God en zelfdoding

04-01-2019 23:28 75 berichten
Dit topic gaat niet over de vraag of God bestaat of niet. Sommigen geloven in God, anderen niet. Dat moet iedereen zelf weten. Graag geen discussie of God wel of niet bestaat.

Een vraag aan de mensen die wel in God geloven (van welke religie dan ook): denken jullie dat God zelfdoding werkelijk zo onvergeeflijk zou vinden zoals je vaak hoort van gelovige mensen? Zou God juist niet begripvol zijn voor het jarenlange lijden dat daaraan vooraf is gegaan om te komen tot zo’n daad? Ik heb het dus niet over impulsieve zelfdoding, maar over zelfdoding als laatste uitweg uit jarenlang ondraaglijk lijden of zelfdoding als enige oplossing als al het andere niet heeft gewerkt.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat er voldoende godsdiensten en daarbinnen stromingen zijn om te kunnen concluderen dat het god niet zoveel kan schelen hoe je hem precies een plek in je leven geeft.

Of dat nu géén plek is of er eentje strak in de leer, alle varianten gaan uit van naastenliefde, fatsoensnormen en bezinning. Zolang je je daar aan houdt zit je wel goed.
Alle reacties Link kopieren
retrostar schreef:
04-01-2019 23:46
Maar je gaat vanzelf ook wel hoor TO, als je een beetje geduld oefent. In de tijd dat je wacht amuseer je je zo goed mogelijk. Heb je pijn, dan ga je naar artsen totdat ze iets tegen je pijn doen. Bijna altijd kunnen ze wel iets doen tegen je lijden. Dagelijks worden er nieuwe medicijnen uitgevonden en nieuwe inzichten verkregen.
Ik denk dat je hier toch voorbij gaat aan bepaalde grenzen van de wetenschap. Niet alleen zijn er voldoende lichamelijke situaties waarin de wetenschap je niet voldoende hulp kan bieden, ook op psychisch vlak komt dat - helaas - voor.

We kunnen het er denk ik wel over eens zijn dat iemand in een eindeloze coma brengen waarbij hij geen pijn voelt nu niet echt als een alternatief beschikbaar is in de hoop dat er over 10, 20 of 30 jaar misschien wél een oplossing is voor de problemen waar iemand mee moet leven.
Als ik als mens barmhartig genoeg ben om begrip te hebben voor een persoon die ondraaglijk lijdt en besluit uit het leven te stappen, waarom zou God jou dan verdoemen om deze reden? Is de mens barmhartiger dan zijn/haar schepper?
Mijn God is oneindige liefde.
Wel is het naar mijn idee zo dat je bepaalde lessen te leren hebt, ook lijden is iets wat de ziel soms moet meemaken om te groeien en dingen beter te begrijpen..
Maak je daar abrupt een einde aan kan het zomaar zo zijn dat je de lessen opnieuw moet leren in een volgende (re)incarnatie.
Nu denk ik ook weer niet dat als jij al tig jaren uitzichtloos en ondraaglijk aan het lijden bent, je in een volgend leven dat nog eens dunnetjes over moet doen omdat je het proces hebt verhinderd.
Maar uit het leven stappen is zeker wel iets wat bepaalde gevolgen kan hebben op je zielsleven en ontwikkeling.
Zelfmoord is daarom af te raden.
anoniem_371728 wijzigde dit bericht op 05-01-2019 07:50
1.98% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Stampertje12 schreef:
05-01-2019 03:05
Ik denk dat er voldoende godsdiensten en daarbinnen stromingen zijn om te kunnen concluderen dat het god niet zoveel kan schelen hoe je hem precies een plek in je leven geeft.

Of dat nu géén plek is of er eentje strak in de leer, alle varianten gaan uit van naastenliefde, fatsoensnormen en bezinning. Zolang je je daar aan houdt zit je wel goed.
Eens, en daarnaast gemeenschapszin en de kracht in jezelf. Ik ben een belijdend, vrijzinnig protestant. Onze dominee heeft eens gezegd: bidden is niet vragen aan God, maar vragen aan jezelf. Dat vind ik een prachtige gedachte.

TO: ik ken je situatie niet en kan me geen voorstelling maken van wat je moet doormaken. Je doet ongetwijfeld elke dag je uiterste best om er wat van te maken. Ik hoop dat je nog lang de kracht zult hebben om daarmee door te gaan, met hulp van de mensen om je heen. God wil graag dat je doorgaat. Jij wilt ook vast graag door en de mensen om je heen willen dat ook. Maar daarnaast bekijkt hij ons met compassie, zeker als je het moeilijk hebt. Zalig zijn de armen (van geest). God zal je nooit veroordelen.
MissMagicx schreef:
04-01-2019 23:37
God heeft de mens inderdaad naar Zijn evenbeeld geschapen, maar zelfmoord is het gevolg van de zonde. Waren wij nog goed geweest, hadden we niet de behoefte gevoeld om zelfmoord te plegen.
Maar even puur theologisch he, want ik geloof niet, maar uitgaande van die zonde die de mens sinds Eva en de appel heeft. Eva was niet geschapen mét de zonde, ze nam dus in goedheid/vertrouwen een hap van de appel omdat kwaadwillendheid/iets fout doen voor haar nog geen betekenis had tot op dat moment. Dan kun je wel zeggen: “God had het verboden.” Maar zo’n verbod heeft toch pas betekenis op het moment dat iemand een geweten heeft, een (mogelijk) gevolg kan inschatten etc.
Als je Adam en Eva als eerste en zondeloze, onschuldige mensen ziet dan hebben ze toch niet uit zonde kunnen handelen? Of ze zijn allebei bij voorbaat al met zonde (neiging tot overtreden, verleid kunnen worden) en met die neiging en al zo door God geschapen.
NYC schreef:
05-01-2019 08:03
Maar even puur theologisch he, want ik geloof niet, maar uitgaande van die zonde die de mens sinds Eva en de appel heeft. Eva was niet geschapen mét de zonde, ze nam dus in goedheid/vertrouwen een hap van de appel omdat kwaadwillendheid/iets fout doen voor haar nog geen betekenis had tot op dat moment. Dan kun je wel zeggen: “God had het verboden.” Maar zo’n verbod heeft toch pas betekenis op het moment dat iemand een geweten heeft, een (mogelijk) gevolg kan inschatten etc.
Als je Adam en Eva als eerste en zondeloze, onschuldige mensen ziet dan hebben ze toch niet uit zonde kunnen handelen? Of ze zijn allebei bij voorbaat al met zonde (neiging tot overtreden, verleid kunnen worden) en met die neiging en al zo door God geschapen.
Ik snap wat je bedoelt, maar ik zie het zo: de mens werd met een vrije wil geschapen. Hij had een keuze, eten, of niet eten. God had gezegd: "Je mag overal van eten, maar van die boom niet." De duivel begint te praten tegen Eva en zodra hij begon over "als God kunnen zijn" en over het eten van de vrucht, had Eva het af moeten kappen, omdat God duidelijk was geweest. Dat deed ze echter niet omdat ze een vrije wil had en geen willoze robot was. Ze at en zondigde daarmee.
Alle reacties Link kopieren
NYC schreef:
05-01-2019 08:03
Maar even puur theologisch he, want ik geloof niet, maar uitgaande van die zonde die de mens sinds Eva en de appel heeft. Eva was niet geschapen mét de zonde, ze nam dus in goedheid/vertrouwen een hap van de appel omdat kwaadwillendheid/iets fout doen voor haar nog geen betekenis had tot op dat moment. Dan kun je wel zeggen: “God had het verboden.” Maar zo’n verbod heeft toch pas betekenis op het moment dat iemand een geweten heeft, een (mogelijk) gevolg kan inschatten etc.
Als je Adam en Eva als eerste en zondeloze, onschuldige mensen ziet dan hebben ze toch niet uit zonde kunnen handelen? Of ze zijn allebei bij voorbaat al met zonde (neiging tot overtreden, verleid kunnen worden) en met die neiging en al zo door God geschapen.
Puur theologisch dan: Bijbels gezien is het God zelf die de zonde schiep. Niet het eten van de vrucht gaf kennis van goed en kwaad, maar het verbod te eten deed dat al. Paulus zegt dat overigens letterlijk: de kennis van de zo de komt via de wet. En zo is het natuurlijk ook, je kan pas kennis hebben van wat goed en fout is, als je een regel hebt die dat stelt. Elders kom je ook de tekst tegen dat God zelf zegt dat hij de schepper is van alles, het goede en het kwade. Kortom, de christelijke/joodse god is zelf de enige bron van de zonde. En christenen (joden zijn daar over het algemeen veel genuanceerder in, maar zij lezen hun eigen bijbel dan ook meestal vele malen beter dan christenen) die hun God graag afschilderen als alleen maar goed, hebben dus een vrij bizar verhaal nodig om de schuld van alles wat minder leuk is bij de mens te leggen. Maar daar klopt dus bijbels en theologisch geen ene donder van.

Als testje van hoe goed christenen nadenken op dit vlak kan je ze bovenstaande voorleggen, maar het kan nog vele malen simpeler: wie heeft de duivel eigenlijk geschapen? En waarom is die slecht (geworden)? Ook het werk van die ene God he.

Probleem van veel christenen is dat ze een monotheïsme proberen te verenigen met een dualistisch wereldbeeld dat zowel onbijbels als wezenlijk onchristelijk is, maar ze veelal de theologische en filosofische bagage missen om dat zelf te doorzien. Het resultaat is wel een redelijk fijn geloof, maar het is inconsistent en volstrekt ongeloofwaardig voor buitenstaanders.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Alle reacties Link kopieren
Zolang jij Jezus hebt aangenomen, ben jij vergeven voor je zondes. En zelfmoord valt ook onder zonde. Je berooft jezelf van het leven dat je van God hebt gehad.
Natuurlijk is dit niet Gods wil, er is altijd een uitweg met Hem, Jezus is voor elke zonde/ziekte gestorven.
Maar zolang jij in Jezus gelooft, kom je bij Hem terecht in de hemel.
Het is alleen geen 'juiste' oplossing..
Interessant, Jollyrider. Eigenlijk klinkt het bijna alsof er een soort zelfhaat in schuilt, ten opzichte van de mens en diens neigingen (naar zaken die als “zondig”worden beschouwd) terwijl het theologisch beschouwd nou eenmaal vanaf het begin van de schepping een gegeven is dat de mens (zelfs de eerste) met de neiging tot die zonden is geboren en dat altijd zo zal blijven, want dat is immers zijn aard.

Terwijl zo ongeveer het hele christelijk geloof (of is dit alleen binnen het katholicisme?) dat je je voortdurend hebt te beseffen en realiseren hoe zóndig je wel niet bent, dat alles er op gericht moet zijn om die zonden zo goed mogelijk te onderdrukken maar zelfs bij het onderdrukken moet je je blijven realiseren... hoe zóndig je wel niet bent.

Alsof de christelijke? katholieke? mens zich bijna als een “stuk vuil” wenst te zien. :confused: en daarmee denkt tot de essentie van het geloof te komen terwijl dat theologisch nergens zo gesteld is. Of is het ergens in de bijbel wel zo gesteld?
Alle reacties Link kopieren
NYC schreef:
05-01-2019 09:17
Interessant, Jollyrider. Eigenlijk klinkt het bijna alsof er een soort zelfhaat in schuilt, ten opzichte van de mens en diens neigingen (naar zaken die als “zondig”worden beschouwd) terwijl het theologisch beschouwd nou eenmaal vanaf het begin van de schepping een gegeven is dat de mens (zelfs de eerste) met de neiging tot die zonden is geboren en dat altijd zo zal blijven, want dat is immers zijn aard.

Terwijl zo ongeveer het hele christelijk geloof (of is dit alleen binnen het katholicisme?) dat je je voortdurend hebt te beseffen en realiseren hoe zóndig je wel niet bent, dat alles er op gericht moet zijn om die zonden zo goed mogelijk te onderdrukken maar zelfs bij het onderdrukken moet je je blijven realiseren... hoe zóndig je wel niet bent.

Alsof de christelijke? katholieke? mens zich bijna als een “stuk vuil” wenst te zien. :confused: en daarmee denkt tot de essentie van het geloof te komen terwijl dat theologisch nergens zo gesteld is. Of is het ergens in de bijbel wel zo gesteld?
Het christendom legt inderdaad een grote, bij vlagen enorme, focus op de zondigheid van de mens. Katholieken heb je daarin in alle gradaties, en protestanten evenzo.

Toch is de basis daarvan zeker geen zelfhaat. In tegendeel. De grondlegger van dit denken is Augustinus van Hippo (ik zei al dat het allemaal niet zo bijbels is). Augustinus redeneerde niet vanuit zelfhaat, in tegendeel, hij dacht vanuit acceptatie. Hij schreef een onwaarschijnlijk knap staaltje psychologisch zelfonderzoek, eeuwen voor de psychologie een serieuze wetenschap werd, en concludeerde simpelweg: wij mensen weten best wat goed is, maar we zijn verrekt slecht in goed doen. Die conclusie trok Paulus overigens ook al, aar die ging er meer theologisch-legalistisch mee aan de slag. De vrij briljante vondst van Augustinus is dat hij de zelfanalyse in een theologisch kader plaatste, maar niet de voor de hand liggende conclusie trok: wij deugen niet, dus wij moeten boeten. Zijn conclusie was: wij deugen niet, maar dat geeft eigenlijk niet, want we hebben een god die dat compenseert.

De Luthers-calvinistische theologie zie je daar vrij extreem in doorredeneren. Ga voor de aardigheid maar eens naar een preek luisteren van een stevig orthodoxe dominee, dan zal je vrij snel een schema ontdekken:

1. Bewust maken van onze slechtheid
2. Redding door god (Jezus)
3. Dankbaarheid voor die redding

Het christelijk geloof ontspoort extreem makkelijk omdat de theologie nogal veel ingewikkelder is dan veel “gewone” gelovigen snappen, en door dat enorme accent op zondigheid. Maar diep wezenlijk is het een religie van erkenning van de menselijkheid en acceptatie daarvan. En Jezus en de hele theologie er omheen is net zoiets als reïncarnatie bij boeddhisme: het is nodig om er een samenhangende theologie van te maken, maar eigenlijk overbodig. De diepe kern is niet god, Jezus, hemel, hel of nirvana. De diepe kern is een vrij gezond humanisme met erkenning dat de werkelijkheid best klote is, maar er valt met genoeg (zelf-)acceptatie heel wat van te maken.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Alle reacties Link kopieren
TO, ik denk dat je deze vraag niet bij mensen moet neerleggen, maar bij God zelf. Mensen maken er een potje van, kwetsen andere mensen met hun gelijk. Bid en je vindt jouw antwoord.
Alle reacties Link kopieren
Zelf denk ik dat God niet wreed is.
De wereld is een stuk complexer geworden sinds de Bijbel tot stand kwam.
We kunnen nu mensen in leven houden en de keerzijde daarvan is dat er euthanasie bij sommige mensen een heel wezenlijke afweging is geworden.

Ik denk dat je over euthanasie in algemene termen kunt spreken maar dat je concreet, per persoon een afweging moet maken.

Naar mijn idee vraag God niet meer van je dan je kan dragen. Niet ieders draaglast is hetzelfde, wat de een kan verdragen, is voor een ander teveel.
Dat weet God als geen ander, lijkt me.

Er zijn mensen die overlijden aan kanker en er zijn mensen die dezelfde kanker overleven.
Er zijn mensen die overlijden aan ondraaglijk lijden en er zijn mensen die nog wat langer leven.
Dacht je dat God daar geen oog voor heeft?
JollyRider schreef:
05-01-2019 08:57

Als testje van hoe goed christenen nadenken op dit vlak kan je ze bovenstaande voorleggen, maar het kan nog vele malen simpeler: wie heeft de duivel eigenlijk geschapen? En waarom is die slecht (geworden)? Ook het werk van die ene God he.
Ik citeer alleen dit stukje even om te zeggen dat de duivel niet zo is geschapen, het is een gevallen engel. Waarom kon hij vallen? Daar heb ik nu geen goed antwoord op.

Ik heb niet overal de antwoorden op en sommige dingen vind ik zelf ook heel moeilijk te begrijpen, maar ik kán God ook niet begrijpen, Hij is ondoorgrondelijk en mijn verduisterde menselijke verstand kan er niet altijd bij. Ik weet wel dat Hij een goed en rechtvaardig God is.
Alle reacties Link kopieren
MissMagicx schreef:
05-01-2019 11:19
Ik citeer alleen dit stukje even om te zeggen dat de duivel niet zo is geschapen, het is een gevallen engel. Waarom kon hij vallen? Daar heb ik nu geen goed antwoord op.

Ik heb niet overal de antwoorden op en sommige dingen vind ik zelf ook heel moeilijk te begrijpen, maar ik kán God ook niet begrijpen, Hij is ondoorgrondelijk en mijn verduisterde menselijke verstand kan er niet altijd bij. Ik weet wel dat Hij een goed en rechtvaardig God is.
En nu gewoon goed lezen wat ik schreef :)
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
MissMagicx schreef:
05-01-2019 11:19
Ik citeer alleen dit stukje even om te zeggen dat de duivel niet zo is geschapen, het is een gevallen engel. Waarom kon hij vallen? Daar heb ik nu geen goed antwoord op.

Ik heb niet overal de antwoorden op en sommige dingen vind ik zelf ook heel moeilijk te begrijpen, maar ik kán God ook niet begrijpen, Hij is ondoorgrondelijk en mijn verduisterde menselijke verstand kan er niet altijd bij. Ik weet wel dat Hij een goed en rechtvaardig God is.
Maar was die duistere kracht er dan al vóór God ging scheppen? Of tegelijkertijd met hem? Of door hem zelf gecreëerd? Of niet in staat om hem ongedaan te krijgen en/of te voorkomen dat die duistere kracht of het kwaad in de hemel en/of op aarde aanwezig zouden zijn?

Wat ik me er zelf bij voorstel is dat mensen zich al bewust waren van wat ze zelf als kwaad/kwalijk zagen voor ze een godsbeeld ontwikkelden. Maar wat ik lastig te begrijpen vind is hoe ze er dan bij kwamen dat die god “almachtig” gezien werd. Mogelijk is dit nooit letterlijk almachtig bedoeld maar meer een soort “buitenmenselijke invloed”, hetgeen je zelf niet kunt veranderen in je leven.
Alle reacties Link kopieren
NYC schreef:
05-01-2019 11:46
Maar was die duistere kracht er dan al vóór God ging scheppen? Of tegelijkertijd met hem? Of door hem zelf gecreëerd? Of niet in staat om hem ongedaan te krijgen en/of te voorkomen dat die duistere kracht of het kwaad in de hemel en/of op aarde aanwezig zouden zijn?

Wat ik me er zelf bij voorstel is dat mensen zich al bewust waren van wat ze zelf als kwaad/kwalijk zagen voor ze een godsbeeld ontwikkelden. Maar wat ik lastig te begrijpen vind is hoe ze er dan bij kwamen dat die god “almachtig” gezien werd. Mogelijk is dit nooit letterlijk almachtig bedoeld maar meer een soort “buitenmenselijke invloed”, hetgeen je zelf niet kunt veranderen in je leven.
De kern van het christelijke theologische probleem :)

Je kan simpelweg niet in dezelfde theologie een almachtige, algoede, alwetende schepper-godheid stoppen die ook nog eens de enige is, en tegelijk een dualistisch wereldbeeld waarin goed en kwaad als partijen tegenover elkaar staan. Kan niet. Christenen doen het massaal toch. Met briljante oplossingen als “God valt niet te kennen, maar ik weet toch 100% zeker dat...”
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Alle reacties Link kopieren
NYC schreef:
05-01-2019 11:46
Maar was die duistere kracht er dan al vóór God ging scheppen? Of tegelijkertijd met hem? Of door hem zelf gecreëerd? Of niet in staat om hem ongedaan te krijgen en/of te voorkomen dat die duistere kracht of het kwaad in de hemel en/of op aarde aanwezig zouden zijn?

Wat ik me er zelf bij voorstel is dat mensen zich al bewust waren van wat ze zelf als kwaad/kwalijk zagen voor ze een godsbeeld ontwikkelden. Maar wat ik lastig te begrijpen vind is hoe ze er dan bij kwamen dat die god “almachtig” gezien werd. Mogelijk is dit nooit letterlijk almachtig bedoeld maar meer een soort “buitenmenselijke invloed”, hetgeen je zelf niet kunt veranderen in je leven.
De kern van het christelijke theologische probleem :)

Je kan simpelweg niet in dezelfde theologie een almachtige, algoede, alwetende schepper-godheid stoppen die ook nog eens de enige is, en tegelijk een dualistisch wereldbeeld waarin goed en kwaad als partijen tegenover elkaar staan. Kan niet. Christenen doen het massaal toch. Met briljante oplossingen als “God valt niet te kennen, maar ik weet toch 100% zeker dat...”
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Alle reacties Link kopieren
Overigens verklaart dit de vijandigheid die veel christenen, zeker uit protestante hoek, hebben tegen filosofie, theologie en wetenschap. Te veel nadenken levert al snel geloofscrisis op.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Alle reacties Link kopieren
Nee ik denk niet dat zelfmoord onvergefelijk is. God wil niet dat we het recht in eigen hand nemen maar elke zonde is voor hem gelijk, zelfmoord is niet erger dan een andere zonde.
Ik heb ook een aantal keren geprobeerd om een eind aan mijn leven te maken, als ik daar nu op terug kijk zie ik dat God mij in die ellende telkens vasthield.
JollyRider schreef:
05-01-2019 11:51
Overigens verklaart dit de vijandigheid die veel christenen, zeker uit protestante hoek, hebben tegen filosofie, theologie en wetenschap. Te veel nadenken levert al snel geloofscrisis op.
Heb jij (zelf) een verklaring waarom christenen dat dan zo massaal lijken te doen en de discussie daarover liever uit de weg gaan dan dat ze hem aangaan? Ik weet niet of ik het juist interpreteer maar op mij komt het een beetje over - niet vervelend bedoeld overigens - alsof de discussie daarover intern eigenlijk nauwelijks betekenis heeft. Dat het dus niet zozeer over het begrijpen gaat, maar over de gemeenschap/tak van het geloof waarvoor men heeft gekozen of simpelweg daarbinnen is geboren en vooral uit te willen maken van deze geloofsgroep. Dat (willen) geloven in feite veel “sociaal-cultureel willen uitmaken van een gemeenschap” is. Terwijl het éigenlijk iets heel individueels zou kunnen zijn waarbij die discussie ook binnen een geloofsgemeenschap zelf niet zou hoeven te leiden tot crisis/kritiek.
Alle reacties Link kopieren
NYC schreef:
05-01-2019 12:42
Heb jij (zelf) een verklaring waarom christenen dat dan zo massaal lijken te doen en de discussie daarover liever uit de weg gaan dan dat ze hem aangaan? Ik weet niet of ik het juist interpreteer maar op mij komt het een beetje over - niet vervelend bedoeld overigens - alsof de discussie daarover intern eigenlijk nauwelijks betekenis heeft. Dat het dus niet zozeer over het begrijpen gaat, maar over de gemeenschap/tak van het geloof waarvoor men heeft gekozen of simpelweg daarbinnen is geboren en vooral uit te willen maken van deze geloofsgroep. Dat (willen) geloven in feite veel “sociaal-cultureel willen uitmaken van een gemeenschap” is. Terwijl het éigenlijk iets heel individueels zou kunnen zijn waarbij die discussie ook binnen een geloofsgemeenschap zelf niet zou hoeven te leiden tot crisis/kritiek.
Ik ben wat terughoudend met antwoorden want ik weet niet precies wat je vraagt of bedoelt. Wat wil je precies dat ik verklaar?
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
JollyRider schreef:
05-01-2019 12:44
Ik ben wat terughoudend met antwoorden want ik weet niet precies wat je vraagt of bedoelt. Wat wil je precies dat ik verklaar?
Zoals je zelf schreef, die vijandigheid ten opzichte van theologie, filosofie etc. Dat zie ik ook en eigenlijk vind ik dat - júist voor een gelovige - heel opmerkelijk. Maar misschien dat het voor veel “gewone gelovigen” (de gemeenschap bedoel ik, niet iemand in een religieuze functie) niet van belang is, omdat het hem of haar daar niet over gaat. Zoals ik het dan zie... Dat het hem/haar er vooral om gaat dat hij/zij deel is van die kerk/groep mensen en er verder niet eens over wil denken, omdat het een of het ander nou eenmaal zo voor hen is voorgeschreven, volgens die tak van het geloof.

Terwijl ik éigenlijk zou denken dat het voor iemand die gelooft juist een hele waardevolle invulling is om te interpreteren over de teksten, om daarover te willen filosoferen en het het ook niet als beangstigend te zien dat mensen teksten op verschillende manieren interpreteren. Maar toch is men daar terughoudend in lijkt het.
Alle reacties Link kopieren
NYC schreef:
05-01-2019 12:52
Zoals je zelf schreef, die vijandigheid ten opzichte van theologie, filosofie etc. Dat zie ik ook en eigenlijk vind ik dat - júist voor een gelovige - heel opmerkelijk. Maar misschien dat het voor veel “gewone gelovigen” (de gemeenschap bedoel ik, niet iemand in een religieuze functie) niet van belang is, omdat het hem of haar daar niet over gaat. Zoals ik het dan zie... Dat het hem/haar er vooral om gaat dat hij/zij deel is van die kerk/groep mensen en er verder niet eens over wil denken, omdat het een of het ander nou eenmaal zo voor hen is voorgeschreven, volgens die tak van het geloof.

Terwijl ik éigenlijk zou denken dat het voor iemand die gelooft juist een hele waardevolle invulling is om te interpreteren over de teksten, om daarover te willen filosoferen en het het ook niet als beangstigend te zien dat mensen teksten op verschillende manieren interpreteren. Maar toch is men daar terughoudend in lijkt het.
Ah zo. Ik heb daar twee verklaringen voor die beiden tenminste een deel verklaren, maar ongetwijfeld ook samen niet volledig zijn.

Ten eerste is “geloof” nu eenmaal vooral een gevoel, een vertrouwen. Intellectueel daar mee bezig gaan is in alle religies voor een minderheid. Niet zo gek, want de meerderheid van alle mensen en dus ook van gelovigen is gewoon niet zo intellectueel begaafd en/of geïnteresseerd voor dit onderwerp.

Wat wel typisch christelijk is, is de belofte dat het een religie voor “gewone mensen” is. Een van de redenen dat de Romeinen niks van het christendom moesten weten was dat het zo intellectueel onnozel is voor een beschaving die grote filosofen eerde.

Het protestantisme is daar weer een soort PVV-variant op: alles wat elite is of gezag heeft deugt niet en moet bestreden en geminacht worden.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Alle reacties Link kopieren
Maxieee schreef:
05-01-2019 00:15
...Ik heb dat topic gezien. Maar toen ik niet lang geleden daarin even las, zag ik posts van mensen die nog konden winkelen en op vakantie konden gaan. Dat is bij mij niet meer van toepassing. Ik kan dat niet meer.

Maxiee, ik vind het heel rot voor je. Dat je zoveel niet meer kunt, en dat je zoveel pijn hebt.
Dokters kunnen inderdaad lang niet alles verlichten of oplossen..

Om je vraag te beantwoorden over God en zelfdoding, dat weet ik niet. Dat vind ik ook een lastige.
Zelf denk ik, dat als je fysiek langdurig lijdt, en echt van alles hebt geprobeerd, en het echt niet meer gaat, dat hij niet boos op je kan zijn. Het lijkt nog steeds niet de betere keuze, maar ik denk ook dat er liefde en erbarmen is. Genade is, voor iedereen,

dat hoop ik tenminste,,

:rose:
Gatekeeper* schreef:
04-01-2019 23:34
“God geeft je nooit meer dan dat je aankan” is een veelgebruikt standpunt onder gelovigen dus wie ben jij om aan Hem te twijfelen.
Klopt, dat is een veelgebruikt standpunt. Maar ik geloof er eigenlijk niet zo in dat alles wat je krijgt of meemaakt in je leven van God afkomstig is, dus ook het slechte. Zou bijv verkrachting dan ook van God afkomstig zijn? En deze fysieke pijn, deze heftige, snijdende pijn waardoor ik elke nacht weer wakker lig, een genadeloze, constante pijn die zo intens is dat het werkt op mijn psyche, zou dat werkelijk van God afkomstig zijn. Misschien gebeuren er dingen op aarde die niet van God afkomstig zijn. En “God geeft je nooit meer dan je aankan”, misschien heb ik de pijn niet van God gekregen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven