Huisvrouw

24-07-2017 10:46 1985 berichten
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?

Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?


Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.

Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Dat kon mijn moeder ook, de hele dag zwoegen, mijn vaders sloffen halen als hij thuis kwam. Ik denk alleen dat zij thuis meer uren maakte dan mijn vader op zijn werk, dat ze het heerlijk had gevonden om iets minder te doen. Maar wat zouden de buren zeggen als de ramen niet voor het weekend gedaan waren. En nog erger, wat zouden de buren zeggen als mijn vader ze op zaterdag zou zemen?

Dus mijn moeder zwoegde voort omdat dat zo hoorde.
Alle reacties Link kopieren
Volgens mij gaat het er ook helemaal niet om om een soort wedstrijdje te houden wiens taak zwaarder is, dat van de kostwinner of de huisvrouw. Ik vind zo'n discussie ook eigenlijk heel triest, als je hier als stel onenigheid over hebt of je ergert aan de ander dan begrijp je elkaar dus gewoon niet. Juist het feit dat dit soort discussies ontstaan bevestigt voor mij dat het veel beter werkt als je als stel ook in elkaars schoenen staat en dus beiden werkt en beiden zorgt. Ik heb het met mijn man echt nooit over of je op een dag thuis wel of niet de badkamer zou moeten soppen en of degene die gewerkt heeft die dag wel of niet vrij heeft van het in bad doen van de kinderen. Het idee alleen al.
Alle reacties Link kopieren
nicole123 schreef:
23-08-2017 21:44
Die oma van mijn man waar ik het vandaag al over had die kon het trouwens zelfs met 10 kinderen, dat was pas echt een supervrouw. We laten dan maar even buiten beschouwing dat die kinderen altijd maar elkaar moesten vermaken en voor elkaar moesten zorgen, gerust een uur jankend in de tuin gezet werden en ze het hun ouders 60 jaar na dato nog kwalijk nemen dat ze nooit eens even lekker geknuffeld of op schoot genomen werden omdat het huis spin en span moest. Want die goede oude tijd toen de vrouwen nog hun huishouden tot in de puntjes op orde hadden terwijl de kinderen om hen heen dartelden, dat was me toch een partijtje ideaal!
Wat jij nou doet, is het in het belachelijke trekken. Feit is dat er destijds genoeg vrouwen waren die én aandacht hadden voor hun kinderen (én liefde) én ook gewoon hun huishouden op orde hadden. Wat ze niet deden, was inderdaad met iedere peuter iedere ochtend een debaterclub beginnen of hij nou zijn rode of blauwe trui aanwilde, en of hij nou zijn Donald Duck sokken of zijn Alfred J. Kwak sokken aanwilde, en daar een uur aan besteedden voordat het kind eindelijk aangekleed was. Ja, dan kom je je dag wel door. En daarna een half uur gaan soebatten of er bij het ontbijt nou chocopasta of muesli gegeten gaat worden, enz. Ja, dan is je ochtend al om. Aan dat soort zottigheid deed mijn moeder niet. Gewoon aankleden, er werd gevraagd wat ik op brood wilde voor het ontbijt (en keus genoeg, jam, kaas, choco, pindakaas, vlokken, hagelslag), maar dat was het dan wel, om half 9/9 uur wast dat hele ritueel wel achter de rug, ontbijtboel aan kant, ging ik lekker zelf spelen en mijn moeder ging in huis aan de gang.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Alle reacties Link kopieren
Zalmsnipper schreef:
23-08-2017 21:44
Het gedoe is dat huishouden en kinderen zich niet enkel tussen 08.30 en 17.00 afspelen.

Waar de uithuizige werker klaar is, is de huiswerker nooit klaar.
Precies. Als mijn man thuis komt van het werk is hij klaar. Ik kook dan nog eten, vaatwasser vullen, sopje hier en daar. Koffie zetten, opruimen. En in het weekend gaat dat ook door. 7 daagse werkweek.
"Boring conversation anyway"
BriannaF schreef:
23-08-2017 21:55
Precies. Als mijn man thuis komt van het werk is hij klaar. Ik kook dan nog eten, vaatwasser vullen, sopje hier en daar. Koffie zetten, opruimen. En in het weekend gaat dat ook door. 7 daagse werkweek.
.
Daarom is het dus niet gek als je samen dat soort dingen doet. Zelfs als er één weinig tot niet werkt.
Alle reacties Link kopieren
BriannaF schreef:
23-08-2017 21:55
Precies. Als mijn man thuis komt van het werk is hij klaar. Ik kook dan nog eten, vaatwasser vullen, sopje hier en daar. Koffie zetten, opruimen. En in het weekend gaat dat ook door. 7 daagse werkweek.
Tuurlijk hielp mijn vader ook mee in het weekend, of met de koffie, of wat dan ook.

Aan de andere kant: op het moment dat mijn vader nog volop zat te buffelen op zijn werk, had mijn moeder vaak een paar uurtjes "vrij". Ging ze winkelen, of koffiedrinken bij een vriendin, of iets anders voor zichzelf doen. Dan zou mijn vader ook niet "Joh, jij hebt vanmiddag al een paar uur vrij gehad en ik niet, dus..."

Toch?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Alle reacties Link kopieren
nicole123 schreef:
23-08-2017 21:53
Volgens mij gaat het er ook helemaal niet om om een soort wedstrijdje te houden wiens taak zwaarder is, dat van de kostwinner of de huisvrouw. Ik vind zo'n discussie ook eigenlijk heel triest, als je hier als stel onenigheid over hebt of je ergert aan de ander dan begrijp je elkaar dus gewoon niet. Juist het feit dat dit soort discussies ontstaan bevestigt voor mij dat het veel beter werkt als je als stel ook in elkaars schoenen staat en dus beiden werkt en beiden zorgt. Ik heb het met mijn man echt nooit over of je op een dag thuis wel of niet de badkamer zou moeten soppen en of degene die gewerkt heeft die dag wel of niet vrij heeft van het in bad doen van de kinderen. Het idee alleen al.
Ik ook niet hoor. Nooit gedaan ook, ook toen hij nog gewoon 40 uur per week werkte en elke avond thuis was niet. Sinds een jaar werkt hij niet meer in Nederland(en is meer dan 60 uur per week werken de norm) en is hij alleen in de weekenden thuis. In die schaarse tijd die we als gezin samen hebben ga ik dus ook niet poetsen en boenen of andere niet direct noodzakelijke huishoudelijke dingen doen, laat staan dat ik van hem verwacht dat hij dat doet.
Alle reacties Link kopieren
LaFleurNoire schreef:
23-08-2017 22:10
Ik ook niet hoor. Nooit gedaan ook, ook toen hij nog gewoon 40 uur per week werkte en elke avond thuis was niet. Sinds een jaar werkt hij niet meer in Nederland(en is meer dan 60 uur per week werken de norm) en is hij alleen in de weekenden thuis. In die schaarse tijd die we als gezin samen hebben ga ik dus ook niet poetsen en boenen of andere niet direct noodzakelijke huishoudelijke dingen doen, laat staan dat ik van hem verwacht dat hij dat doet.
Gelukkig, het zou ook treurig zijn als je in die schaarse tijd die je samen hebt ook nog eens een 'wie heeft het het zwaarste' wedstrijdje gaat zitten uitvechten. Beter inderdaad lekker van elkaar genieten dan en leuke dingen doen!
Alle reacties Link kopieren
BriannaF schreef:
23-08-2017 21:52
Toen moesten kinderen veel meer zichzelf bezig houden, mochten ze zich ook zo nu en dan vervelen. Tegenwoordig moeten de kinderen geëntertaind worden.
Ik hoor hier een nogal negatieve klank in entertainen zitten en een positieve in zich vervelen. Ik sta daar persoonlijk anders in. Natuurlijk is het goed als kinderen leren om zichzelf een tijdje te vermaken (en dat doen we dan ook), maar ik vind het voor zowel mijzelf als voor de kinderen een stuk relaxter en leuker om lekker naar de kinderboerderij te gaan dan dat ik uitgebreid de badkamer ga soppen en mijn kinderen van 2 en 5 elkaar de hersens inslaan. Want helaas, als ze zich vervelen dan gaan ze niet braaf op de bank voor zich uit zitten staren, dan gaan ze elkaar treiteren. Als ze op de bank zitten dan krijgen ze namelijk geen aandacht, maar als ze elkaar de hersens inslaan of het huis afbreken dan moet ik wel. Wij doen dat soort heel uitgebreide klussen dus ook bijna nooit op de dag dat we in ons eentje thuis zijn met de kinderen, maar liever 's avonds of in het weekend. Dan blijft het voor iedereen een stuk gezelliger. (En ja Pejeka, ik weet dat je nu gaat roepen dat we onze kinderen niet goed opvoeden omdat jullie zoiets noooooit in je hoofd zouden halen, dus bespaar je de moeite want jouw mening in deze heb ik al in 10 topics gelezen.)
nicole123 schreef:
23-08-2017 21:53
Volgens mij gaat het er ook helemaal niet om om een soort wedstrijdje te houden wiens taak zwaarder is, dat van de kostwinner of de huisvrouw. Ik vind zo'n discussie ook eigenlijk heel triest, als je hier als stel onenigheid over hebt of je ergert aan de ander dan begrijp je elkaar dus gewoon niet. Juist het feit dat dit soort discussies ontstaan bevestigt voor mij dat het veel beter werkt als je als stel ook in elkaars schoenen staat en dus beiden werkt en beiden zorgt. Ik heb het met mijn man echt nooit over of je op een dag thuis wel of niet de badkamer zou moeten soppen en of degene die gewerkt heeft die dag wel of niet vrij heeft van het in bad doen van de kinderen. Het idee alleen al.
Het wordt eentonig maar ik ben het wederom geheel met je eens.

Het verschil zit hem er ook in dat man en ik het huishouden (incl kinderen, huisdieren, etc) gewoon als verantwoordelijkheid van ons beiden zien.

Hoeveel uren de een versus de ander werkt is daarbij niet zo relevant. En als een van ons wegens omstandigheden tijdelijk niet zou werken verandert dat ook niet. Als een van de twee meer vrije uren heeft gebruik je die als vanzelf ook om even boodschappen of de badkamer te doen dus zal er dan minder overblijven. Maar de gedachte dat het huishouden ooit dé taak van 1 persoon is, is gewoon niet aan de orde. We zijn een team en dus doen we het samen.

Als mijn man dus een dag vrij heeft, de hele dag leuke dingen heeft gedaan en savonds gaat sporten. En dan blijkt dat de kattenbak toch nodig verschoond moet worden, dan doe ik dat gewoon. Klaar. Wat moet gebeuren, gebeurt en degene die het op dat moment kan doen pakt het op.

Eigenlijk werkt het huishouden precies als de hypotheek. Je regelt het een beetje naar rato maar je blijft altijd hoofdelijk verantwoordelijk :)
Andersom schreef:
23-08-2017 20:18
.
Nou, soms snap ik dat ook nog wel. Als je als vrouw echt alles alleen doet, naast het huishouden ook de tuin, klein onderhoud aan huis, de administratie, zwemles met je kinderen, clubjes van je kinderen, tandarts/dokter/consultatiebureau/schoolarts etc. Naar de kapper, schoenen kopen, kleren kopen met je kinderen. Dan is 40 uur werken maar lullig weinig.
:) dus toch niet helemaal "op de bank uit je neus zitten eten" zoals sommigen hier zo subtiel aangeven te denken.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben een beetje mosterd hoor, maar je eigen huishouden bestieren is geen baan maar een verantwoordelijkheid. Ik snap ook niet hoe je er anders naar kunt kijken. Of had je soms de verwachting dat je net als een klein kind volledig verzorgd zou worden wanneer je groot was?
herfstappeltaart schreef:
24-08-2017 07:59
:) dus toch niet helemaal "op de bank uit je neus zitten eten" zoals sommigen hier zo subtiel aangeven te denken.
.
Nou dat heb je dan ook nog wel tijd voor hoor. Gezinnen waar samen wordt gewerkt moeten dat ook allemaal doen en die hebben ook nog tijd om te ontspannen.
Dus als je vijftig uur in je huishouden en kinderen steekt dan kun je echt nog wel 'in je neus peuteren'.
nicole123 schreef:
23-08-2017 22:33
Gelukkig, het zou ook treurig zijn als je in die schaarse tijd die je samen hebt ook nog eens een 'wie heeft het het zwaarste' wedstrijdje gaat zitten uitvechten. Beter inderdaad lekker van elkaar genieten dan en leuke dingen doen!
.
Dat gesprek hebben in onze hele carrière als werkende ouders twee keer gevoerd. Wij hebben altijd samen ongeveer 60 uur gewerkt of willen werken. Omdat het niet anders kon begon we bij de oudste met man 40, ik 20. (mijn werk was 40 of 20 of niks) Toen hebben we het huishouden een beetje naar rato verdeeld en dat is lange tijd zo gebleven.

Toen oudste naar school ging is man 4x9 gaan werken en ik 22 uur (3 net geen hele dagen) en toen liep het een beetje uit de hand. Op de dag dat hij thuis was werden er alleen leuke dingen gedaan en bij thuiskomst moest ik nog koken ook omdat hij precies dan ook net thuis kwam. Hij dekte wel even tafel oid. Op mijn vrije dagen deed ik het leeuwendeel van het huishouden en zijn stukje schoot er week na week bij in. Dat werd een pittig gesprek.

Daarna kabbelde alles in de nieuwe modus rustig voort, als ik weer eens geen werk had dan trok ik wat meer naar me toe, en als ik dan weer werkte gingen we op de oude voet verder. Tot ik vorig jaar een baan kon krijgen voor vier dagen en we dat in overleg toch eens besloten te doen. Kinderen waren inmiddels pubers op het VO, moest kunnen. De verdeling van het huishouden bleef weer gelijk aan hoe we dat altijd deden, en na zes weken, was ons huis ons huis niet meer, en ik mezelf niet meer. Tijd voor actie!

We hebben toen echt alles eens in kaart gebracht, en ons huishouden inclusief alles. Tuin, klein onderhoud, administratie, was, strijk, schoonmaken, boodschappen, koken etc bleek toch wel ongeveer 30 uur werk te zijn. Ook al die kleine klusjes van minder van vijf minuten namen we mee, het doekje over de salontafel, de kliko buitenzetten etc. Toen bleek dus dat ik ruim 2/3 deed en man maar 1/3. Terwijl we allebei vier dagen werkten. Inmiddels loopt de boel weer op rolletjes. En nu heb ik na de zomer alleen nog maar een baan voor twee dagen, helaas.
_Amand schreef:
24-08-2017 08:06
Ik ben een beetje mosterd hoor, maar je eigen huishouden bestieren is geen baan maar een verantwoordelijkheid. Ik snap ook niet hoe je er anders naar kunt kijken. Of had je soms de verwachting dat je net als een klein kind volledig verzorgd zou worden wanneer je groot was?
.
Eens. Verder vind ik wel dat als het werken ongelijk verdeeld is, dat je dan ook het huishouden best ongelijk mag verdelen. Als je je gezin als geheel ziet, dan is het in mijn ogen heel goed om beiden evenveel tijd te steken in werk+huishouden zodat je ook ongeveer even veel vrije tijd hebt.
Het huishouden is hier verdeeld mijn vriend doet ook de was, wc's en koken. Wij werken beide hij werkt 40 ik 20 uur. Ik ben altijd heel erg blij dat ik kan werken, andere omgeving voldoening van je dag.
_Amand schreef:
24-08-2017 08:06
Ik ben een beetje mosterd hoor, maar je eigen huishouden bestieren is geen baan maar een verantwoordelijkheid. Ik snap ook niet hoe je er anders naar kunt kijken. Of had je soms de verwachting dat je net als een klein kind volledig verzorgd zou worden wanneer je groot was?

Eens!!!
NeNeLeakes schreef:
24-08-2017 09:11
Eens!!!
Toch best gek dat andermans huis poetsen of voor andermans kinderen zorgen voor sommigen wel een baan is......
Alle reacties Link kopieren
herfstappeltaart schreef:
24-08-2017 15:47
Toch best gek dat andermans huis poetsen of voor andermans kinderen zorgen voor sommigen wel een baan is......
Je ziet het verschil niet? Echt niet?
herfstappeltaart schreef:
24-08-2017 15:47
Toch best gek dat andermans huis poetsen of voor andermans kinderen zorgen voor sommigen wel een baan is......
.
Tja, een salaris maakt dat het een baan is. Verder dat je een bepaalde hoeveelheid werk moet leveren in een vastgestelde tijd maakt ook dat het een baan is.
Alle reacties Link kopieren
herfstappeltaart schreef:
24-08-2017 15:47
Toch best gek dat andermans huis poetsen of voor andermans kinderen zorgen voor sommigen wel een baan is......
Ik vind dat niet zo gek, het gaat dan namelijk om andermans huis ipv je eigen huis en dat maakt nogal uit. Voor je eigen huis en kinderen ben je zelf verantwoordelijk, voor andermans zaken niet, daar kun je tegen betaling voor ingehuurd worden. Dus als ik voor mijn werk bejaarden zou helpen met aankleden of voor een bedrijf de inkoop regel dan is dat een baan. Als ik mezelf 's ochtends aankleed of voor mijn eigen gezin de boodschappen doe dan is dat toch echt geen baan.
nicole123 schreef:
24-08-2017 16:16
Ik vind dat niet zo gek, het gaat dan namelijk om andermans huis ipv je eigen huis en dat maakt nogal uit. Voor je eigen huis en kinderen ben je zelf verantwoordelijk, voor andermans zaken niet, daar kun je tegen betaling voor ingehuurd worden. Dus als ik voor mijn werk bejaarden zou helpen met aankleden of voor een bedrijf de inkoop regel dan is dat een baan. Als ik mezelf 's ochtends aankleed of voor mijn eigen gezin de boodschappen doe dan is dat toch echt geen baan.

Klopt maar als ik op jonge leeftijd was komen te overlijden bad mijn man een groot probleem gehad. Mijn werk thuis (en de verzorging van de kinderen) had dan door iemand anders overgenomen moeten worden en ineens was het dan....een baan.
herfstappeltaart schreef:
24-08-2017 16:22
Klopt maar als ik op jonge leeftijd was komen te overlijden bad mijn man een groot probleem gehad. Mijn werk thuis (en de verzorging van de kinderen) had dan door iemand anders overgenomen moeten worden en ineens was het dan....een baan.
Wat is je punt? Dat is toch precies wat er wordt gezegd?

Ook in dat geval was het huishouden en de kinderen nog steeds de verantwoordelijkheid van je man geweest. Je kan er zoveel mensen voor betalen als je wil, en voor hen is het werk, maar de verantwoordelijkheid blijft altijd bij jou. Je eigen huishouden is geen baan, net zoals jezelf douchen geen baan is, je eigen fiets repareren geen baan is en je eigen hond uitlaten geen baan is.

Het is allemaal wel een hele hoop werk, maar dat is iets anders. En ik begrijp niet waarom dit uberhaupt een punt van discussie is?
anoniem_305255 wijzigde dit bericht op 24-08-2017 16:36
8.43% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
herfstappeltaart schreef:
24-08-2017 16:22
Klopt maar als ik op jonge leeftijd was komen te overlijden bad mijn man een groot probleem gehad. Mijn werk thuis (en de verzorging van de kinderen) had dan door iemand anders overgenomen moeten worden en ineens was het dan....een baan.
Klopt, als je iemand anders inhuurt om je huis schoon te maken en op je kinderen te passen dan is het wel een baan. Het is niet diegene zijn verantwoordelijkheid namelijk. Welke persoon het doet maakt dus nogal uit. Niet in de werkzaamheden en of het lichter of zwaarder is, maar wel of het iemands eigen verantwoordelijkheid is of niet. Wat wil je hiermee nu zeggen? Dat huisvrouw zijn een baan is? Dat huisvrouw zijn net zo licht/zwaar/belangrijk/waardevol is als een baan?

Als jij was komen te overlijden had je man overigens ook zelf jouw taken kunnen overnemen en minder kunnen gaan werken, mits een goede overlijdensrisicoverzekering afgesloten. Ik ken kostwinner/huisvrouw gezinnen die alleen het overlijden van de man gedekt hebben, want alleen die brengt de inkomsten binnen, maar dat vind ik onverstandig. Want natuurlijk heeft een huisvrouw (zeker bij jonge kinderen) een groot aandeel in de taken die de het stel samen als verantwoordelijkheid heeft, dat zal ik nooit ontkennen. En dan laat je dus bij het overlijden van de vrouw wel de man met alle verantwoordelijkheden voor zowel werk als zorg in zijn eentje achter. Ga er maar eens aanstaan, en dat ook nog in een periode van rouw.
Als je kookt in een restaurant is dat ook een baan.
Naast een salaris is er nog een verschil: de opdrachtgever of klant bepaalt en er zit geen vrijblijvendheid meer aan het hoe, wanneer, met welke materialen, etc.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven