De bieb -

[cliffhanger]



Schuine tijden rechte tijden

je man die vaak 's nachts niet verschijnt..

schuine tijden rechte tijden

de leugen leidt hem tot het eind..

schuine tijden rechte tijden

nee mijn man bedriegt me niet..

schuine tijden rechte tijden

nou ja, soms wel maar vaaaa-ker niet....



[vooruitblik naar de volgende aflevering:



we zullen Adriaan met vier telefoons tegelijk plus een laptop in de weer gaan zien om zijn compleet geëscaleerde liefdesleven te crisismanagen....]

'Sas, luister nou!' schreeuwde Adriaan in een van zijn vier telefoons. Maar Sasja, die de vorige avond tevergeefs, in een oncomfortabel zittend lingeriesetje, op hem had zitten wachten, en de moeten van de jarretels nog in haar benen had staan, piekerde er niet over om te luisteren.

Sterker nog. Ze bleef maar praten. En schreeuwen ook. En huilen. Maar vooral was ze woedend. Adriaan werd er tureluurs van. Hij hield niet van schreeuwende vrouwen.



Eigenlijk hield Adriaan helemaal niet zo van vrouwen. Ja, voor de seks, maar verder was Adriaan een echte mannenman. Hij had eigenlijk nogal een hekel aan vrouwen an sich. Aan de soort zeg maar.



'Goedemorgen gorgeous!' schalde een vrolijke stem door de ziekenhuiszaal. Een verpleger in een onberispelijk zittend wit uniform kwam binnengehuppeld. 'Het is tijd voor je prikjes en je moet echt even gaan douchen met de góddelijke lijf van je, want ik rrrrruiuik je al op de gang!' Adriaan legde zijn hand over de speaker van zijn telefoon en keek de verpleger kwaad aan, die zich daar helemaal niets van aantrok en aan zijn beddengoed begon te rukken.



'Kom, hupseflups, deruit, Tante Ralf heeft nog meer te doen vandaag!' 'Sas, ik bel je zo terug schat', zei Adriaan in de telefoon. 'Er komt een of andere relnicht binnen'. Sasja bleef gewoon doorschreeuwen en Adriaan verbrak wat onzekerig de verbinding.



'Zow schattie, zal ik je even helpen, of krijg je je kontje zelf naar de badkamer denk je?'

Adriaan besloot te ontploffen. Hoe haalde dat konijn het in zijn hoofd om zijn telefoongesprek te onderbreken. 'Moet jij eens even heel goed naar mij luisteren knul.....' begon Adriaan op barse toon maar hij werd bruut in de rede gevallen. 'Nee poes, echt hoor, ik heb het haske drukkig. Hatsikidee, naar de does en het tzelet en snel een beetje, dan maak ik je bedje lekker op!' Adriaan slofte knetterend van woede naar de badkamer.



Op zijn bed begonnen twee telefoons tegelijk te piepen....

...Maar dat hoorde Adriaan niet meer, want Ralf was op badkamer-opera volume "I'm every Women" aan het zingen, wat nogal onprettig resoneerde met de doofmakende tuuut die zich in Adriaans oren had genesteld na Sasja's tirade.



Terwijl Adriaan de douchestraal aanzette, pakte Ralf stiekem beide telefoons om de verse sms-jes te lezen. "Lieve beer, waar was je nou, heb preischotel maar alleen opgegeten. Heeft je "vrouw" soms weer met zelfmoord gedreigd toen je vertelde dat het over was? denk aan je, xxx" en de andere "geill!!!l LOL ga k doen me moeder kom binnen stuur zo ff fotoos xxxx"



Ralf aarzelde geen moment en begon te typen.

Ralf had zelf genoeg met "Generation Me" gerolbezemd om te weten hoe hij het laatste varkentje moest wassen. Dat was een generatie die weliswaar moeiteloos van het ene pornografische hoogstandje in het andere rolde, maar geen enkele kritische noot kon verdragen.

En dus typte hij: 'hoe vaak moet ik het nog zeggen? Het is: "MIJN moeder". Foto's alleen sturen als ze niet overbelicht zijn zoals de laatste keer helaas. xxx A.'



Over het preischotel-geval moest hij iets langer denken. Hij hoorde de poldercasanova het water dichtdraaien en wist dat hij nu snel iets moest vezinnen.



Ondertussen kwam op de eerste sms het antwoord al binnen: 'Jezusss oud wijf stuur wel nix meer ben tog niet op school zeker?'



En twee seconden daarna:



'ps. ben zwanger'

Ralf maakte met één hand het bed op, om nu in razende vaart aan de preischotel-minnares het nummer van de blijkbaar zwangere nummer 3 te sms-en.

Erachter typte hij: 'bel dit nummer en vraag wie haar zwanger heeft gemaakt. Tip: hij heeft een grote moedervlek op zijn bil. xxx een goede fee'.

(Ralf had de moedervlek op Adriaans naar verlepping neigende vijftigerskont gespot toen deze zich naar de douche repte, en kon die informatie nu goed gebruiken...).



Snel gooide de verpleger de beide mobieltjes terug op het nachtkastje. Achter hem kwam Adriaan de douche uit. Die had zijn met drugsplooien doorgroefde kop bekeken in de spiegel, en een bodemloze neerslachtigheid had zich van hem meester gemaakt. Hield er eigenlijk wel iemand van hem? Hij voelde zich onbegrepen en verlaten, plotseling. Hij verlangde naar Mippie.



"Droeftoeter alarm!" Schalde de stem van Ralf hem spottend tegemoet, en de tuut in zijn oor begon meteen weer op te spelen.

Net toen Adriaan zijn zakenpantalon wilde dicht ritsen

om in de wijde wereld naar Mippie te gaan zoeken

aan wier troostende, moederlijke armen hij meer dan ooit behoefte voelde..,



werd zijn pantalon hardhandig van zijn kont getrokken

door Ralph,

die hem daarna grijnzend zijn gestreepte pyjamabroek in de schoot wierp.



"waar dachten wij naartoe te gaan meneer Van Slipperen.. ??

Wij gaan nu eerst fijn een middagdutje doen !"



Op een elegant drafje verliet Ralph de ziekenhuiskamer..

Adriaan hoorde de verpleger op de gang morrelen aan het slot en hij wist dat vluchten nu niet meer kon..



Ineens leek het of Right Said Fred in de kamer stonden te spelen....

maar het was slechts de ringtone van 1 van Adriaans 4 telefoons.



Helaas was het niet Mippie die belde... Als het Mippie was , dan ging altijd de telefoon met de Koffietijd-tune..

Als de Right Said Fred medley potpourri klonk dan was het Adriaans vader. Van Slipperen Sr.

'Dag Pa.....' mismoedigde Adriaan in zijn telefoon, terwijl hij zijn pyjamabroek dichtknoopte.

'Hey pikomhoog, alles kits achter de rits?' bulderde de joviale stem van Senior te hard. 'Eh ja Pa, alles goed hoor, en met jou?' zei Adriaan terwijl hij er op lette om niet te treurig te klinken, want als zijn vader zich met zijn zaken ging bemoeien dan was hij verder van huis. Als het om vrouwen ging was zijn vader nog van het oude stempel. Een vrouw is voor een aantal dingen geschikt. Denken en haar mening geven horen daar niet bij.



'Alles ook in orde met Mips en de kinderen? Ik wilde vanmiddag even langsgaan bij die rakkers. Ben jij op kantoor? Adriaan liet even een stilte vallen want hij zat intussen zijn andere telefoons te checken en viel van afgrijzen bijna uit bed.

Sterre zwanger.....?! Van hem?! Hoe kon dát nou? En op de telefoon waarop Jolanda hem belde stond een woedende SMS met de tekst; Waar heb jij met je tampeloeris in lopen zwaaien, stuk verdriet?! Ik was je enige minnares, weet je nog wel? Tabée, ik ga wel gewoon door met mijn nummer 1! En bij de weg; nummer 1 als naam is helemáál niet beledigend naar mijn man toe. Hij is altijd nog nummer 1 en jij bent vanaf nu nummer 0!



'Eh....Pa, ik bel je zo even terug' stamelde Adriaan. Hij hing op en liet zich achterover zakken.

Hoe ging hij zich hier uit redden.......

Mippie, ondertussen, had thuis snel een fijne jumpsuit aangetrokken die ze van Adriaan nooit aanmocht omdat haar kont daar te dik in zou zijn, en was vervolgens op de BBQ van het vrouwenbehangersfront beland.



Mippie wist niet wat haar overkwam. Aan de linkerzijde van de grote tuin stond een naakte vrouw, die met grote behangerskwasten werd ingesmeerd en vervolgens met Victoriaans bloemenbehang ingerold. De vrouw keek er zeer gelukzalig bij.



Aan de rechterzijde stond de bbq. Mippie stapte erop af, en keek toen dwars door de rook in de ietwat loensende, maar daarom niet minder mooie ogen van zuster Trea. Terwijl Trea vaardig een druipend stuk varkensvlees omkeerde, wist Mippie dat ze hiervoor nog nooit echt lust had gevoeld.



Sloegen de vlammen uit de BBQ, of uit haar lendenen? Mippie wist het niet meer goed, maar voelde wel dat ze rood werd tot aan haar haarwortels.