsof ik hierin een stap te ver naar iets neem... maar wat?
Heel veel ouders vinden het eng om hun kind los te laten... daar ben ik me van bewust. Alleen bij mij is het veel meer dan het 'eng' vinden. Dus als ik er mensen over praat krijg ik al gauw te horen dat ik me niet moet aanstellen, dat het allemaal wel meevalt etc. etc.
Ik kan niks met deze woorden...
Is er hier iemand die hetzelfde heeft meegemaakt? Of in hetzelfde schuitje zit?
zaterdag 1 augustus 2015 om 13:59
Wat naar dat je je zo voelt. Maar een camera is geen oplossing, dat weet je zelf ook. Daarmee geef je toe aan je angst maar je wilt juist beter worden, toch? Dus richt je op loskomen van de angst in plaats van een schijnoplossing als een camera. Kijk inderdaad eens naar een andere therapie met een andere aanpak. Sterkte.
zondag 2 augustus 2015 om 10:11
quote:augustusbloem schreef op 31 juli 2015 @ 06:32:
Ik ben nog geen moeder, maar toch denk ik zeker te weten dat naar de peuterspeelzaal gaan niet verplicht is?
Dus gewoon niet doen als je het niet wil. Misschien koopt dat nog even tijd zodat je kan werken aan je therapie en je angsten. Laat je niet te veel onder druk zetten door je omgeving, doe wat voor jou en je kind het beste is.
Geen goed advies denk ik. Angst geeft niet aan wat voor het kind het beste is, angst is vooral angst. En angst groeit door te vermijden. Zoals iemand al zei, over een tijdje is het kind leerplichtig en in dan is er geen keus meer. Beter is het om voor die tijd aan je angst gewerkt te hebben.
Wat wél normaal gezond gedrag is is gewoon interesse in de PSZ te hebben. Het zal ongetwijfeld schelen per instelling, maar bij de onze hebben we gewoon heel goed contact en weten we prima aan wie we onze dochter overlaten. Daarvoor hoef je iemand niet constant in de gaten te houden, een gesprekje zegt al heel veel.
Ik ben nog geen moeder, maar toch denk ik zeker te weten dat naar de peuterspeelzaal gaan niet verplicht is?
Dus gewoon niet doen als je het niet wil. Misschien koopt dat nog even tijd zodat je kan werken aan je therapie en je angsten. Laat je niet te veel onder druk zetten door je omgeving, doe wat voor jou en je kind het beste is.
Geen goed advies denk ik. Angst geeft niet aan wat voor het kind het beste is, angst is vooral angst. En angst groeit door te vermijden. Zoals iemand al zei, over een tijdje is het kind leerplichtig en in dan is er geen keus meer. Beter is het om voor die tijd aan je angst gewerkt te hebben.
Wat wél normaal gezond gedrag is is gewoon interesse in de PSZ te hebben. Het zal ongetwijfeld schelen per instelling, maar bij de onze hebben we gewoon heel goed contact en weten we prima aan wie we onze dochter overlaten. Daarvoor hoef je iemand niet constant in de gaten te houden, een gesprekje zegt al heel veel.
woensdag 5 augustus 2015 om 23:23
quote:yyy schreef op 02 augustus 2015 @ 10:11:
[...]
Geen goed advies denk ik. Angst geeft niet aan wat voor het kind het beste is, angst is vooral angst. En angst groeit door te vermijden. Zoals iemand al zei, over een tijdje is het kind leerplichtig en in dan is er geen keus meer. Beter is het om voor die tijd aan je angst gewerkt te hebben.
Wat wél normaal gezond gedrag is is gewoon interesse in de PSZ te hebben. Het zal ongetwijfeld schelen per instelling, maar bij de onze hebben we gewoon heel goed contact en weten we prima aan wie we onze dochter overlaten. Daarvoor hoef je iemand niet constant in de gaten te houden, een gesprekje zegt al heel veel.
Ben ik met je eens. Ik wilde alleen laten weten aan TO dat PSZ niet verplicht is, dus dat als het werkelijk niet gaat niemand haar een boete op gaat leggen.
Of een PSZ missen beter is voor het kind of niet heb ik geen oordeel over gegeven. Ik en de meeste anderen mensen die nog iets weten van hun peuterspeelzaal hebben het allemaal heel leuk gevonden, maar dat wil niet zeggen dat het kind van TO het ook leuk vind.
Maar hoogst waarschijnlijk wel.
[...]
Geen goed advies denk ik. Angst geeft niet aan wat voor het kind het beste is, angst is vooral angst. En angst groeit door te vermijden. Zoals iemand al zei, over een tijdje is het kind leerplichtig en in dan is er geen keus meer. Beter is het om voor die tijd aan je angst gewerkt te hebben.
Wat wél normaal gezond gedrag is is gewoon interesse in de PSZ te hebben. Het zal ongetwijfeld schelen per instelling, maar bij de onze hebben we gewoon heel goed contact en weten we prima aan wie we onze dochter overlaten. Daarvoor hoef je iemand niet constant in de gaten te houden, een gesprekje zegt al heel veel.
Ben ik met je eens. Ik wilde alleen laten weten aan TO dat PSZ niet verplicht is, dus dat als het werkelijk niet gaat niemand haar een boete op gaat leggen.
Of een PSZ missen beter is voor het kind of niet heb ik geen oordeel over gegeven. Ik en de meeste anderen mensen die nog iets weten van hun peuterspeelzaal hebben het allemaal heel leuk gevonden, maar dat wil niet zeggen dat het kind van TO het ook leuk vind.
Maar hoogst waarschijnlijk wel.