Overig
alle pijlers
Het Indo-topic
vrijdag 13 april 2012 om 17:16
In 2007 is er al eens een dergelijk topic geweest, maar dat ging over Indo’s. Het zou leuk zijn als dit een topic werd VAN Indo’s.
Ik heb wel eens het gevoel dat bij veel Belanda’s de Indo-cultuur een beetje uit zicht begint te raken. De eerste generatie is natuurlijk aan het uitsterven, daarom wordt het steeds moeilijker nog verhalen uit de eerste hand te pakken te krijgen. De fameuze ‘tantes’ (die overigens, ook zo Indo, lang niet altijd familie hoeven te zijn) verdwijnen langzamerhand van het toneel en dat is ontzettend jammer, want velen van hen waren een soort bewakers van de cultuur.
Gelukkig wordt die cultuur toch nog wel op veel manieren overgedragen. Via de toko en de keuken, kijk maar in het Toko-topic op de Eten-pijler. Maar ook via festivals, zoals de jaarlijkse TongTong, lokaal georganiseerde pasars, die soms ware kumpulans worden van families, vrienden en kennissen. Of via mijn geliefde Werkgroep Indisch-Nederlandse Letteren van de letterenfaculteit in Leiden.
Maar er is niets zo ‘Indo’ (of Indonesisch for that matter) dan geschiedenis(sen) doorgeven door middel van verhalen. Ik vind het altijd leuk om te lezen dat de moeder van Yvonne Keuls haar nooit Yvonne noemde, maar ‘Angin’. “Want angin betekent wind, en de wind neemt de verhalen met zich mee”.
Het zou leuk zijn deze echt Indische traditie hier voort te zetten door hier je verhalen neer te zetten. Hoe gaat het toe in de Indo-families, de Indo-cultuur. Wat vind je leuk of juist niet leuk aan de muziek? Griezel je ook van line-dancen, of vind je het heerlijk?
Ik ben persoonlijk erg geïnteresseerd in WOII in Indonesië (toen nog Indië) en de bersiap.
Recepten en allerlei kook-wederwaardigheden en -vragen zijn ook zeer welkom, want de keuken, de dapur, is het hart van de Indo-cultuur.
Het spreekt natuurlijk vanzelf dat iedereen die iets met dit onderwerp heeft, van harte welkom is om mee te schrijven. Daar hoef je echt geen Indo voor te zijn. Dus voor iedereen: selamat datang!
Ik heb wel eens het gevoel dat bij veel Belanda’s de Indo-cultuur een beetje uit zicht begint te raken. De eerste generatie is natuurlijk aan het uitsterven, daarom wordt het steeds moeilijker nog verhalen uit de eerste hand te pakken te krijgen. De fameuze ‘tantes’ (die overigens, ook zo Indo, lang niet altijd familie hoeven te zijn) verdwijnen langzamerhand van het toneel en dat is ontzettend jammer, want velen van hen waren een soort bewakers van de cultuur.
Gelukkig wordt die cultuur toch nog wel op veel manieren overgedragen. Via de toko en de keuken, kijk maar in het Toko-topic op de Eten-pijler. Maar ook via festivals, zoals de jaarlijkse TongTong, lokaal georganiseerde pasars, die soms ware kumpulans worden van families, vrienden en kennissen. Of via mijn geliefde Werkgroep Indisch-Nederlandse Letteren van de letterenfaculteit in Leiden.
Maar er is niets zo ‘Indo’ (of Indonesisch for that matter) dan geschiedenis(sen) doorgeven door middel van verhalen. Ik vind het altijd leuk om te lezen dat de moeder van Yvonne Keuls haar nooit Yvonne noemde, maar ‘Angin’. “Want angin betekent wind, en de wind neemt de verhalen met zich mee”.
Het zou leuk zijn deze echt Indische traditie hier voort te zetten door hier je verhalen neer te zetten. Hoe gaat het toe in de Indo-families, de Indo-cultuur. Wat vind je leuk of juist niet leuk aan de muziek? Griezel je ook van line-dancen, of vind je het heerlijk?
Ik ben persoonlijk erg geïnteresseerd in WOII in Indonesië (toen nog Indië) en de bersiap.
Recepten en allerlei kook-wederwaardigheden en -vragen zijn ook zeer welkom, want de keuken, de dapur, is het hart van de Indo-cultuur.
Het spreekt natuurlijk vanzelf dat iedereen die iets met dit onderwerp heeft, van harte welkom is om mee te schrijven. Daar hoef je echt geen Indo voor te zijn. Dus voor iedereen: selamat datang!
donderdag 26 april 2012 om 11:12
Dat is waar. Maar soms is het wel grappig. Ik lach mij altijd helemaal krom om de namen van Thaise restaurants, heb je dat ook?
In Amsterdam zit een restaurant dat heet Thai mahal.
Dus steeds als ik langsreed met tram moest ik keihard lachen, en de mensen mij raar aankijken!
Maar als er andere Indo's in de tram zaten, lachten zij ook. Dus ik was niet de enige daar
In Amsterdam zit een restaurant dat heet Thai mahal.
Dus steeds als ik langsreed met tram moest ik keihard lachen, en de mensen mij raar aankijken!
Maar als er andere Indo's in de tram zaten, lachten zij ook. Dus ik was niet de enige daar
donderdag 26 april 2012 om 13:35
donderdag 26 april 2012 om 14:32
ohh, dat van die drol wist ik dan weer niet. Lol.
Ik heb bruine ogen met geen andere kleuren erin. Mijn dochter op het eerste gezicht ook, heeft een jaar geduurd voordat ze niet meer blauw waren. Als het licht er op een bepaalde manier er in schijnt zijn ze helemaal niet bruin, maar zitten er bruine vlekken op een donkergrijze ondergrond. Apart. Manlief heeft grijsblauw
Ik heb bruine ogen met geen andere kleuren erin. Mijn dochter op het eerste gezicht ook, heeft een jaar geduurd voordat ze niet meer blauw waren. Als het licht er op een bepaalde manier er in schijnt zijn ze helemaal niet bruin, maar zitten er bruine vlekken op een donkergrijze ondergrond. Apart. Manlief heeft grijsblauw
donderdag 26 april 2012 om 14:37
quote:Notachav schreef op 26 april 2012 @ 13:42:
Hier nog een (bleke) Indo. Geen idee waar mijn familie vandaan komt want daar werd in mijn familie niet over gepraat. Desondanks voel ik me veel meer Indisch dan Nederlands.
Hier werd er ook niet over gepraat vroeger, maar ik weet wel precies waar 'we' vandaan komen. Ik ben ook naar het dorp (nou ja) geweest waar mijn opa geboren is. Erg leuk, want het ligt ver uit de toeristische route. Jammer genoeg had ik geen adres en de burgerlijke stand zit 150 km verderop. Dat is meestal erg lang reizen op Java, óók met een moderne auto. Man man, wat een wegen! Maar dat terzijde.
Ik heb geen blauwe rand om m'n ogen, ze zijn wel heel donkerbruin. Maar dat heeft mijn moeder ook, en die is 100% Nederlands .
Hier nog een (bleke) Indo. Geen idee waar mijn familie vandaan komt want daar werd in mijn familie niet over gepraat. Desondanks voel ik me veel meer Indisch dan Nederlands.
Hier werd er ook niet over gepraat vroeger, maar ik weet wel precies waar 'we' vandaan komen. Ik ben ook naar het dorp (nou ja) geweest waar mijn opa geboren is. Erg leuk, want het ligt ver uit de toeristische route. Jammer genoeg had ik geen adres en de burgerlijke stand zit 150 km verderop. Dat is meestal erg lang reizen op Java, óók met een moderne auto. Man man, wat een wegen! Maar dat terzijde.
Ik heb geen blauwe rand om m'n ogen, ze zijn wel heel donkerbruin. Maar dat heeft mijn moeder ook, en die is 100% Nederlands .
donderdag 26 april 2012 om 14:59
Ik was even boeken aan googlen, en kwam deze tegen:
link
Beschrijving
Tijdens het leeg maken van haar ouderlijk huis in 2001, trof de auteur van dit boek een grote verzameling brieven aan, die haar ouders, een zendingsartsenechtpaar, tussen 1939 en 1946 vanuit Indië naar Nederland hadden gestuurd. Niemand van hun kinderen heeft ooit iets van het bestaan van die brieven afgeweten. Aanvankelijk deed zij er weinig mee, totdat zij de brieven ging overtypen in een tekstbestand. Wat zij toen las, was fascinerend, ontroerend en onthutsend. Dat Indische verleden was al die tijd grotendeels verzwegen vanwege de traumatische gebeurtenissen. Zij kreeg daarom het gevoel dat zij haar ouders nu pas leerde kennen.
In Lieve Allemaal beschrijven de beide ouders in directe en beeldende taal wat zij meemaakten met de bevolking, hun collega's en hun kinderen. Eerst vanuit West-Java, later vanuit Medan op Sumatra. De periode 1939-1946 was in Indië een zeer roerige tijd. De Tweede Wereldoorlog, het kamp en de gewelddadige Bersiap-periode tijdens het eerste jaar van de Indonesische onafhankelijkheid vormen de achtergronden van de brieven aan het thuisfront en klinken daar telkens in door. Het persoonlijke drama dat beide ouders trof blijft niet onvermeld, maar ook hun momenten van geluk komen aan bod.
link
Beschrijving
Tijdens het leeg maken van haar ouderlijk huis in 2001, trof de auteur van dit boek een grote verzameling brieven aan, die haar ouders, een zendingsartsenechtpaar, tussen 1939 en 1946 vanuit Indië naar Nederland hadden gestuurd. Niemand van hun kinderen heeft ooit iets van het bestaan van die brieven afgeweten. Aanvankelijk deed zij er weinig mee, totdat zij de brieven ging overtypen in een tekstbestand. Wat zij toen las, was fascinerend, ontroerend en onthutsend. Dat Indische verleden was al die tijd grotendeels verzwegen vanwege de traumatische gebeurtenissen. Zij kreeg daarom het gevoel dat zij haar ouders nu pas leerde kennen.
In Lieve Allemaal beschrijven de beide ouders in directe en beeldende taal wat zij meemaakten met de bevolking, hun collega's en hun kinderen. Eerst vanuit West-Java, later vanuit Medan op Sumatra. De periode 1939-1946 was in Indië een zeer roerige tijd. De Tweede Wereldoorlog, het kamp en de gewelddadige Bersiap-periode tijdens het eerste jaar van de Indonesische onafhankelijkheid vormen de achtergronden van de brieven aan het thuisfront en klinken daar telkens in door. Het persoonlijke drama dat beide ouders trof blijft niet onvermeld, maar ook hun momenten van geluk komen aan bod.
donderdag 26 april 2012 om 15:09
quote:missy_acy schreef op 26 april 2012 @ 15:00:
Kent iemand dat boek al? Die vind ik wel boeiend, maar wel een beetje MAHAL
Da's inderdaad n'dah murah. Nee, ik ken het niet, maar het ziet er interessant uit. Ik ga er misschien toch maar achteraan.
Ik moet er maar een baantje bijnemen, want daarstraks kwam het tijdschrift Indische Letteren binnen, met een aanbieding voor een roman over het plantersleven in Deli. Ziet er ook zo goed uit. De rekbaarheid van mijn boekenkasten begint toch tegen zijn grenzen aan te lopen.
Wat ben je trouwens weer veranderd Leuk!
Edit: die drol, geweldig!
Kent iemand dat boek al? Die vind ik wel boeiend, maar wel een beetje MAHAL
Da's inderdaad n'dah murah. Nee, ik ken het niet, maar het ziet er interessant uit. Ik ga er misschien toch maar achteraan.
Ik moet er maar een baantje bijnemen, want daarstraks kwam het tijdschrift Indische Letteren binnen, met een aanbieding voor een roman over het plantersleven in Deli. Ziet er ook zo goed uit. De rekbaarheid van mijn boekenkasten begint toch tegen zijn grenzen aan te lopen.
Wat ben je trouwens weer veranderd Leuk!
Edit: die drol, geweldig!
donderdag 26 april 2012 om 15:15
quote:Notachav schreef op 26 april 2012 @ 13:42:
Hier nog een (bleke) Indo. Geen idee waar mijn familie vandaan komt want daar werd in mijn familie niet over gepraat. Desondanks voel ik me veel meer Indisch dan Nederlands.
Ik ben voot een halve indo ook best bleek. Aan kleine dingen zie je het wel. Ik heb bijvoorbeeld heel donkerbruin haar, de ondertoon van mijn huid is geel en ik word heel snel bruin in de zomer. Ik heb het beroemde platte gezicht haha, en ik ben klein van stuk (1.58). Maar ik heb dan weer wel hele lichte groene ogen.
Bij mij is het mijn moeder die indisch is, mijn vader is hollands. Mijn moeder heeft veel broers en zussen en die zijn allemaal samen met een hollandse/hollander. Maar 'wij' ( de kinderen, dus mijn nichten en neven) hebben allemaal heeeel divers uiterlijk. De ene is heel blank, met lichte ogen en licht haar, de ander is heel getint met bruine ogen. Je kan wel aan ons allemaal zien dat er 'iets' buitenlands aan is.
Hier nog een (bleke) Indo. Geen idee waar mijn familie vandaan komt want daar werd in mijn familie niet over gepraat. Desondanks voel ik me veel meer Indisch dan Nederlands.
Ik ben voot een halve indo ook best bleek. Aan kleine dingen zie je het wel. Ik heb bijvoorbeeld heel donkerbruin haar, de ondertoon van mijn huid is geel en ik word heel snel bruin in de zomer. Ik heb het beroemde platte gezicht haha, en ik ben klein van stuk (1.58). Maar ik heb dan weer wel hele lichte groene ogen.
Bij mij is het mijn moeder die indisch is, mijn vader is hollands. Mijn moeder heeft veel broers en zussen en die zijn allemaal samen met een hollandse/hollander. Maar 'wij' ( de kinderen, dus mijn nichten en neven) hebben allemaal heeeel divers uiterlijk. De ene is heel blank, met lichte ogen en licht haar, de ander is heel getint met bruine ogen. Je kan wel aan ons allemaal zien dat er 'iets' buitenlands aan is.
donderdag 26 april 2012 om 15:33
quote:missy_acy schreef op 26 april 2012 @ 14:08:
Hai notachav,
Zou je dat niet willen achterhalen dan?
Dat zou ik natuurlijk wel willen Missy, maar ik weet niet hoe. Mijn familie is hier niet in de jaren 50 gekomen maar al veel langer in Nederland. Mijn vader was Nederlander maar mijn opa en oma van moeders kant zijn zover ik weet allebei van indische afkomst. In de jaren 50 hadden mijn opa en oma logders uit Indonesië maar wie dat waren en of het familie was, weet ik niet.
Mijn moeder is als kind erg gediscrimineerd en daarom was het bij ons thuis taboe om het er over te hebben. Ik heb een neef die heeft geprobeerd een en ander te achterhalen maar iedereen in de familie van de oudere generatie die toen nog leefden, weigerden het er over te hebben.
Hai notachav,
Zou je dat niet willen achterhalen dan?
Dat zou ik natuurlijk wel willen Missy, maar ik weet niet hoe. Mijn familie is hier niet in de jaren 50 gekomen maar al veel langer in Nederland. Mijn vader was Nederlander maar mijn opa en oma van moeders kant zijn zover ik weet allebei van indische afkomst. In de jaren 50 hadden mijn opa en oma logders uit Indonesië maar wie dat waren en of het familie was, weet ik niet.
Mijn moeder is als kind erg gediscrimineerd en daarom was het bij ons thuis taboe om het er over te hebben. Ik heb een neef die heeft geprobeerd een en ander te achterhalen maar iedereen in de familie van de oudere generatie die toen nog leefden, weigerden het er over te hebben.