ZEURmoeder

quote:Nouschi schreef op 25 september 2014 @ 21:20:

" Ik haat het als ik mijn ventje onder zijn voeten moet geven, "



Wat betekent dat?



Ik denk zomaar dat TO Belgische is, daar kom je dit vaker tegen.

Ook de uitdrukking : hij speelt met mijn voeten". welke in NL echt niet bekend is.

quote:siedie schreef op 25 september 2014 @ 21:58:

Ik weet het, het hoort erbij en ik werd van alle kanten gewaarschuwd dat van 1 naar 2 lastiger was dan van 0 naar 1. Maar ik dacht dat het wel zou meevallen en dat ik alles (of bijna alles) hetzelfde zou kunnen blijven doen als eerst... Maar ik blijk dus niet de Superwoman die ik dacht te zijn O dus je hebt nu jezelf leren kennen, en je bent een beetje geschrokken?Het gaat vast een opluchting worden dat je niet super hoeft te zijn. Een gewone moeder vinden de meeste kinderen al prima hoor. Met vallen en opstaan leren jullie allemaal hoe het werkt

Ik vind het niet heel normaal hoor, jouw activiteitenschema. Toen mijn jongste geboren was heb ik de eerste 6 weken alle slaapjes met haar meegedaan. De oudste ging al naar school, dus die bracht ik om 08.30 uur, en voor 9 uur lag ik alweer op de bank. In het weekend maakten we wel korte uitstapjes, maar de eerste weken echt niet verder dan het park aan de overkant of de kinderboerderij.

Volgens mij ben je je als moeder continu aan het afvragen of je het wel goed doet.. en is het niet zo gek dat je even onzeker bent in deze nieuwe situatie.. je hoeft je niet schuldig te voelen als je er soms even doorheen zit hoor.. je bent ook maar een mens.

Ik denk dat je het idee dat alles voor de oudste hetzelfde moet blijven wat los moet maken.

Waarom zou dat eigenlijk moeten?

Je oudste heeft er een zusje bij. Dat heeft voor hem verandering tot gevolg. Sommige positief, sommige negatief en de meeste neutraal. Kan best dat hij daar aan moet wennen, maar dat maakt niet dat dat zielig is elke verandering zoveel mogelijk vermeden moet worden.

quote:siedie schreef op 25 september 2014 @ 22:48:

[...]





Dit klinkt best negatief, maar daar komt het wel op neer, ja



Het was niet negatief bedoel hoor, misschien had ik er een passend icoontje bij moeten vinden.

En om in jouw voetenstijl te blijven : Ik zat een beetje met je voeten te spelen (en nee ik ben niet vlaams, en de eerste keer dat ik die uitdrukking hoorde , moest ik ook even nadenken. Voor de andere lezers: ik zat dus een beetje te plagen)

Misschien heb je last van perfectionisme? En aangezien je net een baby hebt van een maand erbij, gaat natuurlijk niet alles vlekkeloos. En dat voelt je kind ook. Zo komen jullie in een neerwaartse spiraal. Laat de boel even de boel en doe wat jij denkt dat belangrijk is. De was kan bijvoorbeeld wel een dag wachten. Misschien kan je man meer helpen?

Ik ben een ander mens als ik voldoende geslapen heb.

Ik wilde graag weg en dingen doen, maar toen ik toegaf aan mijn moeheid en sliep wanneer het enigszins kon, werd ik wel meer mezelf.

Grote broer worden betekent soms dat je alleen met papa/oma/opa/... ergens heen mag, want de baby is nog te klein. Ergens kan al naar de stad zijn met de bus, ijsje eten en naar huis. We denken vaak te groot. Kijken naar de snelweg, een bouwput, de trein op het station: allemaal mooi.

Wat Madderijn zegt. Ik vond het zo heerlijk om met de oudste samen op de fiets naar de bibliotheek te gaan. Effe zonder baby, lekker buiten en tijd voor oudste zoon.



Of gewoon boodschappen doen met alleen de oudste en dan nemen we bij het winkelcentrum een ijsje.



En ik ga vaak 's avonds een stukje lopen, gewoon in de buurt. Met baby in de kinderwagen of alleen. Dat is ook lekker.



Mijn schoonmoeder kwam laatst langs op vaders vrije dag en die heeft de baby toen even mee uit wandelen genomen, kon hij even lekker op de fiets met de oudste, gewoon nergens heen.



Mijn ouders en schoonouders wonen allen in de buurt en passen niet structureel op, dus die vinden het echt erg leuk om af en toe eens in te springen wanneer het hun uitkomt. Ben echt heel blij dat we voor volledig kdv als opvang hebben gekozen. Zoon is ook tijdens mijn verlof iedere week drie dagen heen gegaan, beter voor hem, voor zijn broertje en voor mij.

quote:siedie schreef op 25 september 2014 @ 22:09:

[...]





Doen we ook hoor. Ik stond met 3 dagen in de MacDo, met 4 dagen in de speeltuin en met 5 dagen alweer aan de schoolpoort, toen was de vakantie om. Dag erna lekker picknicken in het bos... We gaan bnnen een week zelfs naar Movie World.

Ik probeer alles gewoon als ervoor te doen, maar het is toch (vooral binnenshuis en wbt mijn reactie op zijn gedrag) niet altijd hetzelfde.

En dat is normaaaaaal, dat weet ik. Daarom noem ik mezelf ook een ZEUR, omdat ik eigenlijk helemaal niks te klagen heb.Sorry dan heb ik je verkeerd begrepen.

Ik lees hier een giga hormonale moeder!!



Adem in.... Adem uit..... Dan doet jouw zoon vast snel met je mee!!!



Die activiteiten die jullie al zo snel na de geboorte deden?!? Die kon ik toen echt nog niet overzien, maar goed dat kan aan mij liggen! De eerste 10 dagen was ik binnen.. Daarna ga ik voor het eerst eens boodschappen doen en vond ik dat al heel wat! 'Normaal' doe ik ook graag veel buitenshuis maar toen echt niet... Zeker de eerste zes maanden probeerde ik het rustig aan te doen!

Gek genoeg bepaal jij vaak als moeder ook hoe een kind zich gedraagt. Met je houding, met je rust, vrolijkheid, boosheid, onrust. Die kinderen voelen het allemaal aan! Misschien eerst jezelf wat meer de tijd en vooral rust te geven om 'op aarde' te komen?

Het wordt echt weer zoals voorheen....

Het vervelende van controlfreak zijn is dat de controle over je leven er niet groter van wordt, maar de frustratie wel. Vooral kinderen zijn niet te controleren en ze komen ook niet met een gebruiksaanwijzing. En dus moet je alles 100 keer zeggen. Wen er maar aan, want dat blijft nog wel even zo.



Je kan volharden in je perfectionisme en volhouden dat je perfect moet zijn. Je kan het ook laten gaan, echt ze worden wel groot.

Ik snap wat je bedoelt hoor Siedie. Hier ook eentje die niet steeds meer dezelfde vraag wil stellen om er toch geen reactie op te krijgen.



In eerste instantie erger je je teveel aan je 'oudste'. Iets wat hij leuk vindt, want hij krijgt aandacht. Positief of negatief, maakt niet uit, zolang hij maar aandacht krijgt. En dat lukt hem. Iets minder op reageren en hem wat meer laten 'klungelen' of 'prutsen'. Wel in de gaten houden dat hij niks breekt of zo. Even apart nemen en zeggen dat zijn gedrag niet kan (zoals op bezoek bij je vriendin). En als hij niet flink wordt, je een speelgoedje van hem afneemt van zodra je thuis komt. Doe ik bij dochtertje ook (die is 5 jaar). Dan begrijpen ze het meestal wel. Ook wel doen als je thuis komt hé, niet alleen maar 'dreigen'.



Omtrent dat steeds herhalen, ik heb ook zo eentje lopen. Fout ligt bij ons. Wij maken hen gewoon dat we het 10x voor hen gaan herhalen. Ze reageren alleen maar eens ze beseffen dat je het nu echt wel meent. Dus heb ik mij nu voorgenomen dat ik nog 2x iets aan dochtertje vraag, reageert ze niet, dan neem ik haar af met wat ze op dat moment bezig is. Niet op een boze manier, maar gewoon omdat ze zou luisteren. Ze is teveel met haar eigen dingen bezig, om te horen wat ik zeg. Dochtertje is een enorme treuzelaar, we moeten haar 10x zeggen om haar jas aan te doen, en dan gaat het nog in slow motion, terwijl wij op sommige momenten echt wel gehaast zijn. Dingen zeggen zoals: als je niet vlug aangekleed bent, ga je in je pyjama in de auto' zijn eigenlijk dingen die we eens moeten uitvoeren. Zou moeten helpen. Ga ik nu eens bij haar proberen

Ik ben moeder van een dochter van twee jaar en een zoontje van zeven maanden. Mijn dochter zit in de fase ik wil alles Zelf doen en probeert haar zin door te drijven in het begin was ik minder streng voor haar omdat het een nieuwe situatie voor haar was met haar nieuwe broertje tot dat ik merkte dat ze een loopje met me nam. En nu luistert ze over het al gemeen wel goed maar er zijn ook echt dagen bij dat ze niet te genieten is maar ach het hoort erbij denk ik maar zo.

quote:katey1 schreef op dinsdag 30 september 2014 16:53 Ik snap wat je bedoelt hoor Siedie. Hier ook eentje die niet steeds meer dezelfde vraag wil stellen om er toch geen reactie op te krijgen.



In eerste instantie erger je je teveel aan je 'oudste'. Iets wat hij leuk vindt, want hij krijgt aandacht. Positief of negatief, maakt niet uit, zolang hij maar aandacht krijgt. En dat lukt hem. Iets minder op reageren en hem wat meer laten 'klungelen' of 'prutsen'. Wel in de gaten houden dat hij niks breekt of zo. Even apart nemen en zeggen dat zijn gedrag niet kan (zoals op bezoek bij je vriendin). En als hij niet flink wordt, je een speelgoedje van hem afneemt van zodra je thuis komt. Doe ik bij dochtertje ook (die is 5 jaar). Dan begrijpen ze het meestal wel. Ook wel doen als je thuis komt hé, niet alleen maar 'dreigen'.



Omtrent dat steeds herhalen, ik heb ook zo eentje lopen. Fout ligt bij ons. Wij maken hen gewoon dat we het 10x voor hen gaan herhalen. Ze reageren alleen maar eens ze beseffen dat je het nu echt wel meent. Dus heb ik mij nu voorgenomen dat ik nog 2x iets aan dochtertje vraag, reageert ze niet, dan neem ik haar af met wat ze op dat moment bezig is. Niet op een boze manier, maar gewoon omdat ze zou <u>luisteren</u>. Ze is teveel met haar eigen dingen bezig, om te horen wat ik zeg. Dochtertje is een enorme treuzelaar, we moeten haar 10x zeggen om haar jas aan te doen, en dan gaat het nog in slow motion, terwijl wij op sommige momenten echt wel gehaast zijn. Dingen zeggen zoals: als je niet vlug aangekleed bent, ga je in je pyjama in de auto' zijn eigenlijk dingen die we eens moeten uitvoeren. Zou moeten helpen. Ga ik nu eens bij haar proberen "Ik snap wat je bedoelt hoor Siedie. Hier ook eentje die niet steeds meer dezelfde vraag wil stellen om er toch geen reactie op te krijgen.



In eerste instantie erger je je teveel aan je 'oudste'. Iets wat hij leuk vindt, want hij krijgt aandacht. Positief of negatief, maakt niet uit, zolang hij maar aandacht krijgt. En dat lukt hem. Iets minder op reageren en hem wat meer laten 'klungelen' of 'prutsen'. Wel in de gaten houden dat hij niks breekt of zo. Even apart nemen en zeggen dat zijn gedrag niet kan (zoals op bezoek bij je vriendin). En als hij niet flink wordt, je een speelgoedje van hem afneemt van zodra je thuis komt. Doe ik bij dochtertje ook (die is 5 jaar). Dan begrijpen ze het meestal wel. Ook wel doen als je thuis komt hé, niet alleen maar 'dreigen'.



Omtrent dat steeds herhalen, ik heb ook zo eentje lopen. Fout ligt bij ons. Wij maken hen gewoon dat we het 10x voor hen gaan herhalen. Ze reageren alleen maar eens ze beseffen dat je het nu echt wel meent. Dus heb ik mij nu voorgenomen dat ik nog 2x iets aan dochtertje vraag, reageert ze niet, dan neem ik haar af met wat ze op dat moment bezig is. Niet op een boze manier, maar gewoon omdat ze zou luisteren . Ze is teveel met haar eigen dingen bezig, om te horen wat ik zeg. Dochtertje is een enorme treuzelaar, we moeten haar 10x zeggen om haar jas aan te doen, en dan gaat het nog in slow motion, terwijl wij op sommige momenten echt wel gehaast zijn. Dingen zeggen zoals: als je niet vlug aangekleed bent, ga je in je pyjama in de auto' zijn eigenlijk dingen die we eens moeten uitvoeren. Zou moeten helpen. Ga ik nu eens bij haar proberen"



Ik herken het bij mijn dochter de hele tijd treuzelen, maar gelukkig weet ze wel heel goed wanneer ze echt moet luisteren. En de strafhoek vind ze niet leuk dus als ik dat zeg is ze opeens heel snel en luistert ze opeens heel goed! Waardoor ze nooit in de strafhoek hoeft te zitten