Overig
alle pijlers
Mijn Chileense Sabbatical
zondag 20 november 2011 om 13:34
Hallo Maisjes.
Hier een update vanuit Punta Arenas in het mooi Chili. Chili???? Hoor ik jullie denken, inderdaad Chili, maisjes. Even terug: op een goede dag was ik het zat, het mantelzorgen, de plaggenhut, de kutcursussen bij de Beo, kortom het werd me allemaal veel te veel. Huilend zat ik bij Eleoroena in haar Villae op het Drentsche Platteland toen zij zei: Meds je moet een sabbatical nemen. Ik heb in mijn leven al genoeg priesters tussen de lakens gehad dus ik keek haar wat bevreemd aan. Maar Eleoneara doelde op een bedevaartstocht. Vanuit Santiago terug lopen naar huis.
Zo gezegd zo gedaan, de volgende dag boekte ik een vliegticket naar Santiago, de hoofdstad van Chili en inmiddels ben ik naar Punta Arenas in het zuiden gewandeld. Ik bivakkeer in een tent en sluit me soms aan bij andere gezelschappen maar vaak wandel ik alleen.
En hoe bizar is het als je door de bergen in Chili wandelt en je ziet ineens een bekend gezicht (ik herkende eerst haar benen, oedeem, weet je wel). Jullie snappen het al, Yette en haar lama’s. Ik verstopte me snel in de kudde, maar ze had me natuurlijk door, de chileense poncho verraadde mijn positie. Afijn, ik moest en zou kennismaken met haar Chileense dwangarbeiders en de hele kudde lama’s bewonderen. Twee avonden lang heb ik allerhande folklore ondergaan, en dat was nu net waar ik van weg was gevlucht. De derde nacht sneed ik met mijn zakmes een gat in mijn tipi en ging er vandoor.
Internetverbindingen zijn hier heel traag, en het is trouwens de vraag of ik er straks nog op kan. Ik moest ook een nieuwe account maken hier op Viva, en vreemd genoeg moet je nu minimaal 5 letters gebruiken dus ik heb een extra letter toegevoegd. Evengoed ben ik nog altijd dezelfde.
Ook in Chili wordt er getraind. Ik heb in diverse dorpjes op traditionele wijze mogen meetrainen. Geweldige ervaring. Zo tilde ik schapen naar de top van de berg, squatte ik met twee teilen ezelmelk aan een yuk. En natuurlijk elke dag een verfrissende duik in de zee. Wassen en scheren heb ik al zeker twee maand niet gedaan.
Mijn trainingsmaatje
De Chilenen zijn erg vriendelijk, het scheelt dat ik de taal niet spreek, want zo kan je ook niks verkeerds zeggen. Dus ik heb nog geen ban opgelopen. We gebaren wat naar elkaar en verder is het bodylanguage. BGB, het zou je zeker bevallen hier. Over bevallen gesproken… onderweg ontmoette ik een Quichua indianenvrouwtje, hoogzwanger en totaal in paniek. De baby kon elk moment komen, maar ze had een illegale shamelipcutoperatie ondergaan (iets met traditie) dus het kind zat vast. Gelukkig heb ik de nodige ervaring dus met wat houtjes en touwtjes heb ik de baby kunnen bevrijden. Het vrouwtje was zielsgelukkig en nu loopt er dus een Quichua indianenjongetje rond met de naar Meds (spreken ze hier uit als Meddechts)
Maisjes, ik ga eens even een maaltje bij elkaar sprokkelen en dan vervolg ik mijn weg. Ik zie jullie vast wel weer.
Veel liefs van
Jullie Meds.
Hier een update vanuit Punta Arenas in het mooi Chili. Chili???? Hoor ik jullie denken, inderdaad Chili, maisjes. Even terug: op een goede dag was ik het zat, het mantelzorgen, de plaggenhut, de kutcursussen bij de Beo, kortom het werd me allemaal veel te veel. Huilend zat ik bij Eleoroena in haar Villae op het Drentsche Platteland toen zij zei: Meds je moet een sabbatical nemen. Ik heb in mijn leven al genoeg priesters tussen de lakens gehad dus ik keek haar wat bevreemd aan. Maar Eleoneara doelde op een bedevaartstocht. Vanuit Santiago terug lopen naar huis.
Zo gezegd zo gedaan, de volgende dag boekte ik een vliegticket naar Santiago, de hoofdstad van Chili en inmiddels ben ik naar Punta Arenas in het zuiden gewandeld. Ik bivakkeer in een tent en sluit me soms aan bij andere gezelschappen maar vaak wandel ik alleen.
En hoe bizar is het als je door de bergen in Chili wandelt en je ziet ineens een bekend gezicht (ik herkende eerst haar benen, oedeem, weet je wel). Jullie snappen het al, Yette en haar lama’s. Ik verstopte me snel in de kudde, maar ze had me natuurlijk door, de chileense poncho verraadde mijn positie. Afijn, ik moest en zou kennismaken met haar Chileense dwangarbeiders en de hele kudde lama’s bewonderen. Twee avonden lang heb ik allerhande folklore ondergaan, en dat was nu net waar ik van weg was gevlucht. De derde nacht sneed ik met mijn zakmes een gat in mijn tipi en ging er vandoor.
Internetverbindingen zijn hier heel traag, en het is trouwens de vraag of ik er straks nog op kan. Ik moest ook een nieuwe account maken hier op Viva, en vreemd genoeg moet je nu minimaal 5 letters gebruiken dus ik heb een extra letter toegevoegd. Evengoed ben ik nog altijd dezelfde.
Ook in Chili wordt er getraind. Ik heb in diverse dorpjes op traditionele wijze mogen meetrainen. Geweldige ervaring. Zo tilde ik schapen naar de top van de berg, squatte ik met twee teilen ezelmelk aan een yuk. En natuurlijk elke dag een verfrissende duik in de zee. Wassen en scheren heb ik al zeker twee maand niet gedaan.
Mijn trainingsmaatje
De Chilenen zijn erg vriendelijk, het scheelt dat ik de taal niet spreek, want zo kan je ook niks verkeerds zeggen. Dus ik heb nog geen ban opgelopen. We gebaren wat naar elkaar en verder is het bodylanguage. BGB, het zou je zeker bevallen hier. Over bevallen gesproken… onderweg ontmoette ik een Quichua indianenvrouwtje, hoogzwanger en totaal in paniek. De baby kon elk moment komen, maar ze had een illegale shamelipcutoperatie ondergaan (iets met traditie) dus het kind zat vast. Gelukkig heb ik de nodige ervaring dus met wat houtjes en touwtjes heb ik de baby kunnen bevrijden. Het vrouwtje was zielsgelukkig en nu loopt er dus een Quichua indianenjongetje rond met de naar Meds (spreken ze hier uit als Meddechts)
Maisjes, ik ga eens even een maaltje bij elkaar sprokkelen en dan vervolg ik mijn weg. Ik zie jullie vast wel weer.
Veel liefs van
Jullie Meds.
zondag 20 november 2011 om 23:18
Meid, wat ben ik blij wat van je te horen.
Hoe lang blijf je nog weg?
Kun je wat échte Chili pepers voor me meenemen?( smokkel ze desnoods mee in je h*l ) Een en ander kan best opgespiced worden.( mijn sexleven is niet meer wat het geweest is, sinds Eleo zich met Sjaan en allevrouw verloofd heeft )
Hoe lang blijf je nog weg?
Kun je wat échte Chili pepers voor me meenemen?( smokkel ze desnoods mee in je h*l ) Een en ander kan best opgespiced worden.( mijn sexleven is niet meer wat het geweest is, sinds Eleo zich met Sjaan en allevrouw verloofd heeft )
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 20 november 2011 om 23:47