Overig
alle pijlers
Emigreren
maandag 30 juli 2018 om 14:28
Dit wordt een heel verhaal, maar ik moet het van mij afschrijven...
mijn man wil graag emigreren, naar Spanje. Hij is Spaans, maar in NL geboren. Zijn ouders zijn een aantal jaar geleden terug gegaan en sinds een paar jaar ook zijn broer en zus...
mijn man is hier gebleven omdat hij hier een studie gevolgd heeft en mij heeft leren kennen.
We hebben 2 zoontjes van 2 en 4
Mijn man is al een tijd op zoek naar een leuke/goede baan maar vindt maar niks... steeds afwijzingen; te weinig ervaring, past niet in het team, cv sluit niet aan enz enz. Hierdoor raakt hij steeds meer gefrustreerd. Hij kan zijn draai niet vinden, voelt zich hier niet thuis. Hij heeft geen familie in de buurt. Hij heeft 2 goede vrienden die hij af en toe ziet maar zij zijn druk met gezin, werk.
nu heeft zijn broer in spanje een eigen bedrijf en hij heeft mijn man gevraagd om met hem te komen werken.
Mijn man ziet dit erg zitten en wil dus naar spanje vertrekken.
Omdat we het zo zeker mogelijk willen spelen zal mijn man waarsch een (half) jaar eerder gaan zodat hij ingewerkt kan worden en om te kijken of het wat voor hem is, anders zal hij op zoek moeten naar ander werk.
Ikzelf heb enorme gemengde gevoelens over de emigratie. Aan de ene kant zie ik mijn man hier ongelukkig en dat wil ik niet, daarbij heeft zijn humeur zijn uitwerking op het hele gezin. En wanneer alles goed gaat, is een leven aan de spaanse kust niet verkeerd..
Aan de andere kant wil ik helemaal niet emigreren. Ik heb mijn familie, vrienden, een leuke goede baan, ik weet de weg, ik weet dat ik mijn kinderen een goede toekomst kan bieden...
erg moeilijk, ik voel me verschrikkelijk
mijn man weet dat ik liever niet wil emigreren en dat ik het zou doen voor hem en ons gezin.. maar het is zo onzeker. Ik vind het ook moeilijk mijn ouders achter te laten. Het zijn schatten, ze zijn gek op mijn kinderen en het zal erg verdrietig voor hen zijn...
mijn man wil graag emigreren, naar Spanje. Hij is Spaans, maar in NL geboren. Zijn ouders zijn een aantal jaar geleden terug gegaan en sinds een paar jaar ook zijn broer en zus...
mijn man is hier gebleven omdat hij hier een studie gevolgd heeft en mij heeft leren kennen.
We hebben 2 zoontjes van 2 en 4
Mijn man is al een tijd op zoek naar een leuke/goede baan maar vindt maar niks... steeds afwijzingen; te weinig ervaring, past niet in het team, cv sluit niet aan enz enz. Hierdoor raakt hij steeds meer gefrustreerd. Hij kan zijn draai niet vinden, voelt zich hier niet thuis. Hij heeft geen familie in de buurt. Hij heeft 2 goede vrienden die hij af en toe ziet maar zij zijn druk met gezin, werk.
nu heeft zijn broer in spanje een eigen bedrijf en hij heeft mijn man gevraagd om met hem te komen werken.
Mijn man ziet dit erg zitten en wil dus naar spanje vertrekken.
Omdat we het zo zeker mogelijk willen spelen zal mijn man waarsch een (half) jaar eerder gaan zodat hij ingewerkt kan worden en om te kijken of het wat voor hem is, anders zal hij op zoek moeten naar ander werk.
Ikzelf heb enorme gemengde gevoelens over de emigratie. Aan de ene kant zie ik mijn man hier ongelukkig en dat wil ik niet, daarbij heeft zijn humeur zijn uitwerking op het hele gezin. En wanneer alles goed gaat, is een leven aan de spaanse kust niet verkeerd..
Aan de andere kant wil ik helemaal niet emigreren. Ik heb mijn familie, vrienden, een leuke goede baan, ik weet de weg, ik weet dat ik mijn kinderen een goede toekomst kan bieden...
erg moeilijk, ik voel me verschrikkelijk
mijn man weet dat ik liever niet wil emigreren en dat ik het zou doen voor hem en ons gezin.. maar het is zo onzeker. Ik vind het ook moeilijk mijn ouders achter te laten. Het zijn schatten, ze zijn gek op mijn kinderen en het zal erg verdrietig voor hen zijn...
maandag 30 juli 2018 om 15:10
Victoria83 schreef: ↑30-07-2018 15:00mijn man gaat bij zijn broer in het bedrijf werken, maar het is natuurlijk niet zeker of daar 2 gezinnen van kunnen leven. Ik wil graag werken daar, het liefst een paar ochtenden zodat ik er ben voor mijn kinderen als ze uit school komen, maar als het nodig is meer.
Zijn de schooltijden daar dan hetzelfde als hier? Ik dacht dat kinderen daar de hele dag naar school gaan.
En is parttime werken daar net zo gebruikelijk als hier? Volgens mij is Nederland wel redelijk uniek hierin.
anoniem_199331 wijzigde dit bericht op 30-07-2018 15:11
10.70% gewijzigd
maandag 30 juli 2018 om 15:10
Dus hij wil gaan werken in een bedrijf van zijn broer waarvan nog niet eens zeker is of het financieel wel voldoende is voor twee gezinnen? Laat hem dan maar eerst eens alleen gaan zou ik zeggen. Kan jij hier je baan tenminste behouden.
Hij voelt zich hier niet thuis schrijf je maar wat zegt dat hij zich daar wel thuis gaat voelen en als het bij het bedrijf van zijn broer niet goed gaat wat dan? Moet hij daar gaan solliciteren. En hier lukt het ook niet.
Ik vind het behoorlijk onzeker klinken. Ik zeg niet dat je het niet moet doen maar zou dan wel eerst zelf behoorlijk Spaans gaan leren en proberen om daar ook een baan te krijgen voor je heel je gezin verkast.
Hij voelt zich hier niet thuis schrijf je maar wat zegt dat hij zich daar wel thuis gaat voelen en als het bij het bedrijf van zijn broer niet goed gaat wat dan? Moet hij daar gaan solliciteren. En hier lukt het ook niet.
Ik vind het behoorlijk onzeker klinken. Ik zeg niet dat je het niet moet doen maar zou dan wel eerst zelf behoorlijk Spaans gaan leren en proberen om daar ook een baan te krijgen voor je heel je gezin verkast.
maandag 30 juli 2018 om 15:18
Ik snap het niet helemaal:
je man is hier geboren en getogen. Ik neem aan dat hij goed Nederlands spreekt en hier een opleiding heeft gedaan? Waarom kan hij hier dan geen werk vinden? Jullie hebben een gezin, hij dus geen 18 meer? Heeft hij nooit gewerkt?
En dan schrijf je dat hij zich hier niet thuis voelt. Maar hij heeft nog niet in Spanje gewoond, wie zegt dat hij zich daar wel thuis zou voelen?
De toekomst is voor hem bij het bedrijf van zijn broer onzeker, dat is duidelijk. En dan zal hij eventueel? waarschijnlijk? in Spanje een baan moeten gaan zoeken. Maar als hij al geen werk kan vinden in het land waar hij geboren en getogen is en waar hij zijn opleiding heeft gedaan, hoe wil hij dan in een vreemd land waar ook nog eens hoge werkloosheid heerst werk gaan vinden waarmee hij zijn gezin kan onderhouden?
En dan moet jij hier je baan opgeven om daar, in dat land met hoge werkloosheid waarvan je de taal nauwelijks beheerst, een nieuwe baan te zoeken.
En wat als jij toch terug wil? Je schrijft dat hij dan waarschijnlijk niet meer terug wil. En dan?? Moet jij dan gedwongen blijven? Of mag jij wel terug naar Nederland, maar zonder je kinderen?
Het klinkt mij in de oren als een wens gebaseerd op emoties, niet op maar enig gezond verstand.
je man is hier geboren en getogen. Ik neem aan dat hij goed Nederlands spreekt en hier een opleiding heeft gedaan? Waarom kan hij hier dan geen werk vinden? Jullie hebben een gezin, hij dus geen 18 meer? Heeft hij nooit gewerkt?
En dan schrijf je dat hij zich hier niet thuis voelt. Maar hij heeft nog niet in Spanje gewoond, wie zegt dat hij zich daar wel thuis zou voelen?
De toekomst is voor hem bij het bedrijf van zijn broer onzeker, dat is duidelijk. En dan zal hij eventueel? waarschijnlijk? in Spanje een baan moeten gaan zoeken. Maar als hij al geen werk kan vinden in het land waar hij geboren en getogen is en waar hij zijn opleiding heeft gedaan, hoe wil hij dan in een vreemd land waar ook nog eens hoge werkloosheid heerst werk gaan vinden waarmee hij zijn gezin kan onderhouden?
En dan moet jij hier je baan opgeven om daar, in dat land met hoge werkloosheid waarvan je de taal nauwelijks beheerst, een nieuwe baan te zoeken.
En wat als jij toch terug wil? Je schrijft dat hij dan waarschijnlijk niet meer terug wil. En dan?? Moet jij dan gedwongen blijven? Of mag jij wel terug naar Nederland, maar zonder je kinderen?
Het klinkt mij in de oren als een wens gebaseerd op emoties, niet op maar enig gezond verstand.
maandag 30 juli 2018 om 15:30
Hoe goed kent jouw man zijn broer? Als zijn broer een aantal jaar geleden naar Spanje is gegaan hebben ze de laatste jaren minder contact gehad dan normaal.
Het zou niet de eerste keer zijn dat een (goede) relatie tussen twee naaste familieleden kapotloopt wanneer de familiebanden worden vermengd met zakelijke banden.
Jouw man is geboren en getogen in NL, heeft hier gestudeerd, Hij spreekt 'redelijk' Spaans schrijf je, dus mocht het niet lukken in het bedrijf van zijn broer zal hij niet snel een baan op zijn eigen niveau vinden want daarvoor zijn wel vloeiend Spaanssprekende kandidaten te vinden.
Jij spreekt basis Spaans, wat zeker niet voldoende is voor een normale baan; dan blijf je toch op het niveau van - eerdergenoemd - callcenter, schoonmaakwerk of horeca hangen. En daarvoor kunnen de werkgevers genoeg Spaanse medewerkers krijgen.
Gelet op de werkeloosheidscijfers in Spanje (een kwart van de bevolking is werkeloos) zou ik nog eens flink achter mijn oren krabben ....
Het zou niet de eerste keer zijn dat een (goede) relatie tussen twee naaste familieleden kapotloopt wanneer de familiebanden worden vermengd met zakelijke banden.
Jouw man is geboren en getogen in NL, heeft hier gestudeerd, Hij spreekt 'redelijk' Spaans schrijf je, dus mocht het niet lukken in het bedrijf van zijn broer zal hij niet snel een baan op zijn eigen niveau vinden want daarvoor zijn wel vloeiend Spaanssprekende kandidaten te vinden.
Jij spreekt basis Spaans, wat zeker niet voldoende is voor een normale baan; dan blijf je toch op het niveau van - eerdergenoemd - callcenter, schoonmaakwerk of horeca hangen. En daarvoor kunnen de werkgevers genoeg Spaanse medewerkers krijgen.
Gelet op de werkeloosheidscijfers in Spanje (een kwart van de bevolking is werkeloos) zou ik nog eens flink achter mijn oren krabben ....
maandag 30 juli 2018 om 15:41
Goede samenvatting.Head* schreef: ↑30-07-2018 15:18Ik snap het niet helemaal:
je man is hier geboren en getogen. Ik neem aan dat hij goed Nederlands spreekt en hier een opleiding heeft gedaan? Waarom kan hij hier dan geen werk vinden? Jullie hebben een gezin, hij dus geen 18 meer? Heeft hij nooit gewerkt?
En dan schrijf je dat hij zich hier niet thuis voelt. Maar hij heeft nog niet in Spanje gewoond, wie zegt dat hij zich daar wel thuis zou voelen?
De toekomst is voor hem bij het bedrijf van zijn broer onzeker, dat is duidelijk. En dan zal hij eventueel? waarschijnlijk? in Spanje een baan moeten gaan zoeken. Maar als hij al geen werk kan vinden in het land waar hij geboren en getogen is en waar hij zijn opleiding heeft gedaan, hoe wil hij dan in een vreemd land waar ook nog eens hoge werkloosheid heerst werk gaan vinden waarmee hij zijn gezin kan onderhouden?
En dan moet jij hier je baan opgeven om daar, in dat land met hoge werkloosheid waarvan je de taal nauwelijks beheerst, een nieuwe baan te zoeken.
En wat als jij toch terug wil? Je schrijft dat hij dan waarschijnlijk niet meer terug wil. En dan?? Moet jij dan gedwongen blijven? Of mag jij wel terug naar Nederland, maar zonder je kinderen?
Het klinkt mij in de oren als een wens gebaseerd op emoties, niet op maar enig gezond verstand.
maandag 30 juli 2018 om 15:55
Vergeet alleen niet dat als je eenmaal in Spanje woont en het je niet bevalt, je niet meer zomaar meer met je kinderen terug kan verhuizen als de vader daar geen toestemming voor geeft. Of als je relatie stuk loopt en je ex laat je kinderen niet gaan, dan zit je daar wel verplicht tot ze 18 jaar zijn.
Don't get high on your own supply.
maandag 30 juli 2018 om 15:56
Dit. Ik zou hier nog eens goed over nadenken.
Listen very carefully, I shall say this only once.
maandag 30 juli 2018 om 16:03
Ik zou er geen zin in hebben.
Hij heeft net een paar jaar geleden kinderen gemaakt in Nederland, dan blijft ie ook gewoon in Nederland.
Of hij gaat terug, maar dan zonder jou en de kinderen.
Je hebt er nu al geen zin in om iedereen en alles achter te laten.
Dat wordt straks als je ginder gevangen zit tussen je hele schoonfamilie, zonder job (of met een slechtbetaalde) niet beter.
En dan kan je dus helemaal geen kant uit, want je kinderen kennen intussen geen woord Nederlands meer, je man laat je niet terugkeren naar NL mét de kinderen, ...
Hij had dus 5 jaar geleden maar moeten beslissen dat ie eigenlijk terug naar Spanje wou. Nu moet ie de gevolgen maar dragen.
(En dan zou ik dus wel de mogelijkheid aanbieden dat de kinderen in schoolvakanties naar ginder gaan.)
Hij heeft net een paar jaar geleden kinderen gemaakt in Nederland, dan blijft ie ook gewoon in Nederland.
Of hij gaat terug, maar dan zonder jou en de kinderen.
Je hebt er nu al geen zin in om iedereen en alles achter te laten.
Dat wordt straks als je ginder gevangen zit tussen je hele schoonfamilie, zonder job (of met een slechtbetaalde) niet beter.
En dan kan je dus helemaal geen kant uit, want je kinderen kennen intussen geen woord Nederlands meer, je man laat je niet terugkeren naar NL mét de kinderen, ...
Hij had dus 5 jaar geleden maar moeten beslissen dat ie eigenlijk terug naar Spanje wou. Nu moet ie de gevolgen maar dragen.
(En dan zou ik dus wel de mogelijkheid aanbieden dat de kinderen in schoolvakanties naar ginder gaan.)
maandag 30 juli 2018 om 16:35
*** schreef: ↑30-07-2018 15:55Vergeet alleen niet dat als je eenmaal in Spanje woont en het je niet bevalt, je niet meer zomaar meer met je kinderen terug kan verhuizen als de vader daar geen toestemming voor geeft. Of als je relatie stuk loopt en je ex laat je kinderen niet gaan, dan zit je daar wel verplicht tot ze 18 jaar zijn.
hier heb ik ook veel aan gedacht... tussen mijn man en mij gaat het met ups en downs, hij heeft het zwaar hier, vindt zijn draai niet en is vaak gefrustreerd. Maar voor mijn kinderen heb ik het gevoel dat we er als gezin aan moeten werken en het een kans moeten geven in Spanje.
Het alternatief is dat we uit elkaar gaan, hij naar Spanje verhuist, z'n kinderen 3 x per jaar ziet en de kinderen hier opgroeien zonder vader...
ik voel me zo rot over deze situatie, alsof er alleen verliezers zijn
Soms hoop ik dat, als hij een jaar vooruit gaat, dat hij er achter komt dat het toch niks is voor ons daar en dat we ons leven voort kunnen zetten in Nederland, maar ik weet niet of hij dat kan. De regio waar we eventueel naar toe verhuizen is Costa del sol, in de buurt van Marbella
maandag 30 juli 2018 om 16:45
Wat mij verontrust is dat je zegt dat hij redelijk Spaans spreekt. Omdat zijn ouders Spaans zijn had ik verwacht dat hij het vloeiend zou spreken.
Voor de rest zegt de samenvatting van Head genoeg.
Als hij het wil doorzetten, laat hem dan eerst een jaar alleen gaan en kijk daarna verder. Doe voor nu nog geen toezeggingen voor na dat jaar.
Voor de rest zegt de samenvatting van Head genoeg.
Als hij het wil doorzetten, laat hem dan eerst een jaar alleen gaan en kijk daarna verder. Doe voor nu nog geen toezeggingen voor na dat jaar.
maandag 30 juli 2018 om 16:46
Je kan ook na een jaar besluiten dat jij écht geen zin hebt om te emigreren en dat jij blijft waar je bent.
En dat de kinderen elke maand of elke 2 maand een weekend (of een week in vakanties) over en weer vliegen.
Het hoeft zich niet te beperken tot 3 keer per jaar.
Of je kan besluiten dat jullie wel nog voor een stuk bij elkaar passen, maar dat jij in Nederland blijft, hij in Spanje en dat jullie voor een LAT-relatie gaan.
Waarbij je dus ook elke maand of elke 2 maand over en weer gaat (om de beurt). Samen met de kinderen.
De Costa del Sol is qua vliegen niet het einde van de wereld als je je vluchten op tijd boekt.
En dat de kinderen elke maand of elke 2 maand een weekend (of een week in vakanties) over en weer vliegen.
Het hoeft zich niet te beperken tot 3 keer per jaar.
Of je kan besluiten dat jullie wel nog voor een stuk bij elkaar passen, maar dat jij in Nederland blijft, hij in Spanje en dat jullie voor een LAT-relatie gaan.
Waarbij je dus ook elke maand of elke 2 maand over en weer gaat (om de beurt). Samen met de kinderen.
De Costa del Sol is qua vliegen niet het einde van de wereld als je je vluchten op tijd boekt.
maandag 30 juli 2018 om 16:49
Hij spreekt goed spaans, maar wel met een klein accent. Hij kan zich daar goed redden, praat met zijn familie ook Spaans. Maar schrijven/studeren zal lastig zijn, maar ik denk dat hij dat binnen een jaar goed oppiktpearle schreef: ↑30-07-2018 16:45Wat mij verontrust is dat je zegt dat hij redelijk Spaans spreekt. Omdat zijn ouders Spaans zijn had ik verwacht dat hij het vloeiend zou spreken.
Voor de rest zegt de samenvatting van Head genoeg.
Als hij het wil doorzetten, laat hem dan eerst een jaar alleen gaan en kijk daarna verder. Doe voor nu nog geen toezeggingen voor na dat jaar.
maandag 30 juli 2018 om 16:52
mijn man werkt in de financiële sector en ik ben mondhygiënisteHetismogelijk schreef: ↑30-07-2018 16:43Wat voor soort werk doen jullie nu of zouden jullie daar willen doen? Is dat een beetje internationaal?
maandag 30 juli 2018 om 17:21
Hij is hier geboren en getogen, dus hoe kan 't dat hij zijn draai niet vindt? Zit dat dan niet gewoon in hemzelf? Hier spreekt ie de taal vloeiend en heeft 'n opleiding gevolgd. Spaans zal ie best spreken, maar hij heeft achterstand omdat hij geen local daar is. En dat gecombineerd met slechtere kansen op de arbeidsmarkt, waarschijnlijk slechtere uitkeringen én de kans dat je relatie alsnog strandt. Ik zou er niet over peinzen. Zeker niet als jij de kinderen wil houden en hij kan afdwingen dat ze daar blijven als je eenmaal in Spanje staat ingeschreven.Victoria83 schreef: ↑30-07-2018 16:35hier heb ik ook veel aan gedacht... tussen mijn man en mij gaat het met ups en downs, hij heeft het zwaar hier, vindt zijn draai niet en is vaak gefrustreerd. Maar voor mijn kinderen heb ik het gevoel dat we er als gezin aan moeten werken en het een kans moeten geven in Spanje.
Het alternatief is dat we uit elkaar gaan, hij naar Spanje verhuist, z'n kinderen 3 x per jaar ziet en de kinderen hier opgroeien zonder vader...
ik voel me zo rot over deze situatie, alsof er alleen verliezers zijn
Als hij zijn Spaanse roots had willen ontdekken had ie moeten gaan voor er kinderen waren, dan was ie zo vrij als 'n vogeltje.
maandag 30 juli 2018 om 17:26
Waarom moet hij zo nodig werken?
Als jij fulltime werkt kunnen jullie toch van jouw salaris leven?
Hoe komt het dat hij in het land waarin hij geboren en getogen is zijn draai niet kan vinden? Is het emigreren gewoon een vlucht weg van zichzelf?
Heeft hij al eens met een coach of een therapeut gesproken?
Als jij fulltime werkt kunnen jullie toch van jouw salaris leven?
Hoe komt het dat hij in het land waarin hij geboren en getogen is zijn draai niet kan vinden? Is het emigreren gewoon een vlucht weg van zichzelf?
Heeft hij al eens met een coach of een therapeut gesproken?
maandag 30 juli 2018 om 17:33
Hij is nogal trots en wil niet van mijn salaris leven en wil ook wat opbouwen. Hij wil niet hele dagen thuis zittenNemaìn’ schreef: ↑30-07-2018 17:26Waarom moet hij zo nodig werken?
Als jij fulltime werkt kunnen jullie toch van jouw salaris leven?
Hoe komt het dat hij in het land waarin hij geboren en getogen is zijn draai niet kan vinden? Is het emigreren gewoon een vlucht weg van zichzelf?
Heeft hij al eens met een coach of een therapeut gesproken?
Hij voelt zich gediscrimineerd en heeft het gevoel dat hij hier geen kans krijgt op een goede baan.
Verder heeft hij hier weinig uitlaatkleppen en hij wil graag bij zijn familie in de buurt zijn,
maandag 30 juli 2018 om 17:42
Hij hangt nogal in een slachtofferrol als ik het zo lees.Victoria83 schreef: ↑30-07-2018 17:33Hij is nogal trots en wil niet van mijn salaris leven en wil ook wat opbouwen. Hij wil niet hele dagen thuis zitten
Hij voelt zich gediscrimineerd en heeft het gevoel dat hij hier geen kans krijgt op een goede baan.
Verder heeft hij hier weinig uitlaatkleppen en hij wil graag bij zijn familie in de buurt zijn,
maandag 30 juli 2018 om 17:43
En hij begrijpt niet dat jij daarvoor jouw familie maar in de steek moet laten?Victoria83 schreef: ↑30-07-2018 17:33Hij is nogal trots en wil niet van mijn salaris leven en wil ook wat opbouwen. Hij wil niet hele dagen thuis zitten
Hij voelt zich gediscrimineerd en heeft het gevoel dat hij hier geen kans krijgt op een goede baan.
Verder heeft hij hier weinig uitlaatkleppen en hij wil graag bij zijn familie in de buurt zijn,
En dat jij ook graag in de buurt van jouw familie wil blijven wonen?
Kon hij dat écht 5 jaar geleden niet bedenken (dit speelt blijkbaar al jaren)? Dan had hij er tenminste geen 2 kinderen in meegesleept.
maandag 30 juli 2018 om 17:51
Wat een onaantrekkelijke man.Victoria83 schreef: ↑30-07-2018 17:33Hij is nogal trots en wil niet van mijn salaris leven en wil ook wat opbouwen. Hij wil niet hele dagen thuis zitten
Hij voelt zich gediscrimineerd en heeft het gevoel dat hij hier geen kans krijgt op een goede baan.
Verder heeft hij hier weinig uitlaatkleppen en hij wil graag bij zijn familie in de buurt zijn,
Laat hem lekker alleen naar Spanje gaan.
maandag 30 juli 2018 om 17:54
hij vindt dat het nu zijn tijd is om voor zichzelf te kiezen en zijn droom achterna te gaanTornacense schreef: ↑30-07-2018 17:43En hij begrijpt niet dat jij daarvoor jouw familie maar in de steek moet laten?
En dat jij ook graag in de buurt van jouw familie wil blijven wonen?
Kon hij dat écht 5 jaar geleden niet bedenken (dit speelt blijkbaar al jaren)? Dan had hij er tenminste geen 2 kinderen in meegesleept.
maandag 30 juli 2018 om 17:58
Klinkt heel egoïstisch. Had hij moeten bedenken voor hij kinderen gemaakt had.Victoria83 schreef: ↑30-07-2018 17:54hij vindt dat het nu zijn tijd is om voor zichzelf te kiezen en zijn droom achterna te gaan
