Mijn grootste angst: de bom

Sorry nogal zwart onderwerp, maar ik moet dit kwijt.



Al sinds ik klein was en voor het eerst hoorde wat een atoombom is, ben ik er doodsbang voor. De koude oorlog is zogenaamd "afgelopen", maar ik zie eigenlijk geen enkele reden om er gerustgesteld over te zijn.



Het gaat al 67 jaar goed?



Dat klinkt voor mij een beetje als iemand die van het Empire State Building af springt en na 67 verdiepingen gevallen te zijn denkt: "hey, gaat prima toch?"



Het is al een paar keer bijna mis gegaan, de laatste keer in 1995, toen een weersatelliet uit Noorwegen werd gelanceerd in de richting van Rusland, en Rusland hem aanzag voor een nucleair wapen. Lees maar na, check de bronnen, het ging echt bijna mis. Boris Jeltsin was gelukkig niet dronken op dat moment, want hij moest de beslissing nemen om wel of niet op de rode knop te drukken.



En hij had maar heel kort de tijd om die beslissing te nemen, dat is belangrijk om te begrijpen. Als de bom afgaat, dan is alles in een paar uur tijd afgelopen. Er is geen ruimte meer voor rustig onderhandelen of nadenken op dat moment.



Let wel dat de band met Rusland in 1995 heel goed was. Je moet er niet aan denken dat het was gebeurd in tijden van grote spanningen, bijvoorbeeld net nadat Turkije een Russische straaljager heeft neergehaald.



Ondertussen heeft het Westen de NAVO alsmaar verder uitgebreid in de richting van Rusland. Over expansiedrang gesproken. Wat doen landen als Turkije, Estland en Litouwen in godsnaam in de NAVO? Het is geen vredesorganisatie zoals de VN, totaal niet. Dit is eigenlijk net zoiets als wanneer Mexico en Cuba lid zouden worden van het Warschau Pact. Waarom staat de media hier niet iets kritischer tegenover? Ik snap het niet. Het is levensgevaarlijk. Op deze manier is het kwestie van tijd totdat de situatie escaleert.



De film Threads laat heel mooi zien wat er gebeurd als het fout gaat. Degenen die bij de bommen zelf omkomen hebben eigenlijk nog geluk. Stel je een wereld voor waarin je geen stromend water meer hebt, geen supermarkt, geen elekticiteit, geen functionerende overheid, geen ziekenhuis, geen politie, wel besmettelijke ziektes, en oh ja, stralingsziekte. Wij, verwende westerlingen, die ons al geen raad meer weten als onze mobiel geen bereik meer heeft tegenwoordig.



Nou, bedankt voor het lezen.

Bedankt voor de reacties, eigenlijk best fijn om te lezen hoe iedereen hiermee om gaat, ook al is het merendeel het (min of meer) oneens.



@Jadoire, Springding: de reden dat ik me erin verdiep is denk ik, omdat ik het prettig vind om een realistisch beeld te hebben van de toekomst, hoe zwart dat beeld ook is. Noem het morbide nieuwsgierigheid. Ik ben er verder ook niet dagelijks mee bezig ofzo. Hoewel ik wel denk dat het zin zou hebben als meer mensen (en de media) zich van sommige zaken bewust zouden zijn, omdat politici er dan (hopelijk) ook althans iets aan zouden proberen te doen. In plaats van zich alleen maar bezig te houden met de waan van de dag. Pas een stuk gelezen van Frits Bolkestein die min of meer hetzelfde zei over de NAVO, dat deed me goed, eindelijk iemand met gezond verstand.



@Enn: blijft een gouwe ouwe, Doe Maar. Heerlijk.



@Tovergieter: Turbo Turbo!



@feow: die ken ik als film, heel ontroerend inderdaad