De tienermoeder discussie
maandag 6 april 2015 om 22:36
Iedereen heeft er blijkbaar een mening over, een mening die iedereen maar al te graag roept.
Ik gooi mezelf op het schandeblok;
Ik ben een tienermoeder. Op mijn 15de zwanger geraakt toen ik een jaar school in Denemarken deed. De vader waar ik overigens geen relatie mee had was destijds 18.
Heb met de vader van mijn zoon die inmiddels 5 jaar is, een leuke vriendschappelijke band. Is regelmatig voor gekomen dat ik zelfs met vriend bij hun( de vader en zijn partner) heb gelogeerd, andersom doen ze dit ook wel eens bij ons.
Iedereen begint altijd te roepen;
Als mijn kinderen zo jong zwanger thuis komen dan....
Bij mij was het huis ook echt te klein. Vertelde het mijn ouders waren beide zwaar teleurgesteld. Mijn moeder heeft een tijd abortus abortus abortus geroepen. Vader die heeft mij in keus vrijgelaten en ging mij in die keus steunen. Op de voorwaarde dat hij de voogdij kreeg tot ik volwassen was.
(Zijn gedachte hier achter was, als ik haar het zelf uit laat zoeken god mag weten waar ze mét baby terecht komt en wat voor bijkomende ellende ze dan op zich af roept.) Vader is heel duidelijk en streng geweest over de regels; hoefde echt niet dronken/stoned/high thuis te komen. Als niet goed voor mijn zoon zorgde dan mocht ik het lekker zelf gaan uitzoeken zonder zoon het zelfde gelde als ik mijn zoon in gevaarlijke situatie's bracht. Kreeg de kinderbijslag van mijn vader + extra maar moest de bonnetjes op tafel leggen om te laten zien dat ik het echt aan zoon had besteed.
Kortom als tienermoeder heb ik het door steun van mijn vader nog makkelijk gehad. En heeft hij ons veel jeugdzorg ellende bespaard door de voogdij op zich te nemen.
Waarom ik dit topic open? Overal geven mensen hun mening als ze het lezen. Mening mag je hebben, mag hem geven op gepaste wijzen. Maar in topic's ontstaat er nogal eens een discussie erover.
Ik gooi mezelf op het schandeblok;
Ik ben een tienermoeder. Op mijn 15de zwanger geraakt toen ik een jaar school in Denemarken deed. De vader waar ik overigens geen relatie mee had was destijds 18.
Heb met de vader van mijn zoon die inmiddels 5 jaar is, een leuke vriendschappelijke band. Is regelmatig voor gekomen dat ik zelfs met vriend bij hun( de vader en zijn partner) heb gelogeerd, andersom doen ze dit ook wel eens bij ons.
Iedereen begint altijd te roepen;
Als mijn kinderen zo jong zwanger thuis komen dan....
Bij mij was het huis ook echt te klein. Vertelde het mijn ouders waren beide zwaar teleurgesteld. Mijn moeder heeft een tijd abortus abortus abortus geroepen. Vader die heeft mij in keus vrijgelaten en ging mij in die keus steunen. Op de voorwaarde dat hij de voogdij kreeg tot ik volwassen was.
(Zijn gedachte hier achter was, als ik haar het zelf uit laat zoeken god mag weten waar ze mét baby terecht komt en wat voor bijkomende ellende ze dan op zich af roept.) Vader is heel duidelijk en streng geweest over de regels; hoefde echt niet dronken/stoned/high thuis te komen. Als niet goed voor mijn zoon zorgde dan mocht ik het lekker zelf gaan uitzoeken zonder zoon het zelfde gelde als ik mijn zoon in gevaarlijke situatie's bracht. Kreeg de kinderbijslag van mijn vader + extra maar moest de bonnetjes op tafel leggen om te laten zien dat ik het echt aan zoon had besteed.
Kortom als tienermoeder heb ik het door steun van mijn vader nog makkelijk gehad. En heeft hij ons veel jeugdzorg ellende bespaard door de voogdij op zich te nemen.
Waarom ik dit topic open? Overal geven mensen hun mening als ze het lezen. Mening mag je hebben, mag hem geven op gepaste wijzen. Maar in topic's ontstaat er nogal eens een discussie erover.
vrijdag 10 april 2015 om 12:59
Ik deed vroeger ook heus wel eens iets waar mijn ouders op tegen waren maar ik zorgde er gewoon voor dat ze daar niet achter kwamen. Inmiddels weten ze wel dat ik bepaalde dingen wel doe (zoals op zondag een ijsje kopen of naar de kermis gaan) maar als 17 jarige die nog thuis woonde vond ik het beter om niet die confrontatie te zoeken. Inmiddels is onze verhouding gelijkwaardiger maar we praten daar nog steeds niet over. We weten nu echter van elkaar dat we er anders over denken. Als tiener was de verhouding minder gelijkwaardig en woonde ik thuis en hadden mijn ouders het uiteraard nog steeds voor het zeggen.
zaterdag 18 april 2015 om 11:57