Psyche
alle pijlers
Acne littekens en dip
zondag 31 mei 2015 om 16:29
Geen idee wat ik hiermee wil, ik denk dat er weinig mensen hier zijn die dit voelen. Toch wil ik het graag even kwijt.
Ik heb op beide wangen last van acne littekens. Ik heb daar altijd wwl onder geleden, maar ik zat er nooit door in een dip ofzo. Nu ik moeder ben van een 10 maanden oude dochter is dit wel anders.
Ik ben ontzettend bang voor de toekomst. Bang dat ze zich voor mij gaat schamen, bang dat ze op school gepest wordt om hoe haar moeder eruit ziet, bang dat ze geen vriendinnetjes krijgt om mij, etc.
Ik heb via huisarts een verwijzing gekregen naar een dermatoloog waar ik over 2 weken naartoe ga. Maar op een 1 of andere manier heb ik er gewoon heel weinig vertrouwen in dat dit ooit nog goed komt.
Door dit alles zit in nu dus in een flinke dip. Het is momenteel zelfs zo dat ik het raar vind dat mensen me niet aanstaren ofzo. En tuurlijk bespreek ik dit met vriend, zus, moeder. Maar ze zeggen steeds dat het niet zo erg is. Waarom zie ik dan wat anders in de spiegel?
Ik heb op beide wangen last van acne littekens. Ik heb daar altijd wwl onder geleden, maar ik zat er nooit door in een dip ofzo. Nu ik moeder ben van een 10 maanden oude dochter is dit wel anders.
Ik ben ontzettend bang voor de toekomst. Bang dat ze zich voor mij gaat schamen, bang dat ze op school gepest wordt om hoe haar moeder eruit ziet, bang dat ze geen vriendinnetjes krijgt om mij, etc.
Ik heb via huisarts een verwijzing gekregen naar een dermatoloog waar ik over 2 weken naartoe ga. Maar op een 1 of andere manier heb ik er gewoon heel weinig vertrouwen in dat dit ooit nog goed komt.
Door dit alles zit in nu dus in een flinke dip. Het is momenteel zelfs zo dat ik het raar vind dat mensen me niet aanstaren ofzo. En tuurlijk bespreek ik dit met vriend, zus, moeder. Maar ze zeggen steeds dat het niet zo erg is. Waarom zie ik dan wat anders in de spiegel?
zondag 31 mei 2015 om 16:36
Ach lieverd, denk je dat je niet beter op je plek bent bij een psycholoog? Ik denk dat je gedachten irrationeel zijn. Je bent vast een hartstikke lieve, leuke moeder en dat gaan haar toekomstige vriendinnetjes vast ook vinden . Balen van de littekens kan ik me voorstellen, maar jouw littekens zullen echt het leven van je dochter niet op die manier beïnvloeden.
Wie weet kan de dermatoloog iets voor je doen, maar je psychische gezondheid lijkt me vele malen belangrijker !
Wie weet kan de dermatoloog iets voor je doen, maar je psychische gezondheid lijkt me vele malen belangrijker !
zondag 31 mei 2015 om 17:07
Hey ontbijtkoekje, wat vervelend dat jij je zo voelt. Ik ben het eens met iemand die hierboven heeft getypt dat en psycholoog wellicht meer voor je kan doen dan een dermatoloog.
Even vanaf een andere kant, het gezicht van mijn vader zit onder de littekens (van acne), er is geen plekje op zijn gezicht waar hij ze niet heeft. Ik heb me daar als zijn dochter nooit voor geschaamd! Nu ik ouder ben vind ik het alleen maar vervelend voor hem.
Even vanaf een andere kant, het gezicht van mijn vader zit onder de littekens (van acne), er is geen plekje op zijn gezicht waar hij ze niet heeft. Ik heb me daar als zijn dochter nooit voor geschaamd! Nu ik ouder ben vind ik het alleen maar vervelend voor hem.
Dance like nobody's watching, sing like nobody's listening!
zondag 31 mei 2015 om 17:33
zondag 31 mei 2015 om 22:15
Ik denk dat je je eigen gedachten op je dochter projecteert. Dat jij het dus eigenlijk toch erg vindt. Misschien heb je dat vroeger meer weggeduwd om één of andere reden? Of is er iets anders gebeurd waardoor het nu bovenkomt?
Vind het een beetje raar om je meteen naar de psycholoog door te verwijzen. Ik denk dat veel mensen het niet zo leuk zouden vinden om acnélittekens te hebben. Lekker makkelijk gezegd dan.
Ik zou inderdaad naar een dermatoloog gaan die gespecialiseerd is in esthetische dermatologie. Tegenwoordig kunnen ze superveel met lasers en fillers.
Ik heb zelf ook een litteken (niet van acné, wel van hechting, door ongeval) in mijn gezicht laten behandelen met laser. Niet goedkoop, maar ook niet onbetaalbaar en ik ben heel blij met het resultaat. Het zit er nog, maar het is een heel stuk vervaagd. De laser zorgt ervoor dat je meer collageen aanmaakt, waardoor de huid rond het litteken dikker geworden is, en daardoor zie je het minder.
Heel veel succes!
Vind het een beetje raar om je meteen naar de psycholoog door te verwijzen. Ik denk dat veel mensen het niet zo leuk zouden vinden om acnélittekens te hebben. Lekker makkelijk gezegd dan.
Ik zou inderdaad naar een dermatoloog gaan die gespecialiseerd is in esthetische dermatologie. Tegenwoordig kunnen ze superveel met lasers en fillers.
Ik heb zelf ook een litteken (niet van acné, wel van hechting, door ongeval) in mijn gezicht laten behandelen met laser. Niet goedkoop, maar ook niet onbetaalbaar en ik ben heel blij met het resultaat. Het zit er nog, maar het is een heel stuk vervaagd. De laser zorgt ervoor dat je meer collageen aanmaakt, waardoor de huid rond het litteken dikker geworden is, en daardoor zie je het minder.
Heel veel succes!
zondag 31 mei 2015 om 22:21
Het is trouwens mogelijk dat je wat trekken hebt van bdd (body dysmorphic disorder). Dan schat je uiterlijke dingen overdreven in. Komt vrij veel voor bij mensen die acné hebben of gehad hebben. En eigenlijk is dat ook wel normaal, als je erover nadenkt. Denk maar aan mensen die maar één pukkeltje hebben en al het gevoel hebben dat iedereen ernaar kijkt. Stel je dan voor dat je jarenlang rondloopt met veel pukkeltjes, op een vormende leeftijd dan nog, en daar ook ongevoelige commentaren op krijgt. Niet zo gek dus. Bovendien kijk je als (ex)acnelijder vaak meer fragmentarisch naar je gezicht, terwijl andere mensen je hele gezicht zien, ook je expressie, energie enz.
Mijn raad zou zijn: als je iets aan de littekens kunt doen en je kunt het betalen, waarom dan niet?
En als je merkt dat je je daardoor beter voelt, hoeft er psychologisch echt niets aan de hand te zijn.
Mijn raad zou zijn: als je iets aan de littekens kunt doen en je kunt het betalen, waarom dan niet?
En als je merkt dat je je daardoor beter voelt, hoeft er psychologisch echt niets aan de hand te zijn.
maandag 1 juni 2015 om 15:53
quote:tove82 schreef op 31 mei 2015 @ 22:21:
Het is trouwens mogelijk dat je wat trekken hebt van bdd (body dysmorphic disorder). Dan schat je uiterlijke dingen overdreven in. Komt vrij veel voor bij mensen die acné hebben of gehad hebben. En eigenlijk is dat ook wel normaal, als je erover nadenkt. Denk maar aan mensen die maar één pukkeltje hebben en al het gevoel hebben dat iedereen ernaar kijkt. Stel je dan voor dat je jarenlang rondloopt met veel pukkeltjes, op een vormende leeftijd dan nog, en daar ook ongevoelige commentaren op krijgt. Niet zo gek dus. Bovendien kijk je als (ex)acnelijder vaak meer fragmentarisch naar je gezicht, terwijl andere mensen je hele gezicht zien, ook je expressie, energie enz.
Mijn raad zou zijn: als je iets aan de littekens kunt doen en je kunt het betalen, waarom dan niet?
En als je merkt dat je je daardoor beter voelt, hoeft er psychologisch echt niets aan de hand te zijn.
Je spreekt jezelf tegen. Je zegt dat psychologische hulp niet nodig is maar denkt wel dat TO irreële gedachten heeft betreffende haar acne littekens. Een psycholoog helpt juist bij irreële gedachten!
Als TO echt tekenen heeft van BDD dan gaan die niet over bij het verhelpen van het euvel. Dan vindt ze iets nieuws waar ze zich dan op zal focussen. Of ze zal zich focussen op het feit dat niets genóeg helpt. Al zou een ander niks meer zien.
quote:tove82 schreef op 31 mei 2015 @ 22:15:
Ik denk dat je je eigen gedachten op je dochter projecteert. Dat jij het dus eigenlijk toch erg vindt. Misschien heb je dat vroeger meer weggeduwd om één of andere reden? Of is er iets anders gebeurd waardoor het nu bovenkomt?Ook wat je hier noemt zijn echt prima redenen voor een bezoekje aan de psycholoog. Dat hoeft geen járen en járen te duren. Soms zijn een paar afspraken genoeg. Gelukkig heeft TO al een afspraak staan .
Het is trouwens mogelijk dat je wat trekken hebt van bdd (body dysmorphic disorder). Dan schat je uiterlijke dingen overdreven in. Komt vrij veel voor bij mensen die acné hebben of gehad hebben. En eigenlijk is dat ook wel normaal, als je erover nadenkt. Denk maar aan mensen die maar één pukkeltje hebben en al het gevoel hebben dat iedereen ernaar kijkt. Stel je dan voor dat je jarenlang rondloopt met veel pukkeltjes, op een vormende leeftijd dan nog, en daar ook ongevoelige commentaren op krijgt. Niet zo gek dus. Bovendien kijk je als (ex)acnelijder vaak meer fragmentarisch naar je gezicht, terwijl andere mensen je hele gezicht zien, ook je expressie, energie enz.
Mijn raad zou zijn: als je iets aan de littekens kunt doen en je kunt het betalen, waarom dan niet?
En als je merkt dat je je daardoor beter voelt, hoeft er psychologisch echt niets aan de hand te zijn.
Je spreekt jezelf tegen. Je zegt dat psychologische hulp niet nodig is maar denkt wel dat TO irreële gedachten heeft betreffende haar acne littekens. Een psycholoog helpt juist bij irreële gedachten!
Als TO echt tekenen heeft van BDD dan gaan die niet over bij het verhelpen van het euvel. Dan vindt ze iets nieuws waar ze zich dan op zal focussen. Of ze zal zich focussen op het feit dat niets genóeg helpt. Al zou een ander niks meer zien.
quote:tove82 schreef op 31 mei 2015 @ 22:15:
Ik denk dat je je eigen gedachten op je dochter projecteert. Dat jij het dus eigenlijk toch erg vindt. Misschien heb je dat vroeger meer weggeduwd om één of andere reden? Of is er iets anders gebeurd waardoor het nu bovenkomt?Ook wat je hier noemt zijn echt prima redenen voor een bezoekje aan de psycholoog. Dat hoeft geen járen en járen te duren. Soms zijn een paar afspraken genoeg. Gelukkig heeft TO al een afspraak staan .
dinsdag 2 juni 2015 om 00:17
Ik opper verschillende ideeën omdat ik TO niet ken.
Overigens hoeft dit niet of-of te zijn, maar kan het en-en zijn. TO kan acnélittekens hebben die inderdaad goed te zien zijn en daar last van hebben, maar ze tegelijk ernstiger inschatten dan ze zijn.
Nogmaals, dat gebeurt bij veel mensen. Zie ook: één pukkel hebben en denken dat iedereen ernaar kijkt terwijl mensen het niet eens zien.
Bdd is heus nog iets anders, maar is een spectrum: je kunt er in min of meerdere mate last van hebben.
Hoe kan ik nu van achter mijn computer zien hoe het zit met TO? Vandaar dus: wat losse ideeën waar TO misschien iets mee kan.
Snap je?
Overigens hoeft dit niet of-of te zijn, maar kan het en-en zijn. TO kan acnélittekens hebben die inderdaad goed te zien zijn en daar last van hebben, maar ze tegelijk ernstiger inschatten dan ze zijn.
Nogmaals, dat gebeurt bij veel mensen. Zie ook: één pukkel hebben en denken dat iedereen ernaar kijkt terwijl mensen het niet eens zien.
Bdd is heus nog iets anders, maar is een spectrum: je kunt er in min of meerdere mate last van hebben.
Hoe kan ik nu van achter mijn computer zien hoe het zit met TO? Vandaar dus: wat losse ideeën waar TO misschien iets mee kan.
Snap je?
