achtervolging en ruzie...

Ik heb nu bijna een jaar ruzie met mijn oom en tante om niks eigenlijks

Vorig jaar deed ik vrijwilligerswerk in een bejaardentehuis in de catering waar mijn tante dat ook doet. Ik dacht kan het altijd proberen, dat vrijwilligerswerk was niks voor mij, dat heb ik toen afgezegd. Sindsdien is die ruzie begonnen, omdat het niet gaat zoals mijn tante graag had willen zien. Het gaat niet zoals zij had verwacht.. En toen is het begonnen.. Eerst op facebook uitschelden etc. Ik heb dat genegeerd en hun geblockt.



Toen ik dat vrijwilligerswerk heb opgezegd, heb ik wel gelijk andere vrijwilligerswerk gedaan, en heb 2 parttime banen.



Maar de laatste tijd wordt het voor mijn gevoel alleen maar erger, mijn oom en tante zijn altijd bij elkaar, dat zijn broer en zus. Vaak kom ik mijn oom tegen als ik ergens fiets, en dan mompelt hij iets, wat kan ik niet verstaan, maar zal vast wel over mij gaan.



Een andere keer sneed hij maar af toen ik hem weer tegen kwam op de fiets terwijl ik voorrang had... Als ik mijn oom en tante onverwachts ergens tegen kom in de supermarkt o.i.d laat ik mij niet weg jagen, maar houden ze me wel in de gaten wat ik doe en waar ik geen, zoals ook toen ik laatst bij de kassa stond, gewoon steeds maar kijken en daar in de buurt lopen wat ik aan het doen ben.



Vorige week maandag kwam ik rond half 8 uit mijn werk, bij een schoonmaakbedrijf, toen ik ergens fietste kwam ik mijn oom tegen hij mompelde weer iets, en fietste heel dicht langs mij.. Even later kijk ik even achter om, omdat ik moest afslaan, om te kijken of er geen verkeer aan kwam en ja hoor, was mijn oom terug gefietst, en achter volgde hij mij, kwam steeds dichter bij, ik kon net de weg over en hij moest stoppen dus ben ik snel ergens ingegaan...



Vorige week woensdag was ik ook rond kwart voor 8 klaar met werken, ik kwam buiten, ging naar mijn fiets, en opeens fietste mijn tante daar, ik deed mijn fiets van mijn slot, mijn tante was een eindje verderop afgestapt, en bleef staan kijken waar ik heen ging, nu weten ze dus waar ik werk en hoe mijn fiets er uit ziet...



Ik fietste weg, en kreeg dus een telefoontje, ik nam op, en 5 minuten later was mijn tante ook omgedraaid, ze zag dat ik belde en is doorgefietst, ze keek mij aan keek steeds achterom, ze fietste richting mijn huis waar ik woon..



En vanmiddag fietsten ze langs mijn huis en keken naar binnen, en stapte ze daar ergens af en liep langs mijn hok..



Vorige week heb ik al wel een melding gedaan bij de politie, maar die kunnen pas doen als ze mij wat doen.. Maar de politie zei, het lijkt er op dat ze een spelletje met mij spelen, en dat ik mij niet bang moest laten maken.. Dat probeer ik ook niet te doen, maar ik vind het wel steeds vervelend dat ik hun overal tegen kom, want het lijkt net alsof hun mij in de gaten houden, want vaak zie ik mijn oom ergens alleen fietsen, en even later fietst hij er weer langs, net alsof hij mij in de gaten houdt...



Daardoor voel ik me steeds minder veilig, ik merk gewoon dat ik daardoor ook niet echt meer kan genieten van het leven, want elke keer denk ik, als ik ze maar niet tegen kom, terwijl ik ook bijna zeker weten dat ze mij alleen maar proberen bang te maken, en mij toch waarschijnlijk niks doen...



Overdag ben ik minder bang, omdat er overal wel mensen zijn, maar avonds is het vaak rustig en voel ik me ook minder veilig..



En ik wil helemaal niet bang zijn, en dat probeer ik ook niet..



Politie doet niks.. wil graag dat dit stopt.



Iemand die gewoon even wat tips heeft, wat ik eventueel nog meer zou kunnen doen? Overigens ga ik gewoon alles doen en laat ik mij niet bang maken

Mijn vader zegt ze doen je niks, durven ze toch niet, en mijn moeder heeft ook ruzie met haar broer en zus, ik bemoei mij daar niet mee, maar ook dat is om niks eigenlijks..



Ik mocht toen van mijn tante geen contact meer op nemen met mijn moeder en moest maar het contact verbreken etc. Dat heb ik niet gedaan

Ik merk elke keer dat het steeds erger wordt.. Loop ik bijvoorbeeld in het centrum met iemand, dan lopen ze heel dicht langs mij, net alsof mijn oom mij bijna aanraakt..



Een logboek houden dat ga ik idd maar eens doen, goed plan

Voor die tijd was mijn band erg goed met mijn oom en tante, ze hebben mij vorig jaar zelf geholpen met verhuizen, kon toen goed met ze overweg, alleen mijn tante en oom, vertelden veel verhalen over mijn moeder, wat ze vroeger deed, hoe ze is etc. Mijn tante had toen aangegeven dat ze nog vrijwilligers zochten in het bejaardentehuis waar ze werkt, ik dacht ik kan het altijd proberenm maar ik merkte steeds meer dat ik dat niet leuk vond, ook omdat ik het gevoel kreeg dat mijn tante mij probeerde in te palmen en dat ze dus dingen probeerde te regelen voor mij zoals geen contact meer met mijn moeder, omdat ze volgens haar slecht is etc.



Ik vond het niks om met haar te werken en toen heb ik het afgezegd.. toen is het begonnen met jeugd van tegenwoordig die willen ook niks etc... eigenlijks om niks

Dat zelfstandig te worden en mijn leven een beetje richting te geven heb ik zelf gedaan, maar hun willen dat ik het precies gaat doen, zoals hun het verwachten en als het niet gaat zoals hun dat willen, doen ze zo, Ook met dat vrijwilligerswerk



Ik heb in het heden een mail gestuurd, maar ik kreeg ik te horen van jij hebt dat vrijwilligerswerk opgezegd, door jouw moeten we alle taken op ons nemen, jij bent gewoon lui en wil niks, en je moeder hoort hier niet, die hoort in een gesticht..



Verder ben ik er niet op ingegaan, ik dacht laat maar, doe er geen moeite meer voor

Volgende keer als ze mij weer achtervolgen ga ik idd stoppen en vragen wat er is