Psyche
alle pijlers
2de kerstdag alleen
donderdag 3 december 2015 om 12:23
Familie moet werken op 2de kerstdag en vriendinnen hebben andere plannen met hun man en kinderen.
Het is al een shitmaand voor mij ivm overlijden van mn vader 10jaar geleden..
Vriendinnen die ik nog heb krijg ik steeds meer t gevoel dat ze niet echt vriendinnen zijn. In t verleden heb ik tijdens ruzie steeds mn excuses aangeboden om de vrede te bewaren. Nu doe ik dat eens niet en hebben ze mij laten vallen...
Overige vriendinnen daar stel ik leuke dingen voor, activiteiten om samen te doen met hun zoontjes. Krijg ik daar 0reactie op..
Denk dat ik erg ben veranderd en dat deze vriendinnen misschien niet meer bij me passen. Maar goed je kunt vriendschappen niet zomaar opstarten..
Ik zit nu ook in therapie en mn psycholoog geeft ook aan dat t goed is dat ik nu meer voor mezelf opkom. Maar dat t ook erg hard is om er nu achter te komen dat niemand echt een vriendin is van me..
Het is al een shitmaand voor mij ivm overlijden van mn vader 10jaar geleden..
Vriendinnen die ik nog heb krijg ik steeds meer t gevoel dat ze niet echt vriendinnen zijn. In t verleden heb ik tijdens ruzie steeds mn excuses aangeboden om de vrede te bewaren. Nu doe ik dat eens niet en hebben ze mij laten vallen...
Overige vriendinnen daar stel ik leuke dingen voor, activiteiten om samen te doen met hun zoontjes. Krijg ik daar 0reactie op..
Denk dat ik erg ben veranderd en dat deze vriendinnen misschien niet meer bij me passen. Maar goed je kunt vriendschappen niet zomaar opstarten..
Ik zit nu ook in therapie en mn psycholoog geeft ook aan dat t goed is dat ik nu meer voor mezelf opkom. Maar dat t ook erg hard is om er nu achter te komen dat niemand echt een vriendin is van me..
vrijdag 4 december 2015 om 12:02
Maar heel feitelijk: niemand ís dan ook verantwoordelijk voor jou. Dat is TO helemaal zelf en in plaats van te gaan zitten kniezen dat ze zo alleen is, kan ze het ook anders zien, dat ze lékker alleen is. Dat er mensen zijn, die met allerlei verplichtingen zitten, maar dat zij dat lekker niet hoeft te doen.
Daarnaast zijn er anderen, die ook ongewild alleen zijn. Die zou ze ook op kunnen zoeken. Uitzoeken hoe je bij deze mensen terecht komt en wat voor hen betekenen.
Daarnaast zijn er anderen, die ook ongewild alleen zijn. Die zou ze ook op kunnen zoeken. Uitzoeken hoe je bij deze mensen terecht komt en wat voor hen betekenen.
Later is nu
vrijdag 4 december 2015 om 12:04
vrijdag 4 december 2015 om 12:17
quote:mila81 schreef op 04 december 2015 @ 11:58:
[...]
precies dit eigenlijk. Mensen uitnodigen heb ik vaker gedaan maar mensen kunnen niet want gaan al naar familie.
natuurlijk voelen mensen zich verantwoordelijker voor familie dan vrienden. Maat wat als je geen familie hebt? Dan wordt je dus met de neus op de feiten gedrukt dat je eigenlijk nergens bij hoort, nergens deel van uit maakt. Niemand voelt zich verantwoordelijk voor jou want ieder voor zich enz.
Nou niemand ís verantwoordelijk voor jou, dat is het hele punt. Je bent wel verantwoordelijk voor je stokoude moeder bijvoorbeeld. Maar je kunt moeilijk verantwoordelijk zijn voor iedereen, dat gaat gewoon niet.
Als ik daarmee zou zitten zou ik denk ik op zoek gaan naar een ander stel dat geen familie heeft, zodat je het samen kunt vieren, gezellig. Sowieso is een vriendschap met mensen die in dezelfde 'gezinssituatie' zitten als jij volgens mij leuk.
Maar ik zou zo met je ruilen, ik heb er echt niks mee met kerst. Zou lekker met mijn man samen uit eten gaan, op vakantie, thuis koken, heerlijke tijd met z'n tweetjes, lijkt me.
Als dat jou een eenzaam gevoel geeft, dan zou ik proberen mensen te zoeken die net als jij graag kerst uitgebreid vieren en je er graag bij willen hebben, ipv dat te vragen van mensen die daar kennelijk gewoon geen behoefte aan hebben.
Ik vind kerst en sinterklaas met familie altijd een behoorlijk zware avond die ik echt moet 'uitzitten', maar ik zeg ook tegen mezelf: kop op, het is maar twee keer per jaar, voor je het weet is het weer voorbij. En probeer dingen te vinden om het toch leuk voor mezelf te maken, zoals nu dan zelf het diner organiseren, en dit jaar het sinterklaasspel ipv cadeautjes en gedichten (misschien vind ik dat wel leuk).
Ik vind familiefeesten gewoon geen zak aan, jij juist wel, dus we hadden het beter omgekeerd kunnen hebben denk ik. Maar ik probeer die familiefeesten toch een beetje leuk te maken voor mezelf, want hoe meer ik het 'stom' vind, hoe erger het wordt. Nou zo zie ik het ook met alleen zijn: stel je verwachtingen bij, en maak er toch wat leuks van samen. Of ga op zoek naar mensen die ook graag kerst met vrienden vieren.
[...]
precies dit eigenlijk. Mensen uitnodigen heb ik vaker gedaan maar mensen kunnen niet want gaan al naar familie.
natuurlijk voelen mensen zich verantwoordelijker voor familie dan vrienden. Maat wat als je geen familie hebt? Dan wordt je dus met de neus op de feiten gedrukt dat je eigenlijk nergens bij hoort, nergens deel van uit maakt. Niemand voelt zich verantwoordelijk voor jou want ieder voor zich enz.
Nou niemand ís verantwoordelijk voor jou, dat is het hele punt. Je bent wel verantwoordelijk voor je stokoude moeder bijvoorbeeld. Maar je kunt moeilijk verantwoordelijk zijn voor iedereen, dat gaat gewoon niet.
Als ik daarmee zou zitten zou ik denk ik op zoek gaan naar een ander stel dat geen familie heeft, zodat je het samen kunt vieren, gezellig. Sowieso is een vriendschap met mensen die in dezelfde 'gezinssituatie' zitten als jij volgens mij leuk.
Maar ik zou zo met je ruilen, ik heb er echt niks mee met kerst. Zou lekker met mijn man samen uit eten gaan, op vakantie, thuis koken, heerlijke tijd met z'n tweetjes, lijkt me.
Als dat jou een eenzaam gevoel geeft, dan zou ik proberen mensen te zoeken die net als jij graag kerst uitgebreid vieren en je er graag bij willen hebben, ipv dat te vragen van mensen die daar kennelijk gewoon geen behoefte aan hebben.
Ik vind kerst en sinterklaas met familie altijd een behoorlijk zware avond die ik echt moet 'uitzitten', maar ik zeg ook tegen mezelf: kop op, het is maar twee keer per jaar, voor je het weet is het weer voorbij. En probeer dingen te vinden om het toch leuk voor mezelf te maken, zoals nu dan zelf het diner organiseren, en dit jaar het sinterklaasspel ipv cadeautjes en gedichten (misschien vind ik dat wel leuk).
Ik vind familiefeesten gewoon geen zak aan, jij juist wel, dus we hadden het beter omgekeerd kunnen hebben denk ik. Maar ik probeer die familiefeesten toch een beetje leuk te maken voor mezelf, want hoe meer ik het 'stom' vind, hoe erger het wordt. Nou zo zie ik het ook met alleen zijn: stel je verwachtingen bij, en maak er toch wat leuks van samen. Of ga op zoek naar mensen die ook graag kerst met vrienden vieren.
vrijdag 4 december 2015 om 12:20
TO heb je verder wel genoeg om handen? Want ik kan me voorstellen dat als je bijvoorbeeld niet fulltime werkt en het niet heel druk hebt, je meer behoefte hebt aan gezelschap. Zoals je hier leest zijn er veel mensen die het heerlijk zouden vinden om met kerst niks te doen, omdat zij het in het dagelijkse leven al enorm druk hebben. Dan is een bezoekje aan ouders op 1e kerstdag echt wel genoeg en kijk je juist uit naar een vrije 2e kerstdag.
vrijdag 4 december 2015 om 12:32
Ik maak ook geen ruzie met vriendinnen. Maar als een vriendin mij negeert op whatsapp omdat ik 2maanden niks van me heb laten horen (zij ook niet trouwens) en zegt dat de vriendschap hierbij over is weet ik het ook niet meer. We wonen 3straten verderop maar ze weigert om face to face erover te praten.
vrijdag 4 december 2015 om 12:49
quote:lux. schreef op 04 december 2015 @ 12:17:
[...]
Nou niemand ís verantwoordelijk voor jou, dat is het hele punt. Je bent wel verantwoordelijk voor je stokoude moeder bijvoorbeeld. Maar je kunt moeilijk verantwoordelijk zijn voor iedereen, dat gaat gewoon niet.
Als ik daarmee zou zitten zou ik denk ik op zoek gaan naar een ander stel dat geen familie heeft, zodat je het samen kunt vieren, gezellig. Sowieso is een vriendschap met mensen die in dezelfde 'gezinssituatie' zitten als jij volgens mij leuk.
Maar ik zou zo met je ruilen, ik heb er echt niks mee met kerst. Zou lekker met mijn man samen uit eten gaan, op vakantie, thuis koken, heerlijke tijd met z'n tweetjes, lijkt me.
Als dat jou een eenzaam gevoel geeft, dan zou ik proberen mensen te zoeken die net als jij graag kerst uitgebreid vieren en je er graag bij willen hebben, ipv dat te vragen van mensen die daar kennelijk gewoon geen behoefte aan hebben.
Ik vind kerst en sinterklaas met familie altijd een behoorlijk zware avond die ik echt moet 'uitzitten', maar ik zeg ook tegen mezelf: kop op, het is maar twee keer per jaar, voor je het weet is het weer voorbij. En probeer dingen te vinden om het toch leuk voor mezelf te maken, zoals nu dan zelf het diner organiseren, en dit jaar het sinterklaasspel ipv cadeautjes en gedichten (misschien vind ik dat wel leuk).
Ik vind familiefeesten gewoon geen zak aan, jij juist wel, dus we hadden het beter omgekeerd kunnen hebben denk ik. Maar ik probeer die familiefeesten toch een beetje leuk te maken voor mezelf, want hoe meer ik het 'stom' vind, hoe erger het wordt. Nou zo zie ik het ook met alleen zijn: stel je verwachtingen bij, en maak er toch wat leuks van samen. Of ga op zoek naar mensen die ook graag kerst met vrienden vieren.en ik had graag met jou willen ruilen. Jij maakt wel een deel uit van iets en ik jaren niet. Dit jaar heb ik zelf een gezin. Dat verzacht veel van de pijn. Maar heb heel wat jaren me *** gevoeld door het gevoel nergens deel van uit te maken. Gelukkig is dat nu voorbij.
[...]
Nou niemand ís verantwoordelijk voor jou, dat is het hele punt. Je bent wel verantwoordelijk voor je stokoude moeder bijvoorbeeld. Maar je kunt moeilijk verantwoordelijk zijn voor iedereen, dat gaat gewoon niet.
Als ik daarmee zou zitten zou ik denk ik op zoek gaan naar een ander stel dat geen familie heeft, zodat je het samen kunt vieren, gezellig. Sowieso is een vriendschap met mensen die in dezelfde 'gezinssituatie' zitten als jij volgens mij leuk.
Maar ik zou zo met je ruilen, ik heb er echt niks mee met kerst. Zou lekker met mijn man samen uit eten gaan, op vakantie, thuis koken, heerlijke tijd met z'n tweetjes, lijkt me.
Als dat jou een eenzaam gevoel geeft, dan zou ik proberen mensen te zoeken die net als jij graag kerst uitgebreid vieren en je er graag bij willen hebben, ipv dat te vragen van mensen die daar kennelijk gewoon geen behoefte aan hebben.
Ik vind kerst en sinterklaas met familie altijd een behoorlijk zware avond die ik echt moet 'uitzitten', maar ik zeg ook tegen mezelf: kop op, het is maar twee keer per jaar, voor je het weet is het weer voorbij. En probeer dingen te vinden om het toch leuk voor mezelf te maken, zoals nu dan zelf het diner organiseren, en dit jaar het sinterklaasspel ipv cadeautjes en gedichten (misschien vind ik dat wel leuk).
Ik vind familiefeesten gewoon geen zak aan, jij juist wel, dus we hadden het beter omgekeerd kunnen hebben denk ik. Maar ik probeer die familiefeesten toch een beetje leuk te maken voor mezelf, want hoe meer ik het 'stom' vind, hoe erger het wordt. Nou zo zie ik het ook met alleen zijn: stel je verwachtingen bij, en maak er toch wat leuks van samen. Of ga op zoek naar mensen die ook graag kerst met vrienden vieren.en ik had graag met jou willen ruilen. Jij maakt wel een deel uit van iets en ik jaren niet. Dit jaar heb ik zelf een gezin. Dat verzacht veel van de pijn. Maar heb heel wat jaren me *** gevoeld door het gevoel nergens deel van uit te maken. Gelukkig is dat nu voorbij.
vrijdag 4 december 2015 om 12:50
quote:choco159 schreef op 04 december 2015 @ 12:32:
Ik maak ook geen ruzie met vriendinnen. Maar als een vriendin mij negeert op whatsapp omdat ik 2maanden niks van me heb laten horen (zij ook niet trouwens) en zegt dat de vriendschap hierbij over is weet ik het ook niet meer. We wonen 3straten verderop maar ze weigert om face to face erover te praten.Jij zegt anders in je OP dat jij in het verleden steeds je excuses hebt aangeboden na een ruzie. Daar reageer ik op.
Ik maak ook geen ruzie met vriendinnen. Maar als een vriendin mij negeert op whatsapp omdat ik 2maanden niks van me heb laten horen (zij ook niet trouwens) en zegt dat de vriendschap hierbij over is weet ik het ook niet meer. We wonen 3straten verderop maar ze weigert om face to face erover te praten.Jij zegt anders in je OP dat jij in het verleden steeds je excuses hebt aangeboden na een ruzie. Daar reageer ik op.
vrijdag 4 december 2015 om 12:50
Choco159,
Ik herken het stuk van verwaterde vriendschappen wel. Dat vind ik ook jammer, maar minder dan een paar maanden terug. Waardoor begon het bij jou te verwateren?
Bij mij toen vriendinnen een relatie kregen. Toen hoorde ik niks meer van ze. Toen ik een paar jaar terug via chatten dan een gesprek wilde aanknopen, kwam er weinig respons terug. Vaak alleen de 1e keer. Ik loop op sociaal gebied een stuk achter en snap weinig van die gevoelens (verliefd zijn, steeds bij elkaar willen zijn, kinderwens). Ik heb dat niet en heb veel tijd voor mezelf nodig. Inmiddels zijn die vriendinnen allemaal gesetteld en sommigen al moeder. Nu heb ik ze dit jaar op een klassenreünie gezien. Leuk gekletst en toen was er wel interesse. Maar toen we een paar uur verder waren merkte ik wel dat die tijd voor hen verder weg staat dan voor mij. Toen voelde ik ineens minder binding. We zijn uit elkaar gegroeid, het was gewoon op dan.
Ik herken het stuk van verwaterde vriendschappen wel. Dat vind ik ook jammer, maar minder dan een paar maanden terug. Waardoor begon het bij jou te verwateren?
Bij mij toen vriendinnen een relatie kregen. Toen hoorde ik niks meer van ze. Toen ik een paar jaar terug via chatten dan een gesprek wilde aanknopen, kwam er weinig respons terug. Vaak alleen de 1e keer. Ik loop op sociaal gebied een stuk achter en snap weinig van die gevoelens (verliefd zijn, steeds bij elkaar willen zijn, kinderwens). Ik heb dat niet en heb veel tijd voor mezelf nodig. Inmiddels zijn die vriendinnen allemaal gesetteld en sommigen al moeder. Nu heb ik ze dit jaar op een klassenreünie gezien. Leuk gekletst en toen was er wel interesse. Maar toen we een paar uur verder waren merkte ik wel dat die tijd voor hen verder weg staat dan voor mij. Toen voelde ik ineens minder binding. We zijn uit elkaar gegroeid, het was gewoon op dan.
vrijdag 4 december 2015 om 13:05
ik zou mezelf als dat financieel mogelijk is en anders zijn er vast wel andere opties eens lekker in de watten leggen. lekker lang in bad met een heerlijk kneippgeurtje...haarmaskertje...koop een stapel tijdschriften als het kan, lekkere dingetjes, misschien zelfs ff smiddags slapen ofzo hihi als dat je goed doet. ook deze dag gaat voorbij, ik ben heel vaak op feestdagen alleen geweest, vond dat ook eerst heel erg miste vrienden en familie maar toen ik doorhad dat die dag ook een andere lading kon hebben ging t veel beter
vrijdag 4 december 2015 om 13:09
quote:mila81 schreef op 04 december 2015 @ 12:49:
[...]
en ik had graag met jou willen ruilen. Jij maakt wel een deel uit van iets en ik jaren niet. Dit jaar heb ik zelf een gezin. Dat verzacht veel van de pijn. Maar heb heel wat jaren me *** gevoeld door het gevoel nergens deel van uit te maken. Gelukkig is dat nu voorbij.Blij dat je nu dan happier bent en een gezin hebt
[...]
en ik had graag met jou willen ruilen. Jij maakt wel een deel uit van iets en ik jaren niet. Dit jaar heb ik zelf een gezin. Dat verzacht veel van de pijn. Maar heb heel wat jaren me *** gevoeld door het gevoel nergens deel van uit te maken. Gelukkig is dat nu voorbij.Blij dat je nu dan happier bent en een gezin hebt
vrijdag 4 december 2015 om 13:13
quote:lux. schreef op 04 december 2015 @ 11:45:
[...]
Ik heb ook het idee dat de sociale druk juist hoog is. Met kerst moet ik niet alleen zorgen dat familie niet alleen zit, maar ook vrienden niet alleen zitten. Feestdagen moeten met eigen familie, schoonfamilie, stieffamilie. Als je zegt dat je in het weekend liever thuis bent en niet naar allerlei verjaardagen gaat is dat saai, dus mensen zitten weekend na weekend op feestjes (ik niet trouwens, ben erg selectief in verjaardagsbezoek en vier mijn eigen verjaardag ook nauwelijks, onderhand word ik niet eens meer uitgenodigd ). Ik heb eigenlijk juist het idee dat veel mensen nogal gebukt gaan onder alle sociale verplichtingen icm met baan & gezin en dat veel mensen juist liever wat meer tijd voor zichzelf hadden.Met alle respect, maar er zijn voor de mensen van wie je houdt tijdens speciale momenten en momenten waarop ze zich kut voelen is toch geen 'hoge sociale druk'? Dat lijken me juist de meest basale sociale omgangsvormen.
[...]
Ik heb ook het idee dat de sociale druk juist hoog is. Met kerst moet ik niet alleen zorgen dat familie niet alleen zit, maar ook vrienden niet alleen zitten. Feestdagen moeten met eigen familie, schoonfamilie, stieffamilie. Als je zegt dat je in het weekend liever thuis bent en niet naar allerlei verjaardagen gaat is dat saai, dus mensen zitten weekend na weekend op feestjes (ik niet trouwens, ben erg selectief in verjaardagsbezoek en vier mijn eigen verjaardag ook nauwelijks, onderhand word ik niet eens meer uitgenodigd ). Ik heb eigenlijk juist het idee dat veel mensen nogal gebukt gaan onder alle sociale verplichtingen icm met baan & gezin en dat veel mensen juist liever wat meer tijd voor zichzelf hadden.Met alle respect, maar er zijn voor de mensen van wie je houdt tijdens speciale momenten en momenten waarop ze zich kut voelen is toch geen 'hoge sociale druk'? Dat lijken me juist de meest basale sociale omgangsvormen.
Liever elitair dan een pauper!
vrijdag 4 december 2015 om 13:15
Het is soms jammer om te zien dat er inderdaad mensen alleen zijn en zich zo eenzaam voelen. Je zou denken dat mensen om hun heen die signalen beter opvangen en mensen vragen ook te komen. Voor veel mensen zou dat echt fantastisch voelen. Ik denk dat het te weinig gebeurt en dat mensen liever het met het eigen clubje vieren. Ik heb het ook weleens gehad hoor, mn relatie net voor oud en nieuw uit en toen voelde het extra pijnlijk dat ik alleen zou zijn met oud en nieuw terwijl ik een paar dagen daarvoor nog in de veronderstelling was een superavond te hebben. huilend verteld ik dit aan een goede vriendin maar zij vroeg ook niet ofzo of ik kwam terwijl ik voor mijn gevoel wel heel duidelijk zei dat ik er zo tegenop zag om die avond alleen te zijn.
vrijdag 4 december 2015 om 13:36
quote:Kalliope schreef op 04 december 2015 @ 13:13:
[...]
Met alle respect, maar er zijn voor de mensen van wie je houdt tijdens speciale momenten en momenten waarop ze zich kut voelen is toch geen 'hoge sociale druk'? Dat lijken me juist de meest basale sociale omgangsvormen.
Op het moment dat het een moeten is, terwijl je die dag(en) misschien liever op een andere manier doorbrengt is het wel sociale druk. Hoeveel je ook om die mensen geeft en hoe graag je ook bij ze wilt zijn. Het zou mooi zijn als dat hele 'fijne samenzijn' eens in een ander weekend kon, zodat je 1 kerstdag/weekend met één kant van de familie bent en een ander weekend met de andere familie. Met familie, vrienden en geliefden samen zijn is hartstikke mooi, jammer dat dat allemaal per se gepropt moet worden in die 2 kerstdagen. En waarom eigenlijk? Als je niet gelovig bent, waarom zou kerst dan nog zo'n belangrijke familiebijeenkomst moeten zijn?
Slaat eigenlijk helemaal nergens op, toch? Nu lopen mensen 'heel gezellig en sociaal' te rennen van familie naar familie, omdat het zonodig allemaal in die 2 dagen moet. Hoe sociaal is dat? Hoe gezellig, als degene met wie je bent steeds op het horloge zit te kijken van 'we moeten ook nog zus en zo' of bijna in slaap vallen aan het zoveelste overdadige diner?
Wat dat betreft vind ik het hele kerstgebeuren gewoon 1 grote poppenkast, die helemaal niets met familiegebeuren te maken heeft, maar met moeten. Gelukkig heb ik geen familie, die hoge druk zet voor wat betreft kleding of eten en gaat het écht om gezelligheid, maar wat jij helemaal gelukkig beschrijft als kerst, dat hoeft voor mij niet.
[...]
Met alle respect, maar er zijn voor de mensen van wie je houdt tijdens speciale momenten en momenten waarop ze zich kut voelen is toch geen 'hoge sociale druk'? Dat lijken me juist de meest basale sociale omgangsvormen.
Op het moment dat het een moeten is, terwijl je die dag(en) misschien liever op een andere manier doorbrengt is het wel sociale druk. Hoeveel je ook om die mensen geeft en hoe graag je ook bij ze wilt zijn. Het zou mooi zijn als dat hele 'fijne samenzijn' eens in een ander weekend kon, zodat je 1 kerstdag/weekend met één kant van de familie bent en een ander weekend met de andere familie. Met familie, vrienden en geliefden samen zijn is hartstikke mooi, jammer dat dat allemaal per se gepropt moet worden in die 2 kerstdagen. En waarom eigenlijk? Als je niet gelovig bent, waarom zou kerst dan nog zo'n belangrijke familiebijeenkomst moeten zijn?
Slaat eigenlijk helemaal nergens op, toch? Nu lopen mensen 'heel gezellig en sociaal' te rennen van familie naar familie, omdat het zonodig allemaal in die 2 dagen moet. Hoe sociaal is dat? Hoe gezellig, als degene met wie je bent steeds op het horloge zit te kijken van 'we moeten ook nog zus en zo' of bijna in slaap vallen aan het zoveelste overdadige diner?
Wat dat betreft vind ik het hele kerstgebeuren gewoon 1 grote poppenkast, die helemaal niets met familiegebeuren te maken heeft, maar met moeten. Gelukkig heb ik geen familie, die hoge druk zet voor wat betreft kleding of eten en gaat het écht om gezelligheid, maar wat jij helemaal gelukkig beschrijft als kerst, dat hoeft voor mij niet.
Later is nu
vrijdag 4 december 2015 om 13:38
quote:huidprobleem schreef op 04 december 2015 @ 13:15:
Het is soms jammer om te zien dat er inderdaad mensen alleen zijn en zich zo eenzaam voelen. Je zou denken dat mensen om hun heen die signalen beter opvangen en mensen vragen ook te komen. Voor veel mensen zou dat echt fantastisch voelen. Ik denk dat het te weinig gebeurt en dat mensen liever het met het eigen clubje vieren. Ik heb het ook weleens gehad hoor, mn relatie net voor oud en nieuw uit en toen voelde het extra pijnlijk dat ik alleen zou zijn met oud en nieuw terwijl ik een paar dagen daarvoor nog in de veronderstelling was een superavond te hebben. huilend verteld ik dit aan een goede vriendin maar zij vroeg ook niet ofzo of ik kwam terwijl ik voor mijn gevoel wel heel duidelijk zei dat ik er zo tegenop zag om die avond alleen te zijn.
In jouw geval was het heel duidelijk, maar ik denk ook dat niet iedereen helder communiceert dat men eenzaam is. Anderen zijn 's avonds eenzaam, terwijl ze een drukke dag met familie achter de rug hebben, gewoon omdat ze moeilijk alleen kunnen zijn en het als een verlies voelt, alleen terug te moeten naar hun eigen huis.
Mijn oma was zo, die was 'altijd alleen', maar je moest bellen voor een afspraak om langs te komen, want dan was ze hier en dan was ze daar. Toch voelde ze zich alleen en eenzaam. Daar kun je als omgeving niet zoveel mee, dat zit in die mensen zelf.
Het is soms jammer om te zien dat er inderdaad mensen alleen zijn en zich zo eenzaam voelen. Je zou denken dat mensen om hun heen die signalen beter opvangen en mensen vragen ook te komen. Voor veel mensen zou dat echt fantastisch voelen. Ik denk dat het te weinig gebeurt en dat mensen liever het met het eigen clubje vieren. Ik heb het ook weleens gehad hoor, mn relatie net voor oud en nieuw uit en toen voelde het extra pijnlijk dat ik alleen zou zijn met oud en nieuw terwijl ik een paar dagen daarvoor nog in de veronderstelling was een superavond te hebben. huilend verteld ik dit aan een goede vriendin maar zij vroeg ook niet ofzo of ik kwam terwijl ik voor mijn gevoel wel heel duidelijk zei dat ik er zo tegenop zag om die avond alleen te zijn.
In jouw geval was het heel duidelijk, maar ik denk ook dat niet iedereen helder communiceert dat men eenzaam is. Anderen zijn 's avonds eenzaam, terwijl ze een drukke dag met familie achter de rug hebben, gewoon omdat ze moeilijk alleen kunnen zijn en het als een verlies voelt, alleen terug te moeten naar hun eigen huis.
Mijn oma was zo, die was 'altijd alleen', maar je moest bellen voor een afspraak om langs te komen, want dan was ze hier en dan was ze daar. Toch voelde ze zich alleen en eenzaam. Daar kun je als omgeving niet zoveel mee, dat zit in die mensen zelf.
Later is nu
vrijdag 4 december 2015 om 13:48
vrijdag 4 december 2015 om 14:01
quote:Dreamer schreef op 04 december 2015 @ 13:36:
[...]
Op het moment dat het een moeten is, terwijl je die dag(en) misschien liever op een andere manier doorbrengt is het wel sociale druk. Hoeveel je ook om die mensen geeft en hoe graag je ook bij ze wilt zijn. Het zou mooi zijn als dat hele 'fijne samenzijn' eens in een ander weekend kon, zodat je 1 kerstdag/weekend met één kant van de familie bent en een ander weekend met de andere familie. Met familie, vrienden en geliefden samen zijn is hartstikke mooi, jammer dat dat allemaal per se gepropt moet worden in die 2 kerstdagen. En waarom eigenlijk? Als je niet gelovig bent, waarom zou kerst dan nog zo'n belangrijke familiebijeenkomst moeten zijn?
Slaat eigenlijk helemaal nergens op, toch? Nu lopen mensen 'heel gezellig en sociaal' te rennen van familie naar familie, omdat het zonodig allemaal in die 2 dagen moet. Hoe sociaal is dat? Hoe gezellig, als degene met wie je bent steeds op het horloge zit te kijken van 'we moeten ook nog zus en zo' of bijna in slaap vallen aan het zoveelste overdadige diner?
Wat dat betreft vind ik het hele kerstgebeuren gewoon 1 grote poppenkast, die helemaal niets met familiegebeuren te maken heeft, maar met moeten. Gelukkig heb ik geen familie, die hoge druk zet voor wat betreft kleding of eten en gaat het écht om gezelligheid, maar wat jij helemaal gelukkig beschrijft als kerst, dat hoeft voor mij niet.Niets meer aan toe te voegen.
[...]
Op het moment dat het een moeten is, terwijl je die dag(en) misschien liever op een andere manier doorbrengt is het wel sociale druk. Hoeveel je ook om die mensen geeft en hoe graag je ook bij ze wilt zijn. Het zou mooi zijn als dat hele 'fijne samenzijn' eens in een ander weekend kon, zodat je 1 kerstdag/weekend met één kant van de familie bent en een ander weekend met de andere familie. Met familie, vrienden en geliefden samen zijn is hartstikke mooi, jammer dat dat allemaal per se gepropt moet worden in die 2 kerstdagen. En waarom eigenlijk? Als je niet gelovig bent, waarom zou kerst dan nog zo'n belangrijke familiebijeenkomst moeten zijn?
Slaat eigenlijk helemaal nergens op, toch? Nu lopen mensen 'heel gezellig en sociaal' te rennen van familie naar familie, omdat het zonodig allemaal in die 2 dagen moet. Hoe sociaal is dat? Hoe gezellig, als degene met wie je bent steeds op het horloge zit te kijken van 'we moeten ook nog zus en zo' of bijna in slaap vallen aan het zoveelste overdadige diner?
Wat dat betreft vind ik het hele kerstgebeuren gewoon 1 grote poppenkast, die helemaal niets met familiegebeuren te maken heeft, maar met moeten. Gelukkig heb ik geen familie, die hoge druk zet voor wat betreft kleding of eten en gaat het écht om gezelligheid, maar wat jij helemaal gelukkig beschrijft als kerst, dat hoeft voor mij niet.Niets meer aan toe te voegen.
vrijdag 4 december 2015 om 14:13
quote:Dreamer schreef op 04 december 2015 @ 13:36:
[...]
Op het moment dat het een moeten is, terwijl je die dag(en) misschien liever op een andere manier doorbrengt is het wel sociale druk. Hoeveel je ook om die mensen geeft en hoe graag je ook bij ze wilt zijn.
Goh, dat herken ik toch echt niet. Vorig jaar wilde ik alleen zijn met O&N maar een vriendin met liefdesverdriet had zichzelf bij mij uitgenodigd. Dat was dus ook een moeten, maar toch zie ik dat niet als 'sociale druk' (en al helemaal niet als 'hoge sociale druk').
quote:Het zou mooi zijn als dat hele 'fijne samenzijn' eens in een ander weekend kon, zodat je 1 kerstdag/weekend met één kant van de familie bent en een ander weekend met de andere familie. Met familie, vrienden en geliefden samen zijn is hartstikke mooi, jammer dat dat allemaal per se gepropt moet worden in die 2 kerstdagen.
Dat zou in mijn gezin geen enkel probleem zijn. Maar je kan het ook omdraaien: waarom per se alleen willen zijn op de dagen waarop je naasten het belangrijk vinden om samen te komen? Zo'n alleen-dag kan je wel vaker inplannen (je kan er ook zelf een vrije dag voor aanvragen), maar kerst vieren als het geen kerst is brengt allemaal taalfilosofische vragen met zich mee.
quote:En waarom eigenlijk? Als je niet gelovig bent, waarom zou kerst dan nog zo'n belangrijke familiebijeenkomst moeten zijn?
Tradities en cultuur zijn ook wat waard.
quote:Slaat eigenlijk helemaal nergens op, toch? Nu lopen mensen 'heel gezellig en sociaal' te rennen van familie naar familie, omdat het zonodig allemaal in die 2 dagen moet. Hoe sociaal is dat? Hoe gezellig, als degene met wie je bent steeds op het horloge zit te kijken van 'we moeten ook nog zus en zo' of bijna in slaap vallen aan het zoveelste overdadige diner?
Opnieuw niet herkenbaar. Misschien is dit is typisch voor families met (veel) scheidingen? In mijn omgeving zijn scheidingen zeer zeldzaam dus daar heb ik weinig ervaring mee, maar kan me wel voorstellen dat het van het kerstgevoel afdoet.
quote:Wat dat betreft vind ik het hele kerstgebeuren gewoon 1 grote poppenkast, die helemaal niets met familiegebeuren te maken heeft, maar met moeten. Gelukkig heb ik geen familie, die hoge druk zet voor wat betreft kleding of eten en gaat het écht om gezelligheid, maar wat jij helemaal gelukkig beschrijft als kerst, dat hoeft voor mij niet.In mijn familie is er helemaal geen hoge druk en gaat het ook om de gezelligheid. Er zijn nogal wat familieleden die van uitgebreid koken houden, er staat voor ieder wat wils wel wat op tafel, en in je spijkerbroek ben je ook welkom. Zo een poppenkast zal het niet bij ons zijn, als alleenstaande vriendinnen elk jaar graag weer terug komen.
[...]
Op het moment dat het een moeten is, terwijl je die dag(en) misschien liever op een andere manier doorbrengt is het wel sociale druk. Hoeveel je ook om die mensen geeft en hoe graag je ook bij ze wilt zijn.
Goh, dat herken ik toch echt niet. Vorig jaar wilde ik alleen zijn met O&N maar een vriendin met liefdesverdriet had zichzelf bij mij uitgenodigd. Dat was dus ook een moeten, maar toch zie ik dat niet als 'sociale druk' (en al helemaal niet als 'hoge sociale druk').
quote:Het zou mooi zijn als dat hele 'fijne samenzijn' eens in een ander weekend kon, zodat je 1 kerstdag/weekend met één kant van de familie bent en een ander weekend met de andere familie. Met familie, vrienden en geliefden samen zijn is hartstikke mooi, jammer dat dat allemaal per se gepropt moet worden in die 2 kerstdagen.
Dat zou in mijn gezin geen enkel probleem zijn. Maar je kan het ook omdraaien: waarom per se alleen willen zijn op de dagen waarop je naasten het belangrijk vinden om samen te komen? Zo'n alleen-dag kan je wel vaker inplannen (je kan er ook zelf een vrije dag voor aanvragen), maar kerst vieren als het geen kerst is brengt allemaal taalfilosofische vragen met zich mee.
quote:En waarom eigenlijk? Als je niet gelovig bent, waarom zou kerst dan nog zo'n belangrijke familiebijeenkomst moeten zijn?
Tradities en cultuur zijn ook wat waard.
quote:Slaat eigenlijk helemaal nergens op, toch? Nu lopen mensen 'heel gezellig en sociaal' te rennen van familie naar familie, omdat het zonodig allemaal in die 2 dagen moet. Hoe sociaal is dat? Hoe gezellig, als degene met wie je bent steeds op het horloge zit te kijken van 'we moeten ook nog zus en zo' of bijna in slaap vallen aan het zoveelste overdadige diner?
Opnieuw niet herkenbaar. Misschien is dit is typisch voor families met (veel) scheidingen? In mijn omgeving zijn scheidingen zeer zeldzaam dus daar heb ik weinig ervaring mee, maar kan me wel voorstellen dat het van het kerstgevoel afdoet.
quote:Wat dat betreft vind ik het hele kerstgebeuren gewoon 1 grote poppenkast, die helemaal niets met familiegebeuren te maken heeft, maar met moeten. Gelukkig heb ik geen familie, die hoge druk zet voor wat betreft kleding of eten en gaat het écht om gezelligheid, maar wat jij helemaal gelukkig beschrijft als kerst, dat hoeft voor mij niet.In mijn familie is er helemaal geen hoge druk en gaat het ook om de gezelligheid. Er zijn nogal wat familieleden die van uitgebreid koken houden, er staat voor ieder wat wils wel wat op tafel, en in je spijkerbroek ben je ook welkom. Zo een poppenkast zal het niet bij ons zijn, als alleenstaande vriendinnen elk jaar graag weer terug komen.
Liever elitair dan een pauper!
vrijdag 4 december 2015 om 14:17
Oké toch nog iets toe te voegen: als een dierbare geopereerd wordt, zich rot voelt om wat voor reden dan ook, of ziek is, dan besteed ik daar heus aandacht aan. Meestal ook best veel. Maar mijn moeder werd bijvoorbeeld van de zomer geopereerd toen ik op vakantie was. Toen ik terugkwam van vakantie, wilde ze dat ik meteen die avond langs kwam, terwijl ik er net een lange reis op had zitten en net thuis was en gewoon hartstikke moe was. Ik zat er echt niet op te wachten om op ziekenbezoek te gaan.
Ik zou dat zelf ook nooit aan iemand vragen op die manier: ik zou vragen: kom je binnenkort even langs? Ik vind ook mensen die iets rottigs hebben soms nogal dwingend op zoek naar aandacht. Ik heb haar op de dag van de operatie van tevoren en erna gebeld en de dag erna om te vragen hoe het ging en telkens gesms't, maar ja, als ik dan terugkom van vakantie wil ik graag heel even rustig thuiskomen ja. Dat wordt dan als 'aso' opgevat, terwijl ik het heel raar zou vinden als iemand uit het vliegtuig bij mij op de stoep zou staan, dat zou ik heel bezwarend vinden, als iemand op zo'n moment kwam, want kan me niet voorstellen dat hij dan lekker rustig bij mij kan zitten.
Ik heb zelf dat soort verwachtingen echt zo totaal niet van mensen, dat ik me ook weinig kan voorstellen bij wat voor verschil het maakt of ik zaterdag of maandag langskom. Toen mijn vader ziek was en stierf stond mijn leven op zijn kop, maar ja het leven van de mensen om me heen ging gewoon door. Dat heb ik nooit raar of naar gevonden, maar gewoon gezien als hoe het leven is. Natuurlijk vonden ze het verdrietig voor mij, maar ja, het was niet hun leven.
Mijn moeder, zusje, broertje en man waren logischerwijs erg betrokken en er zijn nog 2 vriendinnen en een goede vriendin van mijn vader geweest die zich enorm voor ons hebben ingezet en dat vond ik heel bijzonder, dat ze dat deden, ik had nooit verwacht dat ze zo zouden investeren in die tijd en ik vind het heel lief en fijn dat ze dat hebben gedaan, maar ik heb het altijd als iets bijzonders beschouwd, dat zij hun eigen sores voor ons opzij zetten.
Heel mooi, heel lief, maar ook heel bijzonder, in plaats van heel normaal.
Ik zou dat zelf ook nooit aan iemand vragen op die manier: ik zou vragen: kom je binnenkort even langs? Ik vind ook mensen die iets rottigs hebben soms nogal dwingend op zoek naar aandacht. Ik heb haar op de dag van de operatie van tevoren en erna gebeld en de dag erna om te vragen hoe het ging en telkens gesms't, maar ja, als ik dan terugkom van vakantie wil ik graag heel even rustig thuiskomen ja. Dat wordt dan als 'aso' opgevat, terwijl ik het heel raar zou vinden als iemand uit het vliegtuig bij mij op de stoep zou staan, dat zou ik heel bezwarend vinden, als iemand op zo'n moment kwam, want kan me niet voorstellen dat hij dan lekker rustig bij mij kan zitten.
Ik heb zelf dat soort verwachtingen echt zo totaal niet van mensen, dat ik me ook weinig kan voorstellen bij wat voor verschil het maakt of ik zaterdag of maandag langskom. Toen mijn vader ziek was en stierf stond mijn leven op zijn kop, maar ja het leven van de mensen om me heen ging gewoon door. Dat heb ik nooit raar of naar gevonden, maar gewoon gezien als hoe het leven is. Natuurlijk vonden ze het verdrietig voor mij, maar ja, het was niet hun leven.
Mijn moeder, zusje, broertje en man waren logischerwijs erg betrokken en er zijn nog 2 vriendinnen en een goede vriendin van mijn vader geweest die zich enorm voor ons hebben ingezet en dat vond ik heel bijzonder, dat ze dat deden, ik had nooit verwacht dat ze zo zouden investeren in die tijd en ik vind het heel lief en fijn dat ze dat hebben gedaan, maar ik heb het altijd als iets bijzonders beschouwd, dat zij hun eigen sores voor ons opzij zetten.
Heel mooi, heel lief, maar ook heel bijzonder, in plaats van heel normaal.
vrijdag 4 december 2015 om 14:27
quote:Kalliope schreef op 04 december 2015 @ 14:13:
[...]
Goh, dat herken ik toch echt niet. Vorig jaar wilde ik alleen zijn met O&N maar een vriendin met liefdesverdriet had zichzelf bij mij uitgenodigd. Dat was dus ook een moeten, maar toch zie ik dat niet als 'sociale druk' (en al helemaal niet als 'hoge sociale druk').
OP het moment dat een sociale conventie je zo'n beetje verplicht iets te doen met familie op een bepaalde dag is er druk. Sociale druk. En als het iets is, dat je als heel leuk ervaart, ervaar je minder druk, lijkt me. En een vriendin bij jezelf uitnodigen, die verdriet heeft is wat anders dan diezelfde vriendin meenemen naar schoonfamilie, die haar helemaal niet kent.
[...]
Dat zou in mijn gezin geen enkel probleem zijn. Maar je kan het ook omdraaien: waarom per se alleen willen zijn op de dagen waarop je naasten het belangrijk vinden om samen te komen? Zo'n alleen-dag kan je wel vaker inplannen (je kan er ook zelf een vrije dag voor aanvragen), maar kerst vieren als het geen kerst is brengt allemaal taalfilosofische vragen met zich mee.
Jij kunt dit niet begrijpen, en ik andersom jou niet, omdat kerst voor mij gewoon een extra vrije dag is, niet meer en niet minder. En als je het ziet als een gezellige familiedag, kun je het net zo goed op een ander moment doen, waardoor je meer tijd en energie in elkaar kunt steken, omdat je tijd en ruimte vrijgemaakt hebt voor alleen deze familie of vrienden. Kerst hoef je het dan niet te noemen, een sociaal blij fijn samenzijn wel
[...]
Tradities en cultuur zijn ook wat waard.
Als ik zie wat voor digitale oorlogen er momenteel gevoerd worden over tradities, vraag ik me af of het echt zoveel waard is. Op dit moment maken een aantal tradities behoorlijk wat kapot, in mijn ogen.
[...]
Opnieuw niet herkenbaar. Misschien is dit is typisch voor families met (veel) scheidingen? In mijn omgeving zijn scheidingen zeer zeldzaam dus daar heb ik weinig ervaring mee, maar kan me wel voorstellen dat het van het kerstgevoel afdoet.
Geen scheidingen in mijn familie. Maar ook geen gelovigen, wat veel minder kerstgevoel met zich meebrengt. Zoals ik zei: voor mij is kerst een extra vrije dag, ik had liever 2 extra vrije dagen, maar het is niet anders. Maar ik heb geen speciaal kerstgevoel, ik heb zelfs geen kerstboom. Ik vind het wel gezellig met familie, dus dat doe ik ook met plezier, maar mijn ouders hebben jaren kerst in het buitenland gevierd en dat vond ik ook geen probleem.
[...]
In mijn familie is er helemaal geen hoge druk en gaat het ook om de gezelligheid. Er zijn nogal wat familieleden die van uitgebreid koken houden, er staat voor ieder wat wils wel wat op tafel, en in je spijkerbroek ben je ook welkom. Zo een poppenkast zal het niet bij ons zijn, als alleenstaande vriendinnen elk jaar graag weer terug komen.
[...]
Goh, dat herken ik toch echt niet. Vorig jaar wilde ik alleen zijn met O&N maar een vriendin met liefdesverdriet had zichzelf bij mij uitgenodigd. Dat was dus ook een moeten, maar toch zie ik dat niet als 'sociale druk' (en al helemaal niet als 'hoge sociale druk').
OP het moment dat een sociale conventie je zo'n beetje verplicht iets te doen met familie op een bepaalde dag is er druk. Sociale druk. En als het iets is, dat je als heel leuk ervaart, ervaar je minder druk, lijkt me. En een vriendin bij jezelf uitnodigen, die verdriet heeft is wat anders dan diezelfde vriendin meenemen naar schoonfamilie, die haar helemaal niet kent.
[...]
Dat zou in mijn gezin geen enkel probleem zijn. Maar je kan het ook omdraaien: waarom per se alleen willen zijn op de dagen waarop je naasten het belangrijk vinden om samen te komen? Zo'n alleen-dag kan je wel vaker inplannen (je kan er ook zelf een vrije dag voor aanvragen), maar kerst vieren als het geen kerst is brengt allemaal taalfilosofische vragen met zich mee.
Jij kunt dit niet begrijpen, en ik andersom jou niet, omdat kerst voor mij gewoon een extra vrije dag is, niet meer en niet minder. En als je het ziet als een gezellige familiedag, kun je het net zo goed op een ander moment doen, waardoor je meer tijd en energie in elkaar kunt steken, omdat je tijd en ruimte vrijgemaakt hebt voor alleen deze familie of vrienden. Kerst hoef je het dan niet te noemen, een sociaal blij fijn samenzijn wel
[...]
Tradities en cultuur zijn ook wat waard.
Als ik zie wat voor digitale oorlogen er momenteel gevoerd worden over tradities, vraag ik me af of het echt zoveel waard is. Op dit moment maken een aantal tradities behoorlijk wat kapot, in mijn ogen.
[...]
Opnieuw niet herkenbaar. Misschien is dit is typisch voor families met (veel) scheidingen? In mijn omgeving zijn scheidingen zeer zeldzaam dus daar heb ik weinig ervaring mee, maar kan me wel voorstellen dat het van het kerstgevoel afdoet.
Geen scheidingen in mijn familie. Maar ook geen gelovigen, wat veel minder kerstgevoel met zich meebrengt. Zoals ik zei: voor mij is kerst een extra vrije dag, ik had liever 2 extra vrije dagen, maar het is niet anders. Maar ik heb geen speciaal kerstgevoel, ik heb zelfs geen kerstboom. Ik vind het wel gezellig met familie, dus dat doe ik ook met plezier, maar mijn ouders hebben jaren kerst in het buitenland gevierd en dat vond ik ook geen probleem.
[...]
In mijn familie is er helemaal geen hoge druk en gaat het ook om de gezelligheid. Er zijn nogal wat familieleden die van uitgebreid koken houden, er staat voor ieder wat wils wel wat op tafel, en in je spijkerbroek ben je ook welkom. Zo een poppenkast zal het niet bij ons zijn, als alleenstaande vriendinnen elk jaar graag weer terug komen.
Later is nu
vrijdag 4 december 2015 om 14:30
quote:Kalliope schreef op 04 december 2015 @ 14:13:
[...]
Goh, dat herken ik toch echt niet. Vorig jaar wilde ik alleen zijn met O&N maar een vriendin met liefdesverdriet had zichzelf bij mij uitgenodigd. Dat was dus ook een moeten, maar toch zie ik dat niet als 'sociale druk' (en al helemaal niet als 'hoge sociale druk').
Dat ligt er heel erg aan denk ik. Ik denk dat het eraan ligt dat het elk jaar, het hele jaar al, van je wordt verwacht, en dat je dus niet de vrijheid hebt om een keer iets anders te doen, omdat je familie het heel belangrijk vindt dat je komt (zoals mijn moeder die boos was toen ik mijn verjaardag niet wilde vieren)
[...]
Dat zou in mijn gezin geen enkel probleem zijn. Maar je kan het ook omdraaien: waarom per se alleen willen zijn op de dagen waarop je naasten het belangrijk vinden om samen te komen? Zo'n alleen-dag kan je wel vaker inplannen (je kan er ook zelf een vrije dag voor aanvragen), maar kerst vieren als het geen kerst is brengt allemaal taalfilosofische vragen met zich mee.
In mijn geval omdat het niet een dagje kerst is meestal (ja dit jaar dus wel en daar ben ik ook erg blij mee), maar er is iets op kerstavond, op eerste kerstdag en op tweede kerstdag. Ik vind 3 avonden achter elkaar niet thuis zijn eigenlijk sowieso al te vermoeiend, ik plan mijn week normaal gesproken nooit zo vol, dus ik ervaar dat als zwaar ja.
[...]
Tradities en cultuur zijn ook wat waard.
[...]
Opnieuw niet herkenbaar. Misschien is dit is typisch voor families met (veel) scheidingen? In mijn omgeving zijn scheidingen zeer zeldzaam dus daar heb ik weinig ervaring mee, maar kan me wel voorstellen dat het van het kerstgevoel afdoet.
Wellicht heeft het daar ook mee te maken. Mijn hele jeugd zat ik op eerste kerstdag bij de ene familie en zat mijn moeder/vader alleen. Op tweede kerstdag was het dan omgekeerd. Ook als ze niet daadwerkelijk alleen waren, maar bij hun eigen familie waren, voelde dat voor mij heel verscheurd. Niet dat ik de andere ouder erg miste ofzo, maar het voelde verkeerd om maar bij een van mijn ouders te zijn
[...]
In mijn familie is er helemaal geen hoge druk en gaat het ook om de gezelligheid. Er zijn nogal wat familieleden die van uitgebreid koken houden, er staat voor ieder wat wils wel wat op tafel, en in je spijkerbroek ben je ook welkom. Zo een poppenkast zal het niet bij ons zijn, als alleenstaande vriendinnen elk jaar graag weer terug komen.
Bij mijn man moet je bij sommige familieleden met kerstdiner zelfs steeds van tafelgenoot switchen want anders is het zogenaamd niet gezellig. Behoorlijk deftig allemaal en daarbij voel ik me persoonlijk niet zo thuis en beleef daar ook weinig plezier aan
Alleen maar omdat het bij jou thuis zo leuk is met kerst, wil niet zeggen dat dat bij iedereen zo is Blij dat jij een leuke kerst hebt, maar ik vind kerst altijd veel poespas om niks. Zo is het dan ook altijd geweest bij ons.
Dat vind ik niet erg hoor, want ik heb niks met familiefeesten, ik voel gewoon ook niet zelf die behoefte om er iets leuks van te maken. Maar voor mij is het dus wel uitzitten ja.
Vooral omdat ik anders wel iets heel leuks zou kunnen doen met 2 extra vrije dagen. Nu moet ik alsnog vanalles.
[...]
Goh, dat herken ik toch echt niet. Vorig jaar wilde ik alleen zijn met O&N maar een vriendin met liefdesverdriet had zichzelf bij mij uitgenodigd. Dat was dus ook een moeten, maar toch zie ik dat niet als 'sociale druk' (en al helemaal niet als 'hoge sociale druk').
Dat ligt er heel erg aan denk ik. Ik denk dat het eraan ligt dat het elk jaar, het hele jaar al, van je wordt verwacht, en dat je dus niet de vrijheid hebt om een keer iets anders te doen, omdat je familie het heel belangrijk vindt dat je komt (zoals mijn moeder die boos was toen ik mijn verjaardag niet wilde vieren)
[...]
Dat zou in mijn gezin geen enkel probleem zijn. Maar je kan het ook omdraaien: waarom per se alleen willen zijn op de dagen waarop je naasten het belangrijk vinden om samen te komen? Zo'n alleen-dag kan je wel vaker inplannen (je kan er ook zelf een vrije dag voor aanvragen), maar kerst vieren als het geen kerst is brengt allemaal taalfilosofische vragen met zich mee.
In mijn geval omdat het niet een dagje kerst is meestal (ja dit jaar dus wel en daar ben ik ook erg blij mee), maar er is iets op kerstavond, op eerste kerstdag en op tweede kerstdag. Ik vind 3 avonden achter elkaar niet thuis zijn eigenlijk sowieso al te vermoeiend, ik plan mijn week normaal gesproken nooit zo vol, dus ik ervaar dat als zwaar ja.
[...]
Tradities en cultuur zijn ook wat waard.
[...]
Opnieuw niet herkenbaar. Misschien is dit is typisch voor families met (veel) scheidingen? In mijn omgeving zijn scheidingen zeer zeldzaam dus daar heb ik weinig ervaring mee, maar kan me wel voorstellen dat het van het kerstgevoel afdoet.
Wellicht heeft het daar ook mee te maken. Mijn hele jeugd zat ik op eerste kerstdag bij de ene familie en zat mijn moeder/vader alleen. Op tweede kerstdag was het dan omgekeerd. Ook als ze niet daadwerkelijk alleen waren, maar bij hun eigen familie waren, voelde dat voor mij heel verscheurd. Niet dat ik de andere ouder erg miste ofzo, maar het voelde verkeerd om maar bij een van mijn ouders te zijn
[...]
In mijn familie is er helemaal geen hoge druk en gaat het ook om de gezelligheid. Er zijn nogal wat familieleden die van uitgebreid koken houden, er staat voor ieder wat wils wel wat op tafel, en in je spijkerbroek ben je ook welkom. Zo een poppenkast zal het niet bij ons zijn, als alleenstaande vriendinnen elk jaar graag weer terug komen.
Bij mijn man moet je bij sommige familieleden met kerstdiner zelfs steeds van tafelgenoot switchen want anders is het zogenaamd niet gezellig. Behoorlijk deftig allemaal en daarbij voel ik me persoonlijk niet zo thuis en beleef daar ook weinig plezier aan
Alleen maar omdat het bij jou thuis zo leuk is met kerst, wil niet zeggen dat dat bij iedereen zo is Blij dat jij een leuke kerst hebt, maar ik vind kerst altijd veel poespas om niks. Zo is het dan ook altijd geweest bij ons.
Dat vind ik niet erg hoor, want ik heb niks met familiefeesten, ik voel gewoon ook niet zelf die behoefte om er iets leuks van te maken. Maar voor mij is het dus wel uitzitten ja.
Vooral omdat ik anders wel iets heel leuks zou kunnen doen met 2 extra vrije dagen. Nu moet ik alsnog vanalles.
vrijdag 4 december 2015 om 15:03
Dreamer, ik had mijn vriendin niet uitgenodigd, zij had zichzelf bij mij uitgenodigd terwijl ik graag alleen wilde zijn - ze zei zelfs zoiets als 'Ik weet dat je graag alleen bent maar ik voel me kut en ik wil echt niet alleen zijn, dus ik kom naar je toe' ).
Tradities hebben - zoals alle dingen in het leven - voordelen en nadelen. Zolang het heden niet bedreigd wordt door een hang naar het verleden en zolang verschillende tradities naast elkaar kunnen bestaan en zolang flexibiliteit in het algemeen gewaardeerd wordt boven starheid, lijkt het me vrij onschuldig.
Het gaat er ook verder helemaal niet om of mijn kerstdagen nou wel of niet leuk zijn. Het ging me erom dat als iemand niet alleen wil zijn met kerst dit niet per se betekent dat diegene zich in het algemeen niet alleen kan vermaken. Niet meer de mooie kerstdagen hebben die ik nu heb lijkt me echt verschrikkelijk; die dagen zijn zeer belangrijk voor me en als ik ze ooit kwijt raak dan mag ik hopen dat er een vriendin is die tegen me zegt dat ik welkom ben bij haar.
In andere woorden: ik kan me prima voorstellen dat sommige mensen kerst niet leuk of interessant vinden, ondanks dat ik het zelf geweldig vind. Andersom is het fijn als mensen die kerst zelf niet leuk of interessant vinden hetzelfde begrip hebben voor mensen die kerst wel belangrijk vinden, en dat niet afdoen met 'Het is maar een gewone vrije dag/een extra zondag'.
Tradities hebben - zoals alle dingen in het leven - voordelen en nadelen. Zolang het heden niet bedreigd wordt door een hang naar het verleden en zolang verschillende tradities naast elkaar kunnen bestaan en zolang flexibiliteit in het algemeen gewaardeerd wordt boven starheid, lijkt het me vrij onschuldig.
Het gaat er ook verder helemaal niet om of mijn kerstdagen nou wel of niet leuk zijn. Het ging me erom dat als iemand niet alleen wil zijn met kerst dit niet per se betekent dat diegene zich in het algemeen niet alleen kan vermaken. Niet meer de mooie kerstdagen hebben die ik nu heb lijkt me echt verschrikkelijk; die dagen zijn zeer belangrijk voor me en als ik ze ooit kwijt raak dan mag ik hopen dat er een vriendin is die tegen me zegt dat ik welkom ben bij haar.
In andere woorden: ik kan me prima voorstellen dat sommige mensen kerst niet leuk of interessant vinden, ondanks dat ik het zelf geweldig vind. Andersom is het fijn als mensen die kerst zelf niet leuk of interessant vinden hetzelfde begrip hebben voor mensen die kerst wel belangrijk vinden, en dat niet afdoen met 'Het is maar een gewone vrije dag/een extra zondag'.
kalliope wijzigde dit bericht op 04-12-2015 15:10
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
% gewijzigd
Liever elitair dan een pauper!
vrijdag 4 december 2015 om 15:11
Om eerlijk te zijn vind ik het nogal erg makkelijk gezegd van sommige hier dat ze zo graag niks willen doen op 2de kerstdag. Ik zou allang blij zijn als ik een man met kinderen zou hebben. Ik zou zo willen ruilen.
Ik zit grotendeels doordeweeks en in het weekend alleen. Ook nog 2de kerstdag zie ik niet bepaald als iets fijns. Maargoed het is zoals het is.
Ik zit grotendeels doordeweeks en in het weekend alleen. Ook nog 2de kerstdag zie ik niet bepaald als iets fijns. Maargoed het is zoals het is.
vrijdag 4 december 2015 om 15:12
weet je wat ik de laatste jaren heel erg mis? toch wel een beetje t traditionele zeg maar. toen ik klein was, was er altijd echt een bepaalde sfeer bij ons thuis, spannend, feestelijk... we kleedden ons mooi aan en dan gingen we spelletjes doen en bv even wandelen en dan rustig aan met zijn allen het avondeten voorbereiden, tafel dekken, dat soort dingen. het kerstdiner was ook echt iets wat heel leuk voelde, kan het niet zo goed uitleggen maar een stukje rust, beetje plechtig bijna, maar niet op een vervelende manier.
de laatste jaren heb ik ook wel met andere kerst gevierd en dat vond ik echt een ratjetoe sorry maar ik voelde er niks bij. de laatste keer had ik gewoon een blousje aangedaan, totaal geen zin om er echt wat feestelijks van te maken. kinderen die met de ipad overal doorheen schreeuwden, overal chaos en weet ik veel wat. voor mij was het niet het echte kerstgevoel.
de laatste jaren heb ik ook wel met andere kerst gevierd en dat vond ik echt een ratjetoe sorry maar ik voelde er niks bij. de laatste keer had ik gewoon een blousje aangedaan, totaal geen zin om er echt wat feestelijks van te maken. kinderen die met de ipad overal doorheen schreeuwden, overal chaos en weet ik veel wat. voor mij was het niet het echte kerstgevoel.
