Agorafobie: pleinvrees
vrijdag 11 juli 2014 om 15:31
Zoals je in mijn titel leest gaat dit over agorafobie. Helaas kan ik geen recente blog vinden op internet hierover en zoek eigenlijk hulp/steun onder jullie, en mensen die met hetzelfde probleem zitten.
Wie van jullie heeft ook last van Agorafobie of ook wel plein of straatvrees genoemd. Angst om je huis te verlaten (vertrouwde omgeving). Je kan het in verschillende vormen hebben, ik heb dat ik zodra ik de deur uit ga ik het benauwd krijg. In het begin stippelde ik helemaal uit hoe ik uit bepaalde situaties zo snel mogelijk kon ontsnappen, wat de bijvoorbeeld de dichts bijzijnde uitgang was of de snelste route terug naar huis. Maar helaas ben ik nu op het punt dat ik vrijwel nergens meer naar toe ga. Ik oefen wel iedere dag, op slechte dagen kom ik niet verder dan de hoek van de straat en op goede dagen kom ik een paar straten verder.
Paniekaanvallen is van dagelijkse orde. Zodra ik van huis ben krijg ik hartkloppingen, wordt ik duizelig, en krijg ik het gevoel de macht over mijn lichaam te verliezen en gek te worden. Ik heb verschillende dingen al geprobeerd, en ik zit er al lang voor in therapie. En ik weet op dit moment er geen raad meer mee.
Zijn er mensen hier op het forum die hierin een gelijkenis kennen en wie hierover zouden willen praten? Of misschien een tip zou kunnen geven hoe ik hier het beste mee om kan gaan?
Ooit zal het overgaan word gezegd, maar ik zie dit op dit moment heel somber in.
Bewerk bericht
Wie van jullie heeft ook last van Agorafobie of ook wel plein of straatvrees genoemd. Angst om je huis te verlaten (vertrouwde omgeving). Je kan het in verschillende vormen hebben, ik heb dat ik zodra ik de deur uit ga ik het benauwd krijg. In het begin stippelde ik helemaal uit hoe ik uit bepaalde situaties zo snel mogelijk kon ontsnappen, wat de bijvoorbeeld de dichts bijzijnde uitgang was of de snelste route terug naar huis. Maar helaas ben ik nu op het punt dat ik vrijwel nergens meer naar toe ga. Ik oefen wel iedere dag, op slechte dagen kom ik niet verder dan de hoek van de straat en op goede dagen kom ik een paar straten verder.
Paniekaanvallen is van dagelijkse orde. Zodra ik van huis ben krijg ik hartkloppingen, wordt ik duizelig, en krijg ik het gevoel de macht over mijn lichaam te verliezen en gek te worden. Ik heb verschillende dingen al geprobeerd, en ik zit er al lang voor in therapie. En ik weet op dit moment er geen raad meer mee.
Zijn er mensen hier op het forum die hierin een gelijkenis kennen en wie hierover zouden willen praten? Of misschien een tip zou kunnen geven hoe ik hier het beste mee om kan gaan?
Ooit zal het overgaan word gezegd, maar ik zie dit op dit moment heel somber in.
Bewerk bericht
vrijdag 11 juli 2014 om 15:35
Helaas gaat het niet zomaar over. Wat voor therapie volg je? En hoe is het bij jou begonnen? Want het ontstaat natuurlijk niet van de ene op de andere dag. En wat doe je qua werk?
Ik heb er zelf ook last van gehad en heb er cognitieve gedragstherapie voor gehad. Gelukkig is het bij mij grotendeels over, maar helaas ben ik er nog niet helemaal..
Ik heb er zelf ook last van gehad en heb er cognitieve gedragstherapie voor gehad. Gelukkig is het bij mij grotendeels over, maar helaas ben ik er nog niet helemaal..
Komt wel goed, schatje!
vrijdag 11 juli 2014 om 15:43
Ik krijg ook cognitieve gedragstherapie. Ik heb 5 jaar geleden last gekregen van alleen paniekaanvallen, maar toen deed ik wel nog alles. En langzaam aan kreeg ik paniekaanvallen uit het niets op bepaalde plekken en situaties, en dan ga je die situaties vermijden en uit de weg. En dit bouwt zich op, steeds meer plekken waar ik in paniek raakte. 5 maanden terug ben ik met school gestopt en ik ben toen ook ontslagen op het werk, dus er was niks meer waarvoor ik mijn huis uit hoefde. In het begin was dat lekker want ik merkte aan mezelf dat ik daardoor niet in situaties kwam waarin ik in paniek raakte. Maar naar 3 maanden het huis niet meer uit te zijn geweest realiseerde ik me dat het een probleem was geworden.
vrijdag 11 juli 2014 om 22:21
Hi Xroompje,
Ik heb jarenlang Agorafobie gehad. Heb het zeker een jaar of 4 op 'eigen houtje' onder controle willen krijgen. Zat in een overlevingsmodus. Werkte wel, maar kon privé bijna niets meer doen. Forceerde mezelf ook iedere dag om de deur uit te gaan.
Uiteindelijk ben ik naar een Angstpoli gegaan en heb daar cognitieve gedragstherapie gevolgd. De therapie heb ik afgesloten met een cursus Mindfullness.
Ik heb nu al jaren geen klachten meer. Destijds dacht ik dat ik er nooit meer vanaf zou komen. Gelukkig is dit wel gelukt! Ik luister naar mijn lichaam en acht de kans klein dat ik ooit nog over mijn grens zal gaan. Bij mij was de aanleiding een flinke dosis stress en teveel life events achter elkaar. Ik hoop het nooit meer mee te maken.
Houd moed. Je kunt er wel degelijk uitkomen. Maar wees bereid hulp te aanvaarden. in je eentje kom je er niet uit.
Sterkte!
Ik heb jarenlang Agorafobie gehad. Heb het zeker een jaar of 4 op 'eigen houtje' onder controle willen krijgen. Zat in een overlevingsmodus. Werkte wel, maar kon privé bijna niets meer doen. Forceerde mezelf ook iedere dag om de deur uit te gaan.
Uiteindelijk ben ik naar een Angstpoli gegaan en heb daar cognitieve gedragstherapie gevolgd. De therapie heb ik afgesloten met een cursus Mindfullness.
Ik heb nu al jaren geen klachten meer. Destijds dacht ik dat ik er nooit meer vanaf zou komen. Gelukkig is dit wel gelukt! Ik luister naar mijn lichaam en acht de kans klein dat ik ooit nog over mijn grens zal gaan. Bij mij was de aanleiding een flinke dosis stress en teveel life events achter elkaar. Ik hoop het nooit meer mee te maken.
Houd moed. Je kunt er wel degelijk uitkomen. Maar wees bereid hulp te aanvaarden. in je eentje kom je er niet uit.
Sterkte!