The Ghost House

18-09-2011 15:12 1901 berichten
Iedereen heeft weleens van het Landhuis gehoord, maar wie woont daar? Wie zijn die vervelende (maar lieve) bewoners die overal in de Viva forum hun afdruk achterlaten? Bestaan ze of zijn het onmogelijke cyberduiveltjes? Voor iedereen die binnen komt kijken, dit zijn onze bewoners:

Elfje26 Oprichter van de groep en persoonlijk vriendin van de mythische KP

MrsStanleyWalker aka Wa'k, die altijd klaar met haar goede adviezen staat.

Idalee (gelukkig), ons lief dwergje. Ze heeft een eigen kamer, maar slaapt normaal gesproken in het oor van DonkeyShot.

Xalvadora aka xalliesuper (gelukkig)

Dickens, de schrijfkunstenares

Khemam, de tropische vrouw

Thekla, heel lang niet gezien. Ze wordt nog gezocht

MEFS, de opperheks (dus, niet sollen met haar)

Conundrum

Nerd, met zijn raadselachtige berichten

DonkeyShot, onze lieve ezel

Ronnie Mitchell, ook lang niet gezien

Yellow Love, die af en toe komt de kruidentuin verzorgen

Janejane38 *opdrachten succesvol uitgevoerd op 08/08/11*

Digibeet *opdrachten succesvol uitgevoerd op 08/08/11* en zijn scheikundige hond

Chrissiy *opdracht succelsvol uitgevoerd op 10/08/11*

Morena *geen succesvolle opdracht geloof ik, maar wel heul errug welkom!! *

Miekkie *opdracht succesvol uitgevoerd op 15/08/11*

En natuurlijk het personeel en de huisdieren:

De Butlers: Sjors en James

De tanningbutler, maar die is persoonlijk bezit

De Huisdieren Liza, Brutus en de Night-Marys en Joop

En niet te vergeten: Het A-team (if no one else can help u)D

de kamermeisjes: die de heren een aangename verblijf in het landhuis bezorgen.

Iedereen mag binnenkomen, het huis onderzoeken en onze fantasiewereld verrijken. Welkom op deel 6.



Deel 5
Dank je, Ida.
Ida, wat hij heeft, zal voor de rest van zijn leven blijven. In een van de vragen lijst heeft hij zelf gezegd dat hij er altijd last van zal hebben. Hij moet nu ermee leren leven, en ik ook. En hopen dat er meer aan de hand is en dat hij er medicijnen of iets anders krijgt dat hem kan helpen. Hij heeft problemen al vanaf zijn peutertijd en misschien veel eerder. Hij is erg gevoelig. Er was een tijdje dat ik ervan overtuigd was dat hij nooit oud zou worden, want hij is zo gevoelig, zo lief, te lief voor deze wereld. Nu heb ik me over die angst kunnen zetten, maar het verdriet om zijn verdriet blijft
Alle reacties Link kopieren
Wat heftig Mefs, voor zo'n kleintje. Hoop echt dat ze hem goed kunnen helpen. Hij heeft nog een heel leven voor zich, wie weet wat voor kansen hij nog krijgt.
Ach mefs, zo n mannetje, ik hoop dat jullie allemaal handvatten krijgen om er het beste van te maken. Als je je kind zo ziet genieten dan doet dat wat met je, trekt rechtstreeks aan je heartstrings.



Ik heb de troepen net gevoerd. Als ze bij elkaar zijn kan ik gerust 10 jaar van de leeftijd aftrekken, wat een kinderachtig stelletje.
Ik probeer hem bij te staan en hulp voor hem zoeken. Ik kan hem niet tegen zijn gevoelens en angsten beschermen, maar wel hem leren sterk zijn om in deze wereld te overleven. Als hij een slechte dag heeft voel me verdrietig en heb schuld gevoelens (heb ik dit of dat fout gedaan? Als ik dit of dat had gedaan was het anders geweest? Heeft hij die angst van mij geerfd of heeft hij het vanmij geleerd? Maar als hij een goeie dag heeft of hij zo lacht als ik hem 's avonds een knuffel geef, voelt het onwijs goed en kan ik de wereld weer aan.
Ik heb nu wel het vertrouwen dat hij gelukkig kan zijn, al zal hij er hard voor moeten vechten. Ik hou alleen mijn hart vast voor het moment dat hij naar de middelbaar school gaat.
Dat snap ik, is een hele grote stap. Wees zorgvuldig in je keuze en betrek hem er maar goed bij. Hier ook 1 gevoelig kind, t komt goed maar ik kan niet alles afkussen en met een pokemon pleister oplossen zoals vroeger. Zie ik hem, smalle schouders in zijn nette zwarte pak wegfietsen naar de begrafenis van de vader van zijn vriend, breekt mijn hart een beetje voor hem, zoveel grotemensen verdriet, daar is hij dan weer te klein voor.
Ja, dan wil je ze nog klein houden, ze beschermen, maar dat kan niet. Ik heb een hele slechte relatie met mijn moeder gehad omdat ze me niet los kon laten. Ik snap haar nu wel, maar ik deel haar keuzes in mijn opvoeding niet.
Mefs wil jij even kijken of je mail van mij hebt, mijn mail doet raar..
Kinderen beschermen en een goede balans vinden in beschermen en loslaten is ontzettend moeilijk.
Moeilijkste aan opvoeden, loslaten en vertrouwen. Lukt ons aardig, we hebben goede band met kinderen. Is wel moeilijk, je eerste reactie is bijna smoren en vastbinden aan huis, in een doosje doen.
Alle reacties Link kopieren
Ik wacht nog even met moeder worden geloof ik
Daar ben ik wat laat mee
Alle reacties Link kopieren
Hoe is het vandaag Sun? Je klinkt wat beter
Alle reacties Link kopieren
"Is wel moeilijk, je eerste reactie is bijna smoren en vastbinden aan huis, in een doosje doen."



Herkenbaar, denk dat iedere ouder dat wel heeft. Ik laat die van mij alleen naar school gaan enzo. Ze moet over een paar drukke wegen....moeilijk maar ik moet haar vertrouwen en loslaten.
Wacht maar tot ze gaan couchsurfen in Barcelona. Ida, het is wel het mooiste wat me ooit is overkomen.
Alle reacties Link kopieren
Hey Sunflower, je hebt het Landhuis gevonden!



En straks willen ze in een ander land studeren, komen ze een leuke vent tegen, trouwen ze na een paar maanden en emigreren ze...
Sunemom, ik heb je mail en heb antword gegeven. Bedankt, lieverd.
Ida, Hoe kom je erbij?
Ida, lalalalalala, ik wil het niet horen.
Alle reacties Link kopieren
"Hey Sunflower, je hebt het Landhuis gevonden!



En straks willen ze in een ander land studeren, komen ze een leuke vent tegen, trouwen ze na een paar maanden en emigreren ze..."



Ja ik heb het gevonden!



Dat laatste is nog heel ver weg hoop ik! Maar dan kan ik trots zijn dat ze het zover geschopt hebben. Daar wil ik dan wel zoveel jaar 'moeite' voor doen. Ik ben er voor de basis, voor de rest mogen ze zelf doen waar ze gelukkig van worden.
Alle reacties Link kopieren
Dat is precies mijn opvoedfilosofie, sunflower. Ik wil dat Mason datgene gaat doen waar hij gelukkig van wordt.



*disclaimer: als ie couch potato wil worden, krijgt hij wel een afgemeten schop onder zijn derrière*
You know how I know? Because I reeaally think so!
Alle reacties Link kopieren
couchsurfer, couchpatato...tis ook nooit goed
Alle reacties Link kopieren
"Dat is precies mijn opvoedfilosofie, sunflower. Ik wil dat Mason datgene gaat doen waar hij gelukkig van wordt.



*disclaimer: als ie couch potato wil worden, krijgt hij wel een afgemeten schop onder zijn derrière*"



Ik zal ze ook wel een beetje een richting helpen kiezen maar voorlopig hebben ze het over beroepen waar ik me in kan vinden. Mn zoontje wil nog Mega Toby worden...
Het gaat ook iets beter ida. Heb vanmorgen besloten het overdag zonder medicijnen te doen, in de loop van de dag trok de mist wat op en dat maakt de angst hanteerbaarder. Ik neem straks wel in om te slapen, want slaap helpt wel, maar therapeut was het er ook mee eens en nog meer angst dan die er al is trok ik echt niet.



Wat kinderen willen gaan doen zoeken ze maar uit, niets is te goed of niet goed genoeg voor mij/ons, als ze maar een fijn leven krijgen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven