Kinderen
alle pijlers
ziek
zondag 29 november 2015 om 08:10
Sinds gisteren ben ik ziek. Bijna 39 graden koorts, spierpijn,... Man weet het.
Wie mocht er deze morgen opstaan met dochter? Inderdaad ik. Om 6 uur was ze wakker. Liet haar eerst wat liggen in de hoop dat man zou opstaan maar nee hoor.
Ik ben kwaad. Ik weet het is pas 8 uur maar straks maak ik hem wakker. Eerst wat bedaren.
Wie mocht er deze morgen opstaan met dochter? Inderdaad ik. Om 6 uur was ze wakker. Liet haar eerst wat liggen in de hoop dat man zou opstaan maar nee hoor.
Ik ben kwaad. Ik weet het is pas 8 uur maar straks maak ik hem wakker. Eerst wat bedaren.
zondag 29 november 2015 om 14:38
Als jij de negelneef van het huis was die bepaalt wat er gedaan moet worden zou ik me daar ook doof en blind voor houden. Dan denk ik: jij weet alles zo goed, doe het maar lekker zelf. Je hebt nog fut om kwaad te worden dus zó slecht ben je er niet aan toe.
Waarom ik zo reageer? Omdat er helemaal geen gein aan is om op deze manier iets te doen. Als iemand de baas gaat spelen wil ik hem alleen maar volgen als ik hem respecteer, en respecteren kan ik alleen maar iemand als ik mezelf ook gerespecteerd voel. Iemand die alleen maar één manier goed vindt (de zijne) zuigt alle initiatief uit je weg.
Waarom ik zo reageer? Omdat er helemaal geen gein aan is om op deze manier iets te doen. Als iemand de baas gaat spelen wil ik hem alleen maar volgen als ik hem respecteer, en respecteren kan ik alleen maar iemand als ik mezelf ook gerespecteerd voel. Iemand die alleen maar één manier goed vindt (de zijne) zuigt alle initiatief uit je weg.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zondag 29 november 2015 om 14:50
quote:poezewoefje schreef op 29 november 2015 @ 12:30:
Nee niet afgesproken. Ben dat gewoon. Geen probleem mee. Als kind/tiener zorgde ik ook voor mezelf voor het grootste stuk. Leefde met 2 depressieve mensen.
Man verloor zijn broertje aan kanker. Hij heeft daardoor moeite met zieken.
Wat verdrietig om te lezen dat je al heel lang voor jezelf zorgt. Dat betekent niet dat je man niet voor je kan zorgen. Hij heeft ook zo zijn bagage, lees ik. Maar je mag voor jezelf opkomen. Jij hebt bagage, hij heeft bagage. Jullie zijn wel samen. Dus zorg je samen voor elkaar. Ook als je ziek bent,
De keren dat mijn man naar het ziekenhuis ging, dan was dat om afscheid te nemen van oom/tante/opa/oma. Hij moest ook echt wel even een drempel over om met mij naar het ziekenhuis te gaan omdat ik zijn steun nodig had. Ik ging niet dood, maar wilde wel uitdrukkelijk zijn steun. En dat heeft hij voor mij gedaan.
Nee niet afgesproken. Ben dat gewoon. Geen probleem mee. Als kind/tiener zorgde ik ook voor mezelf voor het grootste stuk. Leefde met 2 depressieve mensen.
Man verloor zijn broertje aan kanker. Hij heeft daardoor moeite met zieken.
Wat verdrietig om te lezen dat je al heel lang voor jezelf zorgt. Dat betekent niet dat je man niet voor je kan zorgen. Hij heeft ook zo zijn bagage, lees ik. Maar je mag voor jezelf opkomen. Jij hebt bagage, hij heeft bagage. Jullie zijn wel samen. Dus zorg je samen voor elkaar. Ook als je ziek bent,
De keren dat mijn man naar het ziekenhuis ging, dan was dat om afscheid te nemen van oom/tante/opa/oma. Hij moest ook echt wel even een drempel over om met mij naar het ziekenhuis te gaan omdat ik zijn steun nodig had. Ik ging niet dood, maar wilde wel uitdrukkelijk zijn steun. En dat heeft hij voor mij gedaan.
zondag 29 november 2015 om 19:51
quote:retrostar schreef op 29 november 2015 @ 14:38:
Als jij de negelneef van het huis was die bepaalt wat er gedaan moet worden zou ik me daar ook doof en blind voor houden. Dan denk ik: jij weet alles zo goed, doe het maar lekker zelf. Je hebt nog fut om kwaad te worden dus zó slecht ben je er niet aan toe.
Waarom ik zo reageer? Omdat er helemaal geen gein aan is om op deze manier iets te doen. Als iemand de baas gaat spelen wil ik hem alleen maar volgen als ik hem respecteer, en respecteren kan ik alleen maar iemand als ik mezelf ook gerespecteerd voel. Iemand die alleen maar één manier goed vindt (de zijne) zuigt alle initiatief uit je weg.
Eu waar lees jij dat ik de regelneven ben? Nergens toch en denk ook niet dat je dat kan opmaken uit mijn berichten. Waar haal je dat ik het allemaal zo goed weet?
Ik ben niet dodelijk ziek ik heb griep.
Dat chronische is een aandoening.
Als jij de negelneef van het huis was die bepaalt wat er gedaan moet worden zou ik me daar ook doof en blind voor houden. Dan denk ik: jij weet alles zo goed, doe het maar lekker zelf. Je hebt nog fut om kwaad te worden dus zó slecht ben je er niet aan toe.
Waarom ik zo reageer? Omdat er helemaal geen gein aan is om op deze manier iets te doen. Als iemand de baas gaat spelen wil ik hem alleen maar volgen als ik hem respecteer, en respecteren kan ik alleen maar iemand als ik mezelf ook gerespecteerd voel. Iemand die alleen maar één manier goed vindt (de zijne) zuigt alle initiatief uit je weg.
Eu waar lees jij dat ik de regelneven ben? Nergens toch en denk ook niet dat je dat kan opmaken uit mijn berichten. Waar haal je dat ik het allemaal zo goed weet?
Ik ben niet dodelijk ziek ik heb griep.
Dat chronische is een aandoening.
zondag 29 november 2015 om 19:59
quote:lisbeth schreef op 29 november 2015 @ 12:41:
Even jouw normale ziekte die je nu hebt buiten beschouwing latend. Het is voor een partner van een chronisch ziek persoon niet altijd makkelijk om aan te voelen wanneer de zieke iets niet meer aankan. Ik kan niet altijd voelen wanneer mijn man moe is, zich niet prettig voelt. ik weet dat dat eerder is dan dat ik moe ben, hij minder aankan. Maar hoeveel is voor mij moeilijk in te schatten. Communicatie is dus belangrijk. Ik heb laatst nog gezegd dat ik tien keer liever heb dat hij zegt dat hij wil gaan liggen of uitrusten dan dat hij chagrijnig rond loopt. Hij is wel diegene met de ziekte maar we zijn met 4 personen in dit gezin. We merken dus ook met 4 personen de gevolgen als hij niet de benodigde rust neemt.
Ja daar heb je gelijk in. Wil hem er ook niet steeds mee lastig vallen. Soms is het ook omdat ik me sterker wil voordoen dan ik ben.
Alleen ivm ons kind had ik gehoopt en hoop ik nog dat verdeeld zou zijn zoals het huishouden. Huishouden is niet 50/50 maar dat geeft niet.
Even jouw normale ziekte die je nu hebt buiten beschouwing latend. Het is voor een partner van een chronisch ziek persoon niet altijd makkelijk om aan te voelen wanneer de zieke iets niet meer aankan. Ik kan niet altijd voelen wanneer mijn man moe is, zich niet prettig voelt. ik weet dat dat eerder is dan dat ik moe ben, hij minder aankan. Maar hoeveel is voor mij moeilijk in te schatten. Communicatie is dus belangrijk. Ik heb laatst nog gezegd dat ik tien keer liever heb dat hij zegt dat hij wil gaan liggen of uitrusten dan dat hij chagrijnig rond loopt. Hij is wel diegene met de ziekte maar we zijn met 4 personen in dit gezin. We merken dus ook met 4 personen de gevolgen als hij niet de benodigde rust neemt.
Ja daar heb je gelijk in. Wil hem er ook niet steeds mee lastig vallen. Soms is het ook omdat ik me sterker wil voordoen dan ik ben.
Alleen ivm ons kind had ik gehoopt en hoop ik nog dat verdeeld zou zijn zoals het huishouden. Huishouden is niet 50/50 maar dat geeft niet.
zondag 29 november 2015 om 20:01
quote:HelgaV schreef op 29 november 2015 @ 14:50:
[...]
