Overig
alle pijlers
Mijn moeder apt steeds
donderdag 30 juli 2015 om 20:36
Hallo allemaal. Ik erger me een beetje aan mijn moeder die mij elke dag WhatsAppt zelfs meerdere keren op een dag. Ik vind het wel leuk als het leuk blijft maar ze is een week alleen thuis. Mijn zusje is er vandoor gegaan ivm ruzie. Nu krijg ik steeds apjes met ik voel me alleen. Ik heb paniek aanval. Of moet boodschappen gaan doen ect. Ik snap wel dat ze het niet fijn vind om alleen te zijn. Maar ik woon samen met mijn vriend. En wij komen er wel een paar keer per week. Mijn vriend en ik hebben nu vakantie en willen er ook een beetje van kunnen genieten. Wij hebben teveel aan de kop gehad vanwege zijn vader die steeds naar het ziekenhuis moet. Wij gaan vanaf zondag een paar dagen aan zee. En wil liever niet steeds dat ge whatsapp. Wat kan ik er aan doen? Behalve uitzetten?
vrijdag 31 juli 2015 om 12:44
Volgens mij heb je een hele lieve moeder en voelt ze zich eenzaam. Ik snap niet echt wat de moeite is om een berichtje terug te sturen. Hoeft niet meteen na ieder bericht natuurlijk.
Zelf heb ik ontzettend veel contact met en mijn moeder en mijn oma. We zijn ontzettend close met zijn drieën en ik geniet daar juist van. Soms krijg ik ook weleens berichtjes op momenten dat ik even ergens anders mee bezig ben of mijn hoofd er niet naar staat, maar dan reageer ik alsnog en dan zeg ik gewoon vriendelijk dat ik even druk ben. Dat snappen ze dan ook.
Zelf heb ik ontzettend veel contact met en mijn moeder en mijn oma. We zijn ontzettend close met zijn drieën en ik geniet daar juist van. Soms krijg ik ook weleens berichtjes op momenten dat ik even ergens anders mee bezig ben of mijn hoofd er niet naar staat, maar dan reageer ik alsnog en dan zeg ik gewoon vriendelijk dat ik even druk ben. Dat snappen ze dan ook.
vrijdag 31 juli 2015 om 13:17
quote:Nina1989 schreef op 31 juli 2015 @ 12:44:
Volgens mij heb je een hele lieve moeder en voelt ze zich eenzaam. Ik snap niet echt wat de moeite is om een berichtje terug te sturen. Hoeft niet meteen na ieder bericht natuurlijk.
Zelf heb ik ontzettend veel contact met en mijn moeder en mijn oma. We zijn ontzettend close met zijn drieën en ik geniet daar juist van. Soms krijg ik ook weleens berichtjes op momenten dat ik even ergens anders mee bezig ben of mijn hoofd er niet naar staat, maar dan reageer ik alsnog en dan zeg ik gewoon vriendelijk dat ik even druk ben. Dat snappen ze dan ook.
Dat idd.
En daarnaast kan je zelf ook inschatten wanneer je op een berichtje iets later terug appt als het beter uitkomt, of dat je een berichtje krijgt waarvan je denkt, oh even snel op antwoorden. Desnoods idd vast een kort berichtje en zeggen dat je later op de dag even belt of appt als je even de rust hebt.
En misschien ook even met je moeder bespreken hoe de dagen dat je ik vakantie bent voor haar minder alleen kunnen worden?
Is er een familielid, een buurvrouw die misschien even bij haar binnen kan lopen voor een bakkie koffie, of een praatje ?
Ik vind het altijd opmerkelijk dat je als ouders nooit zou mogen terugvallen op je volwassen kinderen, want je bent nu eenmaal de ouder.
Zelf ervaar ik dat die verhouding veranderd als je zelf ouder wordt.
Ik heb zeker nog enorm veel steun aan mijn ouders als ik het nodig heb, just a phonecall away en ze staan er als ze kunnen.
Maar andersom ook.
Nu hebben ze elkaar nog, maar als dat weg valt ( wat toch ooit een keer gaat gebeuren ) dan is er een gat op te vangen en ik zie dat ook als dochter vanzelfsprekend dat ik dat doe.
Eenzaamheid is echt niet leuk.
Volgens mij heb je een hele lieve moeder en voelt ze zich eenzaam. Ik snap niet echt wat de moeite is om een berichtje terug te sturen. Hoeft niet meteen na ieder bericht natuurlijk.
Zelf heb ik ontzettend veel contact met en mijn moeder en mijn oma. We zijn ontzettend close met zijn drieën en ik geniet daar juist van. Soms krijg ik ook weleens berichtjes op momenten dat ik even ergens anders mee bezig ben of mijn hoofd er niet naar staat, maar dan reageer ik alsnog en dan zeg ik gewoon vriendelijk dat ik even druk ben. Dat snappen ze dan ook.
Dat idd.
En daarnaast kan je zelf ook inschatten wanneer je op een berichtje iets later terug appt als het beter uitkomt, of dat je een berichtje krijgt waarvan je denkt, oh even snel op antwoorden. Desnoods idd vast een kort berichtje en zeggen dat je later op de dag even belt of appt als je even de rust hebt.
En misschien ook even met je moeder bespreken hoe de dagen dat je ik vakantie bent voor haar minder alleen kunnen worden?
Is er een familielid, een buurvrouw die misschien even bij haar binnen kan lopen voor een bakkie koffie, of een praatje ?
Ik vind het altijd opmerkelijk dat je als ouders nooit zou mogen terugvallen op je volwassen kinderen, want je bent nu eenmaal de ouder.
Zelf ervaar ik dat die verhouding veranderd als je zelf ouder wordt.
Ik heb zeker nog enorm veel steun aan mijn ouders als ik het nodig heb, just a phonecall away en ze staan er als ze kunnen.
Maar andersom ook.
Nu hebben ze elkaar nog, maar als dat weg valt ( wat toch ooit een keer gaat gebeuren ) dan is er een gat op te vangen en ik zie dat ook als dochter vanzelfsprekend dat ik dat doe.
Eenzaamheid is echt niet leuk.