Brief gevonden

10-08-2017 16:19 120 berichten
Alle reacties Link kopieren
Topic gesloten.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 11-08-2017 20:29
Reden: OP verwijderd, maatregelen zijn genomen. Met vriendelijke groet, Moderator Viva forum
96.38% gewijzigd
vlindertje1991 schreef:
10-08-2017 16:39
Wel merk ik pijn en verdriet en dat het niet meer wil...
Wat bedoel je daarmee?
Alle reacties Link kopieren
vlindertje1991 schreef:
10-08-2017 16:35
Nee dat denk ik niet. Wel denk ik soms dat ze zieker is dan ik denk want ze is geen prater over haar problemen! 'Het gaat altijd goed'. Maar wel altijd voor een ander klaar staan. Een goed gesprek zal ook niet helpen want dit is haar karakter en ze zal nooit zomaar klagen.
Joh relax, ik heb ook een pakketje klaar liggen voor 'just in case' zodat mijn familie, mits ze daar behoefte aan hebben, iets van mij hebben om te koesteren.

En daarnaast zo'n brief ligt daar vast niet open en bloot, je hebt het dus open moeten vouwen. Waarom zou je dat doen? Ooit gehoord van briefgeheim? Die foto's zitten vast niet in een gesloten brief. Vind het nogal asociaal van je. En ook dat je niet toen je dit doorkreeg de brief weggelegd hebt. Ik weet wel dat ik echt heel boos zou zijn als degene die van de locatie van mijn 'pakketje' weet dat zou gaan lezen terwijl ik er nog ben. Echt hoe bedenk je het...

Wat heeft je moeder dan?
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
Ik weet niet hoe je band met je moeder is maar ik had dit meteen met mijn moeder besproken, joh wat ik nu vond... Waarom niet eigenlijk, dat snap ik niet zo goed denk ik.
vlindertje1991 schreef:
10-08-2017 16:39
Moeilijk in te schatten wat ze er mee bedoelt. Ik vind de tekst ook te prive om het hier te delen dus dat doe ik ook niet. Wel merk ik pijn en verdriet en dat het niet meer wil...
Oké, en dan ga je je nu mega druk maken over dat ze dood gaat. Ik zal even uitleggen waarom je daar niets mee opschiet.

Mijn vader had een niet-al-te-heftige-ziekte waar hij veel medicijnen voor slikte, en soms ging het daardoor wel heel slecht met hem, en dan maakte ik me zorgen dat hij dood ging. Ik kan me nog een moment herinneren waarop ik huilend in de bus zat, want 'wat als papa dood zou gaan?'

Later, toen hij daadwerkelijk dood ging, kwam dit door iets héél anders dan waar ik altijd bang voor was. Je zou het een ongeluk kunnen noemen. Mijn angsten om zijn ziekte waren dus ongegrond en onnodig.
Natuurlijk zijn dit angsten die in kunnen slaan, want iedereen is sterfelijk, en het overlijden van een ouder is heftig. Maar laat het niet overheersend zijn, en geniet gewoon van het feit dat je moeder er nog wél is. Daar heb je veel meer aan.

Ben blij dat jij een brief krijgt als je moeder overleden is. Ik zou willen dat mijn vader nog een persoonlijke brief voor mij had geschreven die ik terug kon lezen.
Alle reacties Link kopieren
Ivy_Signe schreef:
10-08-2017 16:35
Ik denk dat het je raakt omdat je geconfronteerd werd met de sterfelijkheid van je moeder.
Dit en niet meer. Ik zou niets over die brief zeggen tegen je ouders en juist wat leuk met ze gaan doen en het leven vieren.
Als het zoveel met je doet, vind ik dat je dit toch echt moet bespreken.
Alle reacties Link kopieren
Ivy_Signe schreef:
10-08-2017 16:43
Wat bedoel je daarmee?
Nouja er stond iets in dat het niet meer gaat... maar dat ze wel lacht maar ook huilt. Misschien is het een brief voor later maar het kan ook zijn dat ze het niet ziet zitten. Maar ik merk niks aan haar... ook nooit zulke gedachten gehad dat mijn moeder zo zal denken.
Ik kan me wel voorstellen dat je een verdrietige brief schrijft als je net een diagnose hebt gekregen. Bang voor de toekomst, bang om dierbaren te verliezen, je gezin, familie. Misschien wist ze op het moment van schrijven nog niet dat er een káns is dat haar ziekte zou verergeren dus vandaar haar emoties? Of heb je het idee dat die brief recent is geschreven?
anoniem_64e4e73acf440 wijzigde dit bericht op 10-08-2017 17:00
3.57% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Gewoon bespreken.

Heeft ze die brief recent geschreven?
Mogelijk 10 jaar geleden tijdens depressie en vervolgens vergeten?

Je weet het allemaal niet als je het vraagt.
Mogelijk reageert ze wel boos of defensief met 'die brief was heel privé en blablabla!'
En dan verontschuldig je je, en zeg je dat als er ooit iets is dat ze altijd bij je mag aankloppen omdat je enorm van haar houdt.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat de brief wel eerder geschreven is. Maar ik twijfel enorm of het gaat om later of omdat ze niet meer zou willen leven. Misschien moet ik het maar niet te letterlijk nemen.

Het was echt nooit mijn bedoeling geweest om dit te vinden :(. Ik heb nog nooit iets geks gevonden bij mijn ouders dus ging hier ook niet van uit.
Alle reacties Link kopieren
Praat je weleens over de dood met haar?
Sophiever schreef:
10-08-2017 16:41
Dat heeft wel met hysterisch te maken. Ieder mens mag zelf bepalen wie van het gezin aan hun post mag zitten zonder te overleggen.

Ik vermoed zomaar dat de moeder van TO niet wil dat ze die brief (nu al) las.
Alle reacties Link kopieren
Skull schreef:
10-08-2017 17:05
Praat je weleens over de dood met haar?
Bijna nooit. Alleen wel dat we vaak denken dat er meer is en we elkaar een sijntje achter laten als er ooit wat met 1 van ons gebeurd.
Alle reacties Link kopieren
Rooss4.0 schreef:
10-08-2017 16:45
Ik weet niet hoe je band met je moeder is maar ik had dit meteen met mijn moeder besproken, joh wat ik nu vond... Waarom niet eigenlijk, dat snap ik niet zo goed denk ik.
Ik ook, ik zou toch best bezorgd zijn over de gemoedstoestand van mijn moeder. Daarbij heb je niets verkeerd gedaan, je liep niet te neuzen en je kwam de brief toevallig tegen. Waarom rond blijven lopen met een vervelend gevoel (en misschien jouw moeder ook!). Misschien help je haar wel juist door het bespreekbaar te maken.
Alle reacties Link kopieren
vlindertje1991 schreef:
10-08-2017 16:50
Nouja er stond iets in dat het niet meer gaat... maar dat ze wel lacht maar ook huilt. Misschien is het een brief voor later maar het kan ook zijn dat ze het niet ziet zitten. Maar ik merk niks aan haar... ook nooit zulke gedachten gehad dat mijn moeder zo zal denken.
Het kan ook zijn dat ze die brief geschreven heeft om het allemaal van zich af te schrijven toen ze net wist dat ze ziek was. Je zegt dat het geen prater is, en dan kan schrijven wel zorgen voor opluchting, en daarna is ze heel die brief vergeten. Misschien zelfs wel gedacht dat ze hem weggegooid had. Je laat zoiets niet slingeren op een plaats waar een ander die kan vinden als je dat niet wil. Je kunt het (voorlopig) gewoon laten zitten, en eventueel over een week of wat, als het allemaal eens bezonken is, en je wil dan nog steeds meer weten over die brief op een rustig moment zeggen: ma weet je nog toen ik die foto's zocht een paar weken geleden vond ik een brief van je waar ik van geschrokken ben. Of je vergeet het zelf ook, zoals je moeder het waarschijnlijk ook vergeten is. Maar je "moet" niks volgens mij
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
vlindertje1991 schreef:
10-08-2017 16:30
Jullie denken volgens mij dat ik express opzoek was naar spullen van mijn ouders maar dat is niet zo. Ik was opzoek naar oude foto's van mijzelf en mijn ouders vonden het goed dat ik ging kijken. Niet wetend dat ik daar een brief tegen kom. Het is heus niet mijn bedoeling geweest het te lezen maar dit had een ander ook kunnen overkomen. Het is erg genoeg om zoiets ineens tegen te komen... Ik hou het voor me en zeg niks tegen mijn moeder. Het is gewoon een enorme schrik want het is net gebeurd en ik kan het even niet verwerken in mijn gedachten. Sorry mensen! Moest het even kwijt..
Uh nee, ik lees de post van een ander nooit. Is helemaal niet ingewikkeld om het niet te doen.
Als ze had gewild had ze het je wel gegeven.
Ik zou zeker zeggen dat je die brief hebt gelezen. Ook nog eens liegen vind ik echt not done.
Alle reacties Link kopieren
Andersom: als mijn dochter de schriftjes vond waar ik in schrijf voor haar en ze er zo verdrietig over wordt, zou ik willen dat ze het met mij zou bespreken. Om haar gerust te stellen, te knuffelen etc.

En ik zou totaal niet beginnen over briefgeheim etc. Het is mijn dochter! Dan had ik ze maar beter op moeten bergen.
apestaartje30 schreef:
10-08-2017 17:46
Andersom: als mijn dochter de schriftjes vond waar ik in schrijf voor haar en ze er zo verdrietig over wordt, zou ik willen dat ze het met mij zou bespreken. Om haar gerust te stellen, te knuffelen etc.

En ik zou totaal niet beginnen over briefgeheim etc. Het is mijn dochter! Dan had ik ze maar beter op moeten bergen.
Al ligt de post hier open op tafel. Zonder toestemming van de eigenaar lees je het niet.
Praat het nou niet goed. Je was op zoek naar foto's en dit was een brief. Die had je dus zo terzijde kunnen schuiven, dus het is je niet overkomen, je hebt het bewust gedaan. Kan gebeuren hoor, maar doe nou niet alsof het allemaal buiten jezelf ligt.
Je moeder heeft blijkbaar niet gewild dat je wist van het bestaan van de brief (anders had je, neem ik aan, wel geweten dat die brief er was) en je weet niks over de context waarin hij is geschreven én wat de bedoeling er van was. Natuurlijk klinkt ze verdrietig in die brief, er is waarschijnlijk niemand die zoiets lachend op papier zet. Maar relativeer het in godsnaam een beetje. Je moeder leeft, er zijn geen aanwijzingen dat ze er binnenkort niet meer is en uiteindelijk za ze een keertje doodgaan.
Alle reacties Link kopieren
Wat doen jullie er allemaal moeilijk over dat ze die brief gelezen heeft.
In haar plaats had ik hetzelfde gedaan: Moeder zegt; och ga maar zoeken die foto moet ergens in die doos liggen. Ja dan kom je zoveel herinneringen tegen dat je alles wil bekijken, misschien lagen er ook ondertrouw-, geboorte en overlijdensbrieven. Zolang er op de buitenkant niet opstaat: pas openen als ik dood ben, denk ik dat ik hem ook geopend zou hebben, en dat je als je dan de eerste zinnen gelezen hebt, doorleest. Met brieven die open en bloot tussen de stapel familiegeschiedenis liggen kan dat gebeuren.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
Alle reacties Link kopieren
MoirenPhae schreef:
10-08-2017 17:48
Al ligt de post hier open op tafel. Zonder toestemming van de eigenaar lees je het niet.
een brief op tafel is anders dan een brief in de stapel familiegeschiedenis
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
Alle reacties Link kopieren
Ik zou het vertellen aan je moeder. Excuses aanbieden dat je niet bent gestopt met lezen zodra je doorhad dat het niet voor jouw ogen bestemd was en zeggen dat je er verdrietig van werd. Dat ze moet weten dat ze bij heb terecht kan.
Alle reacties Link kopieren
Ik snap niet waarom TO nu zo word aangevallen op het lezen van een brief. Als ik tussen foto's of whatever aan het zoeken ben, en ik vind een brief dan zou ik hem ook lezen. Misschien omdat het iets is dat ik zelf heb geschreven, misschien iets wat mijn ouders gewoon voor me hebben bewaard. Ik vind het niet raar. Sterker nog, mijn ouders vinden het helemaal oké als ik door hun financiële boeken spit op zoek naar mijn ene loonstrook van tig jaar geleden. Dat is gewoon hoe het in sommige gezinnen gaat. Dat het bij jou niet zo gaat betekend niet dat het fout is.

TO, ik zou het aan je moeder vertellen. Gewoon zeggen dat je hem per ongeluk bent tegen gekomen en dat het je verdrietig maakte.
nlies schreef:
10-08-2017 17:57
een brief op tafel is anders dan een brief in de stapel familiegeschiedenis
Wat is er anders aan dan?
Hier geen mening, ik ken de situatie niet, ik weet niet hoe ziek je moeder is, geen idee of ze gewoon van haar af wilde schrijven jaren geleden.
Ook niet of jullie een band hebben waarin dit awkward wordt of gewoon besproken kan worden.. het ligt nogal persoonlijk.
Ik heb ook een envelop klaar liggen met een brief mocht me wat overkomen, waar mijn kind absoluut niet heen mag en waar wel, ook in een emotionele bui geschreven zo van wat als?
Ga op je gevoel af.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven