Psyche
alle pijlers
AD ellende
vrijdag 27 juli 2012 om 21:34
Ik ben ongeveer een jaar goed depressief en heb last van stemmingswisselingen, woede/ paniekaanvallen. Nu heb ik in een vroeg stadium aan de bel getrokken. Ik kreeg oa AD voorgeschreven. Bij de eerste begon ik in een hele snelle tempo veel aan te komen. Met mijn lengte van 1.60 wel 7 kilo! In het verleden heb ik boulimia gehad en alles leek terug te komen. De eetbuien, de onmacht. Ik ben na een maand ermee gestopt, anders was ik zeker 10 kg zwaarder. Vervolgens een andere AD voorgeschreven gekregen. Ik werd zo onwel dat ik naar de huisartsenpost moest. Ik zag vlekken, voelde me beroerd, hele tijd overgeven. Ten slotte nog een geprobeerd en het gevreet begon opnieuw. Weer kwam ik de kilos aan. Ik heb het niet over een paar, nee rond de 8 kilo. Alle ellende opnieuw, ben maar gestopt. Met moeite alles eraf gekregen, maar ik merk dat ik een middel nodig heb ter ondersteuning. Mijn vriend zegt dat ik niet beter wil worden en bij hem is de maat vol. Hij eist dat ik aan mezelf werk (wil het ook zo graag, maar AD geen succes) anders is het einde verhaal. Voel me zo ellendig. Ik wil graag AD slikken,maar niet tonnetje rond worden. De overige bijwerkingen neem ik maar voor lief. Wie kan me helpen..
vrijdag 27 juli 2012 om 22:11
Ik heb vorig jaar nogal wat verschillende AD's 'uitgeprobeerd', en er zit toch echt wel verschil in gewichtstoename tussen de diverse AD's, ondanks voeding en sport. Dat het te maken heeft met alleen een verschil in eetlust is niet waar.
Remeron staat er om bekend dat je er heel veel van aankomt en prozac en effexor juist het tegenovergestelde. Maar waar het werkelijk omgaat is of het middel werkt tegen de symptomen van je ziekte en dat is per persoon verschillend.
Het is echt een kwestie van uitproberen, TO. Het middel wat bij jou past zal ook de angst om aan te komen moeten verminderen. Kan je wel vertellen dat steeds op- en afbouwen totdat je het goede middel hebt, echt een hel is, maar uiteindelijk wel de moeite waard. Maar je kan dit beter bespreken met je psychiater dan op het forum. Mocht je er niet uitkomen met je psychiater, kan je altijd nog een andere psychiater zoeken.
Remeron staat er om bekend dat je er heel veel van aankomt en prozac en effexor juist het tegenovergestelde. Maar waar het werkelijk omgaat is of het middel werkt tegen de symptomen van je ziekte en dat is per persoon verschillend.
Het is echt een kwestie van uitproberen, TO. Het middel wat bij jou past zal ook de angst om aan te komen moeten verminderen. Kan je wel vertellen dat steeds op- en afbouwen totdat je het goede middel hebt, echt een hel is, maar uiteindelijk wel de moeite waard. Maar je kan dit beter bespreken met je psychiater dan op het forum. Mocht je er niet uitkomen met je psychiater, kan je altijd nog een andere psychiater zoeken.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 27 juli 2012 om 22:17
Mijn psychiater raakte hierdoor helemaal niet geÏrriteerd, kan ik je vertellen. Zij vond ook een flinke gewichtstoename niet wenselijk omdat het belangrijk is dat je ook jezelf kan blijven. Ook wat uiterlijk betreft. Remeron mocht dan op papier misschien wel passen bij mijn symptomen, toch hebben we die in overleg overgeslagen. Ook een psychiater weet van te voren niet welk middel bij jou gaat aanslaan. Een geïrriteerde psychiater zou ik overslaan, heel eerlijk gezegd. Er zijn meer psychiaters dan AD's hoor. En van allebei is er één waarmee jij verder kan komen.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 27 juli 2012 om 22:20
vrijdag 27 juli 2012 om 22:20
sabbaticalmeds, ik weet dat je gelijk hebt. Toch heb ik er moeite mee om zoveel gewicht mee te zeulen. Maar een depressie is vele malen erger, daar heb je helemaal gelijk in.
mrsstanleywalker: bedankt voor je heldere uitleg. Er zijn inderdaad middelen waar je erg van aankomt, die wil ik liever vermijden. Ik ga het binnenkort weer proberen. Het op en afbouwen is inderdaad een hel.. Maar hoe het er nu aan toe gaat ook.. Ik moet mezelf erweer toezetten.
mrsstanleywalker: bedankt voor je heldere uitleg. Er zijn inderdaad middelen waar je erg van aankomt, die wil ik liever vermijden. Ik ga het binnenkort weer proberen. Het op en afbouwen is inderdaad een hel.. Maar hoe het er nu aan toe gaat ook.. Ik moet mezelf erweer toezetten.
vrijdag 27 juli 2012 om 22:26
Ik kan alleen maar zeggen dat ik blij ben dat ik heb gedaan, ik heb nu eindelijk een cocktail die goed bij me past. Wel wat gewichtstoename, maar pas mijn kleren nog hoor.
Ik zit goed in mijn vel, weinig bijwerkingen. Alleen door de slaapmedicatie ben ik 's ochtends wat traag met wakker worden, dat is het enige eigenlijk.
Ik zit goed in mijn vel, weinig bijwerkingen. Alleen door de slaapmedicatie ben ik 's ochtends wat traag met wakker worden, dat is het enige eigenlijk.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 27 juli 2012 om 22:46
Nou zelf in de hand, meds? Hoeveel verschillende AD's heb jij dit jaar geslikt? Het is echt niet enkel iets wat je zelf in hand hebt door te sporten. Ik denk dat je er echt iets te licht over denkt. Voor iemand met boulimia is tien kilo heel veel kan extra problemen gaan triggeren, waardoor ze nog verder van huis dan met 'enkel' een depressie. Een verstandige psychiater, zoals die van mij, zal eerst de middelen waarbij gewichtstoename geen bijwerking is gaan proberen.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 27 juli 2012 om 22:55
Helaas heb ik begrepen van mijn arts toentertijd dat AD een kwestie van trial & error is. Er is vast wel een AD die bij jou aansluit, maar voor je dat door hebt ben je weer heel wat pogingen verder. Het loont denk ik wel de moeite om onder begeleiding van een psychiater te kijken naar welke (combi van) medicijnen er bij jou passen.
Overigens kwam ik van Efexor veel aan, terwijl deze er niet om bekend staat volgens mij.
Overigens kwam ik van Efexor veel aan, terwijl deze er niet om bekend staat volgens mij.
vrijdag 27 juli 2012 om 23:17
Er zijn nog voldoende dingen die je kan proberen binnen het reguliere medische circuit zónder of náást AD's.
1. Je zal wel therapie hebben binnen de GGZ, daar zou ik als eerste mee stoppen en gewoon een vrijgevestigd, tweedelijns psychotherapeut nemen die goed staat aangeschreven. Zorg dat je echt een therapeut vindt waar je vertrouwen in hebt, lekker gaan rondshoppen.
2. Dan kan je als je iets stabieler bent een Mindfulnes cursus doen (vergoed op indicatie). Bewezen werkzaam tegen depressie.
3. Ook running therapy schijnt effectief te zijn (is speciaal voor depressies, zelf een beetje gaan joggen in je straat zal je niet op kunnen brengen als je echt zo depressief bent dus vraag er naar bij je behandelaar of google het in je woonplaats). Ook fitness, bootcamp of andere sporten doen goed, wordt in ieder geval lichamelijk actief.
4. gezond eten, haptonomie, asertiviteitstraining, loopbaancoaching, doel in je leven vinden, hobby oppakken, yoga, de natuur in, op vakantie. Allemaal dingen die naast de hoofdtherapie kunnen bijdragen aan je herstel.
5. In geval van onverwerkte trauma's kan je EMDR therapie proberen.
AD's zijn geen toverpillen, ze zijn er alleen om de allerscherpste randen van de depressie af te halen zodat je genoeg energie heb voor therapie, sport en al die andere dingen die je uit een depressie halen. Aan de slag!
En vergeet ook niet: depressies hebben een natuurlijk verloopt, iemand blijft maar zelden zijn hele leven onafgebroken depressief. Ook als je helemaal niets zou doen breekt na een periode de zon weer door. Vertrouw daarop, maak je niet teveel zorgen.
1. Je zal wel therapie hebben binnen de GGZ, daar zou ik als eerste mee stoppen en gewoon een vrijgevestigd, tweedelijns psychotherapeut nemen die goed staat aangeschreven. Zorg dat je echt een therapeut vindt waar je vertrouwen in hebt, lekker gaan rondshoppen.
2. Dan kan je als je iets stabieler bent een Mindfulnes cursus doen (vergoed op indicatie). Bewezen werkzaam tegen depressie.
3. Ook running therapy schijnt effectief te zijn (is speciaal voor depressies, zelf een beetje gaan joggen in je straat zal je niet op kunnen brengen als je echt zo depressief bent dus vraag er naar bij je behandelaar of google het in je woonplaats). Ook fitness, bootcamp of andere sporten doen goed, wordt in ieder geval lichamelijk actief.
4. gezond eten, haptonomie, asertiviteitstraining, loopbaancoaching, doel in je leven vinden, hobby oppakken, yoga, de natuur in, op vakantie. Allemaal dingen die naast de hoofdtherapie kunnen bijdragen aan je herstel.
5. In geval van onverwerkte trauma's kan je EMDR therapie proberen.
AD's zijn geen toverpillen, ze zijn er alleen om de allerscherpste randen van de depressie af te halen zodat je genoeg energie heb voor therapie, sport en al die andere dingen die je uit een depressie halen. Aan de slag!
En vergeet ook niet: depressies hebben een natuurlijk verloopt, iemand blijft maar zelden zijn hele leven onafgebroken depressief. Ook als je helemaal niets zou doen breekt na een periode de zon weer door. Vertrouw daarop, maak je niet teveel zorgen.
vrijdag 27 juli 2012 om 23:24
mrs stw denk dat er iets te makkelijk over die depressie heen wordt gekeken, depressie komt in vele maten en vormen, er zijn depressies die echt niet op te lossen zijn met een beetje hardlopen, mindfullness of andere therapeutisch gedoe. We weten niet hoe TO "ervoor staat". We weten wel dat haar psychiater heeft gezegd dat ze de AD nodig heeft.
Ergo: een klinische depressie is geen kattenpis, en kent bovendien een niet te verwaarlozen mortaliteit.
Ergo: een klinische depressie is geen kattenpis, en kent bovendien een niet te verwaarlozen mortaliteit.
vrijdag 27 juli 2012 om 23:30
quote:vivawoman80 schreef op 27 juli 2012 @ 22:08:
Impala: dit kan ik bespreken met de psychiater. Hij reageert vaak geirriteerd als ik iets voorstel, maar tis toch begrijpelijk dat ik geen dikkie wil worden? Ben ik nooit geweest, daarom valt het me zo zwaar.Ik zou een andere psychiater zoeken. Gewoon telefoonboek pakken en wat kennismakingsgesprekken boeken (meestal kosteloos). Ik heb nooit meegemaakt dat een psychiater geïrriteerd reageerde en ik had expliciete voorwaarden dat ik niet aan wilde komen en mijn libido niet wilde verliezen. Zij vond dat volstrekt normale wensen en gaf zelf aan dat het niet de bedoeling is om door AD's vervolgens depressief te worden van gewicht en libido. Er is heel erg meegedacht. Uiteindelijk na alle voorlichting en alles afgewogen hebbende, heb ik er overigens voor gekozen helemaal geen AD's te nemen. Ook dit werd uiteraard gerespecteerd.
Impala: dit kan ik bespreken met de psychiater. Hij reageert vaak geirriteerd als ik iets voorstel, maar tis toch begrijpelijk dat ik geen dikkie wil worden? Ben ik nooit geweest, daarom valt het me zo zwaar.Ik zou een andere psychiater zoeken. Gewoon telefoonboek pakken en wat kennismakingsgesprekken boeken (meestal kosteloos). Ik heb nooit meegemaakt dat een psychiater geïrriteerd reageerde en ik had expliciete voorwaarden dat ik niet aan wilde komen en mijn libido niet wilde verliezen. Zij vond dat volstrekt normale wensen en gaf zelf aan dat het niet de bedoeling is om door AD's vervolgens depressief te worden van gewicht en libido. Er is heel erg meegedacht. Uiteindelijk na alle voorlichting en alles afgewogen hebbende, heb ik er overigens voor gekozen helemaal geen AD's te nemen. Ook dit werd uiteraard gerespecteerd.
vrijdag 27 juli 2012 om 23:49
Ben ik met je eens, meds. Als de psychiater zegt dat AD nodig zijn, moet je niet aan komen zetten met gezond eten, mindfulness, therapie of hardlopen. Niet elke depressie of elke patiënt reageert daar op en het is te gevaarlijk om ermee te gaan experimenteren. Vaak is er een hardnekkige biologische component die aangepakt moet worden met medicatie. Men moet ook niet vergeten dat er zelfs mensen in de populatie zijn waarbij medicatie ook niet helpt. De enige manier om te kijken wat echt werkt of echt niet werkt, is trial and error.
Sowieso moet een depressie zeer serieus genomen worden, het is een ziekte die dodelijke slachtoffers eist en zeker geen kattenpis. Als een psychiater zegt dat medicatie nodig is, dan is dat zo.
Oja, EMDR is ook geen wondermiddel.
Sowieso moet een depressie zeer serieus genomen worden, het is een ziekte die dodelijke slachtoffers eist en zeker geen kattenpis. Als een psychiater zegt dat medicatie nodig is, dan is dat zo.
Oja, EMDR is ook geen wondermiddel.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 27 juli 2012 om 23:53
quote:mrsstanleywalker schreef op 27 juli 2012 @ 23:49:
Ben ik met je eens, meds. Als de psychiater zegt dat AD nodig zijn, moet je niet aan komen zetten met gezond eten, mindfulness, therapie of hardlopen. Niet elke depressie of elke patiënt reageert daar op en het is te gevaarlijk om ermee te gaan experimenteren. Vaak is er een hardnekkige biologische component die aangepakt moet worden met medicatie. Men moet ook niet vergeten dat er zelfs mensen in de populatie zijn waarbij medicatie ook niet helpt. De enige manier om te kijken wat echt werkt of echt niet werkt, is trial and error.
Sowieso moet een depressie zeer serieus genomen worden, het is een ziekte die dodelijke slachtoffers eist en zeker geen kattenpis. Als een psychiater zegt dat medicatie nodig is, dan is dat zo.
Oja, EMDR is ook geen wondermiddel.
Onzin, het is bewezen dat AD's het beste werken in combinatie met therapie. Alleen AD"s zet geen zoden aan de dijk. En nogmaals, al die therapieen die ik noem zijn bewezen effectief. Nee, geen wondermiddel, maar dat zijn AD's ook zeker niet.
Ik ben overigens helemaal niet tegen AD's, ik ben alleen van mening dat als je snel en structureler resultaat wil, je de werking van de AD's moet gebruiken om andere therapieën erbij te doen.
Ben ik met je eens, meds. Als de psychiater zegt dat AD nodig zijn, moet je niet aan komen zetten met gezond eten, mindfulness, therapie of hardlopen. Niet elke depressie of elke patiënt reageert daar op en het is te gevaarlijk om ermee te gaan experimenteren. Vaak is er een hardnekkige biologische component die aangepakt moet worden met medicatie. Men moet ook niet vergeten dat er zelfs mensen in de populatie zijn waarbij medicatie ook niet helpt. De enige manier om te kijken wat echt werkt of echt niet werkt, is trial and error.
Sowieso moet een depressie zeer serieus genomen worden, het is een ziekte die dodelijke slachtoffers eist en zeker geen kattenpis. Als een psychiater zegt dat medicatie nodig is, dan is dat zo.
Oja, EMDR is ook geen wondermiddel.
Onzin, het is bewezen dat AD's het beste werken in combinatie met therapie. Alleen AD"s zet geen zoden aan de dijk. En nogmaals, al die therapieen die ik noem zijn bewezen effectief. Nee, geen wondermiddel, maar dat zijn AD's ook zeker niet.
Ik ben overigens helemaal niet tegen AD's, ik ben alleen van mening dat als je snel en structureler resultaat wil, je de werking van de AD's moet gebruiken om andere therapieën erbij te doen.
vrijdag 27 juli 2012 om 23:55
Ja, ik heb je posts gelezen en begrepen. Ik snap waar je vandaan komt, maar het is wel ontzettend risicovol advies, vind ik.
Bovendien hebt ik alles uit je eerste post ook geprobeerd omdat ik eigenlijk niet levenslang medicatie wilde slikken. Maar in mijn specifieke geval is het toch slikken of stikken geworden.
Bovendien hebt ik alles uit je eerste post ook geprobeerd omdat ik eigenlijk niet levenslang medicatie wilde slikken. Maar in mijn specifieke geval is het toch slikken of stikken geworden.
You know how I know? Because I reeaally think so!
zaterdag 28 juli 2012 om 00:00
Het is bewezen dat gemiddeld gezien in de populatie gedragstherapie in combinatie met AD's het meest effectief is. Zegt niets over de effectiviteit hiervan bij een specifiek individu.
Bij mij heeft verschillende soorten gedragstherapie, cognitieve gedragstherapie, EMDR door een leger verschillende behandelaars dus niets geholpen. Ging van de ene terugval naar de andere.
Wat jou helpt, kan bij mij dus geen enkel effect sorteren. Waarschijnlijk heeft de psychiater van TO er meer inzicht in wat bij haar mogelijk wel kan aanslaan. Ik denk dat ze met haar vraag terug moet naar de psychiater.
Bij mij heeft verschillende soorten gedragstherapie, cognitieve gedragstherapie, EMDR door een leger verschillende behandelaars dus niets geholpen. Ging van de ene terugval naar de andere.
Wat jou helpt, kan bij mij dus geen enkel effect sorteren. Waarschijnlijk heeft de psychiater van TO er meer inzicht in wat bij haar mogelijk wel kan aanslaan. Ik denk dat ze met haar vraag terug moet naar de psychiater.
You know how I know? Because I reeaally think so!
zaterdag 28 juli 2012 om 00:17
prozac wordt juist voorgeschreven bij mense met boulimia (ook al zijn ze niet depressief), omdat het de eetlust en de eetbuidrang wegneemt. Het zou je dus kunnen helpen, van je eetdrang en je depressie. Misschien kun je eens informeren bij je psychiater? Hij heeft vast goede redenen waarom hij je huidige medicijn voorschrijft,
zaterdag 28 juli 2012 om 01:09
quote:mrsstanleywalker schreef op 28 juli 2012 @ 00:00:
Het is bewezen dat gemiddeld gezien in de populatie gedragstherapie in combinatie met AD's het meest effectief is. Zegt niets over de effectiviteit hiervan bij een specifiek individu.
Bij mij heeft verschillende soorten gedragstherapie, cognitieve gedragstherapie, EMDR door een leger verschillende behandelaars dus niets geholpen. Ging van de ene terugval naar de andere.
Wat jou helpt, kan bij mij dus geen enkel effect sorteren. Waarschijnlijk heeft de psychiater van TO er meer inzicht in wat bij haar mogelijk wel kan aanslaan. Ik denk dat ze met haar vraag terug moet naar de psychiater.
Dat begrijp ik, dat iedereen anders reageert.IEr zijn mensen met depressies die puur fysiologisch zijn, er zijn mensen met depressies door omgevingsfactoren, vaak is het een combinatie.
Ik adviseer dan ook niemand om geen AD's te nemen, ik zeg alleen dat het op zichzelf voor veel mensen beperkt werkzaam is en de bijwerkingen en risico's (AD's kennen weer een mortaliteit van zichzelf) meegewogen moeten worden. Een fijne psychiater die helpt je daarbij, begeleidt je en denkt mee. Dit gebeurt bij TO duidelijk onvoldoende anders zou ze niet zomaar binnen een maand stoppen met AD's en zich niet gehoord voelen. Het niet afbouwen brengt op zichzelf al risico's met zich mee.
Ik ken veel mensen die jaren op hetzelfde nauwe pad voortsukkelen met dezelfde psychiater en groepstherapie (vaak binnen de GGZ). Zonder ooit een second opinion te vragen en zonder ooit te zoeken naar een wellicht beter passende psycholoog voor cognitieve gedragstherapie. Dat is het enige waar ik voor wil waarschuwen. Neem controle over je behandeling en probeer eens een andere psychiater.
Running therapy bijv. ernaast kan altijd, dat is geen risicovol geexperimenteer zoals jij het doet voorkomen. Het is wel je herstel in eigen hand nemen en uit je slachtofferrol kruipen. Ik denk dat TO's vriend daar in ieder geval op zit te wachten
Het is bewezen dat gemiddeld gezien in de populatie gedragstherapie in combinatie met AD's het meest effectief is. Zegt niets over de effectiviteit hiervan bij een specifiek individu.
Bij mij heeft verschillende soorten gedragstherapie, cognitieve gedragstherapie, EMDR door een leger verschillende behandelaars dus niets geholpen. Ging van de ene terugval naar de andere.
Wat jou helpt, kan bij mij dus geen enkel effect sorteren. Waarschijnlijk heeft de psychiater van TO er meer inzicht in wat bij haar mogelijk wel kan aanslaan. Ik denk dat ze met haar vraag terug moet naar de psychiater.
Dat begrijp ik, dat iedereen anders reageert.IEr zijn mensen met depressies die puur fysiologisch zijn, er zijn mensen met depressies door omgevingsfactoren, vaak is het een combinatie.
Ik adviseer dan ook niemand om geen AD's te nemen, ik zeg alleen dat het op zichzelf voor veel mensen beperkt werkzaam is en de bijwerkingen en risico's (AD's kennen weer een mortaliteit van zichzelf) meegewogen moeten worden. Een fijne psychiater die helpt je daarbij, begeleidt je en denkt mee. Dit gebeurt bij TO duidelijk onvoldoende anders zou ze niet zomaar binnen een maand stoppen met AD's en zich niet gehoord voelen. Het niet afbouwen brengt op zichzelf al risico's met zich mee.
Ik ken veel mensen die jaren op hetzelfde nauwe pad voortsukkelen met dezelfde psychiater en groepstherapie (vaak binnen de GGZ). Zonder ooit een second opinion te vragen en zonder ooit te zoeken naar een wellicht beter passende psycholoog voor cognitieve gedragstherapie. Dat is het enige waar ik voor wil waarschuwen. Neem controle over je behandeling en probeer eens een andere psychiater.
Running therapy bijv. ernaast kan altijd, dat is geen risicovol geexperimenteer zoals jij het doet voorkomen. Het is wel je herstel in eigen hand nemen en uit je slachtofferrol kruipen. Ik denk dat TO's vriend daar in ieder geval op zit te wachten
zaterdag 28 juli 2012 om 01:15
Het heilige ontzag voor psychiaters heb ik overigens niet, ik ken er teveel persoonlijk, misschien scheelt dat. "De psychater zal het wel weten" lees ik hier.. het zijn gewoon mensen, vaak met een zekere tunnelvisie ten opzichte van hun vakgebied en de ene psychiater is empathischer en heeft soms een ruimere blik op het vakgebied en staat bijvoorbeeld meer open voor de nieuwste inzichten dan de andere.
Neem geen genoegen met iemand waar je je onprettig bij voelt.
Neem geen genoegen met iemand waar je je onprettig bij voelt.
zaterdag 28 juli 2012 om 09:40
quote:bloemetje77 schreef op 27 juli 2012 @ 23:17:
Er zijn nog voldoende dingen die je kan proberen binnen het reguliere medische circuit zónder of náást AD's.
1. Je zal wel therapie hebben binnen de GGZ, daar zou ik als eerste mee stoppen en gewoon een vrijgevestigd, tweedelijns psychotherapeut nemen die goed staat aangeschreven. Zorg dat je echt een therapeut vindt waar je vertrouwen in hebt, lekker gaan rondshoppen.
2. Dan kan je als je iets stabieler bent een Mindfulnes cursus doen (vergoed op indicatie). Bewezen werkzaam tegen depressie.
3. Ook running therapy schijnt effectief te zijn (is speciaal voor depressies, zelf een beetje gaan joggen in je straat zal je niet op kunnen brengen als je echt zo depressief bent dus vraag er naar bij je behandelaar of google het in je woonplaats). Ook fitness, bootcamp of andere sporten doen goed, wordt in ieder geval lichamelijk actief.
4. gezond eten, haptonomie, asertiviteitstraining, loopbaancoaching, doel in je leven vinden, hobby oppakken, yoga, de natuur in, op vakantie. Allemaal dingen die naast de hoofdtherapie kunnen bijdragen aan je herstel.
5. In geval van onverwerkte trauma's kan je EMDR therapie proberen.
AD's zijn geen toverpillen, ze zijn er alleen om de allerscherpste randen van de depressie af te halen zodat je genoeg energie heb voor therapie, sport en al die andere dingen die je uit een depressie halen. Aan de slag!
En vergeet ook niet: depressies hebben een natuurlijk verloopt, iemand blijft maar zelden zijn hele leven onafgebroken depressief. Ook als je helemaal niets zou doen breekt na een periode de zon weer door. Vertrouw daarop, maak je niet teveel zorgen.
Met punt 1 ben ik het eens. Ik heb jarenlang bij de GGZ gelopen en dat heeft weinig gedaan voor mij. Nu ben ik sinds vorig jaar Augustus bij een andere psycholoog en ik ben nu klaar met mijn therapie.
Ook met punt 3 ben ik het eens. Helaas kon ik dit niet doen vanwege mijn lichamelijke gezondheid. Maar ik geloof wel degelijk dat dit kan werken.
Punt 5 ga ik na de zomer zelf mee beginnen. Of het werkt kan ik dus nog niet zeggen maar ik heb er alle vertrouwen in.
AD is inderdaad geen wondermiddel, maar ik kan niet zonder, en ik blijf het ook slikken.
Er zijn nog voldoende dingen die je kan proberen binnen het reguliere medische circuit zónder of náást AD's.
1. Je zal wel therapie hebben binnen de GGZ, daar zou ik als eerste mee stoppen en gewoon een vrijgevestigd, tweedelijns psychotherapeut nemen die goed staat aangeschreven. Zorg dat je echt een therapeut vindt waar je vertrouwen in hebt, lekker gaan rondshoppen.
2. Dan kan je als je iets stabieler bent een Mindfulnes cursus doen (vergoed op indicatie). Bewezen werkzaam tegen depressie.
3. Ook running therapy schijnt effectief te zijn (is speciaal voor depressies, zelf een beetje gaan joggen in je straat zal je niet op kunnen brengen als je echt zo depressief bent dus vraag er naar bij je behandelaar of google het in je woonplaats). Ook fitness, bootcamp of andere sporten doen goed, wordt in ieder geval lichamelijk actief.
4. gezond eten, haptonomie, asertiviteitstraining, loopbaancoaching, doel in je leven vinden, hobby oppakken, yoga, de natuur in, op vakantie. Allemaal dingen die naast de hoofdtherapie kunnen bijdragen aan je herstel.
5. In geval van onverwerkte trauma's kan je EMDR therapie proberen.
AD's zijn geen toverpillen, ze zijn er alleen om de allerscherpste randen van de depressie af te halen zodat je genoeg energie heb voor therapie, sport en al die andere dingen die je uit een depressie halen. Aan de slag!
En vergeet ook niet: depressies hebben een natuurlijk verloopt, iemand blijft maar zelden zijn hele leven onafgebroken depressief. Ook als je helemaal niets zou doen breekt na een periode de zon weer door. Vertrouw daarop, maak je niet teveel zorgen.
Met punt 1 ben ik het eens. Ik heb jarenlang bij de GGZ gelopen en dat heeft weinig gedaan voor mij. Nu ben ik sinds vorig jaar Augustus bij een andere psycholoog en ik ben nu klaar met mijn therapie.
Ook met punt 3 ben ik het eens. Helaas kon ik dit niet doen vanwege mijn lichamelijke gezondheid. Maar ik geloof wel degelijk dat dit kan werken.
Punt 5 ga ik na de zomer zelf mee beginnen. Of het werkt kan ik dus nog niet zeggen maar ik heb er alle vertrouwen in.
AD is inderdaad geen wondermiddel, maar ik kan niet zonder, en ik blijf het ook slikken.
