Psyche
alle pijlers
Aangifte na 11 jaar?
maandag 28 september 2015 om 13:56
Wat heb jij veel vervelends meegemaakt jouw pubertijd! Goed dat je bij de verwerking hiervan hulp hebt gezocht.
Geen idee of je aangifte kan doen (wellicht is het vergrijp verjaard, weten andere forumleden vast wel iets over en anders politie zelf), maar indien het kan verwacht ik dat het lastig wordt. Jouw verhaal tegenover dat van hem. Bewijs is moeilijk te krijgen. Behalve dat het veel zeer oprakeld, verwacht ik niet dat de politie veel kan verrichten. Je kan het natuurlijk altijd wel melden bij politie, wellicht is deze meneer daar bekend met soortgelijke verhalen.
Heeft jouw therapeut dit geadviseerd de aangifte? Ik kan me zo moeilijk voorstellen dat het bijdraagt aan verwerking aangezien zo'n proces op zichzelf al zo heftig is..
Geen idee of je aangifte kan doen (wellicht is het vergrijp verjaard, weten andere forumleden vast wel iets over en anders politie zelf), maar indien het kan verwacht ik dat het lastig wordt. Jouw verhaal tegenover dat van hem. Bewijs is moeilijk te krijgen. Behalve dat het veel zeer oprakeld, verwacht ik niet dat de politie veel kan verrichten. Je kan het natuurlijk altijd wel melden bij politie, wellicht is deze meneer daar bekend met soortgelijke verhalen.
Heeft jouw therapeut dit geadviseerd de aangifte? Ik kan me zo moeilijk voorstellen dat het bijdraagt aan verwerking aangezien zo'n proces op zichzelf al zo heftig is..
maandag 28 september 2015 om 13:56
Wat vreselijk dat je dit is overkomen. En wat een vreselijke vent, zoals jij hem beschrijft.
Bedoel je aangifte van verkrachting? Daarvan is volgens mij de verjaringstermijn 15 jaar, wat begint te tellen als je 18 bent. Dacht ik. Dus het kan wel.
Wat je je wel af moet vragen: gaat dit echt tot afsluiting leiden voor jou? Als dat je doel is, dan vraag ik me af of je niet beter iets kunt doen om het af te sluiten, waarvan jij de touwtjes in handen kan houden.
Bij een aangifte ben je ook afhankelijk van hoe politie en justitie hiermee omgaan. Hoe lang het allemaal duurt en wat het effect op jou zal zijn, moet je nig maar afwachten.
Het zal waarschijnlijk zijn woord tegen dat van jou zijn, of heb je getuigen?
Ik wil hiermee niet zeggen dat je geen aangifte moet doen hoor. Soms kan dat inderdaad nodig zijn om iets achter je te kunnen laten, maar ik denk dat je niet moet onderschatten wat het met je kan doen. Bedenk goed wat je ermee wil bereiken.
Bedoel je aangifte van verkrachting? Daarvan is volgens mij de verjaringstermijn 15 jaar, wat begint te tellen als je 18 bent. Dacht ik. Dus het kan wel.
Wat je je wel af moet vragen: gaat dit echt tot afsluiting leiden voor jou? Als dat je doel is, dan vraag ik me af of je niet beter iets kunt doen om het af te sluiten, waarvan jij de touwtjes in handen kan houden.
Bij een aangifte ben je ook afhankelijk van hoe politie en justitie hiermee omgaan. Hoe lang het allemaal duurt en wat het effect op jou zal zijn, moet je nig maar afwachten.
Het zal waarschijnlijk zijn woord tegen dat van jou zijn, of heb je getuigen?
Ik wil hiermee niet zeggen dat je geen aangifte moet doen hoor. Soms kan dat inderdaad nodig zijn om iets achter je te kunnen laten, maar ik denk dat je niet moet onderschatten wat het met je kan doen. Bedenk goed wat je ermee wil bereiken.
maandag 28 september 2015 om 13:57
Tja er is geen verjaringstermijn meer. Maar je hebt geen getuigen, geen bewijzen, geen littekens, etc: dat wordt jouw woord tegen het zijne en 99,9% zeker geen veroordeling. Maar wel 100% zeker de hele shit van aangifte, proces verbaal, verhoring... wat zegt de therapeut?
it's not who I am underneath, but what I do that defines me
maandag 28 september 2015 om 13:57
Alleerst veel sterkte. Of het nut heeft om aangite te doen kan de politie je vertellen, zal moeilijk zijn omdat er na 11 jaar geen bewijsmateriaal meer is. Maar ipv een aangifte kan je ook er een melding van maken, dan is get bekend. Aangifte doen is zwaar en emotioneel. I, heb ooit aangifte gedaan van erkrachting, wou dat ik het nooit had gedaan.
Je mag me anders ook wel een pb sturen, tenminste als dat bij jiu is ingeschakeld.
Je mag me anders ook wel een pb sturen, tenminste als dat bij jiu is ingeschakeld.
maandag 28 september 2015 om 13:59
Houd er wel rekening mee dat je herinneringen wel eens wat anders zouden kunnen zijn dan de werkelijkheid en al heel anders dan dat hij het zich herinnerd.
Ga maar eens na met familie over een feestje ofzo. Bij de een had tante x een korte rok aan volgens een ander was die rok niet zo kort.
Maar dat zal je therapeut je ook wel verteld hebben neem ik aan? Voor je therapie geld alleen hoe jij je het herinnerd, dat geld voor een aangifte niet.
Ga maar eens na met familie over een feestje ofzo. Bij de een had tante x een korte rok aan volgens een ander was die rok niet zo kort.
Maar dat zal je therapeut je ook wel verteld hebben neem ik aan? Voor je therapie geld alleen hoe jij je het herinnerd, dat geld voor een aangifte niet.
maandag 28 september 2015 om 14:05
maandag 28 september 2015 om 14:06
maandag 28 september 2015 om 14:10
quote:asrem schreef op 28 september 2015 @ 14:06:
[...]
Meen je dit serieus? Waarom terecht, leg eens uit!Terecht omdat een aangifte / strafzaak gaat om de feitelijke werkelijkheid zoals die heeft plaatsgevonden, en niet zoals die 11 jaar later door één van de partijen wordt beleefd.
[...]
Meen je dit serieus? Waarom terecht, leg eens uit!Terecht omdat een aangifte / strafzaak gaat om de feitelijke werkelijkheid zoals die heeft plaatsgevonden, en niet zoals die 11 jaar later door één van de partijen wordt beleefd.
it's not who I am underneath, but what I do that defines me
maandag 28 september 2015 om 14:24
Dat een aangifte veel met zich mee brengt, heb ik inderdaad niet over nagedacht. De enige aangifte die ik ook gedaan heb was van een gestolen fiets.
Mijn therapeut heeft me bij de intake wel gevraagd of ik aangifte heb gedaan. Maar dit heb ik niet en is verder nooit meer besproken. Ik kan het er eens met hem over hebben.
Het liefst wil ik vele andere meiden waarschuwen voor zo'n vent. Na mij kreeg hij een relatie met een vrouw. Ik heb haar toen gewaarschuwd, maar ze wilde me niet geloven. Achteraf had ik toch gelijk.
En er zijn natuurlijk zat (onzeker) vrouwen die ook in hem geloven.
Hem een brief sturen is misschien een idee.
Mijn therapeut heeft me bij de intake wel gevraagd of ik aangifte heb gedaan. Maar dit heb ik niet en is verder nooit meer besproken. Ik kan het er eens met hem over hebben.
Het liefst wil ik vele andere meiden waarschuwen voor zo'n vent. Na mij kreeg hij een relatie met een vrouw. Ik heb haar toen gewaarschuwd, maar ze wilde me niet geloven. Achteraf had ik toch gelijk.
En er zijn natuurlijk zat (onzeker) vrouwen die ook in hem geloven.
Hem een brief sturen is misschien een idee.
maandag 28 september 2015 om 14:27
De verjaringstermijn van verkrachting is 15 jaar, maar denk je echt dat je je beter zult voelen als je aangifte hebt gedaan?
Er moet nog maar bewezen worden dat je aangerand en/of verkracht bent door deze persoon. Er zal sowieso aangevoerd worden dat je, ondanks dit misbruik, wel bij hem bent gebleven. Dit klinkt hard, maar de vragen die je zult krijgen zullen nog veel harder zijn.
Voor je eigen gemoedsrust, probeer dit zelf te verwerken, eventueel met professionele hulp. Laat die vent lekker in zijn sop gaar koken.
Er moet nog maar bewezen worden dat je aangerand en/of verkracht bent door deze persoon. Er zal sowieso aangevoerd worden dat je, ondanks dit misbruik, wel bij hem bent gebleven. Dit klinkt hard, maar de vragen die je zult krijgen zullen nog veel harder zijn.
Voor je eigen gemoedsrust, probeer dit zelf te verwerken, eventueel met professionele hulp. Laat die vent lekker in zijn sop gaar koken.
maandag 28 september 2015 om 15:44
maandag 28 september 2015 om 16:32
Allereerst, vreselijk wat je hebt meegemaakt... 
Je kunt aangifte doen, maar.... omdat het zolang geleden is, ben ik bang dat men weinig er mee zal doen (denk aan geen bewijs). En dan vooral... Dit soort aangiftes zijn heel zwaar en heftig. Je zult je alles weer gaan herinneren. Wil je dat allemaal weer naar boven halen? Alleen jij kan dat bepalen. Wat die man gedaan heeft is verschrikkelijk. En daar verdient hij straf zeker voor. Ben alleen bang dat dat na zoveel tijd er niet in zit...
Contact met hem zoeken zou ik nooit doen! Wat wil je daar mee bereiken?
Wat je ook doet, heel veel sterkte!
Je kunt aangifte doen, maar.... omdat het zolang geleden is, ben ik bang dat men weinig er mee zal doen (denk aan geen bewijs). En dan vooral... Dit soort aangiftes zijn heel zwaar en heftig. Je zult je alles weer gaan herinneren. Wil je dat allemaal weer naar boven halen? Alleen jij kan dat bepalen. Wat die man gedaan heeft is verschrikkelijk. En daar verdient hij straf zeker voor. Ben alleen bang dat dat na zoveel tijd er niet in zit...
Contact met hem zoeken zou ik nooit doen! Wat wil je daar mee bereiken?
Wat je ook doet, heel veel sterkte!
Carpe Diem!
maandag 28 september 2015 om 17:15
Je kunt voor je verwerkingsproces wel een brief aan hem schrijven, maar ik zou hem nooooit verzenden. Dan verzoek je hem eigenlijk om weer contact te leggen met jou en ik denk dat je daar niet op zit te wachten. Verbrand, begraaf, vernietig de brief, maar stuur hem niet naar hem. Tenzij je weer contact wil...
Zo te horen heb je dit nog niet zo heel goed overdacht of met je therapeut besproken. Dat laatste zou ik doen.
Zo te horen heb je dit nog niet zo heel goed overdacht of met je therapeut besproken. Dat laatste zou ik doen.
maandag 28 september 2015 om 17:40
quote:asrem schreef op 28 september 2015 @ 14:06:
[...]
Meen je dit serieus? Waarom terecht, leg eens uit!
Omdat er geen bewijs is. Wij geloven TO nu, maar waarom? Omdat het een zielig verhaal is? En omdat iemand hier op een forum niet echt een reden heeft om te liegen, maar in de rechtbank is dat toch net even anders. Als dit voor de rechter zou komen dan is het puur het verhaal van TO tegenover het verhaal van deze man. TO, hoe vervelend ik dit ook voor je vind (want ik geloof je heus wel hoor), maar ik zou het schandalig vinden voor ons rechtssysteem als deze man veroordeeld zou worden zonder enig bewijs.
Ik denk alleen niet dat aangifte doen de oplossing is. Jij hoopt natuurlijk dat je aangifte kan doen, en daarna een gevoel van opluchting hebt en verder kan met je leven. Dit zal echter niet het geval zijn. Je zult je verhaal nog 100 keer over moeten doen, iedereen alles tot in detail vertellen. En dan dus meemaken dat de politie zegt dat ze niks kunnen doen, dat jij machteloos bent. Dus eerlijk gezegd denk ik dat aangifte doen juist het tegenovergestelde effect zal hebben. Maar zoals inderdaad al aangegeven wordt; ga het er met je therapeut over hebben. Die weet in wat voor conditie jij bent en die kan je ook het best advies geven.
Voor de rest: Heel veel sterkte! Goed dat je de stap hebt genomen om met een therapeut te gaan praten. En probeer er veel met vriendinnen over te praten. Het is belangrijk dat zij weten dat iedereen dit kan overkomen, en hoe ze dit moeten voorkomen.
[...]
Meen je dit serieus? Waarom terecht, leg eens uit!
Omdat er geen bewijs is. Wij geloven TO nu, maar waarom? Omdat het een zielig verhaal is? En omdat iemand hier op een forum niet echt een reden heeft om te liegen, maar in de rechtbank is dat toch net even anders. Als dit voor de rechter zou komen dan is het puur het verhaal van TO tegenover het verhaal van deze man. TO, hoe vervelend ik dit ook voor je vind (want ik geloof je heus wel hoor), maar ik zou het schandalig vinden voor ons rechtssysteem als deze man veroordeeld zou worden zonder enig bewijs.
Ik denk alleen niet dat aangifte doen de oplossing is. Jij hoopt natuurlijk dat je aangifte kan doen, en daarna een gevoel van opluchting hebt en verder kan met je leven. Dit zal echter niet het geval zijn. Je zult je verhaal nog 100 keer over moeten doen, iedereen alles tot in detail vertellen. En dan dus meemaken dat de politie zegt dat ze niks kunnen doen, dat jij machteloos bent. Dus eerlijk gezegd denk ik dat aangifte doen juist het tegenovergestelde effect zal hebben. Maar zoals inderdaad al aangegeven wordt; ga het er met je therapeut over hebben. Die weet in wat voor conditie jij bent en die kan je ook het best advies geven.
Voor de rest: Heel veel sterkte! Goed dat je de stap hebt genomen om met een therapeut te gaan praten. En probeer er veel met vriendinnen over te praten. Het is belangrijk dat zij weten dat iedereen dit kan overkomen, en hoe ze dit moeten voorkomen.
maandag 28 september 2015 om 18:29
quote:asrem schreef op 28 september 2015 @ 14:06:
[...]
Meen je dit serieus? Waarom terecht, leg eens uit!
Er is geen bewijs!
Het is haar verhaal tegen dat van hem.
En welke beleving is juist? Wsch heeft hij het anders ervaren dan zij en ligt de waarheid in het midden
[...]
Meen je dit serieus? Waarom terecht, leg eens uit!
Er is geen bewijs!
Het is haar verhaal tegen dat van hem.
En welke beleving is juist? Wsch heeft hij het anders ervaren dan zij en ligt de waarheid in het midden
Frankly my dear, I don"t give a damn
maandag 28 september 2015 om 19:06
Hoi TO,
Ik heb ongeveer dezelfde ervaring, zonder de blauwe plekken moet ik eerlijk toegeven. En zonder de cadeautjes en zeggen dat ik mooi was, integendeel zelfs. Nooit aangifte gedaan, ook niet toen ik eindelijk mijn verstand terug vond en de figuurlijke stront uit mijn ogen smeerde die me jarenlang blind had gemaakt. Ik 'had' tenslotte iets met diegene dus had geen poot om op te staan. Ook al wilde ik niet, diegene wist me altijd te manipuleren en ik was doodsbang om alleen te komen staan en voor verandering. Want hoe kut alles ook was, ik wist wel waar ik aan toe was en iets beters was ik toch absoluut niet waard. Dat werd me iedere dag grondig en vakkundig ingeprent. En op een aangegeven moment geloofde ik dat zelf dus ook.
Na jaren lang therapie en EMDR gaat het nu best goed met me, en ik heb het verwerkt door diegene sowieso niet als ex te beschouwen. Want om iemand als ex te zien moet je in mijn ogen een relatie hebben gehad en daar had het zeer weinig mee te maken. En ik zie diegene gewoon als minder dan de inhoud van de kattenbak van mijn kat, als minder dan smerig afval wat op straat ligt. En dus is diegene mijn gedachten en energie simpelweg niet waard. Dat helpt mij heel goed.
Sterkte!
Ik heb ongeveer dezelfde ervaring, zonder de blauwe plekken moet ik eerlijk toegeven. En zonder de cadeautjes en zeggen dat ik mooi was, integendeel zelfs. Nooit aangifte gedaan, ook niet toen ik eindelijk mijn verstand terug vond en de figuurlijke stront uit mijn ogen smeerde die me jarenlang blind had gemaakt. Ik 'had' tenslotte iets met diegene dus had geen poot om op te staan. Ook al wilde ik niet, diegene wist me altijd te manipuleren en ik was doodsbang om alleen te komen staan en voor verandering. Want hoe kut alles ook was, ik wist wel waar ik aan toe was en iets beters was ik toch absoluut niet waard. Dat werd me iedere dag grondig en vakkundig ingeprent. En op een aangegeven moment geloofde ik dat zelf dus ook.
Na jaren lang therapie en EMDR gaat het nu best goed met me, en ik heb het verwerkt door diegene sowieso niet als ex te beschouwen. Want om iemand als ex te zien moet je in mijn ogen een relatie hebben gehad en daar had het zeer weinig mee te maken. En ik zie diegene gewoon als minder dan de inhoud van de kattenbak van mijn kat, als minder dan smerig afval wat op straat ligt. En dus is diegene mijn gedachten en energie simpelweg niet waard. Dat helpt mij heel goed.
Sterkte!
