Overig
alle pijlers
Ik mis vroeger
zaterdag 1 april 2017 om 13:45
Vraag mij af of er meer mensen zijn die 'vroeger' missen en alles of veel uit een bepaalde tijd dus ook spullen, straatbeeld enz.
Ben zelf in de veertig en heb dit altijd een beetje gehad maar ook ik maak gebruik van de nieuwste ontwikkelingen.
Ik mis vooral de jaren 70 en begin 80 ook wel, was toen zelf kind.
Hierbij bedoel ik alles zowat... van de eenvoudige woninginrichtingen tot de auto's zonder gordels, de soms rommelige straten, de winkels, het hebben van minder spullen en de beperktere keuze daarin, de treinen, de punkers, de hippies, de keukenschorten van mijn oma, de zelfgemaakte truien, de TV programma's, het simpele, gewoon geen mobieltje maar een draad telefoon..
Tuurlijk heb ik ook eea aan spullen en mijn huis is vrij retro, maar als ik naar buiten loop vind ik het zo saai, lelijk en flitsend gaar...
Ik kan genieten van bijvoorbeeld een vakantie naar een land of gebied waar de tijd lijkt het wel heeft stilgestaan, soms een beetje te maar dan noem ik een verblijf waarbij ik moest douchen met een bak met koud water en een beker, de straten vol gaten en hobbels zaten, de natuur nog wat wilder is ipv nette rijtjes met bomen etc.
Echter was dit geen Nederland waar ik juist naar verlang alleen dan van een tijd geleden.
Kan het zijn dat wij ons sneller gemoderniseerd hebben vergeleken met daarvoor?
Weet niet hoor maar mijn ouders hebben hier bv geen last van, noem maar wat, zij genieten van alle snufjes die ik puur luxe vind.
Vind dus zo weinig herkenning meer, begrijp me niet verkeerd hoor maar als ik op straat loop dan kom ik weinig André Hazes types meer tegen, geen kaasboeren, groenteboer, woon in de provincie Utrecht en vooral tropische winkels en hun klanten passeren...nogmaals bedoel het niet lullig, ben zelf met een moslim getrouwd maar de diversiteit lijkt anders.
Maar het gaat dus om meer, waarom stoort het mij toch.
Het is niet zo dat ik persen duurzaam wil leven maar goed.
De diversiteit in mensen mis ik ook, het lijkt net of iedereen hetzelfde is of dit of dat en soms zo.
Nederland is ook zovan alles hetzelfde lijkt het.
Ik moet zeggen dat ik wel geniet van Netflix en alle shit op TV en zo een maaltijd in de magnetron kan knallen, echter heeft het weinig nut om zo ff een was te draaien en alles op te hangen ipv de wasdroger te gebruiken, dan is het weer fake toch..
Weet niet wat ik met dit topic wil, misschien zijn er meer mensen die dit hebben.
Ben zelf in de veertig en heb dit altijd een beetje gehad maar ook ik maak gebruik van de nieuwste ontwikkelingen.
Ik mis vooral de jaren 70 en begin 80 ook wel, was toen zelf kind.
Hierbij bedoel ik alles zowat... van de eenvoudige woninginrichtingen tot de auto's zonder gordels, de soms rommelige straten, de winkels, het hebben van minder spullen en de beperktere keuze daarin, de treinen, de punkers, de hippies, de keukenschorten van mijn oma, de zelfgemaakte truien, de TV programma's, het simpele, gewoon geen mobieltje maar een draad telefoon..
Tuurlijk heb ik ook eea aan spullen en mijn huis is vrij retro, maar als ik naar buiten loop vind ik het zo saai, lelijk en flitsend gaar...
Ik kan genieten van bijvoorbeeld een vakantie naar een land of gebied waar de tijd lijkt het wel heeft stilgestaan, soms een beetje te maar dan noem ik een verblijf waarbij ik moest douchen met een bak met koud water en een beker, de straten vol gaten en hobbels zaten, de natuur nog wat wilder is ipv nette rijtjes met bomen etc.
Echter was dit geen Nederland waar ik juist naar verlang alleen dan van een tijd geleden.
Kan het zijn dat wij ons sneller gemoderniseerd hebben vergeleken met daarvoor?
Weet niet hoor maar mijn ouders hebben hier bv geen last van, noem maar wat, zij genieten van alle snufjes die ik puur luxe vind.
Vind dus zo weinig herkenning meer, begrijp me niet verkeerd hoor maar als ik op straat loop dan kom ik weinig André Hazes types meer tegen, geen kaasboeren, groenteboer, woon in de provincie Utrecht en vooral tropische winkels en hun klanten passeren...nogmaals bedoel het niet lullig, ben zelf met een moslim getrouwd maar de diversiteit lijkt anders.
Maar het gaat dus om meer, waarom stoort het mij toch.
Het is niet zo dat ik persen duurzaam wil leven maar goed.
De diversiteit in mensen mis ik ook, het lijkt net of iedereen hetzelfde is of dit of dat en soms zo.
Nederland is ook zovan alles hetzelfde lijkt het.
Ik moet zeggen dat ik wel geniet van Netflix en alle shit op TV en zo een maaltijd in de magnetron kan knallen, echter heeft het weinig nut om zo ff een was te draaien en alles op te hangen ipv de wasdroger te gebruiken, dan is het weer fake toch..
Weet niet wat ik met dit topic wil, misschien zijn er meer mensen die dit hebben.
zaterdag 1 april 2017 om 14:20
Ik hang bijna al mijn was uit? Van de droger wordt het lelijk. In de zomer lekker buiten, dan ruikt het lekker
Verder niet herkenbaar voor mij. Ik heb geen last van mijn gadgets. Als ik ze zat ben leg ik ze weg. En ik vind het buiten helemaal niet lelijk. De knopjes zitten weer aan mijn krent en kers en zelfs mijn Japanse es heeft de winter overleefd, dat had ik niet verwacht. Mijn buurjongetje kan opeens supergoed praten en komt trots zijn nieuwe Grote Fiets met zijwieltjes laten zien en ik heb zelfs alweer de eerste pulletjes gespot in de vijver hier om de hoek.
Was dat niet in de jaren 70? Lijkt me wel toch?
Verder niet herkenbaar voor mij. Ik heb geen last van mijn gadgets. Als ik ze zat ben leg ik ze weg. En ik vind het buiten helemaal niet lelijk. De knopjes zitten weer aan mijn krent en kers en zelfs mijn Japanse es heeft de winter overleefd, dat had ik niet verwacht. Mijn buurjongetje kan opeens supergoed praten en komt trots zijn nieuwe Grote Fiets met zijwieltjes laten zien en ik heb zelfs alweer de eerste pulletjes gespot in de vijver hier om de hoek.
Was dat niet in de jaren 70? Lijkt me wel toch?
zaterdag 1 april 2017 om 14:21
Ik heb geen droger en ik gebruik de magnetron zelden . Ik ben begin 40 maar ik herken totaal niet wat je schrijft. Sterker nog, ik had m'n jeugd vele malen leuker gevonden met de snufjes van nu. Muziek luisteren op je telefoon, concerten bekijken op Youtube. Mijn wereld was als kind echt heel klein, wij gingen ook nergens naar toe ofzo en ik vind alles wat 'tegenwoordig' mogelijk is leuk. Ik heb gisteren nog een gewéldige .gif gemaakt, ik hou van de nieuwe electronica. Wat mijn kinderen ook weer geweldig vinden, zo handig als je moeder exact weet hoe je aan tickets moet komen voor dat ene concert, of als je een filmpje in elkaar wilt zetten. Maar qua huishouden boeit dat me dan weer niets (plus het feit dat mijn energierekening lekker laag is).
Je moet niet vergeten dat je ouder geworden bent en dat je 'vroeger' idealiseert. Het is fijn als je goede herinneringen hebt aan 'toen', maar ook toen mankeerde er genoeg aan de wereld. Dat weet je alleen niet, omdat je een kind was.
Je moet niet vergeten dat je ouder geworden bent en dat je 'vroeger' idealiseert. Het is fijn als je goede herinneringen hebt aan 'toen', maar ook toen mankeerde er genoeg aan de wereld. Dat weet je alleen niet, omdat je een kind was.
anoniem_337041 wijzigde dit bericht op 01-04-2017 14:22
Reden: qu
Reden: qu
% gewijzigd
zaterdag 1 april 2017 om 14:22
Vroeger kunnen ook gewoon herinneringen zijn.
Iets wat was.
Even denken aan bijv een kind als baby terwijl het nu volwassen is.
Dat soort vroeger.
En niet solomio, dat vroeger perse alles beter was en dat je dus wel oud en verstokt zal zijn.
En bang zijn voor wat je zal worden hoeft al helemaal niet als je gewoon jezelf bent.
Het zegt dus meer iets over jezelf.
Iets wat was.
Even denken aan bijv een kind als baby terwijl het nu volwassen is.
Dat soort vroeger.
En niet solomio, dat vroeger perse alles beter was en dat je dus wel oud en verstokt zal zijn.
En bang zijn voor wat je zal worden hoeft al helemaal niet als je gewoon jezelf bent.
Het zegt dus meer iets over jezelf.
zaterdag 1 april 2017 om 14:23
quote:lux. schreef op 01 april 2017 @ 14:20:
Ik hang bijna al mijn was uit? Van de droger wordt het lelijk. In de zomer lekker buiten, dan ruikt het lekker
Verder niet herkenbaar voor mij. Ik heb geen last van mijn gadgets. Als ik ze zat ben leg ik ze weg. En ik vind het buiten helemaal niet lelijk. De knopjes zitten weer aan mijn krent en kers en zelfs mijn Japanse es heeft de winter overleefd, dat had ik niet verwacht. Mijn buurjongetje kan opeens supergoed praten en komt trots zijn nieuwe Grote Fiets met zijwieltjes laten zien en ik heb zelfs alweer de eerste pulletjes gespot in de vijver hier om de hoek.
Was dat niet in de jaren 70? Lijkt me wel toch?Ik heb serieus even moeten nadenken over wat voor gadgets een krent, kers en Japanse es zijn
Ik hang bijna al mijn was uit? Van de droger wordt het lelijk. In de zomer lekker buiten, dan ruikt het lekker
Verder niet herkenbaar voor mij. Ik heb geen last van mijn gadgets. Als ik ze zat ben leg ik ze weg. En ik vind het buiten helemaal niet lelijk. De knopjes zitten weer aan mijn krent en kers en zelfs mijn Japanse es heeft de winter overleefd, dat had ik niet verwacht. Mijn buurjongetje kan opeens supergoed praten en komt trots zijn nieuwe Grote Fiets met zijwieltjes laten zien en ik heb zelfs alweer de eerste pulletjes gespot in de vijver hier om de hoek.
Was dat niet in de jaren 70? Lijkt me wel toch?Ik heb serieus even moeten nadenken over wat voor gadgets een krent, kers en Japanse es zijn
zaterdag 1 april 2017 om 14:27
We zijn met zijn allen wat onpersoonlijker geworden. Het is ieder voor zich. Komt ook door sociale media. Vroeger liep of fietste je naar je vriendinnetje om te vragen of ze wilde spelen. Nu wordt er eerst angstvallig een whattsappje afgewacht. We kunnen niet meer goed communiceren. Dat mis ik sowieso, het onbekommerde. Er is meer om je druk om te maken, waar je je dus eigenlijk helemaal niet druk om hoeft te maken. Maar dit zelfde hebben onze eigen ouders misschien ook wel zo ervaren toen zij net zo oud waren
zaterdag 1 april 2017 om 14:39
quote:Bobby-Pin schreef op 01 april 2017 @ 14:16:
Je maakt het in je herinnering waarschijnlijk mooier dan wat het was, vergeet niet dat de tandartsbezoeken destijds een gruwel waren van pijn en almagaamvullingen. Jongens droegen slechte kapsels met lang haar over de oren en een geknipte pony en je zult vast meer verveel momenten hebben gehad dan nu in het digi-tijdperk.
Gekke is dat ik me nooit verveelde.
Als kind altijd bezig met knutselen, hutten bouw, rolschaatsen, elastieken, bij m'n moeder in de keuken kijken, handwerkjes, klimmen in bomen en woensdag middag TV .
Als puber verveelde ik me ook nooit, zat te doen en vervelen mwah dan pakte ik een tijdschrift lekker cassette bandje op en een maskertje maken voor m'n huid of zo.
Je maakt het in je herinnering waarschijnlijk mooier dan wat het was, vergeet niet dat de tandartsbezoeken destijds een gruwel waren van pijn en almagaamvullingen. Jongens droegen slechte kapsels met lang haar over de oren en een geknipte pony en je zult vast meer verveel momenten hebben gehad dan nu in het digi-tijdperk.
Gekke is dat ik me nooit verveelde.
Als kind altijd bezig met knutselen, hutten bouw, rolschaatsen, elastieken, bij m'n moeder in de keuken kijken, handwerkjes, klimmen in bomen en woensdag middag TV .
Als puber verveelde ik me ook nooit, zat te doen en vervelen mwah dan pakte ik een tijdschrift lekker cassette bandje op en een maskertje maken voor m'n huid of zo.
zaterdag 1 april 2017 om 14:43
quote:wen75 schreef op 01 april 2017 @ 14:27:
We zijn met zijn allen wat onpersoonlijker geworden. Het is ieder voor zich. Komt ook door sociale media. Vroeger liep of fietste je naar je vriendinnetje om te vragen of ze wilde spelen. Nu wordt er eerst angstvallig een whattsappje afgewacht. We kunnen niet meer goed communiceren. Dat mis ik sowieso, het onbekommerde. Er is meer om je druk om te maken, waar je je dus eigenlijk helemaal niet druk om hoeft te maken. Maar dit zelfde hebben onze eigen ouders misschien ook wel zo ervaren toen zij net zo oud waren
Dat soort opmerkingen doen me altijd aan deze meme denken:
We zijn met zijn allen wat onpersoonlijker geworden. Het is ieder voor zich. Komt ook door sociale media. Vroeger liep of fietste je naar je vriendinnetje om te vragen of ze wilde spelen. Nu wordt er eerst angstvallig een whattsappje afgewacht. We kunnen niet meer goed communiceren. Dat mis ik sowieso, het onbekommerde. Er is meer om je druk om te maken, waar je je dus eigenlijk helemaal niet druk om hoeft te maken. Maar dit zelfde hebben onze eigen ouders misschien ook wel zo ervaren toen zij net zo oud waren
Dat soort opmerkingen doen me altijd aan deze meme denken:
zaterdag 1 april 2017 om 14:46
Heb de laatste maanden wat mensen toegevoegd op Facebook waar ik mijn jeugd- en tienertijd mee heb doorgebracht en ik merk dat als ik met ze spreek dat ik een grote lach op mijn gezicht heb, het doet me de laatste tijd ook vaker denken aan ooit, de jaren 60 en 70 en nee, de huidige tijd is wat mij betreft prima, maar de herinneringen aan die tijd geven me wel een heel fijn gevoel, het waren de tijden van voor de individualisering en het cocoonen, het was de tijd van de sociale cohesie en daarmee gepaarde gezelligheid, we konden nog gewoon zonder de agenda's te moeten trekken bij elkaar langs gaan.
Tja, daarom is het nu prima, maar het kan beter en vraag me weleens af hoe we elkaar weer gaan vinden tussen de bedrijven en bedrijvigheid door.
Tja, daarom is het nu prima, maar het kan beter en vraag me weleens af hoe we elkaar weer gaan vinden tussen de bedrijven en bedrijvigheid door.
zaterdag 1 april 2017 om 14:46
quote:Donna1971 schreef op 01 april 2017 @ 14:39:
[...]
Gekke is dat ik me nooit verveelde.
Als kind altijd bezig met knutselen, hutten bouw, rolschaatsen, elastieken, bij m'n moeder in de keuken kijken, handwerkjes, klimmen in bomen en woensdag middag TV .
Als puber verveelde ik me ook nooit, zat te doen en vervelen mwah dan pakte ik een tijdschrift lekker cassette bandje op en een maskertje maken voor m'n huid of zo.Nou wat let je om de radio aan te zetten en met een tijdschrift en een maskertje te gaan tutten? Da's niet verboden anno 2017 gelukkig. En ook hutten bouwen mag nog gewoon hoor.
[...]
Gekke is dat ik me nooit verveelde.
Als kind altijd bezig met knutselen, hutten bouw, rolschaatsen, elastieken, bij m'n moeder in de keuken kijken, handwerkjes, klimmen in bomen en woensdag middag TV .
Als puber verveelde ik me ook nooit, zat te doen en vervelen mwah dan pakte ik een tijdschrift lekker cassette bandje op en een maskertje maken voor m'n huid of zo.Nou wat let je om de radio aan te zetten en met een tijdschrift en een maskertje te gaan tutten? Da's niet verboden anno 2017 gelukkig. En ook hutten bouwen mag nog gewoon hoor.
zaterdag 1 april 2017 om 14:49
quote:SF_ schreef op 01 april 2017 @ 14:23:
[...]
Ik heb serieus even moeten nadenken over wat voor gadgets een krent, kers en Japanse es zijn
Haha op m'n Farmville
Nee in de tuin dus. M'n boompjes. Ik heb ook narcisjes en tulpjes en viooltjes op bezoek, maar waar ze vandaag komen geen idee, want we hebben afgelopen zomer de hele tuin uitgegraven. Dus dat was een leuke verrassing
Er valt mij iig vanalles leuks op als ik naar buiten ga.
[...]
Ik heb serieus even moeten nadenken over wat voor gadgets een krent, kers en Japanse es zijn
Haha op m'n Farmville
Nee in de tuin dus. M'n boompjes. Ik heb ook narcisjes en tulpjes en viooltjes op bezoek, maar waar ze vandaag komen geen idee, want we hebben afgelopen zomer de hele tuin uitgegraven. Dus dat was een leuke verrassing
Er valt mij iig vanalles leuks op als ik naar buiten ga.
zaterdag 1 april 2017 om 14:52
Ik herken het ook wel een beetje, het ene moment heb ik daar meer "last" van dan het andere moment. Weet niet zozeer of het vroeger/het verleden is of meer een combinatie van andere factoren. Dat er altijd tijd en aandacht was, een grote familie met zoveel nichtjes en neefjes waar we zovele gelegenheden bijeen kwamen, de herinneringen aan een prachtig huis en tuin waar ik uren kon wegdromen, de bekendheid/vertrouwdheid van de mensen die je kende, de straat, de school, de buurt, muziekschool etc.
Het was een vanzelfsprekendheid, je leefde zo bij het moment. Dat doe ik nu nog steeds wel en ook wij hebben veel liefde, tijd en aandacht te geven. Mijn leven (en dat van de kinderen) lijkt ook kabbelend en rustig te verlopen maar ik merk juist dat ik dit als volwassene soms best saai vind. Ik hoop dat het voor de kinderen juist prettig is maar dat weet ik dus nog niet...
Het was een vanzelfsprekendheid, je leefde zo bij het moment. Dat doe ik nu nog steeds wel en ook wij hebben veel liefde, tijd en aandacht te geven. Mijn leven (en dat van de kinderen) lijkt ook kabbelend en rustig te verlopen maar ik merk juist dat ik dit als volwassene soms best saai vind. Ik hoop dat het voor de kinderen juist prettig is maar dat weet ik dus nog niet...
zaterdag 1 april 2017 om 15:00
quote:Donna1971 schreef op 01 april 2017 @ 14:39:
[...]
Gekke is dat ik me nooit verveelde.
Als kind altijd bezig met knutselen, hutten bouw, rolschaatsen, elastieken, bij m'n moeder in de keuken kijken, handwerkjes, klimmen in bomen en woensdag middag TV .
Als puber verveelde ik me ook nooit, zat te doen en vervelen mwah dan pakte ik een tijdschrift lekker cassette bandje op en een maskertje maken voor m'n huid of zo.Donna, kom lekker naar de ouderensoos, ik maakte vroeger ook hoorspelen en muziekbandjes!
[...]
Gekke is dat ik me nooit verveelde.
Als kind altijd bezig met knutselen, hutten bouw, rolschaatsen, elastieken, bij m'n moeder in de keuken kijken, handwerkjes, klimmen in bomen en woensdag middag TV .
Als puber verveelde ik me ook nooit, zat te doen en vervelen mwah dan pakte ik een tijdschrift lekker cassette bandje op en een maskertje maken voor m'n huid of zo.Donna, kom lekker naar de ouderensoos, ik maakte vroeger ook hoorspelen en muziekbandjes!
zaterdag 1 april 2017 om 15:01
quote:Blaadje84 schreef op 01 april 2017 @ 14:18:
Herkenbaar! Ik kan soms ook verschrikkelijk nostalgisch en melancholisch zijn! En over het geheel genomen zou ik ook wel graag terug naar vroeger willen. Zo mis ik de tijd waarin er nog geen mobiele telefoons waren, de tijd waar je nog naar de videotheek ging als je een film wilde zien i.p.v. Netflix aan te zwengelen, de tijd waarin het eten van AGV nog gewoon was, je nog naar de top40 luisterde en met een cassettebandje liedjes opnam, de tijd waarin je op maandag naar de Free Record Shop ging om nieuwe singeltjes te beluisteren, de tijd van TMF, de tijd van discotheken met dansvloeren en als je een jongen leuk vond schreef je je nr op een biervilltje... enzzzzzz
Ik ben nog maar begin 30, maar vind bijvoorbeeld hedendaagse muziek al jaren niet leuk meer. Ik ga wel mee met de tijd en heb ook gewoon Facebook, maar eigenlijk mis ik Hyves. Ik app wel, maar eigenlijk mis ik de old skool sms. En ga zo maar door. Ik herken het gevoel dus wel. En soms vraag ik me af of dit gevoel met de jaren nog meer versterkt zal worden.
+1
Helemaal mee eens
Herkenbaar! Ik kan soms ook verschrikkelijk nostalgisch en melancholisch zijn! En over het geheel genomen zou ik ook wel graag terug naar vroeger willen. Zo mis ik de tijd waarin er nog geen mobiele telefoons waren, de tijd waar je nog naar de videotheek ging als je een film wilde zien i.p.v. Netflix aan te zwengelen, de tijd waarin het eten van AGV nog gewoon was, je nog naar de top40 luisterde en met een cassettebandje liedjes opnam, de tijd waarin je op maandag naar de Free Record Shop ging om nieuwe singeltjes te beluisteren, de tijd van TMF, de tijd van discotheken met dansvloeren en als je een jongen leuk vond schreef je je nr op een biervilltje... enzzzzzz
Ik ben nog maar begin 30, maar vind bijvoorbeeld hedendaagse muziek al jaren niet leuk meer. Ik ga wel mee met de tijd en heb ook gewoon Facebook, maar eigenlijk mis ik Hyves. Ik app wel, maar eigenlijk mis ik de old skool sms. En ga zo maar door. Ik herken het gevoel dus wel. En soms vraag ik me af of dit gevoel met de jaren nog meer versterkt zal worden.
+1
Helemaal mee eens
zaterdag 1 april 2017 om 15:18
quote:NYC schreef op 01 april 2017 @ 14:52:
Ik herken het ook wel een beetje, het ene moment heb ik daar meer "last" van dan het andere moment. Weet niet zozeer of het vroeger/het verleden is of meer een combinatie van andere factoren. Dat er altijd tijd en aandacht was, een grote familie met zoveel nichtjes en neefjes waar we zovele gelegenheden bijeen kwamen, de herinneringen aan een prachtig huis en tuin waar ik uren kon wegdromen, de bekendheid/vertrouwdheid van de mensen die je kende, de straat, de school, de buurt, muziekschool etc.
Het was een vanzelfsprekendheid, je leefde zo bij het moment. Dat doe ik nu nog steeds wel en ook wij hebben veel liefde, tijd en aandacht te geven. Mijn leven (en dat van de kinderen) lijkt ook kabbelend en rustig te verlopen maar ik merk juist dat ik dit als volwassene soms best saai vind. Ik hoop dat het voor de kinderen juist prettig is maar dat weet ik dus nog niet...
Ja jij ja. Omdat je kind was. En kinderen doen dat. En dan word je ouder en dan ga je lange termijndenken, neem je verantwoordelijkheden, etc.
Ik kan me die tijd van vroeger, als kind, ook nog wel herinneren, maar dat had niks met de samenleving te maken, maar meer met dat ik weinig beters te doen had dan buitenspelen en mijn hoofd simpelweg niet verder kwam dan met welk vriendinnetje ik die middag zou gaan spelen.
Ik verlang er trouwens nooit naar terug, naar het leven als kind, dat niet. Ben ontzettend blij dat ik volwassen ben. Toen ik kind was moest ik namelijk ook vanalles van mijn ouders en mocht ik ook vanalles niet. En dat vond ik maar vermoeiend altijd
Ik herken het ook wel een beetje, het ene moment heb ik daar meer "last" van dan het andere moment. Weet niet zozeer of het vroeger/het verleden is of meer een combinatie van andere factoren. Dat er altijd tijd en aandacht was, een grote familie met zoveel nichtjes en neefjes waar we zovele gelegenheden bijeen kwamen, de herinneringen aan een prachtig huis en tuin waar ik uren kon wegdromen, de bekendheid/vertrouwdheid van de mensen die je kende, de straat, de school, de buurt, muziekschool etc.
Het was een vanzelfsprekendheid, je leefde zo bij het moment. Dat doe ik nu nog steeds wel en ook wij hebben veel liefde, tijd en aandacht te geven. Mijn leven (en dat van de kinderen) lijkt ook kabbelend en rustig te verlopen maar ik merk juist dat ik dit als volwassene soms best saai vind. Ik hoop dat het voor de kinderen juist prettig is maar dat weet ik dus nog niet...
Ja jij ja. Omdat je kind was. En kinderen doen dat. En dan word je ouder en dan ga je lange termijndenken, neem je verantwoordelijkheden, etc.
Ik kan me die tijd van vroeger, als kind, ook nog wel herinneren, maar dat had niks met de samenleving te maken, maar meer met dat ik weinig beters te doen had dan buitenspelen en mijn hoofd simpelweg niet verder kwam dan met welk vriendinnetje ik die middag zou gaan spelen.
Ik verlang er trouwens nooit naar terug, naar het leven als kind, dat niet. Ben ontzettend blij dat ik volwassen ben. Toen ik kind was moest ik namelijk ook vanalles van mijn ouders en mocht ik ook vanalles niet. En dat vond ik maar vermoeiend altijd
zaterdag 1 april 2017 om 15:23
quote:lux. schreef op 01 april 2017 @ 14:43:
[...]
Dat soort opmerkingen doen me altijd aan deze meme denken:
[img]https://cdn-images-1.medium.com/max/540 ... MP2HQ.jpeg[/img]De krant lezen is asociaal en vergelijkbaar met social media? Ok.
[...]
Dat soort opmerkingen doen me altijd aan deze meme denken:
[img]https://cdn-images-1.medium.com/max/540 ... MP2HQ.jpeg[/img]De krant lezen is asociaal en vergelijkbaar met social media? Ok.
zaterdag 1 april 2017 om 15:36
Ik ben zo blij om in het hier en nu te leven! Vroeger was helemaal niet alles beter, dat lijkt alleen maar zo omdat je een kind was en geen enkele zorg aan je kop had.
Echt hoor, weer terug naar het leven zonder bijvoorbeeld computer, internet en alle gemakken van dien. Lijkt mij vreselijk. Een beetje nostalgische herinneringen ophalen is leuk, maar erin zwelgen niet.
Echt hoor, weer terug naar het leven zonder bijvoorbeeld computer, internet en alle gemakken van dien. Lijkt mij vreselijk. Een beetje nostalgische herinneringen ophalen is leuk, maar erin zwelgen niet.
zaterdag 1 april 2017 om 15:40
Thuis heb ik nog een ansichtkaart
waarop een kerk een kar met paard
een slagerij J. van der Ven.
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets,
maar 't is waar ik geboren ben.
Dit dorp, ik weet nog hoe het was,
de boerenkind'ren in de klas,
een kar die ratelt op de keien,
het raadhuis met een pomp ervoor,
een zandweg tussen koren door,
het vee, de boerderijen.
Refrein:
En langs het tuinpad van m'n vader
zag ik de hoge bomen staan.
Ik was een kind en wist niet beter,
dan dat nooit voorbij zou gaan.
Wat leefden ze eenvoudig toen
in simp'le huizen tussen groen
met boerenbloemen en een heg.
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd,
het dorp is gemoderniseerd
en nu zijn ze op de goeie weg.
Want ziet, hoe rijk het leven is,
ze zien de televisiequiz
en wonen in betonnen dozen,
met flink veel glas, dan kun je zien
hoe of het bankstel staat bij Mien
en d'r dressoir met plastic rozen.
Refrein:
En langs het tuinpad van m'n vader
zag ik de hoge bomen staan.
Ik was een kind en wist niet beter,
dan dat nooit voorbij zou gaan.
De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
in minirok en beatle-haar
en joelt wat mee met beat-muziek.
Ik weet wel, het is hun goeie recht,
de nieuwe tijd, net wat u zegt,
maar het maakt me wat melancholiek.
Ik heb hun vaders nog gekend
ze kochten zoethout voor een cent
ik zag hun moeders touwtjespringen.
Dat dorp van toen, het is voorbij,
dit is al wat er bleef voor mij:
een ansicht en herinneringen.
Toen ik langs het tuinpad van m'n vader
de hoge bomen nog zag staan.
Ik was een kind, hoe kon ik weten
dat dat voorgoed voorbij zou gaan.
waarop een kerk een kar met paard
een slagerij J. van der Ven.
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets,
maar 't is waar ik geboren ben.
Dit dorp, ik weet nog hoe het was,
de boerenkind'ren in de klas,
een kar die ratelt op de keien,
het raadhuis met een pomp ervoor,
een zandweg tussen koren door,
het vee, de boerderijen.
Refrein:
En langs het tuinpad van m'n vader
zag ik de hoge bomen staan.
Ik was een kind en wist niet beter,
dan dat nooit voorbij zou gaan.
Wat leefden ze eenvoudig toen
in simp'le huizen tussen groen
met boerenbloemen en een heg.
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd,
het dorp is gemoderniseerd
en nu zijn ze op de goeie weg.
Want ziet, hoe rijk het leven is,
ze zien de televisiequiz
en wonen in betonnen dozen,
met flink veel glas, dan kun je zien
hoe of het bankstel staat bij Mien
en d'r dressoir met plastic rozen.
Refrein:
En langs het tuinpad van m'n vader
zag ik de hoge bomen staan.
Ik was een kind en wist niet beter,
dan dat nooit voorbij zou gaan.
De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
in minirok en beatle-haar
en joelt wat mee met beat-muziek.
Ik weet wel, het is hun goeie recht,
de nieuwe tijd, net wat u zegt,
maar het maakt me wat melancholiek.
Ik heb hun vaders nog gekend
ze kochten zoethout voor een cent
ik zag hun moeders touwtjespringen.
Dat dorp van toen, het is voorbij,
dit is al wat er bleef voor mij:
een ansicht en herinneringen.
Toen ik langs het tuinpad van m'n vader
de hoge bomen nog zag staan.
Ik was een kind, hoe kon ik weten
dat dat voorgoed voorbij zou gaan.
zaterdag 1 april 2017 om 15:45
quote:lux. schreef op 01 april 2017 @ 15:18:
[...]
Ja jij ja. Omdat je kind was. En kinderen doen dat. En dan word je ouder en dan ga je lange termijndenken, neem je verantwoordelijkheden, etc.
Ik kan me die tijd van vroeger, als kind, ook nog wel herinneren, maar dat had niks met de samenleving te maken, maar meer met dat ik weinig beters te doen had dan buitenspelen en mijn hoofd simpelweg niet verder kwam dan met welk vriendinnetje ik die middag zou gaan spelen.
Ik verlang er trouwens nooit naar terug, naar het leven als kind, dat niet. Ben ontzettend blij dat ik volwassen ben. Toen ik kind was moest ik namelijk ook vanalles van mijn ouders en mocht ik ook vanalles niet. En dat vond ik maar vermoeiend altijd +1 ik zat laatst in een middelbare school klaslokaal voor iets werk gerelateerds en kreeg ineens een flashback. Uur na uur, dag na dag zat je daar te luisteren naar docenten die vonden dat jij je huiswerk moest maken (zo niet, vaak straf), op tijd moest zijn, niet (teveel) mocht kletsen onder lestijd, etc. Kwam je thuis, moest je weer aan tafel als je ouders het eten klaar hadden (en maar hopen op iets wat je lekker vond), mee naar oma op zondag. Geen hele rare dingen verder, maar jemig wat vond ik op kamer gaan en gaan studeren heerlijk! Zelf beslissen wat je doet, wanneer en waarom. Eigen verantwoordelijkheid! En dat heb ik nog steeds, zo fijn om het gevoel te hebben dat je zelf kan beslissen wat je doet (tot op zekere hoogte).
[...]
Ja jij ja. Omdat je kind was. En kinderen doen dat. En dan word je ouder en dan ga je lange termijndenken, neem je verantwoordelijkheden, etc.
Ik kan me die tijd van vroeger, als kind, ook nog wel herinneren, maar dat had niks met de samenleving te maken, maar meer met dat ik weinig beters te doen had dan buitenspelen en mijn hoofd simpelweg niet verder kwam dan met welk vriendinnetje ik die middag zou gaan spelen.
Ik verlang er trouwens nooit naar terug, naar het leven als kind, dat niet. Ben ontzettend blij dat ik volwassen ben. Toen ik kind was moest ik namelijk ook vanalles van mijn ouders en mocht ik ook vanalles niet. En dat vond ik maar vermoeiend altijd +1 ik zat laatst in een middelbare school klaslokaal voor iets werk gerelateerds en kreeg ineens een flashback. Uur na uur, dag na dag zat je daar te luisteren naar docenten die vonden dat jij je huiswerk moest maken (zo niet, vaak straf), op tijd moest zijn, niet (teveel) mocht kletsen onder lestijd, etc. Kwam je thuis, moest je weer aan tafel als je ouders het eten klaar hadden (en maar hopen op iets wat je lekker vond), mee naar oma op zondag. Geen hele rare dingen verder, maar jemig wat vond ik op kamer gaan en gaan studeren heerlijk! Zelf beslissen wat je doet, wanneer en waarom. Eigen verantwoordelijkheid! En dat heb ik nog steeds, zo fijn om het gevoel te hebben dat je zelf kan beslissen wat je doet (tot op zekere hoogte).
zaterdag 1 april 2017 om 15:57
Ik ben 59 en doe niet aan Facebook, wel aan whatsapp. Ik mis niks eigenlijk, behalve mijn vader.......
Ik hou van mijn droger waardoor ik lekker snel van de was af ben, van mijn digitaal kastje waardoor ik alle programma's kan zien op een tijd dat het mij uitkomt, van de medische wetenschap die mijn leven heeft gered met een operatie, van mijn familie-whatsapp waardoor ik heel veen contact met mijn kinderen heb, nee ik mis niet veel.
Alleen FB vind ik een fakewereld waar ik me niet thuisvoel. En de wereld in altijd al gewelddadig geweest, alleen wisten we niet alles vroeger.
Ik hou van mijn droger waardoor ik lekker snel van de was af ben, van mijn digitaal kastje waardoor ik alle programma's kan zien op een tijd dat het mij uitkomt, van de medische wetenschap die mijn leven heeft gered met een operatie, van mijn familie-whatsapp waardoor ik heel veen contact met mijn kinderen heb, nee ik mis niet veel.
Alleen FB vind ik een fakewereld waar ik me niet thuisvoel. En de wereld in altijd al gewelddadig geweest, alleen wisten we niet alles vroeger.
zaterdag 1 april 2017 om 15:58
quote:bossanova schreef op 01 april 2017 @ 15:23:
[...]
De krant lezen is asociaal en vergelijkbaar met social media? Ok.Eh nee? Die meme zegt: het ligt niet aan social media dat we niet gezellig met alle vreemden naast ons zitten te keuvelen in het OV... toen we nog geen mobiel hadden sloten we onszelf af met de krant. Het zit in de mens, niet in de technologie, om niet de hele dag praatjes te maken met wildvreemden maar iets voor zichzelf te doen op weg naar school/werk/huis/etc..
[...]
De krant lezen is asociaal en vergelijkbaar met social media? Ok.Eh nee? Die meme zegt: het ligt niet aan social media dat we niet gezellig met alle vreemden naast ons zitten te keuvelen in het OV... toen we nog geen mobiel hadden sloten we onszelf af met de krant. Het zit in de mens, niet in de technologie, om niet de hele dag praatjes te maken met wildvreemden maar iets voor zichzelf te doen op weg naar school/werk/huis/etc..