Overig
alle pijlers
Ik vind het spijtig...
zondag 13 december 2015 om 12:11
met de komende feestdagen dat mijn vader er niet meer is. Vind het vooral spijtig dat hij nooit mijn dochtertje zal kennen en nooit geweten heeft dat ik zwanger was. Hij wist niet anders dan dat ik geen kinderen kon krijgen.
Vind het ook spijtig dat van mijn familie enkel mijn moeder er nog is en mijn man nog zijn 2 meetjes, zijn ouders, zijn stiefouders, zijn broers en zijn zus heeft. Tantes, nonkels, neven en nichten buiten beschouwing gelaten. Ben blij dat mijn man die nog allemaal heeft en kom goed overeen met schoonfamilie maar eigen familie is toch iets anders.
Nog mensen die bepaalde dingen spijtig vinden?
Vind het ook spijtig dat van mijn familie enkel mijn moeder er nog is en mijn man nog zijn 2 meetjes, zijn ouders, zijn stiefouders, zijn broers en zijn zus heeft. Tantes, nonkels, neven en nichten buiten beschouwing gelaten. Ben blij dat mijn man die nog allemaal heeft en kom goed overeen met schoonfamilie maar eigen familie is toch iets anders.
Nog mensen die bepaalde dingen spijtig vinden?
zondag 13 december 2015 om 12:22
quote:ana_isabel schreef op 13 december 2015 @ 12:14:
Spijtig vind ik het dat de meeste mensen er zo een "heisa" van maken om elkaar te zien met de kerstdagen. Waar zijn ze de andere 363 dagen van het jaar, denk ik dan.
Hier sluit ik me volledig bij aan.
Mensen die met kerst mensen een kaartje sturen en familie 'moeten' bezoeken, terwijl ze er de rest van het jaar niet naar omkijken.
Spijtig vind ik het dat de meeste mensen er zo een "heisa" van maken om elkaar te zien met de kerstdagen. Waar zijn ze de andere 363 dagen van het jaar, denk ik dan.
Hier sluit ik me volledig bij aan.
Mensen die met kerst mensen een kaartje sturen en familie 'moeten' bezoeken, terwijl ze er de rest van het jaar niet naar omkijken.
zondag 13 december 2015 om 12:25
quote:Rooske1992 schreef op 13 december 2015 @ 12:24:
Je hebt even een dip zo te horen. Heel normaal dat zoiets je juist zo tegen de feestdagen aanvliegt. Heel veel sterkte
Probeer te genieten van alles wat je nu hebt; een man en een lief dochtertje en je schoonfamilie natuurlijk!
En laat je niet jaloers maken door alle 'complete, gelukkige, gezellige families die het zo fijn met zn allen hebben met kerst', dat plaatje wordt ons allemaal voorgehouden op tv en op social media, maar schijn bedriegd.Zo is het maar net Rooske!
Je hebt even een dip zo te horen. Heel normaal dat zoiets je juist zo tegen de feestdagen aanvliegt. Heel veel sterkte
Probeer te genieten van alles wat je nu hebt; een man en een lief dochtertje en je schoonfamilie natuurlijk!
En laat je niet jaloers maken door alle 'complete, gelukkige, gezellige families die het zo fijn met zn allen hebben met kerst', dat plaatje wordt ons allemaal voorgehouden op tv en op social media, maar schijn bedriegd.Zo is het maar net Rooske!
zondag 13 december 2015 om 12:30
Ik vind het spijtig dat dit mijn m'n 14e feestdagen zonder mijn zoontje en de eerste zonder mijn dochtertje zijn.
Ik vind het ook spijtig dat dit mijn dochtertje haar eerste kerst had moeten worden en dat we nu zonder haar verder moeten. Dat ik geen familie meer heb om dat mee te delen en dat er met mijn schoonfamilie niet zo'n band is dat het wordt gedeeld.
Ik vind het ook heel spijtig voor mijn andere twee kinderen dat ze hun zusje zo missen, dat ze zoveel verdriet te dragen hebben. Dat ik het niet goed kan maken voor ze, dat ik alleen maar kan proberen het zo fijn mogelijk te maken met ons gezin, maar echt goed dat kan niet meer.
Ik vind het ook spijtig dat dit mijn dochtertje haar eerste kerst had moeten worden en dat we nu zonder haar verder moeten. Dat ik geen familie meer heb om dat mee te delen en dat er met mijn schoonfamilie niet zo'n band is dat het wordt gedeeld.
Ik vind het ook heel spijtig voor mijn andere twee kinderen dat ze hun zusje zo missen, dat ze zoveel verdriet te dragen hebben. Dat ik het niet goed kan maken voor ze, dat ik alleen maar kan proberen het zo fijn mogelijk te maken met ons gezin, maar echt goed dat kan niet meer.
zondag 13 december 2015 om 12:33
quote:Sunemom schreef op 13 december 2015 @ 12:30:
Ik vind het spijtig dat dit mijn m'n 14e feestdagen zonder mijn zoontje en de eerste zonder mijn dochtertje zijn.
Ik vind het ook spijtig dat dit mijn dochtertje haar eerste kerst had moeten worden en dat we nu zonder haar verder moeten. Dat ik geen familie met heb om dat mee te delen en dat er met mijn schoonfamilie niet zo'n band is dat het wordt gedeeld.
Ik vind het ook heel spijtig voor mijn andere twee kinderen dat ze hun zusje zo missen, dat ze zoveel verdriet te dragen hebben. Dat ik het niet goed kan maken voor ze, dat ik alleen maar kan proberen het zo fijn mogelijk te maken, maar echt goed dat kan niet meer.
Ik herken jouw verdriet
Juist voor je andere kinderen moet je alle dagen die nog komen zo fijn en dragelijk maken. Ook hun kijken ooit terug op hun jeugd en die pijn wil je niet doorgeven..hoe moeilijk ook
Ik vind het spijtig dat dit mijn m'n 14e feestdagen zonder mijn zoontje en de eerste zonder mijn dochtertje zijn.
Ik vind het ook spijtig dat dit mijn dochtertje haar eerste kerst had moeten worden en dat we nu zonder haar verder moeten. Dat ik geen familie met heb om dat mee te delen en dat er met mijn schoonfamilie niet zo'n band is dat het wordt gedeeld.
Ik vind het ook heel spijtig voor mijn andere twee kinderen dat ze hun zusje zo missen, dat ze zoveel verdriet te dragen hebben. Dat ik het niet goed kan maken voor ze, dat ik alleen maar kan proberen het zo fijn mogelijk te maken, maar echt goed dat kan niet meer.
Ik herken jouw verdriet
Juist voor je andere kinderen moet je alle dagen die nog komen zo fijn en dragelijk maken. Ook hun kijken ooit terug op hun jeugd en die pijn wil je niet doorgeven..hoe moeilijk ook
zondag 13 december 2015 om 12:39
quote:Sunemom schreef op 13 december 2015 @ 12:30:
Ik vind het spijtig dat dit mijn m'n 14e feestdagen zonder mijn zoontje en de eerste zonder mijn dochtertje zijn.
Ik vind het ook spijtig dat dit mijn dochtertje haar eerste kerst had moeten worden en dat we nu zonder haar verder moeten. Dat ik geen familie meer heb om dat mee te delen en dat er met mijn schoonfamilie niet zo'n band is dat het wordt gedeeld.
Ik vind het ook heel spijtig voor mijn andere twee kinderen dat ze hun zusje zo missen, dat ze zoveel verdriet te dragen hebben. Dat ik het niet goed kan maken voor ze, dat ik alleen maar kan proberen het zo fijn mogelijk te maken met ons gezin, maar echt goed dat kan niet meer.
Ik vind het spijtig dat dit mijn m'n 14e feestdagen zonder mijn zoontje en de eerste zonder mijn dochtertje zijn.
Ik vind het ook spijtig dat dit mijn dochtertje haar eerste kerst had moeten worden en dat we nu zonder haar verder moeten. Dat ik geen familie meer heb om dat mee te delen en dat er met mijn schoonfamilie niet zo'n band is dat het wordt gedeeld.
Ik vind het ook heel spijtig voor mijn andere twee kinderen dat ze hun zusje zo missen, dat ze zoveel verdriet te dragen hebben. Dat ik het niet goed kan maken voor ze, dat ik alleen maar kan proberen het zo fijn mogelijk te maken met ons gezin, maar echt goed dat kan niet meer.
zondag 13 december 2015 om 12:41
quote:ana_isabel schreef op 13 december 2015 @ 12:33:
[...]Ik herken jouw verdriet
Juist voor je andere kinderen moet je alle dagen die nog komen zo fijn en dragelijk maken. Ook hun kijken ooit terug op hun jeugd en die pijn wil je niet doorgeven..hoe moeilijk ook
Daar doe ik ook alles aan en voor. Ik sta elke dag voor ze op, verzorg ze, speel met ze, ga met ze mee naar alles wat voor hen belangrijk is, ben nog altijd die moeder waar altijd een vriendje mee naar huis kan, aan kan schuiven, waar ze bij terecht kunnen.
Maar het doet me verschrikkelijk veel pijn. Hun verdriet kan ik niet wegnemen, en alles raakt ook mij. Ik leef door met en voor deze twee schatten, maar ik mis die andere twee zo vreselijk dat ik vanbinnen uit duizenden scherven besta. Ik ben moeder van vier prachtige kinderen en het doet pijn er maar voor twee mama te mogen zijn
[...]Ik herken jouw verdriet
Juist voor je andere kinderen moet je alle dagen die nog komen zo fijn en dragelijk maken. Ook hun kijken ooit terug op hun jeugd en die pijn wil je niet doorgeven..hoe moeilijk ook
Daar doe ik ook alles aan en voor. Ik sta elke dag voor ze op, verzorg ze, speel met ze, ga met ze mee naar alles wat voor hen belangrijk is, ben nog altijd die moeder waar altijd een vriendje mee naar huis kan, aan kan schuiven, waar ze bij terecht kunnen.
Maar het doet me verschrikkelijk veel pijn. Hun verdriet kan ik niet wegnemen, en alles raakt ook mij. Ik leef door met en voor deze twee schatten, maar ik mis die andere twee zo vreselijk dat ik vanbinnen uit duizenden scherven besta. Ik ben moeder van vier prachtige kinderen en het doet pijn er maar voor twee mama te mogen zijn
zondag 13 december 2015 om 12:43
Ik vind het spijtig dat de familie van mijn man zo bang is voor het onbekende - en ook voor vliegtuigen- zodat hij zijn ouders heel lang niet ziet. Ik gun het hem om hen te laten zien hoe gelukkig we zijn in ons nieuwe land.
Ik vind het spijtig dat ik morgen uitgerekend zou zijn geweest en dat ik me alleen voel in dat verdriet.
zondag 13 december 2015 om 12:47
quote:Sunemom schreef op 13 december 2015 @ 12:41:
[...]
Daar doe ik ook alles aan en voor. Ik sta elke dag voor ze op, verzorg ze, speel met ze, ga met ze mee naar alles wat voor hen belangrijk is, ben nog altijd die moeder waar altijd een vriendje mee naar huis kan, aan kan schuiven, waar ze bij terecht kunnen.
Maar het doet me verschrikkelijk veel pijn. Hun verdriet kan ik niet wegnemen, en alles raakt ook mij. Ik leef door met en voor deze twee schatten, maar ik mis die andere twee zo vreselijk dat ik vanbinnen uit duizenden scherven besta. Ik ben moeder van vier prachtige kinderen en het doet pijn er maar voor twee mama te mogen zijn
Ach lieverd toch
Heel herkenbaar hoor... en wat ben jij een sterke vrouw! Je geeft jouw kinderen zo een belangerijke levensles mee. Dat ze verdrietig mogen zijn en toch door mogen gaan met hun leven. Dankzij jou zulken ze leren om te gaan met dit verdriet. Jij bent hun voorbeeld.
En ookal zijn jouw andere kindjes niet lijfelijk bij jou, je blijft hun moeder
[...]
Daar doe ik ook alles aan en voor. Ik sta elke dag voor ze op, verzorg ze, speel met ze, ga met ze mee naar alles wat voor hen belangrijk is, ben nog altijd die moeder waar altijd een vriendje mee naar huis kan, aan kan schuiven, waar ze bij terecht kunnen.
Maar het doet me verschrikkelijk veel pijn. Hun verdriet kan ik niet wegnemen, en alles raakt ook mij. Ik leef door met en voor deze twee schatten, maar ik mis die andere twee zo vreselijk dat ik vanbinnen uit duizenden scherven besta. Ik ben moeder van vier prachtige kinderen en het doet pijn er maar voor twee mama te mogen zijn
Ach lieverd toch
Heel herkenbaar hoor... en wat ben jij een sterke vrouw! Je geeft jouw kinderen zo een belangerijke levensles mee. Dat ze verdrietig mogen zijn en toch door mogen gaan met hun leven. Dankzij jou zulken ze leren om te gaan met dit verdriet. Jij bent hun voorbeeld.
En ookal zijn jouw andere kindjes niet lijfelijk bij jou, je blijft hun moeder
zondag 13 december 2015 om 12:48
quote:verhuisd schreef op 13 december 2015 @ 12:43:
Ik vind het spijtig dat de familie van mijn man zo bang is voor het onbekende - en ook voor vliegtuigen- zodat hij zijn ouders heel lang niet ziet. Ik gun het hem om hen te laten zien hoe gelukkig we zijn in ons nieuwe land.
Ik vind het spijtig dat ik morgen uitgerekend zou zijn geweest en dat ik me alleen voel in dat verdriet. tegen die datum zat ik ook aan te hikken dit jaar...je bent niet alleen hoor
Ik vind het spijtig dat de familie van mijn man zo bang is voor het onbekende - en ook voor vliegtuigen- zodat hij zijn ouders heel lang niet ziet. Ik gun het hem om hen te laten zien hoe gelukkig we zijn in ons nieuwe land.
Ik vind het spijtig dat ik morgen uitgerekend zou zijn geweest en dat ik me alleen voel in dat verdriet. tegen die datum zat ik ook aan te hikken dit jaar...je bent niet alleen hoor
zondag 13 december 2015 om 13:01
quote:Sunemom schreef op 13 december 2015 @ 12:45:
[...]
Dat eenzame dat maakt het zwaar inderdaad. Ik was dinsdag uitgerekend, daardoor heel herkenbaar helaas.
Lieve Sunemom, vandaag is het wereld lichtjes dag. Overal ter wereld worden om 19.00 plaatselijke tijd lichtjes ontstoken en de namen genoemd van de kinderen die er niet meer zijn.
Je bent daar niet alleen met je verdriet, maar onder ouders die weten hoe het voelt.
Overal in Nederland kun je die plaatsen vinden vanavond.
Ik zal vanavond te vinden zijn in Arnhem, bij het Internationale monument voor het onbekende kind. Daar herdenken we in het donker buiten, met kaarsen en fakkels, hen die niet meer bij ons zijn.
Ik wens je sterkte, nu,over twee dagen en altijd..
[...]
Dat eenzame dat maakt het zwaar inderdaad. Ik was dinsdag uitgerekend, daardoor heel herkenbaar helaas.
Lieve Sunemom, vandaag is het wereld lichtjes dag. Overal ter wereld worden om 19.00 plaatselijke tijd lichtjes ontstoken en de namen genoemd van de kinderen die er niet meer zijn.
Je bent daar niet alleen met je verdriet, maar onder ouders die weten hoe het voelt.
Overal in Nederland kun je die plaatsen vinden vanavond.
Ik zal vanavond te vinden zijn in Arnhem, bij het Internationale monument voor het onbekende kind. Daar herdenken we in het donker buiten, met kaarsen en fakkels, hen die niet meer bij ons zijn.
Ik wens je sterkte, nu,over twee dagen en altijd..
zondag 13 december 2015 om 13:06
@ambra jij ook heel veel sterkte.
Ik zal vanavond thuis de kaarsen voor mijn kinderen aansteken. Ik wilde eigenlijk graag naar zoiets toe gaan, maar hier in de omgeving is er niet echt iets en ik durf niet alleen.
@ana_isabel jij ook een hele dikke
Ik hoop dat we er doorheen weten te komen, de wereld voelt nu zo donker en groot en ik ben zo vreselijk bang en verdrietig
Ik zal vanavond thuis de kaarsen voor mijn kinderen aansteken. Ik wilde eigenlijk graag naar zoiets toe gaan, maar hier in de omgeving is er niet echt iets en ik durf niet alleen.
@ana_isabel jij ook een hele dikke
Ik hoop dat we er doorheen weten te komen, de wereld voelt nu zo donker en groot en ik ben zo vreselijk bang en verdrietig