Het Diner van Herman Koch
zaterdag 9 januari 2010 om 16:06
Gisteravond heb ik eindelijk Het Diner van Herman Koch uit gelezen. Dat boek lag al een paar maanden op m'n nachtkastje, paar geprobeerd erin te starten maar op de één of andere manier kon het me niet boeien. Omdat ik nu eenmaal als stelregel heb dat ik een boek niet ongelezen in de kast mag zetten en al helemaal geen nieuw boek mag kopen als ik de vorige nog niet uit heb, ben ik in m'n vakantie toch maar weer begonnen. Nu heb ik 'm eindelijk uit en eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik ervan vind terwijl ik meestal wel een uitgesproken mening heb over boeken. Het boek komt sowieso niet in m'n lijstje van favorieten, daarvoor kostte het me teveel moeite om er door geboeid te blijven. Maar echt slecht vond ik 'm ook niet. Kortom: ik vind het lastig om de vinger op de zere plek te leggen en vroeg me daarom af wat jullie ervan vonden.
M'n volgend project is - eindelijk - Knielen op een bed violen van Jan Siebelink.
M'n volgend project is - eindelijk - Knielen op een bed violen van Jan Siebelink.
zaterdag 9 januari 2010 om 16:14
Wat grappig, ik had hetzelfde gevoel over 'het diner'.
Dat ik het boek kocht verwachtte ik dat ik het in 1 keer uit zou lezen, maar het kwam maar niet op gang.
Ik heb het boek ook meerdere malen aan de kant gelegd zonder op een nieuw hoofdstuk beland te zijn (meestal het punt waar ik besluit dat het toch echt bedtijd/tijd op te koken oid is)
Raar genoeg wilde ik het boek om een of andere reden toch uitlezen.
Het boeide me dus wel genoeg om te willen weten hoe het af zou lopen, maar het boeide me niet genoeg om het in een ruk uit te lezen. Het ging allemaal iets te traag (pagina's lang over dat pa en zoon buiten staan te discuseren over dat telefoontje, vervolgens komt hij binnen en blijkt het dessert nog niet eens klaar te zijn).
Wat mij betreft geen boek wat ik nog eens voor de 2e keer zou pakken om te lezen.
Dat ik het boek kocht verwachtte ik dat ik het in 1 keer uit zou lezen, maar het kwam maar niet op gang.
Ik heb het boek ook meerdere malen aan de kant gelegd zonder op een nieuw hoofdstuk beland te zijn (meestal het punt waar ik besluit dat het toch echt bedtijd/tijd op te koken oid is)
Raar genoeg wilde ik het boek om een of andere reden toch uitlezen.
Het boeide me dus wel genoeg om te willen weten hoe het af zou lopen, maar het boeide me niet genoeg om het in een ruk uit te lezen. Het ging allemaal iets te traag (pagina's lang over dat pa en zoon buiten staan te discuseren over dat telefoontje, vervolgens komt hij binnen en blijkt het dessert nog niet eens klaar te zijn).
Wat mij betreft geen boek wat ik nog eens voor de 2e keer zou pakken om te lezen.
zaterdag 9 januari 2010 om 16:16
zaterdag 9 januari 2010 om 16:34
quote:PrinsesOpDeErwt schreef op 09 januari 2010 @ 16:16:
Ik vond het verhaal uiteindelijk juist wel heel goed in elkaar zitten. Het is geen boek met héél veel spanning, maar de verhaallijn zit goed in elkaar en de manier waarop de ik-persoon de situatie en de gebeurtenissen beleeft, vond ik bijzonder omschreven Zo denk ik er ook over. Heb het boek wel in 1 keer uitgelezen op vakantie, dan heb (lees: geef ik mezelf) er ook tijd voor. Knielen op een bed violen ligt hier overigens ook klaar
Ik vond het verhaal uiteindelijk juist wel heel goed in elkaar zitten. Het is geen boek met héél veel spanning, maar de verhaallijn zit goed in elkaar en de manier waarop de ik-persoon de situatie en de gebeurtenissen beleeft, vond ik bijzonder omschreven Zo denk ik er ook over. Heb het boek wel in 1 keer uitgelezen op vakantie, dan heb (lees: geef ik mezelf) er ook tijd voor. Knielen op een bed violen ligt hier overigens ook klaar
zaterdag 9 januari 2010 om 16:41
zaterdag 9 januari 2010 om 16:41
Wat toevallig ik hik ook al een tijdje aan tegen het uitlezen van het diner. De eerste hoofdstukken gingen heel snel maar het ging me een beetje vervelen op den duur. Het boek heeft volgens mij de ns publieksprijs gewonnen, dus er zijn vast mensen helemaal wild over.
Die broer, de politicus, doet me erg denken aan Wouter Bos! Hadden jullie ook een politicus in gedachten? Ik kon het niet lezen zonder zijn gezicht voor me te zien...
Die broer, de politicus, doet me erg denken aan Wouter Bos! Hadden jullie ook een politicus in gedachten? Ik kon het niet lezen zonder zijn gezicht voor me te zien...
zaterdag 9 januari 2010 om 16:51
zaterdag 9 januari 2010 om 16:57
Het Diner vond ik niet het beste boek dat ik ooit gelezen had maar het boeide me wel. Ik heb het vrij snel uit gelezen. Misschien ook wel omdat ik wat speculaties over het boek gehoord had over wat er met de 'ik-persoon' aan de hand zou kunnen zijn.
Knielen op een bed violen vond ik een mooi boek, wel heel beklemmend. Maar goed geschreven.
Joe Speedboot vond ik ook een mooi boek geloof ik. Kan het me niet heel goed meer herinneren, heb ik al een hele tijd geleden gelezen.
Knielen op een bed violen vond ik een mooi boek, wel heel beklemmend. Maar goed geschreven.
Joe Speedboot vond ik ook een mooi boek geloof ik. Kan het me niet heel goed meer herinneren, heb ik al een hele tijd geleden gelezen.
zaterdag 9 januari 2010 om 16:59
Het Diner vond ik een typisch vakantieniemendalletje... In één dag uitgelezen bij het zwembad. Het kabbelde wat voort maar vond het alle media-aandacht bij lange na niet waard. En het einde vond ik nogal afgeraffeld.
Knielen daarentegen, wat een prachtboek. Een stuk zwaardere kost, maar dat maakt juist de kwaliteit.
Knielen daarentegen, wat een prachtboek. Een stuk zwaardere kost, maar dat maakt juist de kwaliteit.
zaterdag 9 januari 2010 om 17:17
Ja, Het Diner.
De enigste boeiende hoofdstukken vond ik de laatste drie.
De rest vond ik zo onzettend langdraadig dat ik het bijna had opgegeven....pfff, op een gegeven moment heb ik hele gedeeltes overgeslagen!
Maar door het einde vond ik het uiteindelijk toch een mooi boek.
Ik herkende daar veel van mijn eigen relatie met mijn eigen kind in (hoever zou jij voor je enigst kind gaan?).
De enigste boeiende hoofdstukken vond ik de laatste drie.
De rest vond ik zo onzettend langdraadig dat ik het bijna had opgegeven....pfff, op een gegeven moment heb ik hele gedeeltes overgeslagen!
Maar door het einde vond ik het uiteindelijk toch een mooi boek.
Ik herkende daar veel van mijn eigen relatie met mijn eigen kind in (hoever zou jij voor je enigst kind gaan?).
zaterdag 9 januari 2010 om 17:20
[quote]Mittens schreef op 09 januari 2010 @ 17:02:
Bedankt voor dit topic! Ik dacht dat ik het Diner heel graag wilde lezen.
Had er al eens eerder niet al te beste verhalen over gehoord, maar nu weet ik zeker dat ik het niet ga kopen
Thanks![/quote
Als ik eerlijk ben zou ik het ook niet doen. Zonde van het geld.
Bedankt voor dit topic! Ik dacht dat ik het Diner heel graag wilde lezen.
Had er al eens eerder niet al te beste verhalen over gehoord, maar nu weet ik zeker dat ik het niet ga kopen
Thanks![/quote
Als ik eerlijk ben zou ik het ook niet doen. Zonde van het geld.
zaterdag 9 januari 2010 om 17:35
Ha fijn dat ik niet de enige ben! Voelde al een soort van schaamte op komen juist vanwege alle publiciteit en ophef. Ik vind het ook zo weinig concreet, heel veel dingen moet je zelf invullen. Oké, dat zet je vervolgens wel weer aan het denken maar ik vond het bij vlagen echt heel oppervlakkig. In vergelijking met de rest vond ik de laatste hoofdstukken inderdaad ook wel wat afgeraffeld. Bovendien waren bij mij de puzzelstukjes al in een eerder stadium op z'n plek gevallen waardoor het ook nog redelijk mosterd na de maaltijd was. Een echt mannenboek zou ik het trouwens niet willen noemen maar misschien komt dat ook wel omdat ik niet alle opzichten een typisch vrouwelijke vrouw ben
Hoe dan ook, ben erg benieuwd naar Knielen op een bed violen. Had al wel begrepen dat het een zwaar (tegen het taaie aan) boek is maar ben toch ook wel erg nieuwsgierig.
Overigens ben ik dan wel weer heel erg verslaafd aan Nederlandse (soms Vlaamse) literatuur. Dunya van Tomas Lieske is wat dat betreft echt een aanrader! Is misschien ook wel langdradig maar het detailniveau is dusdanig mooi, dat het niet verveelt. Prinsesje Nooitgenoeg van Halina Reyn trouwens ook. Van heel andere orde - typische vakantiekost - maar echt de moeite waard ook.
Hoe dan ook, ben erg benieuwd naar Knielen op een bed violen. Had al wel begrepen dat het een zwaar (tegen het taaie aan) boek is maar ben toch ook wel erg nieuwsgierig.
Overigens ben ik dan wel weer heel erg verslaafd aan Nederlandse (soms Vlaamse) literatuur. Dunya van Tomas Lieske is wat dat betreft echt een aanrader! Is misschien ook wel langdradig maar het detailniveau is dusdanig mooi, dat het niet verveelt. Prinsesje Nooitgenoeg van Halina Reyn trouwens ook. Van heel andere orde - typische vakantiekost - maar echt de moeite waard ook.
zondag 10 januari 2010 om 00:25
Ik vond Het Diner wel een goed boek. Bij dat eerste misdrijf dacht ik "nou, zo erg is dat toch niet" (omdat ik voor ik met lezen begon al had bedacht dat het echt wel iets heel ergs moest zijn wat die jongens gedaan hadden). Later blijkt dat waar het echt om gaat idd veel erger te zijn, en toen dacht ik echt "hoe kon ik eigenlijk denken dat dat eerste niet zo heel erg was".... ik werd dus een beetje op het verkeerde been gezet, en dat vind ik altijd wel knap.
Joe Speedboot vond ik geweldig, wat een prachtige zinnen staan daarin!
Net als in Het derde huwelijk, van Tom Lanoye, ook van die mooie zinnen soms, prachtig!
Joe Speedboot vond ik geweldig, wat een prachtige zinnen staan daarin!
Net als in Het derde huwelijk, van Tom Lanoye, ook van die mooie zinnen soms, prachtig!
Happiness is nothing more than good health and a bad memory - Albert Schweitzer.
zondag 10 januari 2010 om 00:46
quote:Liondevil76 schreef op 09 januari 2010 @ 16:06:
Omdat ik nu eenmaal als stelregel heb dat ik een boek niet ongelezen in de kast mag zetten en al helemaal geen nieuw boek mag kopen als ik de vorige nog niet uit heb, ben ik in m'n vakantie toch maar weer begonnen. Je moet het zelf weten natuurlijk, maar als een boek mij niet boeit leg ik het gewoon weg. Zonde van de tijd, waarin je zoveel wel goeie boeken had kunnen lezen.
Omdat ik nu eenmaal als stelregel heb dat ik een boek niet ongelezen in de kast mag zetten en al helemaal geen nieuw boek mag kopen als ik de vorige nog niet uit heb, ben ik in m'n vakantie toch maar weer begonnen. Je moet het zelf weten natuurlijk, maar als een boek mij niet boeit leg ik het gewoon weg. Zonde van de tijd, waarin je zoveel wel goeie boeken had kunnen lezen.
zondag 10 januari 2010 om 08:36