Dit overkomt altijd mij

29-03-2025 11:22 104 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hebben jullie ook van die dingen waarvan je denkt "waarom overkomt mij dit altijd"? Om zelf af te trappen:

- ik besluit om vroeg van mijn werk naar huis te gaan om vervolgens de snelweg op te rijden en voor een gesloten tunnel (te hoog voertuig) in de file te belanden. Niets eerder thuis, werd zelf later dan normaal

- wij hebben een weekendje weg ingepland en kreeg vorige week een brief dat precies twee dagen voor vertrek een operatie voor mij is ingepland. Weekendje weg was al gepland voordat ik überhaupt wist dat er een operatie nodig was.

- ik stap altijd precies in de treincoupe waar een collega blijkt te zitten waar ik nu net even geen zin in heb.
Alle reacties Link kopieren Quote
Volgens mij heeft het weinig te maken met 'het overkomt mij'. Meer met hoe je ermee omgaat.
Alle reacties Link kopieren Quote
Pimpelmeesje87 schreef:
29-03-2025 13:42
Volgens mij heeft het weinig te maken met 'het overkomt mij'. Meer met hoe je ermee omgaat.
Precies, ik lag er altijd maar een beetje om. Het is toch gewoon wat het is.
With a heart full of sky, your eyes full of moon, I left you dying,
I heard you cry.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat wel "typisch mij" is, ik ben geneigd mij met warm weer te warm te kleden en met fris weer te fris. Dat het dan al vier dagen superzonnig is en ik eens denk: hee, ik kan eigenlijk ook wel korte mouwen met dit weer terwijl ik al drie dagen in mijn wollen trui loop te puffen. Maar dat op die dag dat ik eindelijk denk aan die lentekleren het dan juist weer 7 graden is.
Maar dat is niet iets wat mij overkomt, maar wat ik dus zelf gewoon (onhandig) doe. :D
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb wel van die dingen waarvan ik dan denk. Ja dat heb ik weer maar dat zijn van die kleine dingen.
Ik had gisterenavond een nieuw truitje aan en dat ding zat helemaal niet fijn bij de hals. Toen ik thuis kwam er naar bed ging bleek ik dat ding achterstevoren aan te hebben 🫣😂

Bij ergere dingen denk ik nooit waarom ik maar eerder waarom ik niet
Ik zou willen dat je tijd voor me inschenkt. Sholeh
Alle reacties Link kopieren Quote
13th_Star schreef:
29-03-2025 13:48
Precies, ik lag er altijd maar een beetje om. Het is toch gewoon wat het is.
Ik heb zelf ook een beetje een allergie voor mensen die 'problemen' maken van dingen die geen problemen zijn. En dan overdramatisch roepen "heb ik weer". Misschien even ongemakkelijk, maar niet het einde van de wereld en je lost het altijd weer op.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dala schreef:
29-03-2025 13:22
Dat zijn toch gewoon dingen die iedereen wel eens gebeuren?
De ene helaas nét iets vaker dan de ander.
Alle reacties Link kopieren Quote
Pimpelmeesje87 schreef:
29-03-2025 14:24
Ik heb zelf ook een beetje een allergie voor mensen die 'problemen' maken van dingen die geen problemen zijn. En dan overdramatisch roepen "heb ik weer". Misschien even ongemakkelijk, maar niet het einde van de wereld en je lost het altijd weer op.

Ik ken ook iemand die dat altijd roept bij vlekken. In haar kleren, op haar net geprinte documenten. Ze is gewoon een heel morsig mens. Grootste gebaren maken met kop koffie in haar hand en dan verbaasd zijn dat de koffie in haar kleren zit. Of op haar bureau een plasje koffie ligt en ze daar dan weer haar notities in legt.

Je ziet het al van verre aankomen als je er naast staat, maar voor haar komt het altijd als een donderslag bij heldere hemel.
Alle reacties Link kopieren Quote
Nee, zulke dingen heb ik niet
Veritas vos liberabit
Alle reacties Link kopieren Quote
ja ik heb dat ook, ik dacht eerst dat dit iedereen wel overkwam, maar toen iemand opeens zei: "dit is echt niet normaal dat jou dit elke keer gebeurd". Man beaamde dat, volgens hem gebeurt dit mij onwaarschijnlijk vaak.
Wat is dat dan, en ja echt ik verzin dit niet, ik wordt meerdere keren per jaar aangevlogen door een duif. die stomme beesten knallen gewoon tegen me aan. Van een keer heb ik zelfs hechtingen in mijn hoofd, meerdere andere keren wel echt een wond(je) maar meestal niks.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat overal waar ik kom iedereen zich altijd maar adorerend aan mijn voeten werpt en me overlaadt met cadeaus en complimenten. Ik wil ook wel es gewoon normaal over straat.
Je vraagt je wel eens af: 'Waar hebben wij het aan verdiend?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben een kluns eerste klas die erin slaagt om over haar eigen voeten te vallen.
Elke paar weken tot maand beland ik wel weer met mijn gezicht op de stoep omdat ik over een kiezel val.
Ik sta permanent vol blauwe plekken van overal tegenaan te belanden.
Ik ben al 5 keer bij het uitstappen van een treintrap gedonderd.

Ik gooi normaal nooit stipt om 16u mijn laptop dicht.
Maar die éne keer dat ik dat wel doe en zeg "ik ga een keer op tijd naar huis" zit ik vast in een metrotunnel, gaat er een trein stilstaan of is er een trein-ongeval gebeurd.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Alle reacties Link kopieren Quote
Nooit. Wel heel vaak "dat DOE ik weer" gezien mijn enorme klunzigheid. Twee verschillende schoenen aan naar werk, wc-papier als een soort slinger achter me aan na een toiletbezoek.

Ik denk dat het maar net aan je instelling ligt. Als je een hebikweer-type bent, let je erop en zul je vooral gefocust zijn op de keren dat iets misgaat en niet op de keren dat het goed gaat. Ik geloof namelijk echt niet dat bepaalde dingen een persoon zoveel vaker zomaar overkomen zonder daar enige invloed op te hebben. Wie regelt dat dan? God? Het universum?
Alle reacties Link kopieren Quote
florence13 schreef:
29-03-2025 15:26
ja ik heb dat ook, ik dacht eerst dat dit iedereen wel overkwam, maar toen iemand opeens zei: "dit is echt niet normaal dat jou dit elke keer gebeurd". Man beaamde dat, volgens hem gebeurt dit mij onwaarschijnlijk vaak.
Wat is dat dan, en ja echt ik verzin dit niet, ik wordt meerdere keren per jaar aangevlogen door een duif. die stomme beesten knallen gewoon tegen me aan. Van een keer heb ik zelfs hechtingen in mijn hoofd, meerdere andere keren wel echt een wond(je) maar meestal niks.
Je hebt echt een hoofd voor duiven dan.
Alle reacties Link kopieren Quote
Vivalafete25 schreef:
29-03-2025 16:04
Je hebt echt een hoofd voor duiven dan.
ja blijkbaar, want huisarts (waar ik dus zat voor die hechtingen) gaf ook aan dat hij dit nou nooit mee maakte, terwijl ik zoiets had van 'oh echt, is al de 3e keer dit jaar voo mij'
Alle reacties Link kopieren Quote
Murgatroyd schreef:
29-03-2025 15:44
Dat overal waar ik kom iedereen zich altijd maar adorerend aan mijn voeten werpt en me overlaadt met cadeaus en complimenten. Ik wil ook wel es gewoon normaal over straat.
Ja maar wat heb je dan aan?
Alle reacties Link kopieren Quote
florence13 schreef:
29-03-2025 16:06
ja blijkbaar, want huisarts (waar ik dus zat voor die hechtingen) gaf ook aan dat hij dit nou nooit mee maakte, terwijl ik zoiets had van 'oh echt, is al de 3e keer dit jaar voo mij'
Ik zou jou als wetenschapper willen onderzoeken. Allemaal hypotheses op jou loslaten. Ruik jij anders dan andere mensen? Of wat ik ook maar kan bedenken over het gedrag van duiven. Fascinerend :lol:

Zelf vind ik dat ik wel erg vaak een blessure heb en kan dan wel eens denken "heb ik dat weer"
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik word altijd een beetje moe van “dat heb ik weer”. Bij de in openingspost genoemde dingen zou ik wel balen maar nooit denken “dat heb ik weer”. Het zijn namelijk gewoon dingen die iedereen wel eens overkomt, en bij die operatie had ik (als het iets niet spoedeisends is) gewoon van tevoren aangegeven dat het er na gepland kon worden.

