Overig
alle pijlers
As uitstrooien
maandag 22 juni 2015 om 14:20
Heb genoeg ideeën om dit topic nu te verwijderen...
Bedankt voor de lieve reacties, tips, condoleances.
Ik moet dit sluiten omdat ik van bepaalde reacties niet vrolijk word en niks aan heb, zelf dingen gaan invullen en hun eigen ongezouten mening geven...ik trek dat nu niet......
Degenen die begrip toonden, het verhaal van mij goed gelezen hebben en daardoor goede tips gegeven heeft wil ik hartelijk bedanken.
Ik kan hier zeker wel wat mee....
Net als de steun en condoleances....bedankt
Erg lief!
Met vriendelijke groet ....
Bedankt voor de lieve reacties, tips, condoleances.
Ik moet dit sluiten omdat ik van bepaalde reacties niet vrolijk word en niks aan heb, zelf dingen gaan invullen en hun eigen ongezouten mening geven...ik trek dat nu niet......
Degenen die begrip toonden, het verhaal van mij goed gelezen hebben en daardoor goede tips gegeven heeft wil ik hartelijk bedanken.
Ik kan hier zeker wel wat mee....
Net als de steun en condoleances....bedankt
Erg lief!Met vriendelijke groet ....
anoniem_238509 wijzigde dit bericht op 23-06-2015 20:20
Reden: Genoeg reacties gekregen....
Reden: Genoeg reacties gekregen....
% gewijzigd
maandag 22 juni 2015 om 23:23
De as/asbus van een overledene is geen onderdeel van diens nalatenschap. Een nalatenschap bestaat uit de
goederen en het kapitaal dat iemand had op het moment van zijn overlijden. Op het moment van zijn overlijden had betrokkene geen asbus van zichzelf; die kwam er pas later, na zijn of haar crematie. De asbus valt dus niet onder het erfrecht, maar onder het regime van artikel 18 Wet op de lijkbezorging.
Dit kan overigens later veranderen. Als bijvoorbeeld de asbus van een vrouw thuis wordt bewaard door haar echtgenoot en die man overlijdt, dan behoort de asbus van de vrouw wél tot de nalatenschap van de man omdat hij de asbus op het moment van zijn overlijden in bezit had), maar de asbus van de man behoort ook weer niet tot zijn nalatenschap. Daar heeft dan op grond van artikel 18 Wlb de persoon die de crematie regelt de zeggenschap over.
mr W.G.H.M. van der Putten
goederen en het kapitaal dat iemand had op het moment van zijn overlijden. Op het moment van zijn overlijden had betrokkene geen asbus van zichzelf; die kwam er pas later, na zijn of haar crematie. De asbus valt dus niet onder het erfrecht, maar onder het regime van artikel 18 Wet op de lijkbezorging.
Dit kan overigens later veranderen. Als bijvoorbeeld de asbus van een vrouw thuis wordt bewaard door haar echtgenoot en die man overlijdt, dan behoort de asbus van de vrouw wél tot de nalatenschap van de man omdat hij de asbus op het moment van zijn overlijden in bezit had), maar de asbus van de man behoort ook weer niet tot zijn nalatenschap. Daar heeft dan op grond van artikel 18 Wlb de persoon die de crematie regelt de zeggenschap over.
mr W.G.H.M. van der Putten
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 22 juni 2015 om 23:23
quote:blijfgewoonbianca schreef op 22 juni 2015 @ 23:17:
[...]
Nee, dat doen ze niet.
"
De opdrachtgever van de crematie en later de persoon die de as in bezit heeft (thuis heeft staan, dan wel de rechten heeft op de urnennis of het graf waar de urn is bijgezet), beslist over de verdeling van as. En over afgifte van een deel van de as voor het doel dat u noemt.
U hebt geen wettelijke aanspraken op een deel van de as, tenzij uw moeder mondeling of schriftelijk te kennen heeft gegeven dat u wel een deel mocht hebben.
Zie tientallen vergelijkbare vragen in de subrubriek 'Verdelen van as' in de hoofdrubriek 'Cremeren'. "
http://www.uitvaart.nl/ju ... es-en-zeggenschap-over-asJe hebt gelijk dat er haken en ogen aan zitten. Ik ging er voor het gemak vanuit dat er toestemming is. Ik dacht vooral praktisch: je kunt het aangeleverd krijgen zoals je wil. Zijn er 10 kinderen, en stemt de opdrachtgever er mee in, dan kun je 10 potjes krijgen.
[...]
Nee, dat doen ze niet.
"
De opdrachtgever van de crematie en later de persoon die de as in bezit heeft (thuis heeft staan, dan wel de rechten heeft op de urnennis of het graf waar de urn is bijgezet), beslist over de verdeling van as. En over afgifte van een deel van de as voor het doel dat u noemt.
U hebt geen wettelijke aanspraken op een deel van de as, tenzij uw moeder mondeling of schriftelijk te kennen heeft gegeven dat u wel een deel mocht hebben.
Zie tientallen vergelijkbare vragen in de subrubriek 'Verdelen van as' in de hoofdrubriek 'Cremeren'. "
http://www.uitvaart.nl/ju ... es-en-zeggenschap-over-asJe hebt gelijk dat er haken en ogen aan zitten. Ik ging er voor het gemak vanuit dat er toestemming is. Ik dacht vooral praktisch: je kunt het aangeleverd krijgen zoals je wil. Zijn er 10 kinderen, en stemt de opdrachtgever er mee in, dan kun je 10 potjes krijgen.
maandag 22 juni 2015 om 23:24
quote:madredefamilia schreef op 22 juni 2015 @ 23:23:
[...]
Je hebt gelijk dat er haken en ogen aan zitten. Ik ging er voor het gemak vanuit dat er toestemming is. Ik dacht vooral praktisch: je kunt het aangeleverd krijgen zoals je wil. Zijn er 10 kinderen, en stemt de opdrachtgever er mee in, dan kun je 10 potjes krijgen.
Je kunt inderdaad wel 100 potjes krijgen. Maar de as van je vader behoort niet tot je kindsdeel/ erfenis.
Quote : De persoon die opdracht heeft gegeven voor de crematie is volgens de wet de persoon die over de as mag beschikken. Maar zich daarbij wel dient te houden aan de wens van de overledene. Mits die bekend is, natuurlijk.
[...]
Je hebt gelijk dat er haken en ogen aan zitten. Ik ging er voor het gemak vanuit dat er toestemming is. Ik dacht vooral praktisch: je kunt het aangeleverd krijgen zoals je wil. Zijn er 10 kinderen, en stemt de opdrachtgever er mee in, dan kun je 10 potjes krijgen.
Je kunt inderdaad wel 100 potjes krijgen. Maar de as van je vader behoort niet tot je kindsdeel/ erfenis.
Quote : De persoon die opdracht heeft gegeven voor de crematie is volgens de wet de persoon die over de as mag beschikken. Maar zich daarbij wel dient te houden aan de wens van de overledene. Mits die bekend is, natuurlijk.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 23 juni 2015 om 00:00
@TO: kun je mss tegen haar zeggen dat jij er nog niet aan toe bent, dat je haar niet in de weg wil staan om het wel te doen en dat je graag met haar afspreekt dat jij een deel van het as krijgt zodat jij het kan verstrooien als jij er wel aan toe bent? Mocht zij daar niet mee instemmen, is er dan mss een oom of tante die zou kunnen bemiddelen?
Wat een rotsituatie.
Wat een rotsituatie.
dinsdag 23 juni 2015 om 00:05
quote:Muoitemei schreef op 22 juni 2015 @ 15:09:
[...]
Dank voor je steun en van dat kindsdeel klopt, alleen hebben we daar pas recht op als m'n stiefmoeder overlijd...ze kan als ze wil alles opmaken...wij, z'n kinderen, hebben niks te zeggen omdat er geen testament is...
Jeetje meis, ook dat nog. Toen mijn vader overleed en jaren jaren later mijn moeder een nieuwe vriend had en haar huis had verkocht, was ze blijkt dus erg `vooruit strevend` om mij het kindsdeel al te geven. Nooit in verdiept dat het dus ook anders kan.
Als het allemaal zo verdrietig is, misschien dan toch vragen of het nog een tijdje uitgesteld kan worden. Of dat jullie allemaal een deel mogen hebben en op je eigen manier uit te strooien, hoef je niet meteen te zeggen dat je het liever alleen met je broers doet.
Is er nog een ander familielid die goed met haar overweg kan en kan `bemiddelen`?
Probeer zoveel als mogelijk is op een moment te communiseren met haar als je het minst emotioneel bent. Of samen met je broers. Heb je nog een partner die je kan steunen hierin?
Hou je taai
[...]
Dank voor je steun en van dat kindsdeel klopt, alleen hebben we daar pas recht op als m'n stiefmoeder overlijd...ze kan als ze wil alles opmaken...wij, z'n kinderen, hebben niks te zeggen omdat er geen testament is...
Jeetje meis, ook dat nog. Toen mijn vader overleed en jaren jaren later mijn moeder een nieuwe vriend had en haar huis had verkocht, was ze blijkt dus erg `vooruit strevend` om mij het kindsdeel al te geven. Nooit in verdiept dat het dus ook anders kan.
Als het allemaal zo verdrietig is, misschien dan toch vragen of het nog een tijdje uitgesteld kan worden. Of dat jullie allemaal een deel mogen hebben en op je eigen manier uit te strooien, hoef je niet meteen te zeggen dat je het liever alleen met je broers doet.
Is er nog een ander familielid die goed met haar overweg kan en kan `bemiddelen`?
Probeer zoveel als mogelijk is op een moment te communiseren met haar als je het minst emotioneel bent. Of samen met je broers. Heb je nog een partner die je kan steunen hierin?
Hou je taai
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 23 juni 2015 om 00:06
dinsdag 23 juni 2015 om 00:07
quote:Mylene_Valerie schreef op 23 juni 2015 @ 00:05:
[...]
Jeetje meis, ook dat nog. Toen mijn vader overleed en jaren jaren later mijn moeder een nieuwe vriend had en haar huis had verkocht, was ze blijkt dus erg `vooruit strevend` om mij het kindsdeel al te geven.
:
Er is een tijd geweest dat je je kindsdeel op kon eisen; dan kon de ene ouder het huis dus verkopen na het overlijden van partner als de kinderen hun kindsdeel wilden.
Dit is al een paar jaar veranderd.
[...]
Jeetje meis, ook dat nog. Toen mijn vader overleed en jaren jaren later mijn moeder een nieuwe vriend had en haar huis had verkocht, was ze blijkt dus erg `vooruit strevend` om mij het kindsdeel al te geven.
:
Er is een tijd geweest dat je je kindsdeel op kon eisen; dan kon de ene ouder het huis dus verkopen na het overlijden van partner als de kinderen hun kindsdeel wilden.
Dit is al een paar jaar veranderd.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 23 juni 2015 om 00:11
quote:Mylene_Valerie schreef op 23 juni 2015 @ 00:05:
[...]
Jeetje meis, ook dat nog. Toen mijn vader overleed en jaren jaren later mijn moeder een nieuwe vriend had en haar huis had verkocht, was ze blijkt dus erg `vooruit strevend` om mij het kindsdeel al te geven. Nooit in verdiept dat het dus ook anders kan.
Als het allemaal zo verdrietig is, misschien dan toch vragen of het nog een tijdje uitgesteld kan worden. Of dat jullie allemaal een deel mogen hebben en op je eigen manier uit te strooien, hoef je niet meteen te zeggen dat je het liever alleen met je broers doet.
Is er nog een ander familielid die goed met haar overweg kan en kan `bemiddelen`? Nee...is niet mogelijk
Probeer zoveel als mogelijk is op een moment te communiseren met haar als je het minst emotioneel bent. Of samen met je broers. Heb je nog een partner die je kan steunen hierin?
Dat doen we ook qua communicatie, we moeten ons daar echt op voorbereiden...en m'n broers denken er hetzelfde over, hebben veel steun aan elkaar gelukkig
Bedankt voor het meedenken en steun van jouw kant...
Hou je taai
[...]
Jeetje meis, ook dat nog. Toen mijn vader overleed en jaren jaren later mijn moeder een nieuwe vriend had en haar huis had verkocht, was ze blijkt dus erg `vooruit strevend` om mij het kindsdeel al te geven. Nooit in verdiept dat het dus ook anders kan.
Als het allemaal zo verdrietig is, misschien dan toch vragen of het nog een tijdje uitgesteld kan worden. Of dat jullie allemaal een deel mogen hebben en op je eigen manier uit te strooien, hoef je niet meteen te zeggen dat je het liever alleen met je broers doet.
Is er nog een ander familielid die goed met haar overweg kan en kan `bemiddelen`? Nee...is niet mogelijk
Probeer zoveel als mogelijk is op een moment te communiseren met haar als je het minst emotioneel bent. Of samen met je broers. Heb je nog een partner die je kan steunen hierin?
Dat doen we ook qua communicatie, we moeten ons daar echt op voorbereiden...en m'n broers denken er hetzelfde over, hebben veel steun aan elkaar gelukkig
Bedankt voor het meedenken en steun van jouw kant...
Hou je taai
dinsdag 23 juni 2015 om 00:15
quote:blijfgewoonbianca schreef op 23 juni 2015 @ 00:07:
[...]
Er is een tijd geweest dat je je kindsdeel op kon eisen; dan kon de ene ouder het huis dus verkopen na het overlijden van partner als de kinderen hun kindsdeel wilden.
Dit is al een paar jaar veranderd.Ik heb het nooit opgeeist maar mijn moeder kwam er destijds mee. Wat ik al zei, nooit in verdiept maar wel goed om te weten want je wil iemand op het forum zeker geen verkeerde info geven. Zeker niet in dit soort verdrietige tijden. Dus super dat je de goede info/linken hebt gegeven!
[...]
Er is een tijd geweest dat je je kindsdeel op kon eisen; dan kon de ene ouder het huis dus verkopen na het overlijden van partner als de kinderen hun kindsdeel wilden.
Dit is al een paar jaar veranderd.Ik heb het nooit opgeeist maar mijn moeder kwam er destijds mee. Wat ik al zei, nooit in verdiept maar wel goed om te weten want je wil iemand op het forum zeker geen verkeerde info geven. Zeker niet in dit soort verdrietige tijden. Dus super dat je de goede info/linken hebt gegeven!
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 23 juni 2015 om 05:21
Mooie reactie van Meivogel.
Vraag of de as in tweeen kan worden verdeeld en leg je stiefmoeder uit dat je dit samen met je broers wil doen.
Toch nog even een lans breken voor je stiefmoeder. Zij is ook een mens en heeft veel verdriet net als jou. Het is geen wedstrijd wie het meeste verdriet heeft. Het lijkt erop dat jij vind dat omdat ze geen aardige stiefmoeder is (dit is geen feit, maar jouw gevoelens), zij niet zoveel verdriet mag hebben. En dat je als eigen kind meer verdriet hebt. Ik neem aan dat je zelf ook snapt dat deze gedachtengang niet klopt, al kan je dit wel zo voelen.
En je spreekt over nephuilen. Sorry hoor, tuurlijk is die vrouw niet aan het nephuilen, dat is iets wat jij ervan maakt in je hoofd. Je klinkt vrij jong en ik hoop dat je ooit inziet dat je beiden verdriet hebt, beiden op een andere manier. Ook zij zal zich
heel alleen en verdrietig voelen.
En niet lullig bedoeld, heb het zelf ook meegemaakt, maar als partner verlies je je levenspartner, iemand die je dagelijks ziet en meemaakt. Waarmee je alles deelt en op vakantie gaat, alles bespreekt etc. etc. Als kind verlies je je vader, maar vaak heb je nog een groot deel van je leven ernaast, met vrienden en partner. Niet om het een of ander af te meten, want dat kan niet, maar het is wel zo dat het leven op den duur vaak iets 'makkelijker' doorgaat dan dat je je partner verliest.
Ik wil maar zeggen dat als jij, als je daar aan toe bent, je echt eens in haar zou verdiepen, echt met haar praten, in plaats van je af te zetten, je nog wel eens een heel andere vrouw zou kunnen zien, dan dat je nu ziet.
Heel veel sterkte gewenst.
Vraag of de as in tweeen kan worden verdeeld en leg je stiefmoeder uit dat je dit samen met je broers wil doen.
Toch nog even een lans breken voor je stiefmoeder. Zij is ook een mens en heeft veel verdriet net als jou. Het is geen wedstrijd wie het meeste verdriet heeft. Het lijkt erop dat jij vind dat omdat ze geen aardige stiefmoeder is (dit is geen feit, maar jouw gevoelens), zij niet zoveel verdriet mag hebben. En dat je als eigen kind meer verdriet hebt. Ik neem aan dat je zelf ook snapt dat deze gedachtengang niet klopt, al kan je dit wel zo voelen.
En je spreekt over nephuilen. Sorry hoor, tuurlijk is die vrouw niet aan het nephuilen, dat is iets wat jij ervan maakt in je hoofd. Je klinkt vrij jong en ik hoop dat je ooit inziet dat je beiden verdriet hebt, beiden op een andere manier. Ook zij zal zich
heel alleen en verdrietig voelen.
En niet lullig bedoeld, heb het zelf ook meegemaakt, maar als partner verlies je je levenspartner, iemand die je dagelijks ziet en meemaakt. Waarmee je alles deelt en op vakantie gaat, alles bespreekt etc. etc. Als kind verlies je je vader, maar vaak heb je nog een groot deel van je leven ernaast, met vrienden en partner. Niet om het een of ander af te meten, want dat kan niet, maar het is wel zo dat het leven op den duur vaak iets 'makkelijker' doorgaat dan dat je je partner verliest.
Ik wil maar zeggen dat als jij, als je daar aan toe bent, je echt eens in haar zou verdiepen, echt met haar praten, in plaats van je af te zetten, je nog wel eens een heel andere vrouw zou kunnen zien, dan dat je nu ziet.
Heel veel sterkte gewenst.
dinsdag 23 juni 2015 om 05:34
quote:En niet lullig bedoeld, heb het zelf ook meegemaakt, maar als partner verlies je je levenspartner, iemand die je dagelijks ziet en meemaakt. Waarmee je alles deelt en op vakantie gaat, alles bespreekt etc. etc. Als kind verlies je je vader, maar vaak heb je nog een groot deel van je leven ernaast, met vrienden en partner. Niet om het een of ander af te meten, want dat kan niet, maar het is wel zo dat het leven op den duur vaak iets 'makkelijker' doorgaat dan dat je je partner verliest.Niet mee eens! Je hebt maar één vader/moeder, het zijn de enige mensen in je leven die er vanaf dat jij je ogen voor 't eerst opende voor je zijn geweest. Ze zijn je basis en je fundering. Partners komen en gaan. Okee, bij mensen die echt het grootste deel van hun leven samen zijn geweest, is het natuurlijk weer wat anders.
Shoot first, ask questions later!
dinsdag 23 juni 2015 om 05:45
quote:redbuIIetje schreef op 23 juni 2015 @ 05:34:
[...]
Niet mee eens! Je hebt maar één vader/moeder, het zijn de enige mensen in je leven die er vanaf dat jij je ogen voor 't eerst opende voor je zijn geweest. Ze zijn je basis en je fundering. Partners komen en gaan. Okee, bij mensen die echt het grootste deel van hun leven samen zijn geweest, is het natuurlijk weer wat anders.
Tuurlijk heb je maar een vader en moeder, en ik zeg ook niet dat je voor een stiefvader of moeder hetzelfde zult voelen dan voor je eigen ouders, want dat is natuurlijk niet zo.
Wel is het zo dat haar vader een langdurige relatie had met zijn vriendin, en dat zij veel verdriet heeft. Dus als ik je goed begrijp dan hebben alleen ouders oprecht verdriet, maar niet als een van de ouders na scheiding later een partner krijgen? Want die komen en gaan? Ik denk dat haar vaders relatie niet over zou zijn geweest als hij niet was overleden, dus dit is niet een gevalletje van 'ze komen en ze gaan'.
[...]
Niet mee eens! Je hebt maar één vader/moeder, het zijn de enige mensen in je leven die er vanaf dat jij je ogen voor 't eerst opende voor je zijn geweest. Ze zijn je basis en je fundering. Partners komen en gaan. Okee, bij mensen die echt het grootste deel van hun leven samen zijn geweest, is het natuurlijk weer wat anders.
Tuurlijk heb je maar een vader en moeder, en ik zeg ook niet dat je voor een stiefvader of moeder hetzelfde zult voelen dan voor je eigen ouders, want dat is natuurlijk niet zo.
Wel is het zo dat haar vader een langdurige relatie had met zijn vriendin, en dat zij veel verdriet heeft. Dus als ik je goed begrijp dan hebben alleen ouders oprecht verdriet, maar niet als een van de ouders na scheiding later een partner krijgen? Want die komen en gaan? Ik denk dat haar vaders relatie niet over zou zijn geweest als hij niet was overleden, dus dit is niet een gevalletje van 'ze komen en ze gaan'.
dinsdag 23 juni 2015 om 05:54
Als dochter van had ik vroegtijdig deze relatie gesabbotteerd aangezien TO's vader haar niet meer mocht zien van die heks. Ze drong zich overal bij op zodat vader/dochter geen moment meer samen hebben gehad en vader liet dat gebeuren (dochter blijkbaar ook). Net zoals ze nu dus nergens recht op heeft en heks alles krijgt. En dan heb ik het niet persé over geld, maar over persoonlijke spullen met 'n herinnering.
Shoot first, ask questions later!
dinsdag 23 juni 2015 om 06:08
quote:redbuIIetje schreef op 23 juni 2015 @ 05:54:
Als dochter van had ik vroegtijdig deze relatie gesabbotteerd aangezien TO's vader haar niet meer mocht zien van die heks. Ze drong zich overal bij op zodat vader/dochter geen moment meer samen hebben gehad en vader liet dat gebeuren (dochter blijkbaar ook). Net zoals ze nu dus nergens recht op heeft en heks alles krijgt. En dan heb ik het niet persé over geld, maar over persoonlijke spullen met 'n herinnering.
Saboteren? Wat kinderachtig.
Het is wel duidelijk hoe jij over partners van ouders denkt. Ik mis wat nuancering.
Als dochter van had ik vroegtijdig deze relatie gesabbotteerd aangezien TO's vader haar niet meer mocht zien van die heks. Ze drong zich overal bij op zodat vader/dochter geen moment meer samen hebben gehad en vader liet dat gebeuren (dochter blijkbaar ook). Net zoals ze nu dus nergens recht op heeft en heks alles krijgt. En dan heb ik het niet persé over geld, maar over persoonlijke spullen met 'n herinnering.
Saboteren? Wat kinderachtig.
Het is wel duidelijk hoe jij over partners van ouders denkt. Ik mis wat nuancering.
dinsdag 23 juni 2015 om 06:51
dinsdag 23 juni 2015 om 06:53
Maak je eigen mooie ceremonie met je familie. Daar heb je zoveel meer aan dan de standaard erbij zijn als zij het as wil uitstrooien. Ga kijken of je een mooi sieraad kan maken, steek een kaarsje aan of iets anders. Haal herinneringen op en oude foto's. Het is heel belangrijk om nu op je eigen manier te rouwen ipv dat je al je gevoel "gunt" aan deze vrouw. Ze zal zeker haar verdriet hebben, maar ze mag ook rekening houden met kinderen van. Laat haar lekker gaan, eerst verdriet, daarna komt de boosheid vanzelf (trust me, zit nog een beetje in een eigen rouwproces). Vooral doen waar jij je goed bij voelt.
dinsdag 23 juni 2015 om 08:56
quote:Mylene_Valerie schreef op 23 juni 2015 @ 00:15:
[...]
Ik heb het nooit opgeeist maar mijn moeder kwam er destijds mee. Wat ik al zei, nooit in verdiept maar wel goed om te weten want je wil iemand op het forum zeker geen verkeerde info geven. Zeker niet in dit soort verdrietige tijden. Dus super dat je de goede info/linken hebt gegeven!
Bij het overlijden van een van de ouders gelden andere regels:
http://www.erfwijzer.nl/wilsrechten.html
Maar de moeder van TO leeft nog, dus is dit in haar geval niet van toepassing.
[...]
Ik heb het nooit opgeeist maar mijn moeder kwam er destijds mee. Wat ik al zei, nooit in verdiept maar wel goed om te weten want je wil iemand op het forum zeker geen verkeerde info geven. Zeker niet in dit soort verdrietige tijden. Dus super dat je de goede info/linken hebt gegeven!
Bij het overlijden van een van de ouders gelden andere regels:
http://www.erfwijzer.nl/wilsrechten.html
Maar de moeder van TO leeft nog, dus is dit in haar geval niet van toepassing.
dinsdag 23 juni 2015 om 09:03
quote:redbuIIetje schreef op 23 juni 2015 @ 06:51:
[...]
Over partners van ouders die 1 op 1 contact tussen ouder en volwassen kind tegen gaan.
Dat is dan toch echt ook die vader aan te rekenen die dat, als volwassen man, zelf liet gebeuren. Of er zelf ook geen behoefte aan had, maar zich verschool achter zijn nieuwe vrouw. Het is ontzettend naar als je als nieuwe partner moeilijk doet over contact tussen je partner en zijn/haar kinderen, echt kwalijk, maar de betreffende partner is een ontzettende slappe zak hooi (man of vrouw) als hij of zij dat laat gebeuren. Ten koste van zijn/haar kinderen! Ik vind het echt net zo kwalijk van de vader in deze.
Sorry TO, ik wil je geen rotgevoel geven over je vader, die je vast heel erg mist, maar ik vind het echt onzin om alle schuld bij de nieuwe partner te leggen (en ik ben niet eens een nieuwe partner van iemand, dus ik ben niet bevooroordeeld, ik geloof gewoon erg in eigen verantwoordelijkheid).
[...]
Over partners van ouders die 1 op 1 contact tussen ouder en volwassen kind tegen gaan.
Dat is dan toch echt ook die vader aan te rekenen die dat, als volwassen man, zelf liet gebeuren. Of er zelf ook geen behoefte aan had, maar zich verschool achter zijn nieuwe vrouw. Het is ontzettend naar als je als nieuwe partner moeilijk doet over contact tussen je partner en zijn/haar kinderen, echt kwalijk, maar de betreffende partner is een ontzettende slappe zak hooi (man of vrouw) als hij of zij dat laat gebeuren. Ten koste van zijn/haar kinderen! Ik vind het echt net zo kwalijk van de vader in deze.
Sorry TO, ik wil je geen rotgevoel geven over je vader, die je vast heel erg mist, maar ik vind het echt onzin om alle schuld bij de nieuwe partner te leggen (en ik ben niet eens een nieuwe partner van iemand, dus ik ben niet bevooroordeeld, ik geloof gewoon erg in eigen verantwoordelijkheid).
dinsdag 23 juni 2015 om 09:04
Dat stiefmoeder haar man/levenspartner zo plotseling heeft verloren doet er allemaal niet toe. Dat zij nu alleen zo verder moet doet er ook niet toe.
Ondanks dat TO haar niet mag, zij was met hem getrouwd, en heeft 11 jaar lief en leed gedeeld.
Jammer dat TO zo negatief is in deze moeilijke tijden, ook voor stiefmoeder. Ook al is de relatie niet goed, een beetje rekening houden met elkaar is nooit weg. TO heeft met de feestdagen straks haar broers/zussen nog, stiefmoeder waarschijnlijk niemand. TO kan met broers en zus herinneringen ophalen, stiefmoeder nodigt ze vast niet uit. Ze is de partner van je vader geweest. Je vader heeft er toen bewust voor gekozen.
Op dit soort berichten van andere gaat TO niet verder op in.
Ondanks dat TO haar niet mag, zij was met hem getrouwd, en heeft 11 jaar lief en leed gedeeld.
Jammer dat TO zo negatief is in deze moeilijke tijden, ook voor stiefmoeder. Ook al is de relatie niet goed, een beetje rekening houden met elkaar is nooit weg. TO heeft met de feestdagen straks haar broers/zussen nog, stiefmoeder waarschijnlijk niemand. TO kan met broers en zus herinneringen ophalen, stiefmoeder nodigt ze vast niet uit. Ze is de partner van je vader geweest. Je vader heeft er toen bewust voor gekozen.
Op dit soort berichten van andere gaat TO niet verder op in.
dinsdag 23 juni 2015 om 09:08
quote:redbuIIetje schreef op 23 juni 2015 @ 05:54:
Als dochter van had ik vroegtijdig deze relatie gesabbotteerd aangezien TO's vader haar niet meer mocht zien van die heks. Ze drong zich overal bij op zodat vader/dochter geen moment meer samen hebben gehad en vader liet dat gebeuren (dochter blijkbaar ook). Net zoals ze nu dus nergens recht op heeft en heks alles krijgt. En dan heb ik het niet persé over geld, maar over persoonlijke spullen met 'n herinnering.
Daar was die vader ook zelf bij. Net zo goed als hij zelf niets geregeld heeft voor zijn kinderen.
Ik ben zelf mijn man verloren na een relatie van vijfentwintig jaar, en ik ben het grotendeels eens met wat hoezitdat schrijft over het alleen achterblijven. Dat is voor mij heel anders dan voor mijn kinderen. Dat doet niets af aan het verdriet van mijn kinderen. Je kunt het niet vergelijken en er is ook geen schaal waarop je kunt afmeten voor wie het erger is.
Maar ik weet wel dat als ik een nieuwe partner zou krijgen, die mij met geen mogelijkheid ter wereld zou kunnen beletten mijn kinderen (alleen) te zien, als ik dat zelf zou willen.
Als dochter van had ik vroegtijdig deze relatie gesabbotteerd aangezien TO's vader haar niet meer mocht zien van die heks. Ze drong zich overal bij op zodat vader/dochter geen moment meer samen hebben gehad en vader liet dat gebeuren (dochter blijkbaar ook). Net zoals ze nu dus nergens recht op heeft en heks alles krijgt. En dan heb ik het niet persé over geld, maar over persoonlijke spullen met 'n herinnering.
Daar was die vader ook zelf bij. Net zo goed als hij zelf niets geregeld heeft voor zijn kinderen.
Ik ben zelf mijn man verloren na een relatie van vijfentwintig jaar, en ik ben het grotendeels eens met wat hoezitdat schrijft over het alleen achterblijven. Dat is voor mij heel anders dan voor mijn kinderen. Dat doet niets af aan het verdriet van mijn kinderen. Je kunt het niet vergelijken en er is ook geen schaal waarop je kunt afmeten voor wie het erger is.
Maar ik weet wel dat als ik een nieuwe partner zou krijgen, die mij met geen mogelijkheid ter wereld zou kunnen beletten mijn kinderen (alleen) te zien, als ik dat zelf zou willen.
dinsdag 23 juni 2015 om 12:06
quote:meivogel schreef op 23 juni 2015 @ 09:08:
[...]
Daar was die vader ook zelf bij. Net zo goed als hij zelf niets geregeld heeft voor zijn kinderen.
Ik ben zelf mijn man verloren na een relatie van vijfentwintig jaar, en ik ben het grotendeels eens met wat hoezitdat schrijft over het alleen achterblijven. Dat is voor mij heel anders dan voor mijn kinderen. Dat doet niets af aan het verdriet van mijn kinderen. Je kunt het niet vergelijken en er is ook geen schaal waarop je kunt afmeten voor wie het erger is.
Maar ik weet wel dat als ik een nieuwe partner zou krijgen, die mij met geen mogelijkheid ter wereld zou kunnen beletten mijn kinderen (alleen) te zien, als ik dat zelf zou willen.
Jij snapt wat ik bedoel. En Bromelia ook .
Ik ben dan ook altijd tegen deze 'frontvorming' want zoiets is echt heel erg moeilijk voor overblijvende partner, zonder een en ander te willen bagataliseren.
[...]
Daar was die vader ook zelf bij. Net zo goed als hij zelf niets geregeld heeft voor zijn kinderen.
Ik ben zelf mijn man verloren na een relatie van vijfentwintig jaar, en ik ben het grotendeels eens met wat hoezitdat schrijft over het alleen achterblijven. Dat is voor mij heel anders dan voor mijn kinderen. Dat doet niets af aan het verdriet van mijn kinderen. Je kunt het niet vergelijken en er is ook geen schaal waarop je kunt afmeten voor wie het erger is.
Maar ik weet wel dat als ik een nieuwe partner zou krijgen, die mij met geen mogelijkheid ter wereld zou kunnen beletten mijn kinderen (alleen) te zien, als ik dat zelf zou willen.
Jij snapt wat ik bedoel. En Bromelia ook .
Ik ben dan ook altijd tegen deze 'frontvorming' want zoiets is echt heel erg moeilijk voor overblijvende partner, zonder een en ander te willen bagataliseren.