Psyche
alle pijlers
Abortus en twijfels
zaterdag 5 mei 2012 om 15:19
Ik ben volledig in paniek. Sinds een paar dagen weet ik dat ik zwanger ben van een man met wie ik nu een paar maanden date. Onlangs tijdens de sex scheurde het condoom. Enkele uren later heb ik de morningafter-pil ingenomen. Ik maakte me niet direct zorgen toen ik niet ongesteld werd. Door de MAP kan je cyclus behoorlijk ontregeld worden. Om mezelf gerust te stellen toch een test gedaan. Ik kon bijna geen adem krijgen toen ik zag dat die binnen no-time positief was. Ik heb meteen MrDate gebeld. Ook hij volledig in shock.
ik wil dit kind niet krijgen. Ik kán dit kind niet krijgen. Om heel veel verschillende redenen. MrDate staat er hetzelfde in. Dus heb ik meteen een abortuskliniek gebeld en een afspraak gemaakt. Volgende week moet het gaan gebeuren.
Maar wat een worsteling. Ik heb altijd heel veel bezwaren gehad tegen abortus. In een eerdere situatie waarin ik door de pil heen zwanger raakte heb ik ervoor gekozen het kindje te krijgen met een heleboel gevolgen van dien. Vooral omdat ik het niet over mijn hart kon krijgen om een zwangerschap bewust af te breken.
En nu maak ik dus toch die keuze. Ik kies er bewust voor een leven te beeindigen. Het gevoel dat ik het met dit kindje erbij niet ga redden is zo ontzettend sterk. Ik wil en kan niet nog eens alles doorstaan wat ik eerder heb doorstaan. Weer alles alleen...
Maar kan ik mezelf ooit nog in de spiegel aankijken als ik het kindje heb laten weghalen? Toen ik de positieve test net in handen had wist ik het zo zeker. Maar in de 5 dagen officiele bedenktijd speelt mijn geweten behoorlijk op. Ik voel me zo ontzettend verdrietig en alleen.
Ik durf er niet over te praten met familie en vrienden. Maar heb echt behoefte om het kwijt te zijn. Vandaar maar hier. Iemand wijze raad hoe hiermee om te gaan?
ik wil dit kind niet krijgen. Ik kán dit kind niet krijgen. Om heel veel verschillende redenen. MrDate staat er hetzelfde in. Dus heb ik meteen een abortuskliniek gebeld en een afspraak gemaakt. Volgende week moet het gaan gebeuren.
Maar wat een worsteling. Ik heb altijd heel veel bezwaren gehad tegen abortus. In een eerdere situatie waarin ik door de pil heen zwanger raakte heb ik ervoor gekozen het kindje te krijgen met een heleboel gevolgen van dien. Vooral omdat ik het niet over mijn hart kon krijgen om een zwangerschap bewust af te breken.
En nu maak ik dus toch die keuze. Ik kies er bewust voor een leven te beeindigen. Het gevoel dat ik het met dit kindje erbij niet ga redden is zo ontzettend sterk. Ik wil en kan niet nog eens alles doorstaan wat ik eerder heb doorstaan. Weer alles alleen...
Maar kan ik mezelf ooit nog in de spiegel aankijken als ik het kindje heb laten weghalen? Toen ik de positieve test net in handen had wist ik het zo zeker. Maar in de 5 dagen officiele bedenktijd speelt mijn geweten behoorlijk op. Ik voel me zo ontzettend verdrietig en alleen.
Ik durf er niet over te praten met familie en vrienden. Maar heb echt behoefte om het kwijt te zijn. Vandaar maar hier. Iemand wijze raad hoe hiermee om te gaan?
zaterdag 5 mei 2012 om 15:38
@Fame: dat probeer ik mezelf ook maar steeds voor te houden...
@Jongemama: heb al twee kinderen. Jongste ongepland. Door de pil heen zwanger, maar wel binnen een huwelijk. Mijn keuze om het kind te houden was voor mijn man reden de benen te nemen. Heb dus alles alleen gedaan toen.
Ik kan het niet. Ik kan dit kind niet krijgen. Maar mijn bezwaren tegen abortus voelen ook zo sterk. Je kan toch niet een kind krijgen alleen omdat je vindt dat je geen abortus mag/kan plegen? Mijn beslissing staat dus eigenlijk wel vast. Het is alleen zo ontzettend pijnlijk....
@Jongemama: heb al twee kinderen. Jongste ongepland. Door de pil heen zwanger, maar wel binnen een huwelijk. Mijn keuze om het kind te houden was voor mijn man reden de benen te nemen. Heb dus alles alleen gedaan toen.
Ik kan het niet. Ik kan dit kind niet krijgen. Maar mijn bezwaren tegen abortus voelen ook zo sterk. Je kan toch niet een kind krijgen alleen omdat je vindt dat je geen abortus mag/kan plegen? Mijn beslissing staat dus eigenlijk wel vast. Het is alleen zo ontzettend pijnlijk....
zaterdag 5 mei 2012 om 15:43
Ik vind toch dat je er weinig aan kan doen in dit geval, het condoom is gescheurd. Je hebt je verantwoordelijkheid genomen om de MAP te halen en te slikken en nog ben je kennelijk zwanger daardoorheen geworden.
Ik snap je redenatie wel als er genoeg redenen zijn om dit kindje niet te laten komen.
Dit is ook in het welzijn van het evt. toekomstige kindje.
Dus ja heel veel sterkte maar als je hier achter staat dan begrijp ik het wel.
Ik snap je redenatie wel als er genoeg redenen zijn om dit kindje niet te laten komen.
Dit is ook in het welzijn van het evt. toekomstige kindje.
Dus ja heel veel sterkte maar als je hier achter staat dan begrijp ik het wel.
zaterdag 5 mei 2012 om 15:51
zaterdag 5 mei 2012 om 15:53
Ik vind het moeilijk om er iets over te zeggen. Als je zoveel twijfels hebt, zou je wel eens heel veel verdriet van een abortus kunnen krijgen. Zelf heb ik een abortus gehad, 6 jaar geleden, en daar stond ik helemaal achter. In het begin heb ik wel getwijfeld. maar op een gegeven moment was het voor mij heel helder en wist ik wat me te doen staat. Mijn vriend is normaal (ook) tegen abortus en ook hij wilde graag dat ik het weg liet halen (hoewel hij ook achter me zou staan als ik dat niet deed). Ik vind dat ook de vader hierin een stem heeft, ook al is het mijn lichaam. Ik heb het wel even moeilijk gehad rond de uitgerekende datum, maar ik heb geen moment spijt gehad.
Als je er snel bij bent, is het alleen nog maar een klompje cellen en niet veel meer dan het was toen je het met de MAP weg wilde halen. Als je het met 3 kinderen niet redt, dan denk ik dat het de beste oplossing is, eerlijk gezegd...
Als je er snel bij bent, is het alleen nog maar een klompje cellen en niet veel meer dan het was toen je het met de MAP weg wilde halen. Als je het met 3 kinderen niet redt, dan denk ik dat het de beste oplossing is, eerlijk gezegd...
zaterdag 5 mei 2012 om 15:54
quote:feeks schreef op 05 mei 2012 @ 15:34:
Het is geen leven wat je beëindigd, het zijn een paar celletjes.quote:Fame schreef op 05 mei 2012 @ 15:28:
Het klinkt bot, maar het is nog maar heel pril en niets meer dan een klompje cellen.
Nou sorry hoor dat "klompje cellen" wordt wel een baby, en die baby wordt ook een kind en wordt ook volwassen. Gaat ook emoties hebben.
Er zijn zo veel mensen die niet eens zwanger kunnen worden!
Sorry TO hier heb je niet veel aan. Maar moest dit toch even kwijt..
Het is geen leven wat je beëindigd, het zijn een paar celletjes.quote:Fame schreef op 05 mei 2012 @ 15:28:
Het klinkt bot, maar het is nog maar heel pril en niets meer dan een klompje cellen.
Nou sorry hoor dat "klompje cellen" wordt wel een baby, en die baby wordt ook een kind en wordt ook volwassen. Gaat ook emoties hebben.
Er zijn zo veel mensen die niet eens zwanger kunnen worden!
Sorry TO hier heb je niet veel aan. Maar moest dit toch even kwijt..
zaterdag 5 mei 2012 om 15:55
quote:chococookie schreef op 05 mei 2012 @ 15:54:
[...]
[...]
Nou sorry hoor dat "klompje cellen" wordt wel een baby, en die baby wordt ook een kind en wordt ook volwassen. Gaat ook emoties hebben.
Er zijn zo veel mensen die niet eens zwanger kunnen worden!
Sorry TO hier heb je niet veel aan. Maar moest dit toch even kwijt..Tuurlijk joh. Maak jij het nog even moeilijker voor TO.
[...]
[...]
Nou sorry hoor dat "klompje cellen" wordt wel een baby, en die baby wordt ook een kind en wordt ook volwassen. Gaat ook emoties hebben.
Er zijn zo veel mensen die niet eens zwanger kunnen worden!
Sorry TO hier heb je niet veel aan. Maar moest dit toch even kwijt..Tuurlijk joh. Maak jij het nog even moeilijker voor TO.
zaterdag 5 mei 2012 om 15:57
quote:chococookie schreef op 05 mei 2012 @ 15:54:
[...]
[...]
Nou sorry hoor dat "klompje cellen" wordt wel een baby, en die baby wordt ook een kind en wordt ook volwassen. Gaat ook emoties hebben.
Er zijn zo veel mensen die niet eens zwanger kunnen worden!
Sorry TO hier heb je niet veel aan. Maar moest dit toch even kwijt..Dat wordt het ja, maar dat is het nu niet. En heel lullig dat mensen niet zwanger kunnen worden maar wat heeft dat te maken met het feit dat TO wel zwanger is en een abortus overweegt? Moet ze, omdat zoveel mensen niet zwanger kunnen worden, daarom het kind laten komen?
[...]
[...]
Nou sorry hoor dat "klompje cellen" wordt wel een baby, en die baby wordt ook een kind en wordt ook volwassen. Gaat ook emoties hebben.
Er zijn zo veel mensen die niet eens zwanger kunnen worden!
Sorry TO hier heb je niet veel aan. Maar moest dit toch even kwijt..Dat wordt het ja, maar dat is het nu niet. En heel lullig dat mensen niet zwanger kunnen worden maar wat heeft dat te maken met het feit dat TO wel zwanger is en een abortus overweegt? Moet ze, omdat zoveel mensen niet zwanger kunnen worden, daarom het kind laten komen?
zaterdag 5 mei 2012 om 16:03
quote:pimpelmeesje67 schreef op 05 mei 2012 @ 15:55:
[...]
Tuurlijk joh. Maak jij het nog even moeilijker voor TO.
Ze wil toch ook advies? Ik laat even weten dat ik het er gewoon niet mee eens ben. Ik kan niet zeggen dat het een "klompje cellen" is terwijl ik het een leven afnemen vind.
Als zij in problemen komt door het kind te "houden" dan heb ik liever dat bij wijze van ik het op ga voeden, dat dat ze abortus laat doen. Ik heb ook niet alle middelen en werk fulltime, woon alleen en zit krap aan kas. Maar iemand abortus laten plegen kan ik niet over mijn hart verkrijgen.
[...]
Tuurlijk joh. Maak jij het nog even moeilijker voor TO.
Ze wil toch ook advies? Ik laat even weten dat ik het er gewoon niet mee eens ben. Ik kan niet zeggen dat het een "klompje cellen" is terwijl ik het een leven afnemen vind.
Als zij in problemen komt door het kind te "houden" dan heb ik liever dat bij wijze van ik het op ga voeden, dat dat ze abortus laat doen. Ik heb ook niet alle middelen en werk fulltime, woon alleen en zit krap aan kas. Maar iemand abortus laten plegen kan ik niet over mijn hart verkrijgen.
zaterdag 5 mei 2012 om 16:08
zaterdag 5 mei 2012 om 16:10
Heel eerlijk: ik ben zo iemand die heeeeeel lang heeft gedaan over het krijgen van 2 zeer gewenste kinderen.
En toch snap ik je, sproetnick. Als je niet voor een kindje kan zorgen, als je het niet alle liefde/tijd/weet ik veel kan geven die je het zou willen geven, moet je vooral aan jezelf denken.
Abortus is super k*t, ook als je er wel 100% achter kan staan. Is er geen deskundige waar je dit mee kan bespreken? Je bent vast en zeker niet de enige die er zo instaat.
Heel veel sterkte!!
En toch snap ik je, sproetnick. Als je niet voor een kindje kan zorgen, als je het niet alle liefde/tijd/weet ik veel kan geven die je het zou willen geven, moet je vooral aan jezelf denken.
Abortus is super k*t, ook als je er wel 100% achter kan staan. Is er geen deskundige waar je dit mee kan bespreken? Je bent vast en zeker niet de enige die er zo instaat.
Heel veel sterkte!!
zaterdag 5 mei 2012 om 16:12
quote:Cameron10 schreef op 05 mei 2012 @ 16:08:
Goh wat een dikke pechvogel ben jij zeg!
Eerst zwanger "door de pil heen" en nu ook nog een gescheurd condoom....Echt heel sneu....voor je baby.
Nou ja zeg! Sommige mensen zijn nou eenmaal supervruchtbaar! TO heeft er alles aan gedaan om zwangerschap op dit moment te voorkomen. Ik vind sommige reacties echt heel erg naar en kwetsend.
TO, ik heb geen ervaring of advies voor je, wel wens ik je heel erg veel sterkte
Goh wat een dikke pechvogel ben jij zeg!
Eerst zwanger "door de pil heen" en nu ook nog een gescheurd condoom....Echt heel sneu....voor je baby.
Nou ja zeg! Sommige mensen zijn nou eenmaal supervruchtbaar! TO heeft er alles aan gedaan om zwangerschap op dit moment te voorkomen. Ik vind sommige reacties echt heel erg naar en kwetsend.
TO, ik heb geen ervaring of advies voor je, wel wens ik je heel erg veel sterkte
zaterdag 5 mei 2012 om 16:12
@Sproetnick: hoe kijk je tegen het kindje aan waarbij je destijds de zwangerschap NIET hebt onderbroken?
Dat zegt misschien ook iets over hoe je achteraf over deze beslissing zult denken.
Zijn er ook nog hulptroepen in te schakelen waardoor het je misschien wel zou lukken om dit kindje in je eentje op te voeden?
Dan denk ik aan vrienden, bekenden, buren , familie, maar ook instanties, professionals..
Dat zegt misschien ook iets over hoe je achteraf over deze beslissing zult denken.
Zijn er ook nog hulptroepen in te schakelen waardoor het je misschien wel zou lukken om dit kindje in je eentje op te voeden?
Dan denk ik aan vrienden, bekenden, buren , familie, maar ook instanties, professionals..
zaterdag 5 mei 2012 om 16:15
quote:chococookie schreef op 05 mei 2012 @ 16:03:
[...]
Ze wil toch ook advies? Ik laat even weten dat ik het er gewoon niet mee eens ben. Ik kan niet zeggen dat het een "klompje cellen" is terwijl ik het een leven afnemen vind..
eens in de maand ligt er zo'n leven bij de dames in de toilet elke keer dat je man in de douche rukt gaan er wel 100 levens verloren!
moeilijke beslissing TO maar je weet al hoe zwaar het gaat zijn om een kindje alleen te moeten verzorgen en opvoeden. Ook is je relatie nog te pril.... heel vervelend maar ik denk dat dit de beste oplossing is voor je.
maar toch moet je dit echt kunnen verwerken. geen goede vriendin die je dit durft te zeggen? Of misschien een paar afspraken nazorg bij een psycholoog?
je verdriet is logisch en mag je zeker hebben!!
[...]
Ze wil toch ook advies? Ik laat even weten dat ik het er gewoon niet mee eens ben. Ik kan niet zeggen dat het een "klompje cellen" is terwijl ik het een leven afnemen vind..
eens in de maand ligt er zo'n leven bij de dames in de toilet elke keer dat je man in de douche rukt gaan er wel 100 levens verloren!
moeilijke beslissing TO maar je weet al hoe zwaar het gaat zijn om een kindje alleen te moeten verzorgen en opvoeden. Ook is je relatie nog te pril.... heel vervelend maar ik denk dat dit de beste oplossing is voor je.
maar toch moet je dit echt kunnen verwerken. geen goede vriendin die je dit durft te zeggen? Of misschien een paar afspraken nazorg bij een psycholoog?
je verdriet is logisch en mag je zeker hebben!!
zaterdag 5 mei 2012 om 16:21
Lieve Sproetnick,
Heel herkenbaar. Ik heb precies hetzelfde mee gemaakt. Heel soms denk ik wel eens: ik had een kind van 7 kunnen hebben. Maar op dat moment wilde ik en kon ik het niet, een kind krijgen. Op dat moment heb ik TOEN de goede keuze gemaakt. En je leven gaat heus verder... geloof me.
Dit is jouw situatie, jouw keuze, jouw gevoel. En een ander die geen kinderen kan krijgen heeft niets aan de celletjes die jij nu weg wilt laten halen. Verdrietig voor die ander, maar dit gaat over jou en over JOUW leven. Knap dat je het deelt, ik wens je sterkte en hoop dat je snel herstelt.
Knuffel
Heel herkenbaar. Ik heb precies hetzelfde mee gemaakt. Heel soms denk ik wel eens: ik had een kind van 7 kunnen hebben. Maar op dat moment wilde ik en kon ik het niet, een kind krijgen. Op dat moment heb ik TOEN de goede keuze gemaakt. En je leven gaat heus verder... geloof me.
Dit is jouw situatie, jouw keuze, jouw gevoel. En een ander die geen kinderen kan krijgen heeft niets aan de celletjes die jij nu weg wilt laten halen. Verdrietig voor die ander, maar dit gaat over jou en over JOUW leven. Knap dat je het deelt, ik wens je sterkte en hoop dat je snel herstelt.
Knuffel
zaterdag 5 mei 2012 om 16:21
quote:Cameron10 schreef op 05 mei 2012 @ 16:08:
Goh wat een dikke pechvogel ben jij zeg!
Eerst zwanger "door de pil heen" en nu ook nog een gescheurd condoom....Echt heel sneu....voor je baby.Had zo'n reactie er wel tussen verwacht. Ik weet dat het zo zit als ik schrijf. Plaats jij er gerust je vraagtekens bij.
Goh wat een dikke pechvogel ben jij zeg!
Eerst zwanger "door de pil heen" en nu ook nog een gescheurd condoom....Echt heel sneu....voor je baby.Had zo'n reactie er wel tussen verwacht. Ik weet dat het zo zit als ik schrijf. Plaats jij er gerust je vraagtekens bij.
