Reacties op Mensenlinq

16-09-2011 11:15 20 berichten
Hoi,

Ik heb vandaag op Mensenlinq gekeken, omdat daar een online condoleance register was voor iemand die ik vroeger gekend heb.

Wat mij opvalt en vooral irriteert zijn sommigen reacties in de trant van: "Ik reed er langs en het zag er verschrikkelijk uit, sterkte voor de nabestaanden."



Waarom schrijft men zoiets? Om te laten weten dat ZIJ daar toevallig langs zijn gereden? Dat ZIJ het gezien hebben? Daar heb je als nabestaande toch niets aan om te horen dat het heel verschrikkelijk was hoe jouw geliefde persoon daar bij lag?

En ze zullen het heus wel weten dat het geen prettig aanblik zou zijn geweest, maar ik vind zulke reacties dus echt nutteloos. En het lijkt mij dat je als nabestaande zoiets leest dat je maag nog een keer omdraait omdat het om jouw geliefde gaat.

Als je de nabestaanden echt wilt condoleren schrijf je toch iets in de trant van: "Verschrikkelijk wat er gebeurd is, ik wens jullie veel sterkte toe".



Wat vinden jullie?
Volgens mij is dat idd een soort geldingsdrang. Toch even willen laten weten dat je net iets meer 'een band' hebt dan de rest die reageert. Ofzo. Of misschien is het gewoon even iets kwijt willen, je eigen schrik van je afschrijven.



Maar als nabestaande zou ik ook niet weten wat ik ermee zou moeten.
Alle reacties Link kopieren
Ik vermoed dat dit geschreven is door mensen die het slachtoffer en de nabestaanden niet kennen, en het gevoel hebben dat ze moeten verantwoorden waarom ze iets in het register zetten.



Ik vind het ook erg ongepast, omdat het me voor de nabestaanden niet erg prettig lijkt om te lezen.
Bij vlagen ben ik geniaal! Helaas is het vandaag windstil.
Het leven wordt zo beheerst door de virtuele wereld, zowel op internet als op tv en in de bioscoop, dat het voor veel mensen geen verschil meer maakt of het nou echt is of niet. Ramptoerisme is tegenwoordig een echte sport, helaas en er werkelijk iets bij voelen wordt steeds minder.





Er was van de week ook iemand die zo nodig een verfrommeld lichaam moest fotograferen. Dit werd gedaan na een ernstig treinongeluk. De kans is dan ook nog eens aanwezig dat die persoon zijn foto verkoopt aan de plaatselijke krant of hem op internet zet.

De wereld is steeds vreemder aan het worden en reken er maar op, dat je met steeds hardere zaken zal worden geconfronteerd.
Alle reacties Link kopieren
Ik werd op mensenlinq erg treurig van een reactie bij het overleden kind van een kennis.

"bedenk dat het leven voor .... erg moeilijk was"





Hef dat publieke online-register alsjeblieft op.



Wat is er mis met het sturen van een persoonlijke, handgeschreven kaart/brief ?
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
Alle reacties Link kopieren
quote:mizuki schreef op 16 september 2011 @ 11:26:

Ik vermoed dat dit geschreven is door mensen die het slachtoffer en de nabestaanden niet kennen, en het gevoel hebben dat ze moeten verantwoorden waarom ze iets in het register zetten.



Ik vind het ook erg ongepast, omdat het me voor de nabestaanden niet erg prettig lijkt om te lezen.



Waarom zou je iets schrijven aan mensen die je niet kent?

Is dat omdat iedereen zoveel "vrienden" heeft op hyves en facebook die eigenlijk ook onbekenden zijn, maar waar ze ook van alles naar schrijven?
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
Alle reacties Link kopieren
quote:



Waarom zou je iets schrijven aan mensen die je niet kent?

Is dat omdat iedereen zoveel "vrienden" heeft op hyves en facebook die eigenlijk ook onbekenden zijn, maar waar ze ook van alles naar schrijven?



Ik heb niet honderden 'vrienden' op hyves of facebook. Maar ik heb laatst wel een rouwkaartje gestuurd naar de moeder van dat jongetje dat door vader om het leven is gebracht. En nee, ik ken haar niet, maar het lijkt me zo'n heftig iets, dat ik dacht dat alle steun die een mens op zo'n moment kan krijgen welkom zou zijn. Bij mij in ieder geval wel. In het geval van TO vind ik het idd een onnodig kwetsende tekst die ik ook echt niet vind passen. Maar een steunbetuiging aan mensen die je niet kent vind ik persoonlijk oké.



Hvm
Alle reacties Link kopieren
Het zegt mij dus echt niks, briefjes van onbekenden, maar ik zeg ook altijd dat "ze"voor mij geen stille tocht hoeven te organiseren als ik ergens wordt neergeslagen of doodgeschoten.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
Het lijkt me vreselijk om van wildvreemde mensen allerlei berichtjes te krijgen over het overlijden van een geliefde. Iemand verliezen waar je zielsveel van houd is heel intiem en wat mij betreft hoort dat ook zo te blijven. Een publieke zaak maken van een dergelijke privéaangelegenheid, stuit me vreselijk tegen de borst.
Ik denk dat ik aan steun van dierbaren en mensen die de persoon echt gekend hebben genoeg heb.
Alle reacties Link kopieren
kijk ;je kunt ervoor kiezen dit op mensenlinq te zetten. of alleen in de krant of helemaal niet publiek. Dan krijg je reacties.



De meesten zijn natuurlijk goedbedoeld maar het kan idd ver gaan.



zo las ik op een blog van kennis (waarvan ik zelf al zoiets heb van jee als ik reageer dan voel ik mij al een inbreker terwijl ze mij zelf het blogadres gaven) een anonieme lezer die dus helemaal niet in relatie stond tot de familie: of ze aub een foto wilde plaatsen van hun net overleden dochter (11 aan kanker) in de kist,zodat de anonieme lezers ook hun verdriet konden verwerken!!!!!!!!!!!!!! WTF what are you thinking??!?!
Puck
Alle reacties Link kopieren
Teken condoleanceregister



Er wordt getoetst of de inhoud van uw bericht voldoet aan de door Mensenlinq.nl gestelde waarden en normen. Mocht dit niet het geval zijn, behouden wij ons het recht voor om uw bericht te verwijderen.



Bovenstaand is de tekst die op de site staat. Kennelijk is het dus noodzaak dat Mensenlinq beter oplet of er geen kwetsende teksten geplaatst worden.

Onderaan de site staat een kopje "contact" als je daar op klikt kan je je feedbach die je hier plaatst ook naar hen sturen. Hier klagen lucht wel op maar verandert niets....helaas.



Want je hebt wel gelijk. Het is onnodig en kwetsend.
Alle reacties Link kopieren
quote:toffifee schreef op 16 september 2011 @ 11:15:

Hoi,

Ik heb vandaag op Mensenlinq gekeken, omdat daar een online condoleance register was voor iemand die ik vroeger gekend heb.

Wat mij opvalt en vooral irriteert zijn sommigen reacties in de trant van: "Ik reed er langs en het zag er verschrikkelijk uit, sterkte voor de nabestaanden."



Waarom schrijft men zoiets? Om te laten weten dat ZIJ daar toevallig langs zijn gereden? Dat ZIJ het gezien hebben? Daar heb je als nabestaande toch niets aan om te horen dat het heel verschrikkelijk was hoe jouw geliefde persoon daar bij lag?

En ze zullen het heus wel weten dat het geen prettig aanblik zou zijn geweest, maar ik vind zulke reacties dus echt nutteloos. En het lijkt mij dat je als nabestaande zoiets leest dat je maag nog een keer omdraait omdat het om jouw geliefde gaat.

Als je de nabestaanden echt wilt condoleren schrijf je toch iets in de trant van: "Verschrikkelijk wat er gebeurd is, ik wens jullie veel sterkte toe".



Wat vinden jullie?

Ik denk dat het er mee te maken heeft, dat het tegenwoordig gewoon simpel weg kàn.

Met 1 druk op de knop geef je iemand 'respect'.

Met 1 druk op de knop kun je iets 'liken'

Het is allemaal zo dichtbij gekomen.



Ik had vroeger ook niet kunnen bevroeden dat ik mijn zieleroersels zou delen met vele voor mij totaal onbekende vrouwen (en er ook nog 's nachts van wakker kunnen liggen).
Alle reacties Link kopieren
quote:sofi2010 schreef op 16 september 2011 @ 12:48:

kijk ;je kunt ervoor kiezen dit op mensenlinq te zetten. of alleen in de krant of helemaal niet publiek. Dan krijg je reacties.



De meesten zijn natuurlijk goedbedoeld maar het kan idd ver gaan.



zo las ik op een blog van kennis (waarvan ik zelf al zoiets heb van jee als ik reageer dan voel ik mij al een inbreker terwijl ze mij zelf het blogadres gaven) een anonieme lezer die dus helemaal niet in relatie stond tot de familie: of ze aub een foto wilde plaatsen van hun net overleden dochter (11 aan kanker) in de kist,zodat de anonieme lezers ook hun verdriet konden verwerken!!!!!!!!!!!!!! WTF what are you thinking??!?! you`ve got to be kidding me... dat is wel heel debiel zeg.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
quote:sofi2010 schreef op 16 september 2011 @ 12:48:

kijk ;je kunt ervoor kiezen dit op mensenlinq te zetten. of alleen in de krant of helemaal niet publiek. Dan krijg je reacties.



Kun je daar voor kiezen ja? Volgens mij kan bij wijze van spreken iedere idioot nog een register openen voor iemand. Ik zag namelijk ook dat voor dat jongetje dat vermoord is door zijn vader nog een register is geopend.



quote:sofi2010 schreef op 16 september 2011 @ 12:48:

zo las ik op een blog van kennis (waarvan ik zelf al zoiets heb van jee als ik reageer dan voel ik mij al een inbreker terwijl ze mij zelf het blogadres gaven) een anonieme lezer die dus helemaal niet in relatie stond tot de familie: of ze aub een foto wilde plaatsen van hun net overleden dochter (11 aan kanker) in de kist,zodat de anonieme lezers ook hun verdriet konden verwerken!!!!!!!!!!!!!! WTF what are you thinking??!?!OMG! Dit is écht te erg. Ramptoerisme.
Volgens mij is het typisch iets van deze tijd. Ongelukken en misdaden waarbij iemand omkomt worden breeduit gemeten in de pers en ook op internet. Mensen gaan daardoor meeleven met andermans leed dat nuchter bescchouwd natuurlijk ver van hen afstaat. Neem als voorbeeld het echtpaar dat een tijdje terug overleed op de A2 en twee kleine kinderen achterlaat, dit komt breeduit in de pers en het verhaal is voor veel mensen die de slachtoffers niet kennen om wat voor reden dan ook erg aangrijpend.



Ik zie weinig kwaad in reacties op mensenlinq en misschien is het voor sommige nabestaandel wel degelijk troostrijk dat ook onbekenden meeleven na ee sterfgeval. Ik neem aan dat mensenlinq ongepaste reacties niet plaatst.
@Emaille: "Volgens mij is dat idd een soort geldingsdrang. Toch even willen laten weten dat je net iets meer 'een band' hebt dan de rest die reageert."



Precies, dat denk ik ook. Hieronder twee voorbeelden uit mijn eigen leven.



Twee jaar na het overlijden van mijn vader was ik eens aan het zoeken naar zijn naam op zo'n condoleancesite. Toen kreeg ik een site (volgens mij van de regionale krant hier), waarop inderdaad de krantenadvertentie van mijn vader te lezen was. Een nicht van me had daar haar deelneming betuigd. Het waren weliswaar lieve woorden, maar geen hond had gezien dat ze dat destijds gedaan had. We wisten niet eens dat het online te zien was! En daar kwam nog bij dat die nicht ook nog 's gewoon op mijn vaders begrafenis e.d. was, dus het was compleet overbodig.



En dan nog een heel ander verhaal, maar waar ook de geldingsdrang aan te pas komt. Vorige week sprak ik een vrouw hier uit het dorp en we hadden het over haar verongelukte zoon en over mijn verongelukte broer. Beiden te jong gestorven. Toen zei ze: "Goh, pas heb ik nog gesproken met X, hij was er nog verdrietig om dat jouw broer dood is. Want je broer was zijn beste maat. En je broer is een paar minuten voordat hij verongelukte nog bij X langsgeweest."



Nou moeten jullie weten dat mijn broer al 18 (!!) jaar dood is. En dat die X helemaal niet zo goed in de markt lag bij mijn broer, laat staan dat ze beste vrienden waren (ok, zelfde carnavalsclub). En mijn broer was al helemáál niet voorafgaand aan het ongeluk bij X langsgeweest!



Ik heb dat tegen die vrouw die mij dit vertelde ook gezegd, maar erbij gezegd dat X dit in zijn hoofd heeft, dat het zíjn beleving was en dat wanneer hij daar behoefte aan heeft, het vooral maar moet denken. Maar bizar vind ik het wel.



Dus eigelijk ook weer een vorm van 'je laten horen' en laten zien dat je de overledene hebt gekend.
Kijk dat vind ik stiekem ook een beetje onzin. Stel nou dat het mijn vriendin zou zijn geweest die is overleden, dan ga ik dus geen online condoleance register tekenen. Ik ga naar haar begravenis toe, condoleer haar ouders en vriend.



Ga ik niet naar een condoleance/begravenis omdat ik de persoon wel gekend heb, maar nu nooit meer zie, dan zou ik wel online een condoleance register tekenen. Maar iemand die dichtbij staat, nee, daar voel ik dan geen behoefte voor.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het wel prettig om online terug te kunnen vinden dat iemand overleden is. Lees zelf geen krant en van kennissen of oud dorpsbewoners of klasgenoten krijg je vaak geen bericht.

Maar dat hele reactie plaatsen stuk, dat mogen ze er om mij ook direct uit halen. Stuur dan de mensen een kaartje.
Ik zie die reacties van mensen als een vorm van aandacht trekken en het gevoel hebben iets goed te doen.



Volgens mij kicken mensen erop als er gevraagd wordt 'echt, was je erbij?' Soms wordt er zelfs sterkte gewenst aan die mensen die er geen bal mee te maken hadden.



Ook lijken mensen zichzelf heilig te voelen als ze meeleven met mensen die ze niet kennen.

'Kijk mij eens een goed, warm mens zijn' zullen sommigen denken.



Het valt me op dat het hier ook gebeurt op het Viva forum. Er wordt 'tof' gedaan over de band met sommige mensen/gebeurtenissen. 'Ik was er bij' 'Ik ken de buurvrouw van de dode' 'Ik was op 1 km afstand, stel je voor dat ....'.

En dan die geldinzamelacties hier. Echt wel om mensen te helpen, maar ook om dat 'Wat zijn we toch goed bezig' gevoel te krijgen.



Ik heb het idee dat de mensen die zulke berichten op bijv. Mensenlinq plaatsen, eenzaam zijn en nergens bijhoren. Zo voelen ze zich beter.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven