Psyche
alle pijlers
Abortus, verstandig maar toch...
donderdag 17 januari 2013 om 13:25
Hallo iedereen,
Ik heb dit maar op psyche gezet, ik vind het nogal een pijnlijk onderwerp voor kinderen..
Ik ben er vanochtend achtergekomen dat ik zwanger ben, ik ben twee dagen over tijd en nu waarschijnlijk 2 weken en twee dagen zwanger.
Meteen toen ik de streepjes zag dacht ik ik wil dit niet, maar tegelijkertijd voelt het zo verwarrend.
Ik ben alleenstaand, ik heb mijn oudste dochter alleen gekregen, ben destijds in de kliniek weggelopen omdat ik t niet aankon.
Ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing maar moeilijk is het zeker geweest.
Mijn tweede kindje heb ik met mijn ex die mij jarenlang heeft bedrogen, mishandeld etc, zij was wel gepland, de ellende begon in mijn zwangerschap.
We zijn nu een jaar uit elkaar en ik leef nog op de puinhopen van die relatie, ik ben in therapie hiervoor en ook financieel is het moeilijk.
Mijn nieuwe vriend ken ik pas drie maanden, we zittennog in de aftastende fase en overhaasten niets omdat er aan zijn kant ook 2 kinderen in het spel zijn.
Maar nu dus toch zwanger, ik gebruik de pil en we zijn allebei op soa getest, het voelt zo dom dat mij dit gebeurt!
Ik durf het hem ook niet goed te vertellen omdat de relatie nog zo pril is en hij daarbij ook nogal gelovig is, zoals ik hem ken is een abortus geen optie.
Ik heb vanochtend meteeen een afspraak gemaakt bij de abortuskliniek, maar ik kan pas over tien dagen terecht omdat het vruchtje nog te klein is.
Ik vind het zo erg en ik hoop zo dat er nog geen hartje is als ik daar over tien dagen kom, dat is gevoelsmatig voor mij een grens die ik niet wil overschrijden.
Ik weet niet goed wat ik met dit topic wil, mijn verstand heeft allang een besluit genomen, alleen mijn hart wil er nog niet aan geloof ik...
Ik las ergens een verstandige beslissing is ook een beslissing, wat vinden jullie?
Ik heb dit maar op psyche gezet, ik vind het nogal een pijnlijk onderwerp voor kinderen..
Ik ben er vanochtend achtergekomen dat ik zwanger ben, ik ben twee dagen over tijd en nu waarschijnlijk 2 weken en twee dagen zwanger.
Meteen toen ik de streepjes zag dacht ik ik wil dit niet, maar tegelijkertijd voelt het zo verwarrend.
Ik ben alleenstaand, ik heb mijn oudste dochter alleen gekregen, ben destijds in de kliniek weggelopen omdat ik t niet aankon.
Ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing maar moeilijk is het zeker geweest.
Mijn tweede kindje heb ik met mijn ex die mij jarenlang heeft bedrogen, mishandeld etc, zij was wel gepland, de ellende begon in mijn zwangerschap.
We zijn nu een jaar uit elkaar en ik leef nog op de puinhopen van die relatie, ik ben in therapie hiervoor en ook financieel is het moeilijk.
Mijn nieuwe vriend ken ik pas drie maanden, we zittennog in de aftastende fase en overhaasten niets omdat er aan zijn kant ook 2 kinderen in het spel zijn.
Maar nu dus toch zwanger, ik gebruik de pil en we zijn allebei op soa getest, het voelt zo dom dat mij dit gebeurt!
Ik durf het hem ook niet goed te vertellen omdat de relatie nog zo pril is en hij daarbij ook nogal gelovig is, zoals ik hem ken is een abortus geen optie.
Ik heb vanochtend meteeen een afspraak gemaakt bij de abortuskliniek, maar ik kan pas over tien dagen terecht omdat het vruchtje nog te klein is.
Ik vind het zo erg en ik hoop zo dat er nog geen hartje is als ik daar over tien dagen kom, dat is gevoelsmatig voor mij een grens die ik niet wil overschrijden.
Ik weet niet goed wat ik met dit topic wil, mijn verstand heeft allang een besluit genomen, alleen mijn hart wil er nog niet aan geloof ik...
Ik las ergens een verstandige beslissing is ook een beslissing, wat vinden jullie?
donderdag 17 januari 2013 om 13:31
donderdag 17 januari 2013 om 13:32
quote:brighteyes79 schreef op 17 januari 2013 @ 13:31:
Ja dit wordt een overtijdbehandeling maar t is nog zo pril dat ik moet wachten omdat anders de kans groot is dat er complicaties optreden.
Een kvertijdbehandeling is gewoon een abortus maar dan zonder bedenktijd.
En dat van die lul in zijn broek, daar zit een kern van waarheid in...Wat voor complicaties?
Ja dit wordt een overtijdbehandeling maar t is nog zo pril dat ik moet wachten omdat anders de kans groot is dat er complicaties optreden.
Een kvertijdbehandeling is gewoon een abortus maar dan zonder bedenktijd.
En dat van die lul in zijn broek, daar zit een kern van waarheid in...Wat voor complicaties?
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
donderdag 17 januari 2013 om 13:34
quote:brighteyes79 schreef op 17 januari 2013 @ 13:25:
Ik durf het hem ook niet goed te vertellen omdat de relatie nog zo pril is en hij daarbij ook nogal gelovig is, zoals ik hem ken is een abortus geen optie.
Je moet het hem vertellen, vind ik. Het is mede zijn verantwoordelijkheid dat jij zwanger bent geworden. Als je het hem niet vertelt, of pas achteraf, dan neem je hem m.i. niet serieus en zal het hoe dan ook tussen jullie in komen te staan.
Ik bedoel niet dat jij je door hem moet laten ompraten, maar hij heeft er recht op om het te weten.
Succes met je keuze.
Ik durf het hem ook niet goed te vertellen omdat de relatie nog zo pril is en hij daarbij ook nogal gelovig is, zoals ik hem ken is een abortus geen optie.
Je moet het hem vertellen, vind ik. Het is mede zijn verantwoordelijkheid dat jij zwanger bent geworden. Als je het hem niet vertelt, of pas achteraf, dan neem je hem m.i. niet serieus en zal het hoe dan ook tussen jullie in komen te staan.
Ik bedoel niet dat jij je door hem moet laten ompraten, maar hij heeft er recht op om het te weten.
Succes met je keuze.
donderdag 17 januari 2013 om 13:35
quote:brighteyes79 schreef op 17 januari 2013 @ 13:33:
Ik denk dat ik t hem beter kan vertellen inderdaad, maar ik zie er tegenop, hij heeft een hart van goud, is super gevoelig, dit gaat niet in zijn koude kleren zitten..ben ook bang dat hij t wil houden...Dat zou natuurlijk heel goed kunnen.En als jij tegen zijn zin doorzet kan het ook heel goed dat dit jullie relatie opbreekt...Maar ik vind wel dat je er eerlijk over moet zijn. Sterkte!
Ik denk dat ik t hem beter kan vertellen inderdaad, maar ik zie er tegenop, hij heeft een hart van goud, is super gevoelig, dit gaat niet in zijn koude kleren zitten..ben ook bang dat hij t wil houden...Dat zou natuurlijk heel goed kunnen.En als jij tegen zijn zin doorzet kan het ook heel goed dat dit jullie relatie opbreekt...Maar ik vind wel dat je er eerlijk over moet zijn. Sterkte!
donderdag 17 januari 2013 om 13:35
donderdag 17 januari 2013 om 13:39
Bijkomende moeilijkheid is dat hij 4 jaar geleden zijn dochtertje heeft verloren na een voldragen zwangerschap, dit ligt dus allemaal uitermate gevoelig.
Ik baal er nu ook van dat onze basis nog helemaal niet stabiel is, we zitten nog in de fase van leuk leuk en echt diepe dingen hebben we nog helemaal niet besproken, dit mis ik zelfs op dit moment aan deze relatie, de verdieping is er nog niet geweest.
We zien elkaar dan ook niet vaak vanwege de kinderen aan beide kanten, maar ik had toch graag een iets stevigere band gezien voordat we met dit te maken kregen...
Ik baal er nu ook van dat onze basis nog helemaal niet stabiel is, we zitten nog in de fase van leuk leuk en echt diepe dingen hebben we nog helemaal niet besproken, dit mis ik zelfs op dit moment aan deze relatie, de verdieping is er nog niet geweest.
We zien elkaar dan ook niet vaak vanwege de kinderen aan beide kanten, maar ik had toch graag een iets stevigere band gezien voordat we met dit te maken kregen...
donderdag 17 januari 2013 om 13:42
Logisch dat je geschrokken bent van de positieve test!
Hebben jij en vriend even los van de prille relatie een kinderwens?
In eerste instantie ben ik voor het vertellen aan je vriend. Aan de andere kant vind ik ook dat
je dan wel enige tijd moet geven aan hem om te wennen aan zwangerschap en abortus. Dan zul je het hem
snel moeten vertellen lijkt me. Zeker als je jullie relatie een toekomst wilt geven.
Hebben jij en vriend even los van de prille relatie een kinderwens?
In eerste instantie ben ik voor het vertellen aan je vriend. Aan de andere kant vind ik ook dat
je dan wel enige tijd moet geven aan hem om te wennen aan zwangerschap en abortus. Dan zul je het hem
snel moeten vertellen lijkt me. Zeker als je jullie relatie een toekomst wilt geven.
donderdag 17 januari 2013 om 13:43
quote:rozenstruikje schreef op 17 januari 2013 @ 13:41:
Oei, heftig. Ik vraag me af of je zo een prille zwangerschap moet melden dan.
Ik denk niet dat ik het zou vertellen.
Ze is vruchtbaar (zo blijkt) dus als de relatie verder gaat en er is ruimte voor een gewenst kind van deze man dan kunnen ze er nog altijd voor gaan.
Onder het mom van eerlijkheid dit vertellen... ik weet het niet. Het is toch niet alsof zijn mening iets uit zal maken. Het zal wel veel pijn doen, dat wel.
Oei, heftig. Ik vraag me af of je zo een prille zwangerschap moet melden dan.
Ik denk niet dat ik het zou vertellen.
Ze is vruchtbaar (zo blijkt) dus als de relatie verder gaat en er is ruimte voor een gewenst kind van deze man dan kunnen ze er nog altijd voor gaan.
Onder het mom van eerlijkheid dit vertellen... ik weet het niet. Het is toch niet alsof zijn mening iets uit zal maken. Het zal wel veel pijn doen, dat wel.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
donderdag 17 januari 2013 om 13:43
quote:boekenlegger0 schreef op 17 januari 2013 @ 13:42:
Logisch dat je geschrokken bent van de positieve test!
Hebben jij en vriend even los van de prille relatie een kinderwens?
In eerste instantie ben ik voor het vertellen aan je vriend. Aan de andere kant vind ik ook dat
je dan wel enige tijd moet geven aan hem om te wennen aan zwangerschap en abortus. Dan zul je het hem
snel moeten vertellen lijkt me. Zeker als je jullie relatie een toekomst wilt geven.Hoe wil je daar nu aan wennen?
Logisch dat je geschrokken bent van de positieve test!
Hebben jij en vriend even los van de prille relatie een kinderwens?
In eerste instantie ben ik voor het vertellen aan je vriend. Aan de andere kant vind ik ook dat
je dan wel enige tijd moet geven aan hem om te wennen aan zwangerschap en abortus. Dan zul je het hem
snel moeten vertellen lijkt me. Zeker als je jullie relatie een toekomst wilt geven.Hoe wil je daar nu aan wennen?
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
