Overig
alle pijlers
Aardige mensen :)
zaterdag 2 april 2016 om 15:39
Donderdag vertrok ik met een vriendin van het noorden van het land naar het zuiden van het land voor een dagje Efteling. Ik kwam daar vrij chagrijnig aan omdat het op de weg ernaartoe behoorlijk tegenzat: file en idioten op de weg. We kwamen pas om 12.00 uur aan i.p.v. 10.00 uur.
Op het parkeerterrein liepen twee vrouwen en ze waren druk aan het overleggen en wezen naar ons. Ik was een beetje wantrouwig en vroeg me af wat er 'loos' was, heb ik iets geks aan ofzo?
Uiteindelijk kwamen ze op ons af ... ze hadden 4 vrijkaartjes maar aangezien ze maar met hen tweeën waren, wilden ze de twee overige kaartjes aan ons geven.
Ik was helemaal verrast door dit aardige gebaar. Ik stelde nog voor om hen 20 euro te geven voor koffie en lunch. Daar wilden ze echter niets van weten. Ik heb ze uitvoerig bedankt en ik heb mede dankzij hen een geweldige dag gehad. Het is nu drie dagen geleden maar ik denk met een glimlach weer terug aan die aardige dames. Hier word ik zo blij van, van aardige 'vreemde' mensen.
En jullie, wat maken jullie mee aan aardige acties van vreemde mensen?
Op het parkeerterrein liepen twee vrouwen en ze waren druk aan het overleggen en wezen naar ons. Ik was een beetje wantrouwig en vroeg me af wat er 'loos' was, heb ik iets geks aan ofzo?
Uiteindelijk kwamen ze op ons af ... ze hadden 4 vrijkaartjes maar aangezien ze maar met hen tweeën waren, wilden ze de twee overige kaartjes aan ons geven.
Ik was helemaal verrast door dit aardige gebaar. Ik stelde nog voor om hen 20 euro te geven voor koffie en lunch. Daar wilden ze echter niets van weten. Ik heb ze uitvoerig bedankt en ik heb mede dankzij hen een geweldige dag gehad. Het is nu drie dagen geleden maar ik denk met een glimlach weer terug aan die aardige dames. Hier word ik zo blij van, van aardige 'vreemde' mensen.
En jullie, wat maken jullie mee aan aardige acties van vreemde mensen?
Here I am - now what are your other two wishes...
zaterdag 2 april 2016 om 17:57
@ Alinea, ja he?! Ik heb eerst niets weten uit te brengen. Maar daarna heb ik haar overladen met duizend 'dankjewels' en een kus op haar wang, omdat ik zo blij was door haar gebaar. Vooral omdat ze me geloofde, maar ik stond daar dan ook niet te liegen. Maar ja, ik begreep heel goed dat ze dit helemaal niet hoefde te doen, want ze kunnen iedereen wel geloven op hun blauwe ogen.
zaterdag 2 april 2016 om 18:02
Wat lief van die vrouwen bij de Efteling!
Ik had gister nog een prettig moment. Ik zat net in de auto en tijdens het rijden zag ik dat mijn buitenspiegel wel erg vreemd draaide/zakte. Benzinepomp was vlakbij, daar zag ik een meneer wel wat lang naar mijn auto kijken. Maar goed, toch maar naar de spiegel kijken, die bleek goed los te zitten. Daar had duidelijk iemand tegen aan gezeten. Balen, maar gauw de pomp binnen en tape kopen.
Kom ik weer buiten, loop naar mijn auto en zie dan pas een flinke deuk in mijn deur! Geen briefje, dus grote frustratie, boosheid, en teleurstelling (want werkelijk, eergisteren is die oude auto nog voor een heel laag bedrag door de apk gekomen, ik was blij).
Een vriendelijke meneer ziet dat aan me, komt bij me staan en vraagt hoe het gaat. Biedt zijn hulp aan. Plakken van de spiegel lukte zelf wel, dus hij ging weer naar zijn auto. Komt hij toch weer terug met allemaal websites geopend op zijn telefoon, wat ik in dit geval (dader onbekend) kan doen.
Zo lief vond ik het, dat hij even kwam vragen en zijn hulp aanbood, en ondertussen nog moeite deed me op een andere manier te helpen. Zo'n klein gebaar, maar zo prettig. Mijn vertouwen in de mensheid was weer hersteld en ik voelde me stukken beter.
Nogmaals bedankt, meneer!
Ik had gister nog een prettig moment. Ik zat net in de auto en tijdens het rijden zag ik dat mijn buitenspiegel wel erg vreemd draaide/zakte. Benzinepomp was vlakbij, daar zag ik een meneer wel wat lang naar mijn auto kijken. Maar goed, toch maar naar de spiegel kijken, die bleek goed los te zitten. Daar had duidelijk iemand tegen aan gezeten. Balen, maar gauw de pomp binnen en tape kopen.
Kom ik weer buiten, loop naar mijn auto en zie dan pas een flinke deuk in mijn deur! Geen briefje, dus grote frustratie, boosheid, en teleurstelling (want werkelijk, eergisteren is die oude auto nog voor een heel laag bedrag door de apk gekomen, ik was blij).
Een vriendelijke meneer ziet dat aan me, komt bij me staan en vraagt hoe het gaat. Biedt zijn hulp aan. Plakken van de spiegel lukte zelf wel, dus hij ging weer naar zijn auto. Komt hij toch weer terug met allemaal websites geopend op zijn telefoon, wat ik in dit geval (dader onbekend) kan doen.
Zo lief vond ik het, dat hij even kwam vragen en zijn hulp aanbood, en ondertussen nog moeite deed me op een andere manier te helpen. Zo'n klein gebaar, maar zo prettig. Mijn vertouwen in de mensheid was weer hersteld en ik voelde me stukken beter.
Nogmaals bedankt, meneer!
zaterdag 2 april 2016 om 18:25
Toen ik in Nieuw-Zeeland was voor een aantal jaren was ik samen met een vriendin gestrand in de middle of nowhere. Onze auto had pech en er was echt niemand in de buurt op die weg, telefoon geen bereik... Totdat er uiteindelijk een auto aan kwam waar een ontzettend aardig lief oud mannetje in zat. Hij reed in een soort van grote station wagon. Hij stond erop dat wij instapten en hij onze auto mee trok naar het dichts bijzijnde dorpje waar een garage was. Binnen no time was onze auto gemaakt. Ik ben zo dankbaar voor die man, het was echt een ellendig moment en denk er zo nog steeds aan terug!
i want your loving and all your lovers revenge, you and me could write a bad romance
zaterdag 2 april 2016 om 18:33
Ik stond een paar weken geleden met een volle kar vol boodschappen en een klierige peuter maar zonder pinpas in de supermarkt. Ik kwam er natuurlijk pas bij de kassa achter dat ik geen pinpas bij me had. Achter mij stond een mevrouw die ik alleen van gezicht ken, ze woont een stuk verderop bij mij in de straat. Zij heeft zonder vragen mijn boodschappen betaald en zei dat het niet uitmaakte wanneer ik het geld terug kwam geven.
Ik was zo blij!
Ik ben uiteraard diezelfde middag nog bij haar langsgelopen om haar terug te betalen!
En mijn collega die, toen ik op FB even klaagde over wéér een ziek kind, spontaan aanbood om mijn dienst over te nemen!
Ik was zo blij!
Ik ben uiteraard diezelfde middag nog bij haar langsgelopen om haar terug te betalen!
En mijn collega die, toen ik op FB even klaagde over wéér een ziek kind, spontaan aanbood om mijn dienst over te nemen!
snowy2 wijzigde dit bericht op 02-04-2016 18:37
Reden: typo
Reden: typo
% gewijzigd
zaterdag 2 april 2016 om 18:47
Wat een fijn topic!
Ik was in Frankrijk aan het wandelen, het was heel heet. Ik had de wandeling onderschat, en had maar een flesje van een halve liter water bij me, dat natuurlijk snel op was.
Aan een huis vroeg ik of ze mijn flesje wilden bijvullen, en die mevrouw kwam terug met een literfles ijskoud water uit de koelkast.
Zo attent!
Ik was in Frankrijk aan het wandelen, het was heel heet. Ik had de wandeling onderschat, en had maar een flesje van een halve liter water bij me, dat natuurlijk snel op was.
Aan een huis vroeg ik of ze mijn flesje wilden bijvullen, en die mevrouw kwam terug met een literfles ijskoud water uit de koelkast.
Zo attent!
zaterdag 2 april 2016 om 19:00
Wat een heerlijk topic!
Heb best wel wat van dat soort momenten gehad en probeer zelf ook vaak een random act of kindness te doen. Anderen blij maken, is echt minstens zo leuk als zelf een random act of kindness ontvangen!
Maar welke mij altijd blij zal blijven, was toen ik, samen met een aantal andere vrijwilligers, in een niet al te beste wijk de wijk aan het opruimen was: onkruid wieden, papier prikken, perkjes beplanten, etc. Op een gegeven moment komt er een vrouw naar buiten die in gebroken Nederlands vraagt wat we aan het doen zijn. Wij leggen dat uit en ze nodigt ons spontaan uit voor thee. Daar zitten we dan, met zijn zessen in haar piepkleine woonkamertje gepropt, terwijl deze vrouw, die het toch al niet al te breed kon hebben, een overvloed aan de heerlijkste dingen voor ons op tafel zet. En het meest bijzondere: het was ramadan, dus zelf mocht ze niks eten. Ik vond dat zo lief! Dat je dat kleine beetje dat je hebt, spontaan deelt met wildvreemden en zelf nota bene niet eens kan meegenieten!
Ben echt weer ontroerd als ik daar aan denk.
Heb best wel wat van dat soort momenten gehad en probeer zelf ook vaak een random act of kindness te doen. Anderen blij maken, is echt minstens zo leuk als zelf een random act of kindness ontvangen!
Maar welke mij altijd blij zal blijven, was toen ik, samen met een aantal andere vrijwilligers, in een niet al te beste wijk de wijk aan het opruimen was: onkruid wieden, papier prikken, perkjes beplanten, etc. Op een gegeven moment komt er een vrouw naar buiten die in gebroken Nederlands vraagt wat we aan het doen zijn. Wij leggen dat uit en ze nodigt ons spontaan uit voor thee. Daar zitten we dan, met zijn zessen in haar piepkleine woonkamertje gepropt, terwijl deze vrouw, die het toch al niet al te breed kon hebben, een overvloed aan de heerlijkste dingen voor ons op tafel zet. En het meest bijzondere: het was ramadan, dus zelf mocht ze niks eten. Ik vond dat zo lief! Dat je dat kleine beetje dat je hebt, spontaan deelt met wildvreemden en zelf nota bene niet eens kan meegenieten!
Ben echt weer ontroerd als ik daar aan denk.
zaterdag 2 april 2016 om 19:24
In Turkije raakten mijn man en ik de weg kwijt. We wilden naar het centrum, maar werden gedropt in een armoedig dorpje. Het was bloédheet en niemand sprak een woord Engels.
Uiteindelijk zag een Turkse man ons gepikeerd rondlopen en bood aan een goedkope taxi terug te regelen. We mochten wachten in zijn winkeltje, waar zijn lieve vrouw ons verwende met thee. Toen de taxi klaar stond kregen we nog een zakje zeepjes mee
Uiteindelijk zag een Turkse man ons gepikeerd rondlopen en bood aan een goedkope taxi terug te regelen. We mochten wachten in zijn winkeltje, waar zijn lieve vrouw ons verwende met thee. Toen de taxi klaar stond kregen we nog een zakje zeepjes mee
zaterdag 2 april 2016 om 23:20
Ik heb ook weleer gehad dat mijn man en ik door een halve sneeuwstorm naar huis moesten met 2 kinderen in een duo wagen. Plotseling stapte er een auto. Er stapte een jong meisje uit die ons vroeg of wij soms een lift wilden (moest ze vragen namens haar vader die aan het stuur zat)
We waren bijna thuis, dus we bedankten vriendelijk. Maar thuis hebben wel er nog uren van nagenoten van oprechte verbazing dat er zulke lieve mensen bestaan.
We waren bijna thuis, dus we bedankten vriendelijk. Maar thuis hebben wel er nog uren van nagenoten van oprechte verbazing dat er zulke lieve mensen bestaan.
zaterdag 2 april 2016 om 23:34
Leuk topic dit. Ik heb best wat lieve momentjes gekend, maar het meest hartverwarmende vind ik 2 vrouwen die voor mij stopten toen ik met pech langs de weg stond. Ik vond het erg eng dat mijn auto zo midden op de weg stil viel. En dat vlak na een afrit. Alle auto's zoefden langs mij heen. Ik stond echt gevaarlijk daar en was bang dat iemand nog eens van achter erop zou klappen.
Die 2 vrouwen stopten als enige. Eén stapte uit en heeft in haar eentje mij geduwd naar de vluchtstrook. In mijn paniek (ik had ook nog de Anwb aan de lijn) lukte het sturen niet. Ze was zo geduldig. Kwam instructie geven en ging verder duwen. Tis alweer een paar jaar geleden, maar ik zou ze er zo graag voor bedanken. Op de vluchtstrook kon ik heel stuk relaxter wachten op hulp.
Die 2 vrouwen stopten als enige. Eén stapte uit en heeft in haar eentje mij geduwd naar de vluchtstrook. In mijn paniek (ik had ook nog de Anwb aan de lijn) lukte het sturen niet. Ze was zo geduldig. Kwam instructie geven en ging verder duwen. Tis alweer een paar jaar geleden, maar ik zou ze er zo graag voor bedanken. Op de vluchtstrook kon ik heel stuk relaxter wachten op hulp.
zaterdag 2 april 2016 om 23:42
quote:alinea schreef op 02 april 2016 @ 16:28:
[quote]Sprookjesbos schreef op 02 april 2016 @ 16:19:
[...]
Als je je fiets aan de hand hebt bij een oversteekplaats ben je voor de wet gewoon een voetganger (zie artikel 49 RVV en 2 RVV). Maar inderdaad, heel vaak gebeurt dat niet en mijn waardering is ook altijd groot als mensen stoppen (zoals het heurt ).
War grappig dat je precies weet hoe het zit en waar het staat
Ik wist het tot nu toe nooit zeker ik dacht dat je met een fiets aan de hand geen voetganger was.
Ik denkt een hoop automobilisten dat ook niet precies weten.
Dan hebben ze niet opgelet tijdens het lessen. Iemand op de fiets heeft geen voorrang op een zebrapad, iemand met de fiets aan de hand wel.
Een skater wordt trouwens ook gezien als voetganger, net als iemand in een scootmobiel.
[quote]Sprookjesbos schreef op 02 april 2016 @ 16:19:
[...]
Als je je fiets aan de hand hebt bij een oversteekplaats ben je voor de wet gewoon een voetganger (zie artikel 49 RVV en 2 RVV). Maar inderdaad, heel vaak gebeurt dat niet en mijn waardering is ook altijd groot als mensen stoppen (zoals het heurt ).
War grappig dat je precies weet hoe het zit en waar het staat
Ik wist het tot nu toe nooit zeker ik dacht dat je met een fiets aan de hand geen voetganger was.
Ik denkt een hoop automobilisten dat ook niet precies weten.
Dan hebben ze niet opgelet tijdens het lessen. Iemand op de fiets heeft geen voorrang op een zebrapad, iemand met de fiets aan de hand wel.
Een skater wordt trouwens ook gezien als voetganger, net als iemand in een scootmobiel.
zaterdag 2 april 2016 om 23:44
Zo deed mijn eigen man eens iets heel liefs voor een ander. Wij zaten een patatje te eten op een smal stoepje voor een patat zaak, toen er 2 jongens hun fietsen overdwars op de stoep zetten pal voor de zaak.
Er kwam een vrouw met kinderwagen aangelopen. Man stond op en zei dat ze hun fietsen snel netjes weg moesten zetten voor de naderende dame. Dat deden ze dan ook gelijk.
Stiekem was ik zo trots
Er kwam een vrouw met kinderwagen aangelopen. Man stond op en zei dat ze hun fietsen snel netjes weg moesten zetten voor de naderende dame. Dat deden ze dan ook gelijk.
Stiekem was ik zo trots
zondag 3 april 2016 om 00:03
Toen ik jong was (jaar of 20) en een keer dronken en volkomen de weg kwijt midden in de nacht geen geld meer had voor een treinkaartje om thuis te komen, heeft een medepassagier dat voor me betaald. Ik had nog de tegenwoordigheid van geest om zijn rekeningnummer te vragen zodat ik het later kon overmaken, maar daar wilde hij niets van weten. Ben het nooit vergeten, zo aardig....
Recenter voorbeeld; stond laatst bij de supermarkt te hannesen met boodschappen die ik in mijn fietstassen wilde stoppen en een fiets die bijna omviel, kwam er een man aangerend om mijn fiets vast te houden zodat ik mijn handen vrij had om alles rustig op te bergen. Klein gebaar, maar het maakte mijn hele dag goed.
Recenter voorbeeld; stond laatst bij de supermarkt te hannesen met boodschappen die ik in mijn fietstassen wilde stoppen en een fiets die bijna omviel, kwam er een man aangerend om mijn fiets vast te houden zodat ik mijn handen vrij had om alles rustig op te bergen. Klein gebaar, maar het maakte mijn hele dag goed.
Nothing happens for a reason
zondag 3 april 2016 om 00:14
Het was kerstavond en wij waren op weg naar mijn ouders. We stopten bij een tankstation, mijn vriend ging even roken. Daarna wilden we naar binnen gaan om even wat te eten, tot een man ons aanhield. Hij vroeg of wij startkabels hadden, want z'n oude auto deed het niet meer. Zijn vrouw en 2 jonge kindjes zaten nog in de auto. We hadden inderdaad startkabels, dus auto vlakbij geparkeerd en geprobeerd. Werkte niet...
Dan de andere optie proberen: Auto in zijn 2 en met z'n drieën aandrukken. Dat werkte wel en ze konden weer op weg.
Ik vond het zo'n mooi gebaar dat wij dat uitgerekend met kerst konden doen. Eenmaal binnen in het tankstation heb ik wat tranen gelaten, zo blij dat wij konden helpen.
Dan de andere optie proberen: Auto in zijn 2 en met z'n drieën aandrukken. Dat werkte wel en ze konden weer op weg.
Ik vond het zo'n mooi gebaar dat wij dat uitgerekend met kerst konden doen. Eenmaal binnen in het tankstation heb ik wat tranen gelaten, zo blij dat wij konden helpen.
zondag 3 april 2016 om 00:40
Ik heb wel heel wat keren gepind of gechipt toen je bij de vorige generatie parkeermeters alleen met plastic kon betalen. Meestal waren het toeristen met een Visa of Diners card en daarmee konden ze niet betalen, ook vaak mensen van buiten Rotterdam. Als ze wel muntgeld hadden gaven ze het gewenste bedrag aan mij en dan chipte ik. Ze hadden dan alleen pech dat ze niet konden bijvullen maar dat is toch verboden.
verba volant, scripta manent.
zondag 3 april 2016 om 11:07
Een verdwaalde toerist klampte me op een mooie zomerdag wanhopig aan, wilde graag mijn telefoon gebruiken. Ze bood me erna wat geld aan, maar heb vriendelijk geweigerd.
Op dat moment had ik het toevallig niet echt breed, maar wilde graag een goede daad doen zonder iets ervoor terug te krijgen (behalve heel veel dank natuurlijk).
Voor de rest heb ik wel eens meegemaakt dat ik me flink moest haasten om op een verlaten perron de trein te halen, en de conducteur (met reeds het fluitje in haar mond) in de verte teken deed dat ze wel even zou wachten. Geen idee hoe hard ik rende voor mijn leven (moest anders echt uuuuuren wachten).
Oh, mijn oma is best wel aardig wanneer ze stiekem geld in mijn hand drukt bij het afscheid.
Op dat moment had ik het toevallig niet echt breed, maar wilde graag een goede daad doen zonder iets ervoor terug te krijgen (behalve heel veel dank natuurlijk).
Voor de rest heb ik wel eens meegemaakt dat ik me flink moest haasten om op een verlaten perron de trein te halen, en de conducteur (met reeds het fluitje in haar mond) in de verte teken deed dat ze wel even zou wachten. Geen idee hoe hard ik rende voor mijn leven (moest anders echt uuuuuren wachten).
Oh, mijn oma is best wel aardig wanneer ze stiekem geld in mijn hand drukt bij het afscheid.
Veritas vos liberabit
maandag 4 april 2016 om 12:13
Ooit in Portugal: wij waren op backpack vakantie en vroegen regelmatig mensen naar de weg. Meerdere keren meegemaakt dat iemand niet alleen uitvoerig uitleg gaf, maar ook nog een stukje meeliep om ons op weg te helpen. Zelfs buschauffeurs werden aangesproken: deze mensen moeten daar en daar naartoe, waarschuwt u even als ze uit moeten stappen?
Zo fijn
Zo fijn
maandag 4 april 2016 om 15:38
Wij waren op vakantie in Oostenrijk toen mijn familie nog een rondje wilde skieen maar ik liever nog even met mijn gezicht in de zon wilde blijven zitten, zij zouden na een half uurtje terug zijn. Na ruim een uur waren ze er nog niet en de laatste lift zou bijna naar het dalstation gaan. Ik ben dus op eigen initiatief naar beneden gegaan waar ze dus ook niet waren. Je ziet natuurlijk net dat op zo'n moment je telefoon geen ontvangst heeft en ik niemand kon bereiken. De man van het dalstation mij geprobeerd te achterhalen of mijn familie nog op de berg was maar dat bleek niet zo te zijn en uiteindelijk heeft hij mij terug gebracht naar mijn appartement en werd ik herenigd met mijn familie die dus dachten dat ik wel een taxi genomen zou hebben. Toen ik hem de volgende dag een fles schnapps ging brengen om hem te bedanken schoot hij helemaal vol. Ik was toen 15 en helemaal onder de indruk. Nu, 8 jaar later zien we hem nog elk jaar bij het dalstation en hij komt altijd checken of we wel bij elkaar blijven.
maandag 4 april 2016 om 15:51
In Turkije gingen we, toen we daar zonder vervoer zaten, gewoon liften als de dolmus vol zat en dus doorreed. Met een beetje geluk sprak degene met wie je mee mocht rijden wel een andere taal, we spraken toen nog geen letter Turks behalve goeiemorgen en zo. Altijd leuke gesprekken gehad die dikwijls op een terrasje eindigden. Eén keer reden we mee met een Turks stel dat jaren in Rotterdam had gewoond.
verba volant, scripta manent.
maandag 4 april 2016 om 17:07
quote:Het-groepje schreef op 02 april 2016 @ 17:54:
Heel leuk moment, ik voelde me even zo'n wereldreiziger voor wie 'het universum zorgt'.Dat is zo het leuke van reizen, van die heerlijke ontmoetingen op een of andere manier gebeurt zoiets op reis veel makkelijker dan in de dagelijkse routine thuis (iig bij mij).
Heel leuk moment, ik voelde me even zo'n wereldreiziger voor wie 'het universum zorgt'.Dat is zo het leuke van reizen, van die heerlijke ontmoetingen op een of andere manier gebeurt zoiets op reis veel makkelijker dan in de dagelijkse routine thuis (iig bij mij).
maandag 4 april 2016 om 17:31
Op reis heb ik veel aardige mensen ontmoet:
- de Thaise zuster die mij naar het ziekenhuis bracht toen ik mijn enkelbanden afgescheurd had, en daar op me bleef wachten tot ik bij de dokter was geweest zodat ze mij naar een hotel kon brengen. En het personeel in dat hotel was ook vreselijk lief, ze haalden eten voor me en ijs om mijn enkel te koelen.
- het gezin uit Myanmar dat ons uitnodigde om te blijven eten toen we verdwaald waren op de fiets. Ze gingen uitgebreid voor ons koken terwijl het duidelijk was dat ze zelf niet veel te besteden hadden, super gastvrij. Na het eten vroegen ze ook nog aan de buurman met een auto om ons thuis te brengen omdat het inmiddels donker was en wij geen licht op de fiets hadden (straatverlichting was er niet)
- een Amerikaanse vader en zoon die mij 2 avonden uit eten namen omdat mijn pinpas in Laos plotseling niet meer werkte, en ik nog maar een paar dollar op zak had (ook een les trouwens, nu heb ik altijd wat reservedollars als ik op reis ga). We hebben nog steeds contact, ik hoop ze nog een keer op te kunnen zoeken.
- de Indonesische hoteleigenaar die mij 2 dagen lang op sleeptouw nam omdat hij toch geen andere hotelgasten had, en daar beslist geen geld wilde krijgen. Hij bracht me naar allerlei bijzondere plekken, en heeft me zelfs mee genomen naar een bruiloft!
- de Thaise zuster die mij naar het ziekenhuis bracht toen ik mijn enkelbanden afgescheurd had, en daar op me bleef wachten tot ik bij de dokter was geweest zodat ze mij naar een hotel kon brengen. En het personeel in dat hotel was ook vreselijk lief, ze haalden eten voor me en ijs om mijn enkel te koelen.
- het gezin uit Myanmar dat ons uitnodigde om te blijven eten toen we verdwaald waren op de fiets. Ze gingen uitgebreid voor ons koken terwijl het duidelijk was dat ze zelf niet veel te besteden hadden, super gastvrij. Na het eten vroegen ze ook nog aan de buurman met een auto om ons thuis te brengen omdat het inmiddels donker was en wij geen licht op de fiets hadden (straatverlichting was er niet)
- een Amerikaanse vader en zoon die mij 2 avonden uit eten namen omdat mijn pinpas in Laos plotseling niet meer werkte, en ik nog maar een paar dollar op zak had (ook een les trouwens, nu heb ik altijd wat reservedollars als ik op reis ga). We hebben nog steeds contact, ik hoop ze nog een keer op te kunnen zoeken.
- de Indonesische hoteleigenaar die mij 2 dagen lang op sleeptouw nam omdat hij toch geen andere hotelgasten had, en daar beslist geen geld wilde krijgen. Hij bracht me naar allerlei bijzondere plekken, en heeft me zelfs mee genomen naar een bruiloft!
Wow, wat zie jij er vandaag geweldig uit!
maandag 4 april 2016 om 17:48
Ik liet iemand voorgaan bij de kassa vd supermarkt, man had twee dingen. Hij bedankt me en al wachtend bezwijkt hij voor een aanbieding in de bak bij de kassa = drie dingen. Dan ontdekt hij de Engelse drop en pleurt daarvan 10 zakken bij op de band.
Ik zeg lachend dat zijn manier van boodschappen doen heel slim is, waarop hij zowat op z'n knieën ligt van de verontschuldigingen en ik moet hem dan uitleggen dat ik het echt, echt niet erg vind.
Als hij heeft betaald geeft hij me 1 vd 10 zakken engels drop. Dat vond ik erg
Ik zeg lachend dat zijn manier van boodschappen doen heel slim is, waarop hij zowat op z'n knieën ligt van de verontschuldigingen en ik moet hem dan uitleggen dat ik het echt, echt niet erg vind.
Als hij heeft betaald geeft hij me 1 vd 10 zakken engels drop. Dat vond ik erg
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
