Psyche
alle pijlers
Agressie
vrijdag 25 oktober 2013 om 20:42
Hallo,
Ik ben opgegroeid in een voor de buitenkant perfect gezin. Binnenshuis was het anders. Vader met regelmaat zeer onvoorspelbaar en agressief. Broer daarintegen werd op jonge leeftijd ook agressief naar mij en ging mentaal erg over grenzen. Als kind vaak gedacht dat dit normaal was, had geen goede vergelijking. Moeder deed overigens niets aan dit gedrag, maar was wel op de hoogte. Nu op een punt beland dat ik totaal ben vastgelopen in mijn leven. Alles moet overigens nog wel geheim blijven naar de buitenwereld. Een paar jaar geleden een ongeval gekregen waardoor ik door het herstellen/revalideren hiervan tijdelijk bij ouders verblijf. Dit is erg krom en voelt verwarrend maar helaas had ik geen andere oplossing. Nu is het vanavond weer raak.. Mijn vader was weer onverwachts en zonder duidelijke reden agressief naar mij. Ik schrok en raakte in paniek. Vervolgens vertelde ik het mijn moeder, en had ik de hoop dat ze nu eens eindelijk voor me op zou komen. Helaas, ze bleef rustig en bleef heel aardig naar vader. Terwijl ik helemaal overstuur was. Dat ze weer zo rustig bleef en zo aardig bleef, zei voor mij genoeg. Ik werd woedend! En schrok echt even van mijn eigen woede. Vreselijk dat je eigen moeder nooit voor je opkomt en zelfs tot op de dag van vandaag helemaal niets doet. Wat moet er nog meer gebeuren voordat ze wel ingrijpt? Vervolgens doen ouders alsof er niets gebeurd is. Heeft iemand een tip? Ik sta op de wachtlijst voor woonruimte en ben bezig met urgentie. Maar ik weet echt even niet wat ik nu moet doen. Wat ik er overigens nog bij moet vermelden, ik heb geen netwerk die hier vanaf weet en dus geen netwerk waar ik op dit vlak op terug kan vallen.
Ik ben opgegroeid in een voor de buitenkant perfect gezin. Binnenshuis was het anders. Vader met regelmaat zeer onvoorspelbaar en agressief. Broer daarintegen werd op jonge leeftijd ook agressief naar mij en ging mentaal erg over grenzen. Als kind vaak gedacht dat dit normaal was, had geen goede vergelijking. Moeder deed overigens niets aan dit gedrag, maar was wel op de hoogte. Nu op een punt beland dat ik totaal ben vastgelopen in mijn leven. Alles moet overigens nog wel geheim blijven naar de buitenwereld. Een paar jaar geleden een ongeval gekregen waardoor ik door het herstellen/revalideren hiervan tijdelijk bij ouders verblijf. Dit is erg krom en voelt verwarrend maar helaas had ik geen andere oplossing. Nu is het vanavond weer raak.. Mijn vader was weer onverwachts en zonder duidelijke reden agressief naar mij. Ik schrok en raakte in paniek. Vervolgens vertelde ik het mijn moeder, en had ik de hoop dat ze nu eens eindelijk voor me op zou komen. Helaas, ze bleef rustig en bleef heel aardig naar vader. Terwijl ik helemaal overstuur was. Dat ze weer zo rustig bleef en zo aardig bleef, zei voor mij genoeg. Ik werd woedend! En schrok echt even van mijn eigen woede. Vreselijk dat je eigen moeder nooit voor je opkomt en zelfs tot op de dag van vandaag helemaal niets doet. Wat moet er nog meer gebeuren voordat ze wel ingrijpt? Vervolgens doen ouders alsof er niets gebeurd is. Heeft iemand een tip? Ik sta op de wachtlijst voor woonruimte en ben bezig met urgentie. Maar ik weet echt even niet wat ik nu moet doen. Wat ik er overigens nog bij moet vermelden, ik heb geen netwerk die hier vanaf weet en dus geen netwerk waar ik op dit vlak op terug kan vallen.
vrijdag 25 oktober 2013 om 22:05
Ik heb wel contact met mijn ouders, maar die situatie was ook anders. Het duurde niet altijd, alleen een poosje. Mijn stiefvader was zwaar overspannen geraakt. En mijn moeder had ook niet het zelfvertrouwen om op dat moment voor mij te kiezen. Nu begrijp ik haar wel, maar het heeft wel tijd gekost voordat ik dat kon begrijpen en vergeven.
vrijdag 25 oktober 2013 om 22:20
quote:tekenis schreef op 25 oktober 2013 @ 21:08:
Hoe uit je vader zijn agressie naar jou?Dit is verschillend... vroeger door je te slaan of je heel hardhandig vast te pakken je niet meer los te laten... proberen te dwingen om je kamer binnen te komen en met volle agressie toch binnen komen terwijl je als kind dan weet dat je vader woedend is en het laatste wat je dan wil is dat je vader in je eigen ruimte (kamer) komt. Dit voelt namelijk zo bedreigend. (lees de enige kamer waar ik me een beetje veilig voelde).. uiteindelijk had hij dan problemen op zijn werk en ging hij dit afreageren d.m.v. agressie. Soms denk ik wel is dat hij autisme heeft of asperger ofzo? hij kan zo boos worden om niets.. verder wil hij als hij thuis komt liever niet gestoord worden, en dan wil hij alleen zijn.. en is er eigenlijk geen ruimte om leuke dingen te doen. Vanavond raakte ik hem even heel kort aan zijn schouder, en blijkbaar vond hij dit niet leuk.. maar het was vanuit mij meer voor de grap bedoelt.. hij draaide zich direct om, hield mijn hand keihard vast en trok keihard aan mijn arm en draaide deze met agressie vollop, mijn arm kon wel uit de kom zijn geraakt.. zijn handafdruk stond een poos daarna nog in mijn arm..
Hoe uit je vader zijn agressie naar jou?Dit is verschillend... vroeger door je te slaan of je heel hardhandig vast te pakken je niet meer los te laten... proberen te dwingen om je kamer binnen te komen en met volle agressie toch binnen komen terwijl je als kind dan weet dat je vader woedend is en het laatste wat je dan wil is dat je vader in je eigen ruimte (kamer) komt. Dit voelt namelijk zo bedreigend. (lees de enige kamer waar ik me een beetje veilig voelde).. uiteindelijk had hij dan problemen op zijn werk en ging hij dit afreageren d.m.v. agressie. Soms denk ik wel is dat hij autisme heeft of asperger ofzo? hij kan zo boos worden om niets.. verder wil hij als hij thuis komt liever niet gestoord worden, en dan wil hij alleen zijn.. en is er eigenlijk geen ruimte om leuke dingen te doen. Vanavond raakte ik hem even heel kort aan zijn schouder, en blijkbaar vond hij dit niet leuk.. maar het was vanuit mij meer voor de grap bedoelt.. hij draaide zich direct om, hield mijn hand keihard vast en trok keihard aan mijn arm en draaide deze met agressie vollop, mijn arm kon wel uit de kom zijn geraakt.. zijn handafdruk stond een poos daarna nog in mijn arm..
vrijdag 25 oktober 2013 om 22:26
quote:NummerZoveel schreef op 25 oktober 2013 @ 22:05:
Ik heb wel contact met mijn ouders, maar die situatie was ook anders. Het duurde niet altijd, alleen een poosje. Mijn stiefvader was zwaar overspannen geraakt. En mijn moeder had ook niet het zelfvertrouwen om op dat moment voor mij te kiezen. Nu begrijp ik haar wel, maar het heeft wel tijd gekost voordat ik dat kon begrijpen en vergeven.wat duurde niet altijd, de ruzies bij jullie? pff ik weet niet of ik mijn moeder ooit kan vergeven.. ze heeft me zo erg gekwetst en geraakt door niet voor mij te kiezen maar voor mijn vader en voor zichzelf. ze gelooft in haar eigen sprookje.. soms zei ze dat scheiden ook niet zomaar wat is, terwijl ik denk je kunt beter scheiden dan je kinderen zo kapot laten gaan.. Ergens had ik de hoop dat mijn moeder voor zichzelf ging kiezen en mijn vader de deur zou wijzen... maar waarschijnlijk gaat dit nooit gebeuren.. mocht zij ook afhankelijk worden van mij, dan zoekt ze het ook maar uit. Want dit is wel hoe ik het voel. Ze heeft mij al op 11 jarige leeftijd laten stikken met die 2 dominante figuren in huis.. dan hoop ik dat ze zich net zo gaat voelen als hoe ik mij voelde.. naar mens.
Ik heb wel contact met mijn ouders, maar die situatie was ook anders. Het duurde niet altijd, alleen een poosje. Mijn stiefvader was zwaar overspannen geraakt. En mijn moeder had ook niet het zelfvertrouwen om op dat moment voor mij te kiezen. Nu begrijp ik haar wel, maar het heeft wel tijd gekost voordat ik dat kon begrijpen en vergeven.wat duurde niet altijd, de ruzies bij jullie? pff ik weet niet of ik mijn moeder ooit kan vergeven.. ze heeft me zo erg gekwetst en geraakt door niet voor mij te kiezen maar voor mijn vader en voor zichzelf. ze gelooft in haar eigen sprookje.. soms zei ze dat scheiden ook niet zomaar wat is, terwijl ik denk je kunt beter scheiden dan je kinderen zo kapot laten gaan.. Ergens had ik de hoop dat mijn moeder voor zichzelf ging kiezen en mijn vader de deur zou wijzen... maar waarschijnlijk gaat dit nooit gebeuren.. mocht zij ook afhankelijk worden van mij, dan zoekt ze het ook maar uit. Want dit is wel hoe ik het voel. Ze heeft mij al op 11 jarige leeftijd laten stikken met die 2 dominante figuren in huis.. dan hoop ik dat ze zich net zo gaat voelen als hoe ik mij voelde.. naar mens.
zaterdag 26 oktober 2013 om 12:33
quote:NummerZoveel schreef op 25 oktober 2013 @ 22:51:
Ik denk niet dat jouw moeder in haar eigen sprookje gelooft, maar dat ze in een door angst gecreëerde denkbeeldige gevangenis zit.
Ik bedoelde idd dat bij mij de mishandeling niet mijn hele jeugd geduurd heeft.Oke ja dat kan ook.. Vandaag is het zo dat ze alles schuld op mij schuift, ook dat mijn vader agressief werd.. dat had volgens haar niet veel te betekenen... Alles ligt volgens haar aan mij, en ik ben diegene die onhandelbaar is.. Ongelooflijk
Ik denk niet dat jouw moeder in haar eigen sprookje gelooft, maar dat ze in een door angst gecreëerde denkbeeldige gevangenis zit.
Ik bedoelde idd dat bij mij de mishandeling niet mijn hele jeugd geduurd heeft.Oke ja dat kan ook.. Vandaag is het zo dat ze alles schuld op mij schuift, ook dat mijn vader agressief werd.. dat had volgens haar niet veel te betekenen... Alles ligt volgens haar aan mij, en ik ben diegene die onhandelbaar is.. Ongelooflijk
zaterdag 26 oktober 2013 om 14:59
quote:34vlinder schreef op 25 oktober 2013 @ 21:27:
[...]
dankjewel voor de tip.. maar een grens stellen terwijl hij agressief is kan ik niet.. ik heb vanavond aangegeven dat als moeder weer niets doet ik dan de banden misschien wel door ga knippen. wat heb ik aan zulke ouders? ze hebben al zoveel verpest. en een lange tijd dacht ik hier al aan om het contact met mijn ouders te minimaliseren of zelfs te verbreken. op zich niet gek toch als je eigen moeder niet eens voor je opkomt? sorry maar dan kun je nog beter geen ouders hebbenJe vraagt je moeder om iets te doen wat jij zelf ook niet denk te kunnen (ik denk dat je het wel kan). JIj gaat straks uit huis, je moeder zit aan je vader vast.
[...]
dankjewel voor de tip.. maar een grens stellen terwijl hij agressief is kan ik niet.. ik heb vanavond aangegeven dat als moeder weer niets doet ik dan de banden misschien wel door ga knippen. wat heb ik aan zulke ouders? ze hebben al zoveel verpest. en een lange tijd dacht ik hier al aan om het contact met mijn ouders te minimaliseren of zelfs te verbreken. op zich niet gek toch als je eigen moeder niet eens voor je opkomt? sorry maar dan kun je nog beter geen ouders hebbenJe vraagt je moeder om iets te doen wat jij zelf ook niet denk te kunnen (ik denk dat je het wel kan). JIj gaat straks uit huis, je moeder zit aan je vader vast.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