Wat verdrietig om te lezen dat je al heel lang voor jezelf zorgt. Dat betekent niet dat je man niet voor je kan zorgen. Hij heeft ook zo zijn bagage, lees ik. Maar je mag voor jezelf opkomen. Jij hebt bagage, hij heeft bagage. Jullie zijn wel samen. Dus zorg je samen voor elkaar. Ook als je ziek bent,
De keren dat mijn man naar het ziekenhuis ging, dan was dat om afscheid te nemen van oom/tante/opa/oma. Hij moest ook echt wel even een drempel over om met mij naar het ziekenhuis te gaan omdat ik zijn steun nodig had. Ik ging niet dood, maar wilde wel uitdrukkelijk zijn steun. En dat heeft hij voor mij gedaan.Mijn man kreeg ik eerst met geen stokken in het ziekenhuis. Tot de medische molen ivm vruchtbaarheid. Met de zwangerschap zag hij ook iets positiefs aan ziekenhuizen.
[...]
Wat verdrietig om te lezen dat je al heel lang voor jezelf zorgt. Dat betekent niet dat je man niet voor je kan zorgen. Hij heeft ook zo zijn bagage, lees ik. Maar je mag voor jezelf opkomen. Jij hebt bagage, hij heeft bagage. Jullie zijn wel samen. Dus zorg je samen voor elkaar. Ook als je ziek bent,
De keren dat mijn man naar het ziekenhuis ging, dan was dat om afscheid te nemen van oom/tante/opa/oma. Hij moest ook echt wel even een drempel over om met mij naar het ziekenhuis te gaan omdat ik zijn steun nodig had. Ik ging niet dood, maar wilde wel uitdrukkelijk zijn steun. En dat heeft hij voor mij gedaan.Mijn man kreeg ik eerst met geen stokken in het ziekenhuis. Tot de medische molen ivm vruchtbaarheid. Met de zwangerschap zag hij ook iets positiefs aan ziekenhuizen.
zondag 29 november 2015 om 20:07
quote:theia schreef op 29 november 2015 @ 13:28:
[...]
Ik vraag naar hoe ze met man heeft gepraat, niet of ze heeft gepraat. Bovendien lees ik vooral dat het over dit specifieke voorbeeld gaat dat ze al alles heeft geprobeerd. Maar momenten waarop je eigen irritatie hoog is, zijn vaak niet de beste communicatiemomenten. En zo te horen speelt er veel meer dan dit ene voorbeeld. Dus dáár moet TO naar mijn idee een keer over praten met manlief. En dan niet in de verwijtende vorm en niet op het moment dat er iets speelt. Maar oplossingsgericht op een neutraal moment. En met zowel zijn, als de eigen rol in beschouwing nemend, want ik benvan mening dat men vaak dit soort patronen zelf ook deels in stand houdt (bijvoorbeeld zoals in dit geval uiteindelijk zelf geïrriteerd dochter toch maar te gaan helpen).
Dat ik alles probeerde daar bedoel ik niet dat specifieke voorbeeld mee maar algemeen.
Hij zei eens dat hij moe is en werk zwaar vindt. Het is inderdaad zwaar. Ik doe het ook al 18 jaar fulltime. Dat is wat mij irriteert. Dat hij niet inziet dat voor mij ook zwaar is. Ja waarschijnlijk laat ik ook mijn geïrriteerd merken in de gewone gesprekken.
[...]
Ik vraag naar hoe ze met man heeft gepraat, niet of ze heeft gepraat. Bovendien lees ik vooral dat het over dit specifieke voorbeeld gaat dat ze al alles heeft geprobeerd. Maar momenten waarop je eigen irritatie hoog is, zijn vaak niet de beste communicatiemomenten. En zo te horen speelt er veel meer dan dit ene voorbeeld. Dus dáár moet TO naar mijn idee een keer over praten met manlief. En dan niet in de verwijtende vorm en niet op het moment dat er iets speelt. Maar oplossingsgericht op een neutraal moment. En met zowel zijn, als de eigen rol in beschouwing nemend, want ik benvan mening dat men vaak dit soort patronen zelf ook deels in stand houdt (bijvoorbeeld zoals in dit geval uiteindelijk zelf geïrriteerd dochter toch maar te gaan helpen).
Dat ik alles probeerde daar bedoel ik niet dat specifieke voorbeeld mee maar algemeen.
Hij zei eens dat hij moe is en werk zwaar vindt. Het is inderdaad zwaar. Ik doe het ook al 18 jaar fulltime. Dat is wat mij irriteert. Dat hij niet inziet dat voor mij ook zwaar is. Ja waarschijnlijk laat ik ook mijn geïrriteerd merken in de gewone gesprekken.
zondag 29 november 2015 om 21:43
Daarom poezewoefje, heb je al eens in een andere setting gepraat met elkaar? Bijvoorbeeld met tijd voor z'n twee, of met iemand erbij? Het gaat de kunst zijn om dat te doen zonder teveel irritatie. Hij schiet dan vermoedelijk al in de verdediging voor jij je punt hebt kunnen maken en hoort daardoor niet goed wat je zegt
maandag 30 november 2015 om 12:18
Juist wakker. Goed kunnen bijslapen. Dochter gaat vannacht naar schoonvader zodat ik nog kan bijslapen. Man moet werken.
Mijn ma probeerde eens een gesprek met hem aan te knopen maar hij reageerde er niet op.
Soms dringt men moeilijk tot hem door. Vb 5 jaar geleden verbouwen. Gevolg onze achtertuin is een stort. Nog steeds. Al verschillende keren gevraagd of hij er wat aan wil doen. Toen kind er nog niet was wou ik het samen doen maar nu vertik ik het om dit er ook nog bij te pakken. O ja eens begonnen maar kreeg geen hulp.
Vrienden en familie zeiden het hem ook verschillende keren ivm de tuin. Volgend jaar in het voorjaar komen ze de tuin opkuisen om dochter en mij te helpen. Vind dat erg maar ja...
Dat is de reden waarom ik steeds toegeef ivm dochter. Zie dat hij anders ook zo reageert. Het is een kind geen tuin. Dat tuin er zo lang verwaarloosd bijligt kan ik nog mee leven.
Mijn ma probeerde eens een gesprek met hem aan te knopen maar hij reageerde er niet op.
Soms dringt men moeilijk tot hem door. Vb 5 jaar geleden verbouwen. Gevolg onze achtertuin is een stort. Nog steeds. Al verschillende keren gevraagd of hij er wat aan wil doen. Toen kind er nog niet was wou ik het samen doen maar nu vertik ik het om dit er ook nog bij te pakken. O ja eens begonnen maar kreeg geen hulp.
Vrienden en familie zeiden het hem ook verschillende keren ivm de tuin. Volgend jaar in het voorjaar komen ze de tuin opkuisen om dochter en mij te helpen. Vind dat erg maar ja...
Dat is de reden waarom ik steeds toegeef ivm dochter. Zie dat hij anders ook zo reageert. Het is een kind geen tuin. Dat tuin er zo lang verwaarloosd bijligt kan ik nog mee leven.
maandag 30 november 2015 om 12:20
quote:konijn82 schreef op 29 november 2015 @ 21:43:
Daarom poezewoefje, heb je al eens in een andere setting gepraat met elkaar? Bijvoorbeeld met tijd voor z'n twee, of met iemand erbij? Het gaat de kunst zijn om dat te doen zonder teveel irritatie. Hij schiet dan vermoedelijk al in de verdediging voor jij je punt hebt kunnen maken en hoort daardoor niet goed wat je zegtNog niet gedaan. Misschien eens doen. We moeten dochter al genoeg wegdoen. Daardoor val ik in ons vrije tijd liever de mensen niet lastig.
Daarom poezewoefje, heb je al eens in een andere setting gepraat met elkaar? Bijvoorbeeld met tijd voor z'n twee, of met iemand erbij? Het gaat de kunst zijn om dat te doen zonder teveel irritatie. Hij schiet dan vermoedelijk al in de verdediging voor jij je punt hebt kunnen maken en hoort daardoor niet goed wat je zegtNog niet gedaan. Misschien eens doen. We moeten dochter al genoeg wegdoen. Daardoor val ik in ons vrije tijd liever de mensen niet lastig.
dinsdag 1 december 2015 om 21:07
quote:Rubber_Ducky schreef op 01 december 2015 @ 20:58:
Hoe gaat het nu met je?
Al beter. Heb eens goed kunnen bijslapen. Was nodig. Bedankt om het te vragen.
Man doet zijn best. Dit weekend gaat hij opstaan. Goed hè? Denk dat zijn ogen zijn open gegaan. Hij zei wel dat ik me soms veel te sterk voor doe en had hij geweten dat ik al zo op mijn tenen liep had hij rapper ingesprongen. Ik zou dat gezien hebben maar ja mannen hè
Hoe gaat het nu met je?
Al beter. Heb eens goed kunnen bijslapen. Was nodig. Bedankt om het te vragen.
Man doet zijn best. Dit weekend gaat hij opstaan. Goed hè? Denk dat zijn ogen zijn open gegaan. Hij zei wel dat ik me soms veel te sterk voor doe en had hij geweten dat ik al zo op mijn tenen liep had hij rapper ingesprongen. Ik zou dat gezien hebben maar ja mannen hè
