Overig
alle pijlers
Kasteel
donderdag 5 augustus 2010 om 14:47
Suup, wat een gelul. Er is een klik, of niet. Je hebt 'm gevonden of nog even niet. En er passen heus meer dominante of introverte deksels op je potje, wachten op de Éne Ware is geleuter.
En als je dan toch de grote Schuldige wil spelen die in haar eigen vingers snijdt, dan heb ik een veel betere theorie die veel meer hout snijdt dan dronkemans logica op de dinsdagavond met achterliggende hoop dat jij je broek op je enkels trekt omdat je genegenheid nodig hebt.
Ik vind vreemdgaan iets van binnen een eigen relatie. Al kende is 120489duizend partners van iemand die keurig getrouwd zijn moet spelen, dan zou ik het niet 1 keer zeggen. Ik zou het ook geen enkele strobreed in de weg liggen om uit te laten komen trouwens. Ik voel me er gewoonweg geheel niet verantwoordelijk voro wat een ander uitvreet.
En als je dan toch de grote Schuldige wil spelen die in haar eigen vingers snijdt, dan heb ik een veel betere theorie die veel meer hout snijdt dan dronkemans logica op de dinsdagavond met achterliggende hoop dat jij je broek op je enkels trekt omdat je genegenheid nodig hebt.
Ik vind vreemdgaan iets van binnen een eigen relatie. Al kende is 120489duizend partners van iemand die keurig getrouwd zijn moet spelen, dan zou ik het niet 1 keer zeggen. Ik zou het ook geen enkele strobreed in de weg liggen om uit te laten komen trouwens. Ik voel me er gewoonweg geheel niet verantwoordelijk voro wat een ander uitvreet.
donderdag 5 augustus 2010 om 16:43
Voor er een misverstand intstaat, ik ben niet met die persoon naar bed geweest noch gisteravond noch in het verleden, noch zal dat in de toekomst gebeuren.
En ik citeerde hem en zie mezelf dus niet als schuldige. Was wel benieuwd wat jullie ervan vonden.
Nou dat is dus duidelijk
Ik ga eens even op relatiepijler kijken
En ik citeerde hem en zie mezelf dus niet als schuldige. Was wel benieuwd wat jullie ervan vonden.
Nou dat is dus duidelijk
Ik ga eens even op relatiepijler kijken
donderdag 5 augustus 2010 om 17:48
quote:kjong schreef op 05 augustus 2010 @ 17:40:
Dat is toch niks nieuws?
En toch zeker ook niks slechts?
En toch ook nooit een volle 100% waar?
Precies
Precies
Precies
Waaaahhhhhh mijn dochter heeft de Chinese envelop met inhoud ergens weggestopt (hij was zo mooi om mee te spelen, en ze wil ook wel een feessie ) en nu weet ik niet meer waar. Gelukkig weet ik ongeveer wat erin staat en weet ik wie ik moet bereiken, al dan niet dominant , voor nadere info als dat nog nodig is. Maar waar dat ding nou is... 't is een raadsel.
Bloes, ik kom zondagmiddag bij je ouwehoeren bijbeppen bijknuffelen gemis wegzuipen KLUSSEN, ja, dat was 'm, hehe.
Dat is toch niks nieuws?
En toch zeker ook niks slechts?
En toch ook nooit een volle 100% waar?
Precies
Precies
Precies
Waaaahhhhhh mijn dochter heeft de Chinese envelop met inhoud ergens weggestopt (hij was zo mooi om mee te spelen, en ze wil ook wel een feessie ) en nu weet ik niet meer waar. Gelukkig weet ik ongeveer wat erin staat en weet ik wie ik moet bereiken, al dan niet dominant , voor nadere info als dat nog nodig is. Maar waar dat ding nou is... 't is een raadsel.
Bloes, ik kom zondagmiddag bij je ouwehoeren bijbeppen bijknuffelen gemis wegzuipen KLUSSEN, ja, dat was 'm, hehe.
donderdag 5 augustus 2010 om 18:37
donderdag 5 augustus 2010 om 19:15
Suup: ik vind het nogal psychologie van de kouwe grond, van die analyticus over jouw vermeende dominantie en consequenties daarvan. Niet in de laatste plaats omdat ik toch heel zeker weet dat 2 dominante mensen best samen kunnen matchen, en niemand 100% dominant is. Dus, neen, ik vind er niet veel van, van deze enorme analyse. Zoals Kjong al zei: je vindt iemand, of je vindt 'm even niet. There's nothing more to it....
De straatvraag: vertel ik het een vriendin als ik weet dat haar man vreemdgaat? kan ik heel makkelijk beantwoorden: ja. Vooropgesteld dat het hier om een echte vriendin gaat en geen kennis. En dat ik echt heelheelheel zeker weet dat de man ook daadwerkelijk vreemdgaat, en dan bedoel ik zeker weten als in: zelluf gezien of zelluf uit the horse's mouth gehoord. Ik zou niet afgaan op geruchten of onderbuikgevoelens. Maar als ik het echt zeker weet, vertel ik het. Het lijkt me namelijk afschuwelijk als je vriendin iets heel wezenlijks over jouw leven weet, iets waarover je graag mee zou willen beslissen, en jij niet. Dus ja, ik zou het vertellen.
Lil: een kasteeldate klinkt aanlokkelijk maar wellicht moeilijk uitvoerbaar aangezien Mops hier op doordeweekse dagen is, maar uiteraard vind ik -flex als ik ben- alles best ende gezellig!
De straatvraag: vertel ik het een vriendin als ik weet dat haar man vreemdgaat? kan ik heel makkelijk beantwoorden: ja. Vooropgesteld dat het hier om een echte vriendin gaat en geen kennis. En dat ik echt heelheelheel zeker weet dat de man ook daadwerkelijk vreemdgaat, en dan bedoel ik zeker weten als in: zelluf gezien of zelluf uit the horse's mouth gehoord. Ik zou niet afgaan op geruchten of onderbuikgevoelens. Maar als ik het echt zeker weet, vertel ik het. Het lijkt me namelijk afschuwelijk als je vriendin iets heel wezenlijks over jouw leven weet, iets waarover je graag mee zou willen beslissen, en jij niet. Dus ja, ik zou het vertellen.
Lil: een kasteeldate klinkt aanlokkelijk maar wellicht moeilijk uitvoerbaar aangezien Mops hier op doordeweekse dagen is, maar uiteraard vind ik -flex als ik ben- alles best ende gezellig!
.
donderdag 5 augustus 2010 om 23:44
Ik kan ook heel onderdanig zijn hoor als ik wil .
Maar nee ik nam zijn opmerkingen niet al te serieus, zal irl de situatie nog wel eens schetsen, want dat was er wel 1 waarbij ik een borrel nodig had.
En verder ben ik het helemaal met jullie eens dat twee dominerende types in een relatie ook best kunnen.
En laten we het onderwerp nu maar sluiten
Qua straatvraag ben ik het eens met Marie haar opmerkingen. En snap ik wat Kjong zegt ook wel.
Ik denk dat ik heel erg mijn gevoel van dat moment zou volgen.
Wanneer komt Tila terug trouwens, dit weekend toch of zo?
Maar nee ik nam zijn opmerkingen niet al te serieus, zal irl de situatie nog wel eens schetsen, want dat was er wel 1 waarbij ik een borrel nodig had.
En verder ben ik het helemaal met jullie eens dat twee dominerende types in een relatie ook best kunnen.
En laten we het onderwerp nu maar sluiten
Qua straatvraag ben ik het eens met Marie haar opmerkingen. En snap ik wat Kjong zegt ook wel.
Ik denk dat ik heel erg mijn gevoel van dat moment zou volgen.
Wanneer komt Tila terug trouwens, dit weekend toch of zo?
vrijdag 6 augustus 2010 om 09:00
Koffie!!
Nog laatste dagje voor het weekend. Nog even paar uurtjes aan de slag (eh met ik dus eigenlijk nu wel de deur uit.
Kreeg net een potentiele datematch in mijn mailbox staat er in zijn profieltekst oa deze quote: Heb je teveel boterhammetjes gegeten of ben je langer dan 1.85, dan denk ik dat het niet gaat werken.
Ik eet nauwelijks brood, maar geloof toch niet dat hij dat bedoelt Denk niet dat het gaat werken.
Nog laatste dagje voor het weekend. Nog even paar uurtjes aan de slag (eh met ik dus eigenlijk nu wel de deur uit.
Kreeg net een potentiele datematch in mijn mailbox staat er in zijn profieltekst oa deze quote: Heb je teveel boterhammetjes gegeten of ben je langer dan 1.85, dan denk ik dat het niet gaat werken.
Ik eet nauwelijks brood, maar geloof toch niet dat hij dat bedoelt Denk niet dat het gaat werken.
vrijdag 6 augustus 2010 om 10:09
Terugmailen. "heb je teveel noten op je zang? ga dan meer werken!" Malloot....
Vanmiddag komen de Klusvrienden helpen, ik ben heel benieuwd hoe ver we komen want de vloeren moeten dan gelegd op de zolder maar er is nog vanalles niet klaar. De klusser heeft zijn favo-klusser weer bij zich en die mannen werken fantastisch samen en tot ze erbij neervallen. Daar zal ut niet aan liggen.
Vanmiddag komen de Klusvrienden helpen, ik ben heel benieuwd hoe ver we komen want de vloeren moeten dan gelegd op de zolder maar er is nog vanalles niet klaar. De klusser heeft zijn favo-klusser weer bij zich en die mannen werken fantastisch samen en tot ze erbij neervallen. Daar zal ut niet aan liggen.
zaterdag 7 augustus 2010 om 12:25
zaterdag 7 augustus 2010 om 13:52
Veeeeeeeel plezier Dar!! Zwaai!
Als jullie me missen; ik zit op zolder. Druk met klussen, gisteren veel gedaan met de Klusvrienden maar we zijn er nog lang niet en ze komen straks terug om nog meer te helpen. Goud die mensen.
Verder dikke vette Dip om kindergemis. Heb ontzettend hard gehuild straks en dat luchte wel op. Nu maar even mijn lenzen poetsen en weer verder met de mooie meiden kamers. En dat kun je zowel letterlijk als figuurlijk interpreteren.
Als jullie me missen; ik zit op zolder. Druk met klussen, gisteren veel gedaan met de Klusvrienden maar we zijn er nog lang niet en ze komen straks terug om nog meer te helpen. Goud die mensen.
Verder dikke vette Dip om kindergemis. Heb ontzettend hard gehuild straks en dat luchte wel op. Nu maar even mijn lenzen poetsen en weer verder met de mooie meiden kamers. En dat kun je zowel letterlijk als figuurlijk interpreteren.
zondag 8 augustus 2010 om 22:14
Vandaag was het weer zo'n dag....
Zo'n dag die in het teken stond van het leegruimen van de flat. Best heftig. Opeens gooi ik dingen weg waar ik kort geleden nog zo hard voor heb moeten sparen, dingen met een geschiedenis, waar herinneringen aanhangen. Maar ik wil het niet meenemen, ik wil eht ehct niet. Ik wil geen huis wat weer meer dan tjokvol ligt met spullen die ik toch niet gebruik, ik wil geen huis vol doosjes, bakjes en kistjes. Ik wil niet meer tegen mijn eigen zooi oplopen, niet meer weten war ik mij rommel op moet ruimen, simpelweg omdat er geen plaats meer is. Ik wil het niet. Ruimte, rust, overzicht. Daar heb ik heel keuterig behoefte aan.
Maar heftig is het dus wel.
En midden in al deze heftigheid vond ik een cd. Er stond niets op, waarschijnlijk was hij leeg, en ik wilde hem al bij alle andere CD-r's in een vuilniszak gooien, toen iets mij tegenhield. Hij zag er net iets anders uit dan de andere schijfjes. Een andere kleur, een ander merk....waar kwam hij vandaan?
En waarom weet ik nogsteeds niet, maar in plaats van in de vuilniszak, en in plaats van in de computer, deed ik hem in mijn DVD-speler. Er stond iets op van 67 minuten, en ik drukte op play.
Opeens schalde er een stem door mijn stoffige en rommelige flat. Een stem die ik al bijna drie jaar niet gehoord heb. Een stem die mij kippenvel gaf, en voor ik het wist zat ik me de ogen op mijn hoofd te huilen. Eindelijk hoorde ik hem weer; Hero. Voor het eerst in bijna 3 jaar hoorde ik zijn diepe, oh zo diepe warme stem. Ik had een geluidsopname gevonden waarvan niemand het bestaan wist, waarvan ik nogsteeds niet weet waarom hij gemaakt is. Er staat namelijk niets bijzonders op. Gewoon Hero, die speelt met zijn kat. Je hoort hem kirren en koeren, kletsen en lonken, en soms, soms hoor je minuten lang niets..alleen het geluid van het heen en weer zwieren van het kattenspeeltje.
Ik ben op de bank gaan zitten, tussen alle rommel en zooi, heb me opgekruld, mijn hoofd in mijn armen gelegd, ogen dicht, en heb geluisterd. Geluisterd naar Hero's stem, die hij soms wat hoger liet klinken in de hoop de kat te vlijen, waardoor het precies de stem was die hij gebruikte als hij 's nachts naar een huilende Mopsey toeging. Ik hoor hem met die stem "wattiserdan, watwiljedan?" fluisteren, en voel me gelijk terug in die andere flat, waar we nog met zijn drieen woonden.
In de stiltes hoor ik zijn aansteker kliken, en hoor ik hoe hij een haal van zijn sigaret neemt. Ik weet hoe hij daarbij keek, haarscherp kan ik ineens zijn gezicht voor me halen.
En dan, ineens, ineens hoor ik hem lachen. Voluit. Zijn mannelijke, charmante lach. Automatisch lach ik mee, terwijl de tranen stromen. Wat heb ik die lach gemist. Vergeten was ik hoe mooi hij was, hoe warm zijn lach klonk. Ik lach mee, door mijn tranen. Een ruim uur word ik van de ene emotie in de andere geworpen, terwijl ik me opeens weer zo dichtbij mijn eerste Lief voel.
En dan, dan houdt het op. Is het klaar. Geen geluid komt er meer door mijn boxen. Ik haal de cd uit mijn cd-speler, en druk er een kus op. Ik voel me als een goudzoeker die onverwachts een hele kostbare schat heeft gevonden. En ik voel me uitgeput.
Ik ben naar huis gegaan, naar mijn nieuwe thuis, en ben heel dicht tegen Brananas aangekropen. Leeg, moe, verdrietig en gelukkig tegelijk. Al die jaren heb ik niet geweten dat deze cd bestond, al die jaren heeft hij in mijn huis gelegen maar nooit heb ik hem gezien. En juist nu, nu ik hem zo nodig had, vind ik hem.
Mijn favoriete plaaggeest weet precies wat ik nodig heb.....
Zo'n dag die in het teken stond van het leegruimen van de flat. Best heftig. Opeens gooi ik dingen weg waar ik kort geleden nog zo hard voor heb moeten sparen, dingen met een geschiedenis, waar herinneringen aanhangen. Maar ik wil het niet meenemen, ik wil eht ehct niet. Ik wil geen huis wat weer meer dan tjokvol ligt met spullen die ik toch niet gebruik, ik wil geen huis vol doosjes, bakjes en kistjes. Ik wil niet meer tegen mijn eigen zooi oplopen, niet meer weten war ik mij rommel op moet ruimen, simpelweg omdat er geen plaats meer is. Ik wil het niet. Ruimte, rust, overzicht. Daar heb ik heel keuterig behoefte aan.
Maar heftig is het dus wel.
En midden in al deze heftigheid vond ik een cd. Er stond niets op, waarschijnlijk was hij leeg, en ik wilde hem al bij alle andere CD-r's in een vuilniszak gooien, toen iets mij tegenhield. Hij zag er net iets anders uit dan de andere schijfjes. Een andere kleur, een ander merk....waar kwam hij vandaan?
En waarom weet ik nogsteeds niet, maar in plaats van in de vuilniszak, en in plaats van in de computer, deed ik hem in mijn DVD-speler. Er stond iets op van 67 minuten, en ik drukte op play.
Opeens schalde er een stem door mijn stoffige en rommelige flat. Een stem die ik al bijna drie jaar niet gehoord heb. Een stem die mij kippenvel gaf, en voor ik het wist zat ik me de ogen op mijn hoofd te huilen. Eindelijk hoorde ik hem weer; Hero. Voor het eerst in bijna 3 jaar hoorde ik zijn diepe, oh zo diepe warme stem. Ik had een geluidsopname gevonden waarvan niemand het bestaan wist, waarvan ik nogsteeds niet weet waarom hij gemaakt is. Er staat namelijk niets bijzonders op. Gewoon Hero, die speelt met zijn kat. Je hoort hem kirren en koeren, kletsen en lonken, en soms, soms hoor je minuten lang niets..alleen het geluid van het heen en weer zwieren van het kattenspeeltje.
Ik ben op de bank gaan zitten, tussen alle rommel en zooi, heb me opgekruld, mijn hoofd in mijn armen gelegd, ogen dicht, en heb geluisterd. Geluisterd naar Hero's stem, die hij soms wat hoger liet klinken in de hoop de kat te vlijen, waardoor het precies de stem was die hij gebruikte als hij 's nachts naar een huilende Mopsey toeging. Ik hoor hem met die stem "wattiserdan, watwiljedan?" fluisteren, en voel me gelijk terug in die andere flat, waar we nog met zijn drieen woonden.
In de stiltes hoor ik zijn aansteker kliken, en hoor ik hoe hij een haal van zijn sigaret neemt. Ik weet hoe hij daarbij keek, haarscherp kan ik ineens zijn gezicht voor me halen.
En dan, ineens, ineens hoor ik hem lachen. Voluit. Zijn mannelijke, charmante lach. Automatisch lach ik mee, terwijl de tranen stromen. Wat heb ik die lach gemist. Vergeten was ik hoe mooi hij was, hoe warm zijn lach klonk. Ik lach mee, door mijn tranen. Een ruim uur word ik van de ene emotie in de andere geworpen, terwijl ik me opeens weer zo dichtbij mijn eerste Lief voel.
En dan, dan houdt het op. Is het klaar. Geen geluid komt er meer door mijn boxen. Ik haal de cd uit mijn cd-speler, en druk er een kus op. Ik voel me als een goudzoeker die onverwachts een hele kostbare schat heeft gevonden. En ik voel me uitgeput.
Ik ben naar huis gegaan, naar mijn nieuwe thuis, en ben heel dicht tegen Brananas aangekropen. Leeg, moe, verdrietig en gelukkig tegelijk. Al die jaren heb ik niet geweten dat deze cd bestond, al die jaren heeft hij in mijn huis gelegen maar nooit heb ik hem gezien. En juist nu, nu ik hem zo nodig had, vind ik hem.
Mijn favoriete plaaggeest weet precies wat ik nodig heb.....
Wat wilde ik nou toch typen?