Overig
alle pijlers
Vriendschap
maandag 13 november 2017 om 15:10
Graag zou ik jullie mening horen m.b.t. het volgende:
Ca. 10 jaar heb ik een goede vriend waarmee ik al heel wat lief en leed heb gedeeld, we zien elkaar niet vaak maar telefonisch is er regelmatig (wekelijks, soms vaker, soms minder) contact dat wel vaker/meestal van mij uit komt. Ik zit sinds een jaar in een slopende situatie waarover ik hem vaker om raad/luisterend oor heb gevraagd. Soms reageert hij best bot, zo van: “begin nou niet alweer over hetzelfde want je neemt toch geen beslissing” en daar heeft hij gelijk in, ik kan nl. geen kant op en kan dus geen beslissing nemen.
Ik moet verhuizen en dus mijn woning te koop zetten gezien de onhoudbare toestand met de buren, psychisch en lichamelijk houd ik het niet meer vol maar weet ook dat mijn woning onverkoopbaar is. Afgelopen donderdagavond is er iets gebeurd (geen details i.v.m. herkenbaarheid) waar ik heel erg van over de toeren was en heb mijn kameraad vrijdagmorgen snikkend opgebeld en gevraagd of hij tijd had een uurtje langs te komen die dag. Ik heb hem niet verteld waarover het ging, helemaal niets, ik huilde alleen en vroeg hem langs te komen. Hij zei dat hij geen tijd had maar wel telefonisch met me wilde praten. Ik zei dat ik dat niet kon, kwam amper uit mijn woorden van het huilen. Hij zei nogmaals dat hij niet kon langskomen. Ik heb toen gezegd “bel me dan a.u.b. als je wel kunt komen”.
Ik ben zo enorm teleurgesteld en begrijp het gewoon niet. Mij heeft ooit een vriendin ’s-nachts om half drie gebeld en was in paniek, ik vroeg niet eens wat er was maar ben in de auto gestapt richting haar. Als ik op dat moment echt geen tijd zou hebben dan zou ik in ieder geval binnen een dag terugbellen. Ik heb niets meer van hem gehoord. Ik vraag me nu af wat onze vriendschap eigenlijk voorstelt, ik denk voor mij meer dan voor hem, ik ben niet alleen teleurgesteld maar ook kwaad op mezelf om hem zo te bellen en snikkend “te bedelen” om steun want zo voelt het nu. Bellen zal ik hem voorlopig niet ook al is mijn situatie sinds donderdag zo geëscaleerd dat een bezoek aan mijn huisarts onvermijdelijk was. De vriendschap beëindigen is me te overhaast en zou ik momenteel emotioneel gezien niet ook nog erbij kunnen hebben.
Wat vinden jullie ervan en wat zouden jullie doen?
Ca. 10 jaar heb ik een goede vriend waarmee ik al heel wat lief en leed heb gedeeld, we zien elkaar niet vaak maar telefonisch is er regelmatig (wekelijks, soms vaker, soms minder) contact dat wel vaker/meestal van mij uit komt. Ik zit sinds een jaar in een slopende situatie waarover ik hem vaker om raad/luisterend oor heb gevraagd. Soms reageert hij best bot, zo van: “begin nou niet alweer over hetzelfde want je neemt toch geen beslissing” en daar heeft hij gelijk in, ik kan nl. geen kant op en kan dus geen beslissing nemen.
Ik moet verhuizen en dus mijn woning te koop zetten gezien de onhoudbare toestand met de buren, psychisch en lichamelijk houd ik het niet meer vol maar weet ook dat mijn woning onverkoopbaar is. Afgelopen donderdagavond is er iets gebeurd (geen details i.v.m. herkenbaarheid) waar ik heel erg van over de toeren was en heb mijn kameraad vrijdagmorgen snikkend opgebeld en gevraagd of hij tijd had een uurtje langs te komen die dag. Ik heb hem niet verteld waarover het ging, helemaal niets, ik huilde alleen en vroeg hem langs te komen. Hij zei dat hij geen tijd had maar wel telefonisch met me wilde praten. Ik zei dat ik dat niet kon, kwam amper uit mijn woorden van het huilen. Hij zei nogmaals dat hij niet kon langskomen. Ik heb toen gezegd “bel me dan a.u.b. als je wel kunt komen”.
Ik ben zo enorm teleurgesteld en begrijp het gewoon niet. Mij heeft ooit een vriendin ’s-nachts om half drie gebeld en was in paniek, ik vroeg niet eens wat er was maar ben in de auto gestapt richting haar. Als ik op dat moment echt geen tijd zou hebben dan zou ik in ieder geval binnen een dag terugbellen. Ik heb niets meer van hem gehoord. Ik vraag me nu af wat onze vriendschap eigenlijk voorstelt, ik denk voor mij meer dan voor hem, ik ben niet alleen teleurgesteld maar ook kwaad op mezelf om hem zo te bellen en snikkend “te bedelen” om steun want zo voelt het nu. Bellen zal ik hem voorlopig niet ook al is mijn situatie sinds donderdag zo geëscaleerd dat een bezoek aan mijn huisarts onvermijdelijk was. De vriendschap beëindigen is me te overhaast en zou ik momenteel emotioneel gezien niet ook nog erbij kunnen hebben.
Wat vinden jullie ervan en wat zouden jullie doen?
maandag 13 november 2017 om 15:16
Kom even tot rust. Ga inderdaad naar je HA en zoek hulp. Straks als je een beetje rust hebt gevonden ondanks de moeilijke situatie met de buren, denk je weer even na wat je wilt met die vriend van je.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je teleurgesteld bent, maar ik kan niet oordelen hoe jullie vriendschap werkelijk is. Het kan namelijk best zijn dat je vanuit jouw emotie bovenstaande OP hebt getypt en dat je dit volgende week al anders zult formuleren. Geef jij inderdaad veel en krijg je er weinig voor terug? Of vraag je gewoon heel veel en geef je te weinig? Dat moet je eerst even voor jezelf eerlijk bepalen.
En dan kan je beslissingen maken.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je teleurgesteld bent, maar ik kan niet oordelen hoe jullie vriendschap werkelijk is. Het kan namelijk best zijn dat je vanuit jouw emotie bovenstaande OP hebt getypt en dat je dit volgende week al anders zult formuleren. Geef jij inderdaad veel en krijg je er weinig voor terug? Of vraag je gewoon heel veel en geef je te weinig? Dat moet je eerst even voor jezelf eerlijk bepalen.
En dan kan je beslissingen maken.
maandag 13 november 2017 om 15:35
Even ter aanvulling en als antwoord op de vragen: toen ik mijn kameraad leerde kennen was het een man die emotioneel in zak en as zat, kan niet in detail treden maar hij was familieleden verloren en volgens hem heb ik hem door mijn doen en laten weer zin in het leven gegeven. Als hij met iets zat hielp ik hem waar en hoe ik kon. Zijn situatie was niet te vergelijken met de mijne, nog steeds niet. Hij hoeft niet meer te werken maar doet nog af en toe iets als hobby, hij is financieel onafhankelijk, de problemen die hij had was meer familiaire aard. De laatste jaren zijn er bij hem nauwelijks nog problemen, daarentegen gaat het bij mij steeds harder berg af door omstandigheden waar ik geen vat op heb. Dus de laatste jaren zal het zeker zo zijn geweest dat de gesprekken vaker over mijn problemen gingen maar zeker niet altijd. We kletsen vaak uren over van alles en nog wat en lachen ook veel samen.
maandag 13 november 2017 om 15:42
Als ik het zo hoor vraag je erg veel aandacht. Teveel als ik de reacties van die vriend hoor van je.
Hij biedt je hulp, maar het is niet genoeg voor je. Je wilt meer. Dat kan en wil hij niet geven, maar dat respecteer jij niet. ‘Nee’ is geen optie voor jou.
Ik vraag mij af of dit wel een vriendschap te noemen is, want jij gebruikt hem als therapeut.
Ik vind dat je ergens anders hulp moet vragen en niet zoveel energie en tijd kan opeisen bij die vriend. Hij heeft zijn eigen leven.
Ik denk dat de ‘fout’ bij jou ligt, niet bij hem.
Hij biedt je hulp, maar het is niet genoeg voor je. Je wilt meer. Dat kan en wil hij niet geven, maar dat respecteer jij niet. ‘Nee’ is geen optie voor jou.
Ik vraag mij af of dit wel een vriendschap te noemen is, want jij gebruikt hem als therapeut.
Ik vind dat je ergens anders hulp moet vragen en niet zoveel energie en tijd kan opeisen bij die vriend. Hij heeft zijn eigen leven.
Ik denk dat de ‘fout’ bij jou ligt, niet bij hem.
maandag 13 november 2017 om 15:45
Niet iedereen is een even goede ´hulpverlener´. Dat jij voor een vriendin in de auto stapt, siert je echt. Maar deze vriend, kan dat blijkbaar niet.
Je hebt toch verschillende soorten vrienden, voor verschillende zaken?? Ik heb vriendinnen waar ik nooit mijn problemen neerleg, maar wel naar die van hen luister.
Vriendinnen waar ik graag bier mee drink, maar ammenooitniet mee wil winkelen.
Vriendinnen die mijn jeugd kennen, die snappen waar mijn problemen vandaan komen, maar waar ik niet van uit mijn hoofd weet wanneer hun kinderen jarig zijn
etc.
In elke vriendschap heb je andere rollen
Je hebt toch verschillende soorten vrienden, voor verschillende zaken?? Ik heb vriendinnen waar ik nooit mijn problemen neerleg, maar wel naar die van hen luister.
Vriendinnen waar ik graag bier mee drink, maar ammenooitniet mee wil winkelen.
Vriendinnen die mijn jeugd kennen, die snappen waar mijn problemen vandaan komen, maar waar ik niet van uit mijn hoofd weet wanneer hun kinderen jarig zijn
etc.
In elke vriendschap heb je andere rollen
lilalinda wijzigde dit bericht op 13-11-2017 15:50
0.25% gewijzigd
maandag 13 november 2017 om 15:49
Nou, echt bijna woordelijk wat ik ook wilde typen.lilalinda schreef: ↑13-11-2017 15:45Niet iedereen is een even goede ´hulpverlener´. Dat jij voor een vriendin in de auto stapt, siert je echt. Maar deze vriend, kan dat blijkbaar niet.
Je hebt toch verschillende soorten vrienden, voor verschillende zaken?? Ik heb vriendinnen waar ik nooit mijn problemen neerleg, maar wel naar die van hen luister.
Vriendinnen waar ik graag bier mee drink, maar ammenooitniet meer wil winkelen.
Vriendinnen die mijn jeugd kennen, die snappen waar mijn problemen vandaan komen, maar waar ik niet van uit mijn hoofd weet wanneer hun kinderen jarig zijn
etc.
Ik elke vriendschap heb je andere rollen
Zo werkt het bij mij en verschillende vrienden/vriendinnen ook.Ik denk ook minder op hem leunen, TO en misschien vaker ventileren bij andere vrienden of vriendinnen die daar meer mee kunnen.
maandag 13 november 2017 om 16:07
Wat je zelf geeft of kunt geven, hoef je niet per se terug te krijgen.
Hoe rot ook, ik ben het eens met Lila.
'Spreid' dit probleem onder verschillende vrienden/familie waardoor het voor die ene vriend niet heel veel of zelfs te veel wordt.
En die vriend kapt je al een tijdje af omdat hij weer dezelfde riedel van jou hoort. Op een gegeven moment raakt hij murw of juist geïrriteerd.
Maar ik vind het echt heel vervelend voor je dus ik wens je sterkte.
Hoe rot ook, ik ben het eens met Lila.
'Spreid' dit probleem onder verschillende vrienden/familie waardoor het voor die ene vriend niet heel veel of zelfs te veel wordt.
En die vriend kapt je al een tijdje af omdat hij weer dezelfde riedel van jou hoort. Op een gegeven moment raakt hij murw of juist geïrriteerd.
Maar ik vind het echt heel vervelend voor je dus ik wens je sterkte.
maandag 13 november 2017 om 16:29
Eens met de rest. En daarnaast is het soms gewoon strontvervelend als mensen maar blijven klagen en niks doen. Dus in een stomme relatie blijven en maar zeiken er over. Je OP komt over als een OP van een enrgiezuigende klaagmuts die ipv actief wat doet aan haar problemen liever zwelgt en ook nog anderen afrekent als ze daar niet zo veel zin in hebben.
Ik luister met liefde naar problemen, ik spring ook in de auto voor vriendinnen als er echt wat is. Maar zelf afgeroepen drama ben ik snel klaar mee.
Ik luister met liefde naar problemen, ik spring ook in de auto voor vriendinnen als er echt wat is. Maar zelf afgeroepen drama ben ik snel klaar mee.
maandag 13 november 2017 om 17:24
Hij zei dat hij geen tijd had maar wel telefonisch met me wilde praten. Ik zei dat ik dat niet kon, kwam amper uit mijn woorden van het huilen.
En als hij naar je toe was gekomen had je wel uit je woorden kunnen komen?
Hij bood aan om naar je verhalen te luisteren. Telefonisch, zodat hij waarschijnlijk niet uren bij je hoefde te zijn. Maar jij vond dit niet genoeg en verwachtte meer.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
maandag 13 november 2017 om 20:24