Scheet blunder (2)
woensdag 28 januari 2015 om 19:27
Er was dus al zo'n forum maar dat is dan weer 5 jaar geleden dus ik dacht ik begon een nieuwe.
Ik was laatst aan het koken en mijn vriend zat op de bank wat ik niet in de gaten had was dat hij naar me toe kwam en me voor de grap beetpakte ik schrok en liet er een vliegen die niet erg stil was... Hebben jullie dit ook wel eens?
Ik was laatst aan het koken en mijn vriend zat op de bank wat ik niet in de gaten had was dat hij naar me toe kwam en me voor de grap beetpakte ik schrok en liet er een vliegen die niet erg stil was... Hebben jullie dit ook wel eens?
woensdag 28 januari 2015 om 19:49
Ik heb scheten nooit als "grappig" ervaren, eerlijk gezegd. Ook niet als overdreven smerig ofzo. Iedereen laat er wel eens één, en het kan af en toe gebeuren dat er eentje ontsnapt op een onbewaakt moment. Tegelijkertijd kunnen ze vies ruiken en dat is niet iets om trots op te zijn of om te lachen, als je er een ander (moedwillig) aan blootstelt - vind ik dan. Mensen die het helemaal geweldig vinden om (moedwillig) een smerig ruikende en hard klinkende wind te laten als ze naast hun vriend/vriendin of andere goede bekende zitten, snap ik dan ook niet. Als je voelt dat er iets roert en je denkt dat het niet plezierig gaat zijn voor je omgeving, loop je even weg, denk ik dan. Je vindt het toch ook niet leuk als je partner zijn zweetvoeten of andere onfrisse dingen in je gezicht/onder je neus houdt? Waarom dan wel moedwillig die ander opzadelen met je stinkende winden?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 28 januari 2015 om 19:53
quote:ambra schreef op 28 januari 2015 @ 19:50:
Wen er maar aan. Als je ouder bent kun je ze niet meer tegenhouden al zou je willen.. kwestie van beetje versleten sluitspiertjes zeg maar..Hmmm. mijn sluitspier werkt nog prima, ook al ben ik misschien "iets ouder". En ander voel ik het wel aankomen en is er tijd genoeg om even weg te lopen.
Wen er maar aan. Als je ouder bent kun je ze niet meer tegenhouden al zou je willen.. kwestie van beetje versleten sluitspiertjes zeg maar..Hmmm. mijn sluitspier werkt nog prima, ook al ben ik misschien "iets ouder". En ander voel ik het wel aankomen en is er tijd genoeg om even weg te lopen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 28 januari 2015 om 20:06
quote:pejeka schreef op 28 januari 2015 @ 19:49:
Ik heb scheten nooit als "grappig" ervaren, eerlijk gezegd. Ook niet als overdreven smerig ofzo. Iedereen laat er wel eens één, en het kan af en toe gebeuren dat er eentje ontsnapt op een onbewaakt moment. Tegelijkertijd kunnen ze vies ruiken en dat is niet iets om trots op te zijn of om te lachen, als je er een ander (moedwillig) aan blootstelt - vind ik dan. Mensen die het helemaal geweldig vinden om (moedwillig) een smerig ruikende en hard klinkende wind te laten als ze naast hun vriend/vriendin of andere goede bekende zitten, snap ik dan ook niet. Als je voelt dat er iets roert en je denkt dat het niet plezierig gaat zijn voor je omgeving, loop je even weg, denk ik dan. Je vindt het toch ook niet leuk als je partner zijn zweetvoeten of andere onfrisse dingen in je gezicht/onder je neus houdt? Waarom dan wel moedwillig die ander opzadelen met je stinkende winden?
Gezellig, dan sta ik de hele avond op de gang of op de WC, door de deur heen met mijn vriend te praten.
Mijn scheten hebben zelf een bijnaam hier in huis. ("nucleaire bommen". Ik heb een darmaandoening). Nou kan ik heel genant op mijn winderigheid reageren, of we maken er een lolletje van. Nou ben ik echt niet van de poep- en pieshumor, maar ik heb liever dat ik het open met mijn partner kan bespreken dan dat ik om de haverklap "even" weg loop en het probeer te verstoppen.
Ik heb scheten nooit als "grappig" ervaren, eerlijk gezegd. Ook niet als overdreven smerig ofzo. Iedereen laat er wel eens één, en het kan af en toe gebeuren dat er eentje ontsnapt op een onbewaakt moment. Tegelijkertijd kunnen ze vies ruiken en dat is niet iets om trots op te zijn of om te lachen, als je er een ander (moedwillig) aan blootstelt - vind ik dan. Mensen die het helemaal geweldig vinden om (moedwillig) een smerig ruikende en hard klinkende wind te laten als ze naast hun vriend/vriendin of andere goede bekende zitten, snap ik dan ook niet. Als je voelt dat er iets roert en je denkt dat het niet plezierig gaat zijn voor je omgeving, loop je even weg, denk ik dan. Je vindt het toch ook niet leuk als je partner zijn zweetvoeten of andere onfrisse dingen in je gezicht/onder je neus houdt? Waarom dan wel moedwillig die ander opzadelen met je stinkende winden?
Gezellig, dan sta ik de hele avond op de gang of op de WC, door de deur heen met mijn vriend te praten.
Mijn scheten hebben zelf een bijnaam hier in huis. ("nucleaire bommen". Ik heb een darmaandoening). Nou kan ik heel genant op mijn winderigheid reageren, of we maken er een lolletje van. Nou ben ik echt niet van de poep- en pieshumor, maar ik heb liever dat ik het open met mijn partner kan bespreken dan dat ik om de haverklap "even" weg loop en het probeer te verstoppen.
woensdag 28 januari 2015 om 20:17
[img]http://www.lamebook.com/wp-content/uplo ... rthday.jpg[/img]
Oh kak, ik heb geen plaatjes-plak-rechten.
LINKJE
Oh kak, ik heb geen plaatjes-plak-rechten.
LINKJE
woensdag 28 januari 2015 om 20:21
Ik heb het hier al eens eerder vertelt, maar ik schaam me er nog steeds wel voor:
Een paar jaar geleden ging ik beginnen met yoga. Ik kende niemand in de groep, maar dat maakte me eigenlijk niks uit. Toen we een 'op de kop' oefening gingen doen (de ploeg, geloof ik, of de kaars, voor andere yogi), ging het mis.
Ik voelde het gebeuren: mijn baarmoeder kantelde naar achter, ik voelde de lucht naar binnen zuigen en toen ja.... Toen moest ik dus ook weer terug uit die houding. En ik wist dat wat erin gaat ook weer eruit moet. En toen knetterde die lucht er in volle kracht uit. En omdat het dus niet om een anale, maar om een vaginale scheet ging (ja ja, als je nog geen kinderen hebt gehad kan dit een schok zijn, maar vaginale scheten bestaan) kon ik hem ook niet tegenhouden. Want zo sterk is mijn berkenbodemspier echt niet....
Niet echt een goede binnenkomer in de groep
.
Een paar jaar geleden ging ik beginnen met yoga. Ik kende niemand in de groep, maar dat maakte me eigenlijk niks uit. Toen we een 'op de kop' oefening gingen doen (de ploeg, geloof ik, of de kaars, voor andere yogi), ging het mis.
Ik voelde het gebeuren: mijn baarmoeder kantelde naar achter, ik voelde de lucht naar binnen zuigen en toen ja.... Toen moest ik dus ook weer terug uit die houding. En ik wist dat wat erin gaat ook weer eruit moet. En toen knetterde die lucht er in volle kracht uit. En omdat het dus niet om een anale, maar om een vaginale scheet ging (ja ja, als je nog geen kinderen hebt gehad kan dit een schok zijn, maar vaginale scheten bestaan) kon ik hem ook niet tegenhouden. Want zo sterk is mijn berkenbodemspier echt niet....
Niet echt een goede binnenkomer in de groep
woensdag 28 januari 2015 om 20:22
quote:helena2 schreef op 28 januari 2015 @ 20:21:
Ik heb het hier al eens eerder vertelt, maar ik schaam me er nog steeds wel voor:
Een paar jaar geleden ging ik beginnen met yoga. Ik kende niemand in de groep, maar dat maakte me eigenlijk niks uit. Toen we een 'op de kop' oefening gingen doen (de ploeg, geloof ik, of de kaars, voor andere yogi), ging heg mis.
Ik voelde het gebeuren: mijn baarmoeder kantelde naar achter, ik voelde de lucht naar binnen zuigen en toen ja.... Toen moest ik dus ook weer terug uit die houding. En ik wist dat wat erin gaat ook weer eruit moet. En toen knetterde die lucht er in volle kracht uit. En omdat het dus niet om een anale, maar om een vaginale scheet ging (ja ja, als je nog geen kinderen hebt gehad kan dit een schok zijn, maar vaginale scheten bestaan) kon ik hem ook niet tegenhouden. Want zo sterk is mijn berkenbodemspier echt niet....
Niet echt een goede binnenkomer in de groep
. En hoe reageerde de groep?
Ik heb het hier al eens eerder vertelt, maar ik schaam me er nog steeds wel voor:
Een paar jaar geleden ging ik beginnen met yoga. Ik kende niemand in de groep, maar dat maakte me eigenlijk niks uit. Toen we een 'op de kop' oefening gingen doen (de ploeg, geloof ik, of de kaars, voor andere yogi), ging heg mis.
Ik voelde het gebeuren: mijn baarmoeder kantelde naar achter, ik voelde de lucht naar binnen zuigen en toen ja.... Toen moest ik dus ook weer terug uit die houding. En ik wist dat wat erin gaat ook weer eruit moet. En toen knetterde die lucht er in volle kracht uit. En omdat het dus niet om een anale, maar om een vaginale scheet ging (ja ja, als je nog geen kinderen hebt gehad kan dit een schok zijn, maar vaginale scheten bestaan) kon ik hem ook niet tegenhouden. Want zo sterk is mijn berkenbodemspier echt niet....
Niet echt een goede binnenkomer in de groep