De mensen die écht vreselijke pech op pech hebben, die zeggen dan vaak weer nooit “dat overkomt mij weer”.
Alle reacties Link kopieren Quote
Een hele kleine: ik ben bijna altijd degene die het laatste stukje wc papier heeft en dus een nieuwe rol op moet hangen. Thuis, maar ook bij anderen. Ach ja, ik berust er maar in. Het is blijkbaar een van mijn taken hier op aarde.
huismuis
Alle reacties Link kopieren Quote
Murgatroyd schreef:
29-03-2025 15:44
Dat overal waar ik kom iedereen zich altijd maar adorerend aan mijn voeten werpt en me overlaadt met cadeaus en complimenten. Ik wil ook wel es gewoon normaal over straat.
Nu heb ik Waanzinnig gedroomd van Kinderen voor Kinderen in mijn hoofd.
huismuis
Alle reacties Link kopieren Quote
Eigenlijk niet....tuurlijk wel eens pech...maar niet snel het gevoel dat heb ik weer.

Ik kom niet graag bekenden tegen in het wild. Ik heb daarom niet altijd zin in. Dan kan ik vol overgave in een product of achter een stelling duiken. Terwijl het even hoi zeggen waarschijnlijk minder gedoe oplevert.

Ik heb mijn laatst fatsoenlijk opgesteld en hoi gezegd en toen kwamen er twee kennissen zo in mijn aura dat ik wel even genezen ben. Waarom gaan mensen op een halve meter van mijn gezicht staan, mijn hand aaien en mij diep in de ogen kijken? Dat begrijp ik echt niet, maar misschien is dat wel normaal en ben ik niet normaal 🤔
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb drie kinderen. Bij de eerste dacht ik: dit is toeval. Maar bij de derde was het wel duidelijk dat dat geen toeval meer kon zijn.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik weet niet of ik dit bovengemiddeld vaak heb... het is ook niet iets wat ik vervelend vind, maar wel iets dat me opvalt. Als ik mijn fiets of auto ergens geparkeerd heb, heb ik echt heel vaak dat iemand de fiets/auto naast de mijne net ook moet hebben, als enige uit die rij/dat vak.

Ik heb ook meer ongebruikelijke gesprekken/sociale interacties dan anderen (dat zeggen mensen die ik ken ook), maar ik ben ook iemand die mensen aankijkt, contact maakt, etc. dus dat zal met elkaar te maken hebben.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik had vroeger ( en soms nog steeds) dat als ik iets nieuws kocht (een product) dat het meteen kapot ging. Van radio tot kleding…

En dat wildvreemde mensen hele verhalen vertellen tegen mij. Dat was vroeger al in de trein, en nu nog steeds in winkels of andere openbare plekken :P. Blijkbaar zie ik er erg toegankelijk uit ofzo
Voor iedereen een groene tuin
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik roep wel eens 'oh dat heb ik weer', maar dat valt dan onder de categorie gezellig gemopper. Ik zit ook altijd heel smakelijk te lachen als ik aan de wereld konde doe wat ik nou weer had.
'Denk nou niet: "Ik ben te min, mijn leven heeft geen zin."
Want de kerst-klok luidt ook voor zo'n ei als jij.'
(Herman Finkers)
Alle reacties Link kopieren Quote
Yakuzakiko schreef:
29-03-2025 11:54
Ik vind het altijd kut om bekenden tegen te komen. Gewoon nooit zin in.
Ik heb altijd dat ik precies als ik op mijn aller on charmanst ben en dan mensen tegenkom.
Had een ex die nogal issues had met overgewicht. Ik was toen een slankie.
Jaren later had mijn kind me wijsgemaakt dat ik bij een zwemles mee moest zwemmen. Ik ben ondertussen letterlijk twee keer zo zwaar.
Er bleek 1 andere vader dat ook te denken, dus:
- ik maakte de nachtmerrie 'je komt in bikini binnen in een ruimte vol geklede mensen' live mee. Een hele tribune vol kijkende ouders en ik kwam met die vader in badkleding binnen.
Ik kan dus ook niet zwemmen dus ik.moest het hele zwembad door om via een trappetje met mijn dikke reet in het water te klauteren.
Er kwam een andere vader die ook dacht dat we moesten meezwemmen, en ineens stond ex, afgetraind en wel, naast me in het zwembad. Dus ik, ex en een andere man deden de zwemles mee. Onder toeziend oog van een hele tribune ouders.
En ik kan niet zwemmen dus ik moest toen dat bleek een hele tijd wat aanmodderen in mijn eentje in het ondiepe bad, met een badmeester die speciaal met mij en een bangig kind een aparte les deed.

En zo heb ik nog duizend anekdotes.

Zo heb ik een tijd op google maps gestaan omdat ik even dacht in pyjama en zonder bh mijn vuilnis in de container te gooien. Gelukkig soort van onherkenbaar.
Firm believer in: you shouldn't have bothered me to begin with.

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven