Overig
alle pijlers
Zorgen om vader
woensdag 25 juli 2018 om 21:28
Ik maak mij de afgelopen 2 à 3 maanden zorgen om mijn vader, maar ik weet niet of dat terecht is. Ik werk zelf in de zorg, misschien sla ik te ver door.
Mijn vader is 61. Helaas wonen mijn ouders een eind weg en zie ik ze zo'n 2 keer per maand een dagje, zodat we wat leuks kunnen doen met kleinkind. Wat mij de laatste tijd opvalt is dat hij erg onrustig/ongedurig kan zijn. Bijvoorbeeld: 's avonds er erg op aandringen weer naar huis te gaan of laatst waren we een middagje naar het strand/wandelen en dan snel terug willen omdat hij dorst heeft (dit ook veel herhalen, het dorst hebben) of we waren in het centrum in mijn woonplaats voor de gezelligheid maar constant aandringen/vragen of we naar de winkel konden waar hij wat nodig had en waar deze winkel was, daarna gelijk weer naar huis willen.
Verder valt me op dat als we ergens naar toe gaan hij het er steeds op neer laat komen dat ik auto rij, terwijl het juist die keren een omgeving was waar hij zelf bijvoorbeeld veel beter de weg kent. Hij schuift het echt af op mij, zonder duidelijke reden.
Daarnaast kan hij erg kortaf zijn naar kleinkind van 4, dit was eerder nooit zo.
Nu zijn mijn ouders op vakantie, een dure reis andere kant van de wereld, en mijn zus is de eerste dagen met hen mee om daarna haar eigen plan te trekken. Zij verteld mij dat ook zij zich zorgen maakt. Mijn vader lijkt totaal niet voorbereid, bijvoorbeeld op de afstanden die ze moeten rijden, de omstandigheden waarin ze kamperen, is erg onrustig over hoeveelheid benzine, waar mijn zus is als ze haar eigen ding doet, wil in de buurt van de eerste bestemming blijven, terwijl het de bedoeling is om rond te trekken.
Ik herken mijn vader hier gewoon niet in. Ik heb wel wat gedachten wat er evt. zou kunnen zijn, maar ben benieuwd waar anderen aan denken als ze dit lezen?
Mijn vader is 61. Helaas wonen mijn ouders een eind weg en zie ik ze zo'n 2 keer per maand een dagje, zodat we wat leuks kunnen doen met kleinkind. Wat mij de laatste tijd opvalt is dat hij erg onrustig/ongedurig kan zijn. Bijvoorbeeld: 's avonds er erg op aandringen weer naar huis te gaan of laatst waren we een middagje naar het strand/wandelen en dan snel terug willen omdat hij dorst heeft (dit ook veel herhalen, het dorst hebben) of we waren in het centrum in mijn woonplaats voor de gezelligheid maar constant aandringen/vragen of we naar de winkel konden waar hij wat nodig had en waar deze winkel was, daarna gelijk weer naar huis willen.
Verder valt me op dat als we ergens naar toe gaan hij het er steeds op neer laat komen dat ik auto rij, terwijl het juist die keren een omgeving was waar hij zelf bijvoorbeeld veel beter de weg kent. Hij schuift het echt af op mij, zonder duidelijke reden.
Daarnaast kan hij erg kortaf zijn naar kleinkind van 4, dit was eerder nooit zo.
Nu zijn mijn ouders op vakantie, een dure reis andere kant van de wereld, en mijn zus is de eerste dagen met hen mee om daarna haar eigen plan te trekken. Zij verteld mij dat ook zij zich zorgen maakt. Mijn vader lijkt totaal niet voorbereid, bijvoorbeeld op de afstanden die ze moeten rijden, de omstandigheden waarin ze kamperen, is erg onrustig over hoeveelheid benzine, waar mijn zus is als ze haar eigen ding doet, wil in de buurt van de eerste bestemming blijven, terwijl het de bedoeling is om rond te trekken.
Ik herken mijn vader hier gewoon niet in. Ik heb wel wat gedachten wat er evt. zou kunnen zijn, maar ben benieuwd waar anderen aan denken als ze dit lezen?
woensdag 25 juli 2018 om 21:39
Ik twijfel tussen 2 dingen, maar ben bang dat ik te ver doorsla. Ik werk zelf in de zorg dus twijfel of ik daardoor spoken zie of niet. Waar ik aan denk is vroege verschijnselen van dementie (zat in de familie) of problemen met alcohol. Ik heb nog niet veel kans gehad hier met mijn moeder over te praten. Over het alcoholgebruik wel, zij maakt zich hier af en toe zorgen om (aardig wat drinken terwijl er nog gereden moet worden) maar op haar afgaande drinkt hij ook niet dagelijks overmatig. Ik ben wel van plan mijn zorgen te bespreken met mijn moeder.
woensdag 25 juli 2018 om 21:46
woensdag 25 juli 2018 om 21:49
Wat rot om dit mee te maken. Jij kent je vader het beste. Als hij al een tijdje afwijkend gedrag vertoont, dan zou ik me ook zorgen maken. Maar het kan van alles zijn he. Misschien gaat het huwelijk niet zo lekker, of heeft hij problemen op zijn werk. Of is hij depressief. Ik zou het inderdaad met je ouders bespreken anders maak je jezelf helemaal gek.
woensdag 25 juli 2018 om 21:55
Mijn ervaring als je deze gevoelens hebt dan zijn die echt.. helaas ben ik bekend met dementie en herken al een heel stuk.. de combinatie met alcohol is geen goede zeker als je vader al lang teveel alcohol nuttigt.. Je kunt wachten tot het fout gaat of samen met je zus en eerst moeder het gesprek aan gaan. Kan je moeder autorijden? Zo niet zal ze dit anders beoordelen.
Sterkte!
Sterkte!
woensdag 25 juli 2018 om 21:55
Als ik dit lees denk ik dat het symptomen van dementie zouden kunnen zijn. Maar misschien ook gewoon (gedeeltelijk) dingen die bij het ouder worden horen? Zie bijv bij mijn schoonouders ook dat ze tegenwoordig liever meerijden dan zelf rijden. Ook de ongeduldigheid (alleen naar ene winkel willen) is iets dat je veel bij ouderen ziet, die echt niet allemaal (beginnend) dement zijn..
liever een leuke hond in een restaurant dan zeurende kinderen
woensdag 25 juli 2018 om 21:57
woensdag 25 juli 2018 om 22:04
Even als aanvulling; ik denk dat het goed is dat je dit signaleert, bezoekje aan de huisarts lijkt me niet overbodig, maar pas wel op dat je er niet in doorslaat, dwz alles wat er gebeurt probeert te labelen of koppelen aan je vermoeden.
Zoals bijv op reis nu: een reis naar de andere kant van de wereld vraagt aardig wat: stress op vliegveld, overstappen, huurauto/camper regelen, evt links rijden etc..wij als dertigers zijn in Australië ook een paar dagen op de eerste plek gebleven om te acclimatiseren voordat we zijn gaan rondreizen.
Zoals bijv op reis nu: een reis naar de andere kant van de wereld vraagt aardig wat: stress op vliegveld, overstappen, huurauto/camper regelen, evt links rijden etc..wij als dertigers zijn in Australië ook een paar dagen op de eerste plek gebleven om te acclimatiseren voordat we zijn gaan rondreizen.
liever een leuke hond in een restaurant dan zeurende kinderen
woensdag 25 juli 2018 om 22:08
Je zus heeft ook zorgen dus je kunt ook samen met haar het gesprek aangaan met je moeder. Ik denk niet dat je te hard van stapel loopt als je zus ook dingen opvalt.trisquelle35 schreef: ↑25-07-2018 21:46Ga ik zeker doen! Maar wil niet te hard van stapel lopen #beroepsdeformatie
woensdag 25 juli 2018 om 22:28
Ik herken wat jij schrijft wel van mijn eigen ouders inderdaad, die volgens mij niet dementerend zijn en ook niet teveel drinken. Maar dit gedrag hadden ze niet op hun 61e al, dat begon toch pas toen ze tegen de 70 liepen.. mijn schoonouders zijn ook zoals jij en to beschrijven maar die zijn altijd zo geweest dus dat is dan toch ook weer anders. Als het toch vrij plotseling zo gekomen is, zou ik me ook wat zorgen gaan maken.. heb je enig idee hoe hij functioneert op zijn werk momenteel?schorpioentje28 schreef: ↑25-07-2018 21:55Als ik dit lees denk ik dat het symptomen van dementie zouden kunnen zijn. Maar misschien ook gewoon (gedeeltelijk) dingen die bij het ouder worden horen? Zie bijv bij mijn schoonouders ook dat ze tegenwoordig liever meerijden dan zelf rijden. Ook de ongeduldigheid (alleen naar ene winkel willen) is iets dat je veel bij ouderen ziet, die echt niet allemaal (beginnend) dement zijn..
woensdag 25 juli 2018 om 23:17
schorpioentje28 schreef: ↑25-07-2018 21:55Als ik dit lees denk ik dat het symptomen van dementie zouden kunnen zijn. Maar misschien ook gewoon (gedeeltelijk) dingen die bij het ouder worden horen? Zie bijv bij mijn schoonouders ook dat ze tegenwoordig liever meerijden dan zelf rijden. Ook de ongeduldigheid (alleen naar ene winkel willen) is iets dat je veel bij ouderen ziet, die echt niet allemaal (beginnend) dement zijn..
Met 61 hoor je toch niet bij “de ouderen”?
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 25 juli 2018 om 23:25
Volgens onze overheid moet je dan nog makkelijk kunnen werken en mantelzorgen tot minimaal 67 jaar..
Dus nee dit gedrag hoort niet bij iemand van 61 jaar..
Echter bij jongdementie kan het wel passen wat vaak op die leeftijd wordt afgedaan als overspannen, burn-out depressie..
Nu jongdementie wat vaker de publiciteit haalt wordt het hopelijk eerder gezien. En heeft men snel een juiste diagnose..
Met dit te laten onderzoeken kan ook uit komen dat het dit hopelijk niet is..
woensdag 25 juli 2018 om 23:30
Tja, mijn vader kreeg met 55 diagnose vroege alzheimer en kan niet zeggen dat ik je verhaal niet herken.. kan natuurlijk ook burnout, depressie ed zijn. Maar ik kan me je zorgen wel goed voorstellen. Gesprek met je moeder lijlt me de eerste stap. Geen paniek meteen. Er kan best een tijd overheen gaan voordat ze eraan toe zijn onderzoek te laten starten. Hou de communicatie open en steun hen in dat proces. Teveel druk geeft alleen weerstand en helpt hen niet.
donderdag 26 juli 2018 om 07:06
Dit is dus precies wat ik wil voorkomen, je omschrijft het heel goedschorpioentje28 schreef: ↑25-07-2018 22:04Even als aanvulling; ik denk dat het goed is dat je dit signaleert, bezoekje aan de huisarts lijkt me niet overbodig, maar pas wel op dat je er niet in doorslaat, dwz alles wat er gebeurt probeert te labelen of koppelen aan je vermoeden.
Zoals bijv op reis nu: een reis naar de andere kant van de wereld vraagt aardig wat: stress op vliegveld, overstappen, huurauto/camper regelen, evt links rijden etc..wij als dertigers zijn in Australië ook een paar dagen op de eerste plek gebleven om te acclimatiseren voordat we zijn gaan rondreizen.
. Neem het zeker mee!
donderdag 26 juli 2018 om 10:13
Ohhhh wat naar om zo je werk in je thuissituatie terug te zien komen... Ik heb dat ook met mijn moeder, waarvan we al jarenlang zeggen dat het mentaal niet goed gaat. Ze is wel een stukje ouder dan jouw vader. Wij hebben de huisarts geinformeerd over onze zorgen en die heeft vervolgens haar iets hoger op de lijst 'screening kwetsbare ouderen' geplaatst. Zelf hebben we ook de ouderenwelzijnsorganisatie ingeschakeld, die heel goed meedacht. Maar voor dit soort zaken is je vader wat jong helaas.
Maak je er sterk voor dat zowel je ouders als ook de huisarts, de situatie serieus nemen. Vraag bij je moeder ook goed door over hoeveel zorg ze geeft aan je vader, mijn vader heeft de situatie een tijd niet onder ogen willen zien en heeft daardoor veel voor ons verborgen willen houden. Laat zowel je moeder als je vader weten dat je zorgen maakt, maar richt dat niet teveel op jouw vermoedens, er zouden ook andere dingen kunnen spelen. Benoem juist dat het belangrijk is om te kijken wát er speelt, zodat een behandelbare oorzaak op tijd boven water kan komen. Ik denk dat je dan wat makkelijker een ingang krijgt, bij beiden. En helemaal eens met wat eerder al gezegd werd, koppel niet alles wat je ziet en hoort aan je vermoedens. Je vader is je vader, niet je patient.
Sterkte!!!
Maak je er sterk voor dat zowel je ouders als ook de huisarts, de situatie serieus nemen. Vraag bij je moeder ook goed door over hoeveel zorg ze geeft aan je vader, mijn vader heeft de situatie een tijd niet onder ogen willen zien en heeft daardoor veel voor ons verborgen willen houden. Laat zowel je moeder als je vader weten dat je zorgen maakt, maar richt dat niet teveel op jouw vermoedens, er zouden ook andere dingen kunnen spelen. Benoem juist dat het belangrijk is om te kijken wát er speelt, zodat een behandelbare oorzaak op tijd boven water kan komen. Ik denk dat je dan wat makkelijker een ingang krijgt, bij beiden. En helemaal eens met wat eerder al gezegd werd, koppel niet alles wat je ziet en hoort aan je vermoedens. Je vader is je vader, niet je patient.
Sterkte!!!
donderdag 2 augustus 2018 om 19:36
Bedankt voor je reactie! Goede tips om inderdaad wel zorgen te uiten maar er geen stempel op te plakken! Als ze terug zijn en ze weer zie ga ik er werk van maken.Irma3110 schreef: ↑26-07-2018 10:13Ohhhh wat naar om zo je werk in je thuissituatie terug te zien komen... Ik heb dat ook met mijn moeder, waarvan we al jarenlang zeggen dat het mentaal niet goed gaat. Ze is wel een stukje ouder dan jouw vader. Wij hebben de huisarts geinformeerd over onze zorgen en die heeft vervolgens haar iets hoger op de lijst 'screening kwetsbare ouderen' geplaatst. Zelf hebben we ook de ouderenwelzijnsorganisatie ingeschakeld, die heel goed meedacht. Maar voor dit soort zaken is je vader wat jong helaas.
Maak je er sterk voor dat zowel je ouders als ook de huisarts, de situatie serieus nemen. Vraag bij je moeder ook goed door over hoeveel zorg ze geeft aan je vader, mijn vader heeft de situatie een tijd niet onder ogen willen zien en heeft daardoor veel voor ons verborgen willen houden. Laat zowel je moeder als je vader weten dat je zorgen maakt, maar richt dat niet teveel op jouw vermoedens, er zouden ook andere dingen kunnen spelen. Benoem juist dat het belangrijk is om te kijken wát er speelt, zodat een behandelbare oorzaak op tijd boven water kan komen. Ik denk dat je dan wat makkelijker een ingang krijgt, bij beiden. En helemaal eens met wat eerder al gezegd werd, koppel niet alles wat je ziet en hoort aan je vermoedens. Je vader is je vader, niet je patient.
Sterkte!!!
