Psyche
alle pijlers
Advies nodig/gevraagd
maandag 29 juli 2013 om 17:53
Ok, even denken hoe en waar te beginnen en ik wil ook proberen het zo kort en overzichtelijk mogelijk te houden
Ik zit nu al zo'n 5 maanden thuis, was totaal ingestort ( ik liep al meer dan 1,5 jaar met klachten ) en ik trok het echt niet meer geestelijk.
Er werd allereerst gedacht richting een Burn Out.
Ik kreeg gesprekken met een eerste lijns psycholoog maar die had al gauw door dat het dieper lag. Afijn door gestuurd en nogmaals doorgestuurd.
nu word er dus gedacht aan een Bipolaire stoornis met trekken van Borderline, maar nog durven ze dus geen echte diagnose te stellen omdat er dingen zijn waar nogal vraagtekens bij gezet worden.
Ik zit dus nog steeds in de onderzoeksfase en de psychiater heeft nu voorgesteld om eerst 5 gesprekken met mij te voeren/ en mij nader te onderzoeken , ik moet een lifechart bij gaan houden etc etc.
Eind deze week mijn eerste gesprek van van de 5 , daarna gaat hij op vakantie dus duurt het zo weer 3 a 4 weken tot volgende gesprek.
Ondertussen dus al 5 maanden thuis en er is nog niets veranderd. Ik ben nog steeds erg depressief, erg druk en raar in mijn hoofd en lijk niets zelf te kunnen oplossen.
Medicatie in vorm van AD durven ze niet te geven omdat in het verleden toen ik ooit eens met depressie klachten kwam bij de HA en AD voorgeschreven kreeg ik hier nogal "Manisch" /gek op reageerde... maar me iig wel beter voelde als nu....denk ik..
Waarom ik dit bericht nu tik: Ik wil door, ik zit te lang thuis en het brengt me he-le-maal nergens voor mijn gevoel , er is niks veranderd en dat is een feit, ik zit nog steeds in de "onderzoeksfase", er worden termen geroepen als ernstig/ontwijkend.. het over erge dingen hebben alsof het over een pakje boter gaat, rand psychotische verschijnselen in de jeugd etc.. etc.
Maar ik merk door het thuis zitten ik allemaal "gekker" word.. althans dat denk ik, want dat wisselt ook nog weleens.. maar dit is het ook niet.
Ik weet dat mijn contract begin volgend jaar af loopt en niet verlengd gaat worden dat geeft ook extra onzekerheid maar betekend wel dat ik tot die tijd eigenlijk kan werken...
Ik ben volledig ziekgemeld momenteel door de Arbo, maar dit is het ook niet.
Wat ik eigenlijk wil is dat alles normaal is maar dat is het niet.
Ik weet totaal niet wat te doen.
Ik wil binnenkort eindelijk koffie gaan drinken op mijn werk, maar niet te diep op details intreden .. dus vindt het erg moeilijk te bepalen wat ik wel en niet vertel..
Ergens wil gewoon graag weer deelnemen aan het leven, aan mijn werk... maar ben bang dat ik te overhaaste beslissingen neem en weer keihard terug val.. ik weet niet meer wat te doen ....
Waarom is alles gewoon niet normaal... en waarom moet ik zolang wachten voor hulp is wat er vaak door mij heen schiet is dat wel normaal../nodig...
Soms denk ik dag, ik ga gewoon weer werken ( opbouwend dat wel zal wel moeten want Arbo heeft me nu nog volledig ziekgemeld..)
Aan de andere kant denk ik, denk aan jezelf.. ik weet het gewoon niet meer, wat te doen.. heb ook verder niemand voor een goed advies....
Wat is wijsheid.....
Ik zit nu al zo'n 5 maanden thuis, was totaal ingestort ( ik liep al meer dan 1,5 jaar met klachten ) en ik trok het echt niet meer geestelijk.
Er werd allereerst gedacht richting een Burn Out.
Ik kreeg gesprekken met een eerste lijns psycholoog maar die had al gauw door dat het dieper lag. Afijn door gestuurd en nogmaals doorgestuurd.
nu word er dus gedacht aan een Bipolaire stoornis met trekken van Borderline, maar nog durven ze dus geen echte diagnose te stellen omdat er dingen zijn waar nogal vraagtekens bij gezet worden.
Ik zit dus nog steeds in de onderzoeksfase en de psychiater heeft nu voorgesteld om eerst 5 gesprekken met mij te voeren/ en mij nader te onderzoeken , ik moet een lifechart bij gaan houden etc etc.
Eind deze week mijn eerste gesprek van van de 5 , daarna gaat hij op vakantie dus duurt het zo weer 3 a 4 weken tot volgende gesprek.
Ondertussen dus al 5 maanden thuis en er is nog niets veranderd. Ik ben nog steeds erg depressief, erg druk en raar in mijn hoofd en lijk niets zelf te kunnen oplossen.
Medicatie in vorm van AD durven ze niet te geven omdat in het verleden toen ik ooit eens met depressie klachten kwam bij de HA en AD voorgeschreven kreeg ik hier nogal "Manisch" /gek op reageerde... maar me iig wel beter voelde als nu....denk ik..
Waarom ik dit bericht nu tik: Ik wil door, ik zit te lang thuis en het brengt me he-le-maal nergens voor mijn gevoel , er is niks veranderd en dat is een feit, ik zit nog steeds in de "onderzoeksfase", er worden termen geroepen als ernstig/ontwijkend.. het over erge dingen hebben alsof het over een pakje boter gaat, rand psychotische verschijnselen in de jeugd etc.. etc.
Maar ik merk door het thuis zitten ik allemaal "gekker" word.. althans dat denk ik, want dat wisselt ook nog weleens.. maar dit is het ook niet.
Ik weet dat mijn contract begin volgend jaar af loopt en niet verlengd gaat worden dat geeft ook extra onzekerheid maar betekend wel dat ik tot die tijd eigenlijk kan werken...
Ik ben volledig ziekgemeld momenteel door de Arbo, maar dit is het ook niet.
Wat ik eigenlijk wil is dat alles normaal is maar dat is het niet.
Ik weet totaal niet wat te doen.
Ik wil binnenkort eindelijk koffie gaan drinken op mijn werk, maar niet te diep op details intreden .. dus vindt het erg moeilijk te bepalen wat ik wel en niet vertel..
Ergens wil gewoon graag weer deelnemen aan het leven, aan mijn werk... maar ben bang dat ik te overhaaste beslissingen neem en weer keihard terug val.. ik weet niet meer wat te doen ....
Waarom is alles gewoon niet normaal... en waarom moet ik zolang wachten voor hulp is wat er vaak door mij heen schiet is dat wel normaal../nodig...
Soms denk ik dag, ik ga gewoon weer werken ( opbouwend dat wel zal wel moeten want Arbo heeft me nu nog volledig ziekgemeld..)
Aan de andere kant denk ik, denk aan jezelf.. ik weet het gewoon niet meer, wat te doen.. heb ook verder niemand voor een goed advies....
Wat is wijsheid.....
maandag 29 juli 2013 om 18:02
Wat is jou verhaal herkenbaar zeg, ik zou het zelf geschreven kunnen hebben.
Bij mij is er ook lang gezocht naar waar ik precies last van heb en welke hulp daar het beste bij aansluit.
Na ruim een jaar zoeken gaan ze er nu van uit dat ik depressief ben en last heb van een post traumatisch stressstoornis.
In augustus kan ik nu eindelijk beginnen met (de juiste) hulp.
Voor mij duurt het 'wachten' dus niet meer zo lang maar ik herken nog steeds heel goed het gevoel dat je door wilt/momenteel niets doet en toevoegt.
Ik denk dat het gevoel niet zo slecht is. H
Het geeft aan dat je kracht hebt om verder te gaan, je het er niet bij laat zitten.
Toch denk ik na het lezen van je verhaal dat het slim is om eerst aan jezelf te denken.
Niet veel tips dus maar misschien is het wel fijn om te lezen dat er mensen zijn die je gevoel herkennen.
Bij mij is er ook lang gezocht naar waar ik precies last van heb en welke hulp daar het beste bij aansluit.
Na ruim een jaar zoeken gaan ze er nu van uit dat ik depressief ben en last heb van een post traumatisch stressstoornis.
In augustus kan ik nu eindelijk beginnen met (de juiste) hulp.
Voor mij duurt het 'wachten' dus niet meer zo lang maar ik herken nog steeds heel goed het gevoel dat je door wilt/momenteel niets doet en toevoegt.
Ik denk dat het gevoel niet zo slecht is. H
Het geeft aan dat je kracht hebt om verder te gaan, je het er niet bij laat zitten.
Toch denk ik na het lezen van je verhaal dat het slim is om eerst aan jezelf te denken.
Niet veel tips dus maar misschien is het wel fijn om te lezen dat er mensen zijn die je gevoel herkennen.
maandag 29 juli 2013 om 18:15
@Carolintje, dankjewel voor je reactie. Ruim een jaar pffff dat is echt lang idd. Hoe zag /ziet jou dag besteding eruit, werk je ? werkte je? en wat voor behandeling ga je nu precies krijgen in Augustus? Het is idd al fijn te lezen dat er mensen zijn die hetzelfde hebben meegemaakt/meemaken , herkenning is fijn idd.
@Graantje, minder werken zou bespreekbaar zijn... maar omdat ik me zo wisselend voel en nog geen echt therapie/handvaten heb, en of medicatie vind ik het eng en weet ik niet of ik er goed aan doe.
Het is allemaal zo wisselend.. echt in mijn hoofd is het gewoon zo, het onweert of er is een lichte opklaring met aankomend onweer, zo onvoorspelbaar als de pest dus. Ik wil wel graag
@Graantje, minder werken zou bespreekbaar zijn... maar omdat ik me zo wisselend voel en nog geen echt therapie/handvaten heb, en of medicatie vind ik het eng en weet ik niet of ik er goed aan doe.
Het is allemaal zo wisselend.. echt in mijn hoofd is het gewoon zo, het onweert of er is een lichte opklaring met aankomend onweer, zo onvoorspelbaar als de pest dus. Ik wil wel graag
maandag 29 juli 2013 om 18:17
Daarnaast is mijn baan behoorlijk stressvol... ik zou wel iets kunnen doen maar niet die stress van klantencontact...
Jammer genoeg heeft mijn werk aangegeven geen passend werk te hebben....
Pffff maar van dat thuis zitten word ik tussen alles door ook nog eens onzekerder en gekker lijkt t wel...
Je vervreemdt als het ware...
Jammer genoeg heeft mijn werk aangegeven geen passend werk te hebben....
Pffff maar van dat thuis zitten word ik tussen alles door ook nog eens onzekerder en gekker lijkt t wel...
Je vervreemdt als het ware...
maandag 29 juli 2013 om 23:21
Een Bipolaire stoornis met trekken van Bordeline?
Vraag me af hoe dat zich uit? Persoonlijk ken ik veel mensen met een bipolaire stoornis en mensen die last hebben bordeline, de combi niet..
Life chart is een hele goede, al zou ik voor mezelf ook nog een paar extra dingen bij houden, vond altijd een beperkt aantal dingen om op te scoren.
Ik hield bv ook bij of verschil kwa humeur in een dagdeel zit, er stress van buitenaf speelde (familie, werk, vrienden) of ik had gesport en of ik ongesteld moest worden bv.
Gaf een beter beeld, en kan de psych je een betere diagnose geven en behandeling.
Vraag me af hoe dat zich uit? Persoonlijk ken ik veel mensen met een bipolaire stoornis en mensen die last hebben bordeline, de combi niet..
Life chart is een hele goede, al zou ik voor mezelf ook nog een paar extra dingen bij houden, vond altijd een beperkt aantal dingen om op te scoren.
Ik hield bv ook bij of verschil kwa humeur in een dagdeel zit, er stress van buitenaf speelde (familie, werk, vrienden) of ik had gesport en of ik ongesteld moest worden bv.
Gaf een beter beeld, en kan de psych je een betere diagnose geven en behandeling.
maandag 29 juli 2013 om 23:22
Voordat ik zoveel klachten kreeg had ik best een druk leven.
Ik zat in het laatste jaar van de opleiding pedagogiek en ik werkte daarnaast op invalbasis op een kinderdagverblijf. Door mijn klachten heb ik zowel mijn opleiding als werk tijdelijk moeten stopzetten. Zowel bij de opleiding als tijdens mijn werk had ik het enorm naar mijn zin. Dat zorgt er ook mede voor dat ik het nu zo lastig te accepteren vind dat ik nu beide tijdelijk niet meer kan doen.
Wat vervelend voor jou dat je geen vrijwilligerswerk mag doen!
Ik doe zo nu en dan wel vrijwilligerswerk om mijn toch een beetje zinvol te voelen.
Zo help ik soms in een verzorgingstehuis bij activiteiten en heb ik n nog wat andere kleine 'projecten maar echt voldoening geeft het niet.
Welke therapie ik precies ga krijgen weet ik nog niet helemaal.
Ik ga naar een groot centrum waar ze verschillende therapieën geven. De meeste therapie die ze geven is in groepen. Wel goed denk ik maar vind het erg spannend in een groep.
Je krijgt een vast groep toegewezen waarmee de 'algemene' therapie volgt daarnaast heeft iedereen zijn of haar eigen programma maar aangezien zo goed als alles in groepen word gegeven is de kans groot dat je daar ook mensen van je 'stam'groep tegen komt. Voorbeelden van therapieën die ik waarschijnlijk ga volgen zijn psycho educatie en systeemtherapie.
Waar vul jij nu zoal je dagen mee?
Hoe dan ook heel veel sterkte.
Ik zat in het laatste jaar van de opleiding pedagogiek en ik werkte daarnaast op invalbasis op een kinderdagverblijf. Door mijn klachten heb ik zowel mijn opleiding als werk tijdelijk moeten stopzetten. Zowel bij de opleiding als tijdens mijn werk had ik het enorm naar mijn zin. Dat zorgt er ook mede voor dat ik het nu zo lastig te accepteren vind dat ik nu beide tijdelijk niet meer kan doen.
Wat vervelend voor jou dat je geen vrijwilligerswerk mag doen!
Ik doe zo nu en dan wel vrijwilligerswerk om mijn toch een beetje zinvol te voelen.
Zo help ik soms in een verzorgingstehuis bij activiteiten en heb ik n nog wat andere kleine 'projecten maar echt voldoening geeft het niet.
Welke therapie ik precies ga krijgen weet ik nog niet helemaal.
Ik ga naar een groot centrum waar ze verschillende therapieën geven. De meeste therapie die ze geven is in groepen. Wel goed denk ik maar vind het erg spannend in een groep.
Je krijgt een vast groep toegewezen waarmee de 'algemene' therapie volgt daarnaast heeft iedereen zijn of haar eigen programma maar aangezien zo goed als alles in groepen word gegeven is de kans groot dat je daar ook mensen van je 'stam'groep tegen komt. Voorbeelden van therapieën die ik waarschijnlijk ga volgen zijn psycho educatie en systeemtherapie.
Waar vul jij nu zoal je dagen mee?
Hoe dan ook heel veel sterkte.
maandag 29 juli 2013 om 23:27
quote:snowwhite2013 schreef op 29 juli 2013 @ 17:53:
Ok, even denken hoe en waar te beginnen en ik wil ook proberen het zo kort en overzichtelijk mogelijk te houden
Ik zit nu al zo'n 5 maanden thuis, was totaal ingestort ( ik liep al meer dan 1,5 jaar met klachten ) en ik trok het echt niet meer geestelijk.
Er werd allereerst gedacht richting een Burn Out.
Ik kreeg gesprekken met een eerste lijns psycholoog maar die had al gauw door dat het dieper lag. Afijn door gestuurd en nogmaals doorgestuurd.
nu word er dus gedacht aan een Bipolaire stoornis met trekken van Borderline, maar nog durven ze dus geen echte diagnose te stellen omdat er dingen zijn waar nogal vraagtekens bij gezet worden.
Ik zit dus nog steeds in de onderzoeksfase en de psychiater heeft nu voorgesteld om eerst 5 gesprekken met mij te voeren/ en mij nader te onderzoeken , ik moet een lifechart bij gaan houden etc etc.
Eind deze week mijn eerste gesprek van van de 5 , daarna gaat hij op vakantie dus duurt het zo weer 3 a 4 weken tot volgende gesprek.
Ondertussen dus al 5 maanden thuis en er is nog niets veranderd. Ik ben nog steeds erg depressief, erg druk en raar in mijn hoofd en lijk niets zelf te kunnen oplossen.
Medicatie in vorm van AD durven ze niet te geven omdat in het verleden toen ik ooit eens met depressie klachten kwam bij de HA en AD voorgeschreven kreeg ik hier nogal "Manisch" /gek op reageerde... maar me iig wel beter voelde als nu....denk ik..
Waarom ik dit bericht nu tik: Ik wil door, ik zit te lang thuis en het brengt me he-le-maal nergens voor mijn gevoel , er is niks veranderd en dat is een feit, ik zit nog steeds in de "onderzoeksfase", er worden termen geroepen als ernstig/ontwijkend.. het over erge dingen hebben alsof het over een pakje boter gaat, rand psychotische verschijnselen in de jeugd etc.. etc.
Maar ik merk door het thuis zitten ik allemaal "gekker" word.. althans dat denk ik, want dat wisselt ook nog weleens.. maar dit is het ook niet.
Ik weet dat mijn contract begin volgend jaar af loopt en niet verlengd gaat worden dat geeft ook extra onzekerheid maar betekend wel dat ik tot die tijd eigenlijk kan werken...
Ik ben volledig ziekgemeld momenteel door de Arbo, maar dit is het ook niet.
Wat ik eigenlijk wil is dat alles normaal is maar dat is het niet.
Ik weet totaal niet wat te doen.
Ik wil binnenkort eindelijk koffie gaan drinken op mijn werk, maar niet te diep op details intreden .. dus vindt het erg moeilijk te bepalen wat ik wel en niet vertel..
Ergens wil gewoon graag weer deelnemen aan het leven, aan mijn werk... maar ben bang dat ik te overhaaste beslissingen neem en weer keihard terug val.. ik weet niet meer wat te doen ....
Waarom is alles gewoon niet normaal... en waarom moet ik zolang wachten voor hulp is wat er vaak door mij heen schiet is dat wel normaal../nodig...
Soms denk ik dag, ik ga gewoon weer werken ( opbouwend dat wel zal wel moeten want Arbo heeft me nu nog volledig ziekgemeld..)
Aan de andere kant denk ik, denk aan jezelf.. ik weet het gewoon niet meer, wat te doen.. heb ook verder niemand voor een goed advies....
Wat is wijsheid.....
Je kan ook proberen om wat te gaan werken op therapeutische basis, dan kan je per keer kijken hoe het gaat, gaat het redelijk hou dat een tijdje aan, niet te snel je uren opbouwen.
Gaat dat niet, niks aan de hand kwa arbo of meldingen daar is op therapeutische basis voor, iets porberen om je nog nuttig te voelen en meteen kijken of het gaat.
Ok, even denken hoe en waar te beginnen en ik wil ook proberen het zo kort en overzichtelijk mogelijk te houden
Ik zit nu al zo'n 5 maanden thuis, was totaal ingestort ( ik liep al meer dan 1,5 jaar met klachten ) en ik trok het echt niet meer geestelijk.
Er werd allereerst gedacht richting een Burn Out.
Ik kreeg gesprekken met een eerste lijns psycholoog maar die had al gauw door dat het dieper lag. Afijn door gestuurd en nogmaals doorgestuurd.
nu word er dus gedacht aan een Bipolaire stoornis met trekken van Borderline, maar nog durven ze dus geen echte diagnose te stellen omdat er dingen zijn waar nogal vraagtekens bij gezet worden.
Ik zit dus nog steeds in de onderzoeksfase en de psychiater heeft nu voorgesteld om eerst 5 gesprekken met mij te voeren/ en mij nader te onderzoeken , ik moet een lifechart bij gaan houden etc etc.
Eind deze week mijn eerste gesprek van van de 5 , daarna gaat hij op vakantie dus duurt het zo weer 3 a 4 weken tot volgende gesprek.
Ondertussen dus al 5 maanden thuis en er is nog niets veranderd. Ik ben nog steeds erg depressief, erg druk en raar in mijn hoofd en lijk niets zelf te kunnen oplossen.
Medicatie in vorm van AD durven ze niet te geven omdat in het verleden toen ik ooit eens met depressie klachten kwam bij de HA en AD voorgeschreven kreeg ik hier nogal "Manisch" /gek op reageerde... maar me iig wel beter voelde als nu....denk ik..
Waarom ik dit bericht nu tik: Ik wil door, ik zit te lang thuis en het brengt me he-le-maal nergens voor mijn gevoel , er is niks veranderd en dat is een feit, ik zit nog steeds in de "onderzoeksfase", er worden termen geroepen als ernstig/ontwijkend.. het over erge dingen hebben alsof het over een pakje boter gaat, rand psychotische verschijnselen in de jeugd etc.. etc.
Maar ik merk door het thuis zitten ik allemaal "gekker" word.. althans dat denk ik, want dat wisselt ook nog weleens.. maar dit is het ook niet.
Ik weet dat mijn contract begin volgend jaar af loopt en niet verlengd gaat worden dat geeft ook extra onzekerheid maar betekend wel dat ik tot die tijd eigenlijk kan werken...
Ik ben volledig ziekgemeld momenteel door de Arbo, maar dit is het ook niet.
Wat ik eigenlijk wil is dat alles normaal is maar dat is het niet.
Ik weet totaal niet wat te doen.
Ik wil binnenkort eindelijk koffie gaan drinken op mijn werk, maar niet te diep op details intreden .. dus vindt het erg moeilijk te bepalen wat ik wel en niet vertel..
Ergens wil gewoon graag weer deelnemen aan het leven, aan mijn werk... maar ben bang dat ik te overhaaste beslissingen neem en weer keihard terug val.. ik weet niet meer wat te doen ....
Waarom is alles gewoon niet normaal... en waarom moet ik zolang wachten voor hulp is wat er vaak door mij heen schiet is dat wel normaal../nodig...
Soms denk ik dag, ik ga gewoon weer werken ( opbouwend dat wel zal wel moeten want Arbo heeft me nu nog volledig ziekgemeld..)
Aan de andere kant denk ik, denk aan jezelf.. ik weet het gewoon niet meer, wat te doen.. heb ook verder niemand voor een goed advies....
Wat is wijsheid.....
Je kan ook proberen om wat te gaan werken op therapeutische basis, dan kan je per keer kijken hoe het gaat, gaat het redelijk hou dat een tijdje aan, niet te snel je uren opbouwen.
Gaat dat niet, niks aan de hand kwa arbo of meldingen daar is op therapeutische basis voor, iets porberen om je nog nuttig te voelen en meteen kijken of het gaat.
woensdag 31 juli 2013 om 15:17
@Annapalona, Bipolair en Borderline ( trekken) hebben toch wat van elkaar weg volgens de psychiater en komen wel vaker samen voor... de 1 is gewoon een stemmingsstoornis en de ander een Persoonlijkheidsstoornis. Het overlapt elkaar en ze willen verder kijken wat het ergst aanwezig is bij mij en daar mee beginnen te behandelen ( weet het even niet zo goed uit te leggen ) (*Borderline wordt in de praktijk nog wel eens verward met de bipolaire stoornis, hypomane episoden of een cyclothyme stoornis, zeker als er sprake is van snelle afwisseling van somberheid en manische stemming. Belangrijkste verschil is dat de stemmingswisselingen bij borderline kunnen worden beïnvloed door factoren van buitenaf. )
Ben jij zelf ook bekend met 1 van de 2?omdat je ook een Lifechart bij hebt gehouden?
@Carolintje , kan me voorstellen dat het moeilijk voor je is geweest dat je beide zowel de opleiding als het werk niet meer kon doen, hoe is dat nu dan?
Persoonlijk lijkt mij therapie in groepsverband helemaal niets, ik heb liever 1 op 1 maar dat verschilt per persoon natuurlijk, misschien vind jij het wel prettig?
Ik mag idd geen vrijwilligerswerk doen. Vandaag bij de Arbo geweest en moet binnenkort weer terug voor bespreken kwa werk hervatting. Eigen werk hervatten is in principe niet mogelijk , maar passend werk is er niet dus dat word moeilijk. Tevens loopt mijn contract ook nog eens af...
Word er allemaal niet makkelijker op.
Wil wel wat doen dat wel, maar ben zo bang voor terugval. Niet dat het nu wel goed gaat maar heb minder stress natuurlijk.
En aangezien ik nog geen behandelingen en of medicatie heb, en nog steeeeeeds in de onderzoeksfase zit is er feitelijk gevoelsmatig, en kwa klachten niets veranderd bij mij...
Zal het er vrijdag eens met de psychiater over hebben.. hoop een helder antwoord want vind ze maar vaag... en het duurt nu al zolang.
Hoe ik mij dag in deel? ik probeer sowieso structuur te houden anders gaat het mis. Ik heb honden dus moet naar buiten, verder probeer ik mij te ontspannen voor zover dat mogelijk is dmv lezen, wandelen, vissen etc..
Maar vaak voel ik mij heel somber en negatief dus trek me veel terug thuis ....
Verder doe ik het huishouden etc als een neuroot want daar heb ik ook iets dwangmatigs in ontwikkeld zeer vervelend en ook dat geeft stress dat alles maar perfect moet en zelf lukt het me niet om dit af te remmen. De negatieve gedachtes, gevoelens, handelingen etc zal ik zo graag onder controle willen hebben....
Ben jij zelf ook bekend met 1 van de 2?omdat je ook een Lifechart bij hebt gehouden?
@Carolintje , kan me voorstellen dat het moeilijk voor je is geweest dat je beide zowel de opleiding als het werk niet meer kon doen, hoe is dat nu dan?
Persoonlijk lijkt mij therapie in groepsverband helemaal niets, ik heb liever 1 op 1 maar dat verschilt per persoon natuurlijk, misschien vind jij het wel prettig?
Ik mag idd geen vrijwilligerswerk doen. Vandaag bij de Arbo geweest en moet binnenkort weer terug voor bespreken kwa werk hervatting. Eigen werk hervatten is in principe niet mogelijk , maar passend werk is er niet dus dat word moeilijk. Tevens loopt mijn contract ook nog eens af...
Word er allemaal niet makkelijker op.
Wil wel wat doen dat wel, maar ben zo bang voor terugval. Niet dat het nu wel goed gaat maar heb minder stress natuurlijk.
En aangezien ik nog geen behandelingen en of medicatie heb, en nog steeeeeeds in de onderzoeksfase zit is er feitelijk gevoelsmatig, en kwa klachten niets veranderd bij mij...
Zal het er vrijdag eens met de psychiater over hebben.. hoop een helder antwoord want vind ze maar vaag... en het duurt nu al zolang.
Hoe ik mij dag in deel? ik probeer sowieso structuur te houden anders gaat het mis. Ik heb honden dus moet naar buiten, verder probeer ik mij te ontspannen voor zover dat mogelijk is dmv lezen, wandelen, vissen etc..
Maar vaak voel ik mij heel somber en negatief dus trek me veel terug thuis ....
Verder doe ik het huishouden etc als een neuroot want daar heb ik ook iets dwangmatigs in ontwikkeld zeer vervelend en ook dat geeft stress dat alles maar perfect moet en zelf lukt het me niet om dit af te remmen. De negatieve gedachtes, gevoelens, handelingen etc zal ik zo graag onder controle willen hebben....
zaterdag 3 augustus 2013 om 13:11
Ik vind het nog steeds helemaal niet leuk dat ik voornamelijk met school heb moeten stoppen.
Als het goed is ga ik in de derde week van augustus met de hulpverlening een planning maken,
In die planning word school voor mij ook erg belangrijk.
Ik wil het zo graag afmaken aangezien ik al in het laatste jaar zit.
En als ik het niet afmaak blijf ik met een grote schuld zitten.
1 op 1 therapie vind ik prettiger dan in een groep.
Maar waar ik nu naar toe ga is zo specialistisch dat zulk soort centra maar op een paar plekken in Nederland zijn. Waar ik nu naar toe ga heb ik een goed gevoel bij dus ik geef het in groepen werken voorlopig maar het voordeel van de twijfel.
Als het goed is ga ik in de derde week van augustus met de hulpverlening een planning maken,
In die planning word school voor mij ook erg belangrijk.
Ik wil het zo graag afmaken aangezien ik al in het laatste jaar zit.
En als ik het niet afmaak blijf ik met een grote schuld zitten.
1 op 1 therapie vind ik prettiger dan in een groep.
Maar waar ik nu naar toe ga is zo specialistisch dat zulk soort centra maar op een paar plekken in Nederland zijn. Waar ik nu naar toe ga heb ik een goed gevoel bij dus ik geef het in groepen werken voorlopig maar het voordeel van de twijfel.
