Overig
alle pijlers
Ergernis bij rouw
vrijdag 18 mei 2012 om 00:04
Mijn collega is gisteren onverwacht overleden, daar ben ik erg van geschrokken en het blijft me dermate bezig houden dat ik even niet goed kan functioneren. Ook privé niet. Wat ik heel opmerkelijk vind is dat er zo verschillend op word gereageerd. Baas en enkele collega's waren erg aangeslagen. Andere collega's totaal niet. Klanten op ons werk (café) reageren ook niet of nauwelijks. Eén klant zei zelfs "ik ben blij dat hij het is en niet jij". Ik vraag me af of zo'n reactie normaal is. Of je zoiets kan zeggen.
vrijdag 18 mei 2012 om 01:24
quote:mclean72 schreef op 18 mei 2012 @ 01:05:
Ik denk dat het moeilijke is dat het voor veel klanten gewoon "die overleden barmedewerker" is.
Of in mijn geval "die vent die werd doodgereden op dat tankstation".
Terwijl als je zijn/haar collega bent, dan ken je de mens erachter.
De dromen, de hobbies, het gezin dat bij die persoon hoort.
Ik denk dat ik het moeilijk vond te beseffen dat hij voor veel klanten zo weinig betekende.
Alsof het afbreuk doet aan wie je collega was.
En dat laatste is niet zo.Juist !!!! Dat heb ik nu ook zoals jij dat hebt met je overleden collega. Mijn collega was voor veel klanten gewoon een barkeeper, zoals ik dat ook ben.Voor mij was mijn collega een maatje met wie ik veel meer heb gedeeld dan alleen maar werken. Voor mij was het heel moeilijk om direct na z'n overlijden naar ons werk te gaan. Iemand is er niet meer, dat is zo definitief en dat doet pijn. Terwijl anderen daar gewoon doorgaan alsof er niets aan de hand is. Zo is het leven (denk ik dan maar).
Ik denk dat het moeilijke is dat het voor veel klanten gewoon "die overleden barmedewerker" is.
Of in mijn geval "die vent die werd doodgereden op dat tankstation".
Terwijl als je zijn/haar collega bent, dan ken je de mens erachter.
De dromen, de hobbies, het gezin dat bij die persoon hoort.
Ik denk dat ik het moeilijk vond te beseffen dat hij voor veel klanten zo weinig betekende.
Alsof het afbreuk doet aan wie je collega was.
En dat laatste is niet zo.Juist !!!! Dat heb ik nu ook zoals jij dat hebt met je overleden collega. Mijn collega was voor veel klanten gewoon een barkeeper, zoals ik dat ook ben.Voor mij was mijn collega een maatje met wie ik veel meer heb gedeeld dan alleen maar werken. Voor mij was het heel moeilijk om direct na z'n overlijden naar ons werk te gaan. Iemand is er niet meer, dat is zo definitief en dat doet pijn. Terwijl anderen daar gewoon doorgaan alsof er niets aan de hand is. Zo is het leven (denk ik dan maar).
vrijdag 18 mei 2012 om 07:25
Gecondoleerd,
Sommige mensen zijn zeer aso op dit gebied.
Mijn ex en ik gingen jaren om met 3 andere koppels, deden heel veel samen, Ik kreeg een telefoontje toen ik mijn kinderen van school moest halen dat ex zijn oma was overleden. Op het schoolplein stond ik te huilen. Komt 1 van die vrienden naar me toe wat er aan de hand was ( 40 jaar . Volgende dag kwam een vriendin van mij, dat die vriend was overleden ( kern gezond ) ik huilen, komt mijn ex thuis, waarom huil je, ik, ..... is overleden. Tja zegt hij dat gebeurt, wat eten we. Hoe schofterig is dit gedrag, Zet het van je af, wees blij dat jij wel gevoel hebt.
Sommige mensen zijn zeer aso op dit gebied.
Mijn ex en ik gingen jaren om met 3 andere koppels, deden heel veel samen, Ik kreeg een telefoontje toen ik mijn kinderen van school moest halen dat ex zijn oma was overleden. Op het schoolplein stond ik te huilen. Komt 1 van die vrienden naar me toe wat er aan de hand was ( 40 jaar . Volgende dag kwam een vriendin van mij, dat die vriend was overleden ( kern gezond ) ik huilen, komt mijn ex thuis, waarom huil je, ik, ..... is overleden. Tja zegt hij dat gebeurt, wat eten we. Hoe schofterig is dit gedrag, Zet het van je af, wees blij dat jij wel gevoel hebt.
vrijdag 18 mei 2012 om 08:09
Er worden hele rare dingen in die situatie gezegd. Meestal ga ik toch gewoon uit van het goede wat mensen bedoelen. Hoe rot het soms ook wordt gezegd. De meeste mensen bedoelen het goed.
Het is ontzettend naar dat je collega plots is overleden. Het is iemand die je kent en het is onverwachts. Sterkte. En word niet boos als je wat ongelukkigs hoort. Daar is het leven te kort voor en anderen bedoelen het vaak niet verkeerd.
Het is ontzettend naar dat je collega plots is overleden. Het is iemand die je kent en het is onverwachts. Sterkte. En word niet boos als je wat ongelukkigs hoort. Daar is het leven te kort voor en anderen bedoelen het vaak niet verkeerd.
vrijdag 18 mei 2012 om 08:49
@Zo.maar: dat hoeft dus geen schofterig gedrag te zijn, maar is een van de vele reacties op het horen van een overlijden. Het is alleen niet jouw manier van reageren, dus komt het op jou heel kwetsend over. Overigend mag je van je vriend wel verwachten dat als je in tranen bent hij je gewoon troost vind ik, al is het omdat je favoriete tv kandidaat is weggestemd ofzo
vrijdag 18 mei 2012 om 09:06
De man van mijn collega was twee jaar nadat er kanker bij hem werd geconstateerd overleden. Veertig jaar, twee jonge kinderen. Een andere collega had toen een bloemenkrans voor bij de begrafenis besteld. Dat kwam toen neer op twee euro per persoon. Meeeeeeen wat een heisa heeft dat veroorzaakt. Collega's die dat teveel geld vonden voor iemand die ze helemaal niet (goed) kenden. Opmerkingen als:"nou als ik dood ga hoef ik echt geen bloemenkrans van jullie hoor" En:"twee euro per persoon? Dat is dan een krans van 50 euro, wat is er mis met een boeket?"
Echt plaatsvevangende schaamte!
Echt plaatsvevangende schaamte!
vrijdag 18 mei 2012 om 10:03
Allereerst sterkte TO!
Wat betreft de opmerking van de klant, dat kan écht niet. Erg asociaal inderdaad.
Was hij onder invloed? Niet dat dat een excuus is, maar er zijn nu eenmaal zulke types die dan denken alles te kunnen maken en/of zeggen. Ze denken niet verder dan hun volgende glas bier.
Verbitterde en trieste mensen.
Wat betreft de opmerking van de klant, dat kan écht niet. Erg asociaal inderdaad.
Was hij onder invloed? Niet dat dat een excuus is, maar er zijn nu eenmaal zulke types die dan denken alles te kunnen maken en/of zeggen. Ze denken niet verder dan hun volgende glas bier.
Verbitterde en trieste mensen.
vrijdag 18 mei 2012 om 10:04
quote:maze schreef op 18 mei 2012 @ 09:06:
De man van mijn collega was twee jaar nadat er kanker bij hem werd geconstateerd overleden. Veertig jaar, twee jonge kinderen. Een andere collega had toen een bloemenkrans voor bij de begrafenis besteld. Dat kwam toen neer op twee euro per persoon. Meeeeeeen wat een heisa heeft dat veroorzaakt. Collega's die dat teveel geld vonden voor iemand die ze helemaal niet (goed) kenden. Opmerkingen als:"nou als ik dood ga hoef ik echt geen bloemenkrans van jullie hoor" En:"twee euro per persoon? Dat is dan een krans van 50 euro, wat is er mis met een boeket?"
Echt plaatsvevangende schaamte!
Ik zou er geen woord van zeggen en braaf betalen maar heel eerlijk... onngevraagd een krans bestellen uit naam van alle collega's die de man misschien helemaal niet kennen vind ik ook wat raar... en als het uit naam van het bedrijf is ga ik er vanuit dat het bedrijf betaalt.
Nogmaals, gaat echt niet om de centen en ik zou er ook niets van zeggen als het voor zou komen maar het druist voor mij wel tegen de etiquette in. Ik heb overigens op mijn werk aangegeven dat mocht er iets met me gebeuren ik geen prijs stel op formele aandacht vanuit het bedrijf, wel van individuele collega's waar ik echt wat mee heb natuurlijk.
Verder reageren mensen denk ik soms raar omdat ze geschrokken zijn en het eerste wat in je opkomt er dan uitgeflapt wordt.
De man van mijn collega was twee jaar nadat er kanker bij hem werd geconstateerd overleden. Veertig jaar, twee jonge kinderen. Een andere collega had toen een bloemenkrans voor bij de begrafenis besteld. Dat kwam toen neer op twee euro per persoon. Meeeeeeen wat een heisa heeft dat veroorzaakt. Collega's die dat teveel geld vonden voor iemand die ze helemaal niet (goed) kenden. Opmerkingen als:"nou als ik dood ga hoef ik echt geen bloemenkrans van jullie hoor" En:"twee euro per persoon? Dat is dan een krans van 50 euro, wat is er mis met een boeket?"
Echt plaatsvevangende schaamte!
Ik zou er geen woord van zeggen en braaf betalen maar heel eerlijk... onngevraagd een krans bestellen uit naam van alle collega's die de man misschien helemaal niet kennen vind ik ook wat raar... en als het uit naam van het bedrijf is ga ik er vanuit dat het bedrijf betaalt.
Nogmaals, gaat echt niet om de centen en ik zou er ook niets van zeggen als het voor zou komen maar het druist voor mij wel tegen de etiquette in. Ik heb overigens op mijn werk aangegeven dat mocht er iets met me gebeuren ik geen prijs stel op formele aandacht vanuit het bedrijf, wel van individuele collega's waar ik echt wat mee heb natuurlijk.
Verder reageren mensen denk ik soms raar omdat ze geschrokken zijn en het eerste wat in je opkomt er dan uitgeflapt wordt.
vrijdag 18 mei 2012 om 10:21
vrijdag 18 mei 2012 om 10:58
quote:maze schreef op 18 mei 2012 @ 10:09:
@bloemetje: maar je kent je collega toch? Daar werk je al jaren nauw mee samen? Het bedrijf deed ook al wat maar dit was echt namens de collega's
Je zegt dat sommigen reageerden dat ze hem niet of nauwelijks kenden?
Verschilt natuurlijk per bedrijf maar bij ons werken nog al wat mensen (500+). Er is laatst ook (veel te jong) een afdelingsmanager overleden van mijn afdeling, ik heb de man in het voorbijgaan misschien 1 keer op de gang gezien en wist niet eens dat hij hier al 2 jaar werkte en qua werk heeft hij ook nooit indruk gemaakt. Daarnaast heb ik een heel negatief gevoel bij het beleid dat er gevoerd is en waar hij onderdeel van was. Het spijt me maar dan voelt het voor mezelf en naar zijn nabestaanden toe heel onoprecht en zelfs een tikje hypocriet om dan ineens mijn naam op een kaart te zetten en bloemen te geven.
Ik mag toch hopen dat ik daarin gerespecteerd wordt door andere collega's.
@bloemetje: maar je kent je collega toch? Daar werk je al jaren nauw mee samen? Het bedrijf deed ook al wat maar dit was echt namens de collega's
Je zegt dat sommigen reageerden dat ze hem niet of nauwelijks kenden?
Verschilt natuurlijk per bedrijf maar bij ons werken nog al wat mensen (500+). Er is laatst ook (veel te jong) een afdelingsmanager overleden van mijn afdeling, ik heb de man in het voorbijgaan misschien 1 keer op de gang gezien en wist niet eens dat hij hier al 2 jaar werkte en qua werk heeft hij ook nooit indruk gemaakt. Daarnaast heb ik een heel negatief gevoel bij het beleid dat er gevoerd is en waar hij onderdeel van was. Het spijt me maar dan voelt het voor mezelf en naar zijn nabestaanden toe heel onoprecht en zelfs een tikje hypocriet om dan ineens mijn naam op een kaart te zetten en bloemen te geven.
Ik mag toch hopen dat ik daarin gerespecteerd wordt door andere collega's.
vrijdag 18 mei 2012 om 11:00
vrijdag 18 mei 2012 om 11:03
vrijdag 18 mei 2012 om 11:19
ik denk dat je voor ogen moet houden dat iedereen op een andere manier zijn rouw en shock verwerkt en dat niets daarin stom of ongepast is. Natuurlijk kunnen reacties die niet bij jou passen erg hart overkomen of zelfs onverschillig. Het zijn allemaal emoties die passen bij het verwerken van verlies.
Mensen die botte opmerkingen maken omdat ze niets hebben met de overledene kan je het ook niet kwalijk nemen (wel hun kortzichtigheid naar jou emotie!) omdat zij het niet zo voelen als jij en zich blijkbaar niet kunnen inleven omdat zij het niet voelen.
Die opmerking die een klant gaf had ik terug gegeven aan hem: fijn dat je blij met mij bent maar ik hoop dat je snapt dat het bij mij wel hart aankomt en ik vind je opmerking erg ongepast.
Mensen die botte opmerkingen maken omdat ze niets hebben met de overledene kan je het ook niet kwalijk nemen (wel hun kortzichtigheid naar jou emotie!) omdat zij het niet zo voelen als jij en zich blijkbaar niet kunnen inleven omdat zij het niet voelen.
Die opmerking die een klant gaf had ik terug gegeven aan hem: fijn dat je blij met mij bent maar ik hoop dat je snapt dat het bij mij wel hart aankomt en ik vind je opmerking erg ongepast.
vrijdag 18 mei 2012 om 11:20
Die opmerking van de klant kan niet TO. Maar je kan mensen niet verwijten dat ze niet aangeslagen zijn.
De oma van mijn vriend overleed toen wij pas samen waren (enkele maanden), ik kende haar niet, dus ik was helemaal niet aangeslagen, ook op de crematie niet. Kan er moeilijk een paar tranen uitpersen omdat het "moet".
De oma van mijn vriend overleed toen wij pas samen waren (enkele maanden), ik kende haar niet, dus ik was helemaal niet aangeslagen, ook op de crematie niet. Kan er moeilijk een paar tranen uitpersen omdat het "moet".
anoniem_147729 wijzigde dit bericht op 18-05-2012 12:06
Reden: Even verduidelijkt, voordat mensen me weer verkeerd begrijpen.
Reden: Even verduidelijkt, voordat mensen me weer verkeerd begrijpen.
% gewijzigd
vrijdag 18 mei 2012 om 11:33
@Raldy, sterkte.
Je schrijft dat de baas en enkele collega's aangeslagen waren en enkele collega's niet. Denk niet dat je dat met 100% zekerheid kan zeggen. Wanneer ben je in jou ogen aangeslagen?
Men uit het nml. niet altijd hetzelfde of direct of waar anderen bij zijn.
De band met die collega zal ook voor iedereen anders zijn geweest.
Die opmerking van die klant is grof en niet echt gepast, maar niet iedereen hoeft de overledene leuk te hebben gevonden.
Voor de één is de afstand tussen klant en personeel ook groter dan voor de ander.
Daarbij is de één nu eenmaal sneller aangegrepen door iets als een overlijden.
Je schrijft dat de baas en enkele collega's aangeslagen waren en enkele collega's niet. Denk niet dat je dat met 100% zekerheid kan zeggen. Wanneer ben je in jou ogen aangeslagen?
Men uit het nml. niet altijd hetzelfde of direct of waar anderen bij zijn.
De band met die collega zal ook voor iedereen anders zijn geweest.
Die opmerking van die klant is grof en niet echt gepast, maar niet iedereen hoeft de overledene leuk te hebben gevonden.
Voor de één is de afstand tussen klant en personeel ook groter dan voor de ander.
Daarbij is de één nu eenmaal sneller aangegrepen door iets als een overlijden.
vrijdag 18 mei 2012 om 13:40
vrijdag 18 mei 2012 om 13:57
quote:gloriosa schreef op 18 mei 2012 @ 00:15:
Dat komt vaak omdat mensen niet weten hoe zij met de dood om moeten gaan en zeggen daarom de meest rare dingen.
als een oud iemand komt te overlijden reageren mensen vaak met "Ach, hij/zij heeft een mooie leeftijd gekregen". Voor de nabestaanden is dat echt een achterlijke opmerking. Zo kan ik er nog wel een paar verzinnen.
Probeer je er niet te druk om te maken, deze mensen hebben waarschijnlijk gewoon weinig ervaring met overleden mensen.
Sterkte met dit nare nieuws!
Dat is helemaal geen achterlijke opmerking. De dood is beter te aanvaarden en verwerken als het bij iemand van 80 is dan bij iemand van 30, dat is gewoon een feit.
Toen mijn (oude) vader overleed vond ik zijn hoge leetijd juist een troostrijk gegeven en ik was blij als mensen er op deze manier naar verwezen.
Want laten we wel wezen, het ís toch zo dat sommige mensen een mooie leeftijd hebben gekregen, een heel leven hebben mogen leiden? En dat dat een troostend feit in een periode van verdriet is?
Dat komt vaak omdat mensen niet weten hoe zij met de dood om moeten gaan en zeggen daarom de meest rare dingen.
als een oud iemand komt te overlijden reageren mensen vaak met "Ach, hij/zij heeft een mooie leeftijd gekregen". Voor de nabestaanden is dat echt een achterlijke opmerking. Zo kan ik er nog wel een paar verzinnen.
