Dyslexie
vrijdag 6 januari 2012 om 22:06
Mijn partner heeft dyslexie.
Soms vind ik het lastig om daar een goede weg in te vinden om mee om te gaan. Hij kan soms boos reageren als ik iets zeg maar ik bedoel het als goed advies.
Als ik bv zeg van je kunt het misschien beter zo doen ipv zo dan word hij boos en het lijkt of er schaamte is dat hij het dan fout doet. Maar hij doet het niet fout, ik wil heb gewoon een advies/tip geven.
Hoe kan hier het beste mee omgaan.
Heeft iemand tips voor mij
Soms vind ik het lastig om daar een goede weg in te vinden om mee om te gaan. Hij kan soms boos reageren als ik iets zeg maar ik bedoel het als goed advies.
Als ik bv zeg van je kunt het misschien beter zo doen ipv zo dan word hij boos en het lijkt of er schaamte is dat hij het dan fout doet. Maar hij doet het niet fout, ik wil heb gewoon een advies/tip geven.
Hoe kan hier het beste mee omgaan.
Heeft iemand tips voor mij
vrijdag 6 januari 2012 om 22:16
Pcies.
Mijn man (niet dyslectisch overigens) heeft wat moeite met de werkwoordspelling. Ik zeik hem daarover niet aan zijn hoofd, behalve als hij me vraagt zijn schrijfsels te corrigeren (in geval van sollicitatiebrieven ofzo). Voor de rest mag hij van mij fouten maken tot hij een ons weegt... de meeste mensen snappen toch wel wat hij bedoelt al staat er af en toe een lettertje te veel of te weinig.
Mijn man (niet dyslectisch overigens) heeft wat moeite met de werkwoordspelling. Ik zeik hem daarover niet aan zijn hoofd, behalve als hij me vraagt zijn schrijfsels te corrigeren (in geval van sollicitatiebrieven ofzo). Voor de rest mag hij van mij fouten maken tot hij een ons weegt... de meeste mensen snappen toch wel wat hij bedoelt al staat er af en toe een lettertje te veel of te weinig.
vrijdag 6 januari 2012 om 22:18
Ik snap je niet....
Je zegt:
Als ik bv zeg van je kunt het misschien beter zo doen ipv zo dan word hij boos en het lijkt of er schaamte is dat hij het dan fout doet. Maar hij doet het niet fout, ik wil heb gewoon een advies/tip geven.
Maar als hij niks fout schrijft waarom zeg je het dan dat hij het anders zou moeten doen? En waarom denkt hij dan het fout is?
Je zegt:
Als ik bv zeg van je kunt het misschien beter zo doen ipv zo dan word hij boos en het lijkt of er schaamte is dat hij het dan fout doet. Maar hij doet het niet fout, ik wil heb gewoon een advies/tip geven.
Maar als hij niks fout schrijft waarom zeg je het dan dat hij het anders zou moeten doen? En waarom denkt hij dan het fout is?
vrijdag 6 januari 2012 om 22:25
En het is zeker irritant als iemand ongevraagd commentaar geeft als je iets aan het schrijven bent... Want het is niet zo dat je de volgende keer denkt als je een boodschappenbriefje maakt ik weet hoe je het wel moet schrijven. Er komt dan eerder een twijfel van o hoe zat dat ook al weer!!??!! En dan kan jezelf weer gek maken en uiteindelijk schrijf je het maar weer op zoals je zelf denkt.. Nou ja zo werkt het bij mij.
Als ik iets professioneels moet schrijven of een belangrijke brief vraag ik altijd of mensen mij willen controleren omdat ik dat fijn vind. En dat ook erg belangrijk is.
Als ik iets professioneels moet schrijven of een belangrijke brief vraag ik altijd of mensen mij willen controleren omdat ik dat fijn vind. En dat ook erg belangrijk is.
vrijdag 6 januari 2012 om 23:00
Ik heb last van spelling dyslexie en zinsopbouw. Dat betekend dat ik moeite heb met vervoegingen en dat de juiste opbouw van mijn zinnen niet altijd goed gaan. Op zich is dat een lichte vorm, maar het blijft lastig. Als mensen het niet begrijpen zeg ik dat het een soort kortsluitin is in de hersenen. Ik snap de regels, ik weet wat de bedoeling is, maar bij de uitvoering stagneer ik.
Vaak heeft de omgeving goede bedoelingen met het corrigeren, maar ik snap wel dat het frustratie oplevert. Als je continu wordt gewezen op dat je iets fout doet terwijl je ohh zo je best doet om het goed te doen.
Als ik een belangrijke mail moet sturen vraag ik vaak of hij nagekeken kan worden, mijn werkomgeving heeft ondertussen door dat positieve benadering veel beter werkt dan, dit doe je fout.
Dus benader het postief en zie het als kortsluiting in de hersenen.
Vaak heeft de omgeving goede bedoelingen met het corrigeren, maar ik snap wel dat het frustratie oplevert. Als je continu wordt gewezen op dat je iets fout doet terwijl je ohh zo je best doet om het goed te doen.
Als ik een belangrijke mail moet sturen vraag ik vaak of hij nagekeken kan worden, mijn werkomgeving heeft ondertussen door dat positieve benadering veel beter werkt dan, dit doe je fout.
Dus benader het postief en zie het als kortsluiting in de hersenen.