Probeer je er niet te druk om te maken, deze mensen hebben waarschijnlijk gewoon weinig ervaring met overleden mensen.
Sterkte met dit nare nieuws!
Dat is helemaal geen achterlijke opmerking. De dood is beter te aanvaarden en verwerken als het bij iemand van 80 is dan bij iemand van 30, dat is gewoon een feit.
Toen mijn (oude) vader overleed vond ik zijn hoge leetijd juist een troostrijk gegeven en ik was blij als mensen er op deze manier naar verwezen.
Want laten we wel wezen, het ís toch zo dat sommige mensen een mooie leeftijd hebben gekregen, een heel leven hebben mogen leiden? En dat dat een troostend feit in een periode van verdriet is?
vrijdag 18 mei 2012 om 14:04
quote:mclean72 schreef op 18 mei 2012 @ 00:17:
Gecondoleerd.
Nee, die opmerking van die klant is niet normaal, maar als ik hoor dat 1 van de medewersters van een winkel oid waar ik vaak kom is overleden, dan weet ik niet of ik wel zo aangeslagen zou zijn.
Zoiets stoms zou ik echter niet zeggen, ik zou mijn medeleven betuigen, maar daarna ga ik door met het leven van alle dag.
Ik vind het wel apart dat het sommige van je collega's weinig lijkt te doen.
iedereen reageert anders.
Ik ben ook iemand die niet heel snel aangeslagen is. Ik vind het dan ook weer raar als anderen, in mijn ogen, over the top reageren. Ik verwerk dingen steady en landzaam. Of ik 'accepteer' het als een gegeven. 's avonds in mijn bed kan ik best weleens aangedaan zijn, maar zo en plein public merk je bij mij vrij weinig. Kan ik niks aan doen, ik reageer gewoon weinig gevoelig.
zo'n opmerking zou ik dan nooit maken. Maar opmerkingen over een mooie leeftijd dan weer wel, als het om iemand ga die ík dan ben verloren. Zo ervaar ik het ook en heb het zo ervaring bij mijn familieleden waar ik echt wel een goede band mee had.
Gecondoleerd.
Nee, die opmerking van die klant is niet normaal, maar als ik hoor dat 1 van de medewersters van een winkel oid waar ik vaak kom is overleden, dan weet ik niet of ik wel zo aangeslagen zou zijn.
Zoiets stoms zou ik echter niet zeggen, ik zou mijn medeleven betuigen, maar daarna ga ik door met het leven van alle dag.
Ik vind het wel apart dat het sommige van je collega's weinig lijkt te doen.
iedereen reageert anders.
Ik ben ook iemand die niet heel snel aangeslagen is. Ik vind het dan ook weer raar als anderen, in mijn ogen, over the top reageren. Ik verwerk dingen steady en landzaam. Of ik 'accepteer' het als een gegeven. 's avonds in mijn bed kan ik best weleens aangedaan zijn, maar zo en plein public merk je bij mij vrij weinig. Kan ik niks aan doen, ik reageer gewoon weinig gevoelig.
zo'n opmerking zou ik dan nooit maken. Maar opmerkingen over een mooie leeftijd dan weer wel, als het om iemand ga die ík dan ben verloren. Zo ervaar ik het ook en heb het zo ervaring bij mijn familieleden waar ik echt wel een goede band mee had.
vrijdag 18 mei 2012 om 15:13
quote:nieuwemaan11 schreef op 18 mei 2012 @ 08:49:
@Zo.maar: dat hoeft dus geen schofterig gedrag te zijn, maar is een van de vele reacties op het horen van een overlijden. Het is alleen niet jouw manier van reageren, dus komt het op jou heel kwetsend over. Overigend mag je van je vriend wel verwachten dat als je in tranen bent hij je gewoon troost vind ik, al is het omdat je favoriete tv kandidaat is weggestemd ofzo
Misschien dat dat de rede is dat ik gescheiden ben
Maar een beetje gevoel hoort er wel bij lijkt mij.
@Zo.maar: dat hoeft dus geen schofterig gedrag te zijn, maar is een van de vele reacties op het horen van een overlijden. Het is alleen niet jouw manier van reageren, dus komt het op jou heel kwetsend over. Overigend mag je van je vriend wel verwachten dat als je in tranen bent hij je gewoon troost vind ik, al is het omdat je favoriete tv kandidaat is weggestemd ofzo
Misschien dat dat de rede is dat ik gescheiden ben
Maar een beetje gevoel hoort er wel bij lijkt mij.